Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2011

Η Ελλάδα της αμνησίας…


Σ’ ΑΥΤΗ τη χώρα, ισχύει εκείνο που λέει: λαός χωρίς μνήμη κάστρο αφρούρητο! Ο Έλληνας δεν φημίζεται για τη μνήμη του, γρήγορα ξεχνά! Και αν ο λαός ξεχνά, τότε ξεχνά και η χώρα! Και μια χώρα χωρίς τη μνήμη της Ιστορίας της, χωρίς τη μνήμη του παρελθόντος της, δεν έχει μέλλον! Και η Ελλάδα σήμερα δεν έχει μέλλον, γιατί ξεχνάει πάρα πολύ εύκολα!

M Η Ελλάδα σήμερα ξεχνάει τα πάντα. Και κυρίως ξεχνάει τα πιο πρόσφατα γεγονότα. Μπορεί να βαυκαλίζεται σε μια επιλεκτική μορφή μνήμης, ότι κάποτε για παράδειγμα αυτός ο τόπος έλαμψε, ότι κάποτε αυτός ο τόπος έδωσε σοφούς ανθρώπους στον κόσμο, ότι κάποτε απ’ αυτόν τον τόπο πέρασαν εκείνοι οι αρχαίοι μας πρόγονοι, ότι κάποτε έζησε εδώ ένας Μεγαλέξανδρος και ένα σοφό Βυζάντιο, αλλά αυτά είναι μόνο οι καλές στιγμές! Με τις οποίες σκεπάζεται το βράδυ για να κοιμηθεί στο κρεβάτι της αμνησίας!
M Η Ελλάδα ξεχνάει! Έχει ξεχάσει τόσες εκατοντάδες σκάνδαλα, που αν όλα αυτά τα θυμόταν, αν για όλα αυτά αποδίδονταν δικαιοσύνη και υπήρχε κράτος δικαίου, τότε η χώρα αυτή θα βρισκόταν σαφώς σε καλύτερη μοίρα! Αν για παράδειγμα, όλα τα σκάνδαλα πήγαιναν στη Δικαιοσύνη και αποδίδονταν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ Δικαιοσύνη χωρίς τσιριμόνιες, χωρίς βουλευτικές ασυλίες, χωρίς πρόστιμα της πλάκας και άλλα τέτοια, τότε αυτή η χώρα θα ήταν διαφορετική και άξια του παρελθόντος της!
M Αν αυτή η χώρα είχε πολιτικούς ηγέτες που να το έλεγε η καρδιά τους, τότε δεν θα θρηνούσαμε ούτε την Κύπρο, ούτε θα είχαμε τη χούντα, ούτε θα πουλούσαμε την πατρίδα ως δουλικά στους Αμερικανούς: «Στρατηγέ, ιδού ο στρατός σας»! Δυστυχώς όμως, περιέργως πως, η Ιστορία αυτής της χώρας επαναλαμβάνεται τραγικά!