Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2009

Δεν υπάρχουν πολιτικοί μεσσίες!


ΕΓΚΑΙΝΙΑ επί εγκαινίων! Δρόμοι, δρομάκια, γέφυρες και …γεφυροπούλες, όλα στο προεκλογικό μεϊντάνι! Ό,τι προσφέρεται προς άγραν ψήφων, είναι καλό. Ό,τι δεν προσφέρεται, το χώνουμε βιαστικά κάτω από το χαλί!

Το ζήτημα τελικά σ’ αυτή τη χώρα, είναι το ποιος κυβερνάει, ή αν έχουμε ένα σχέδιο για τον τρόπο που κυβερνιέται η χώρα; Σε μια στιγμή ειλικρίνειας και …αηδιασμού ίσως, το 2004, ο Καραμανλής είχε δηλώσει ότι «πέντε νταβατζήδες κυβερνούν αυτόν τον τόπο». Το θέμα είναι μέχρι πότε θα συνεχίσουν να κυβερνούν αυτοί οι πέντε!

Σ’ αυτή τη χώρα, έχουμε ένα πρόβλημα με τη λέξη «εθνικό». Επειδή κάποιοι ανόητοι και κακώς εννοούντες τη Δημοκρατία, έκαψαν τη λέξη «έθνος - εθνικό» κυριολεκτικά!

Η Ελλάδα δεν έχει κανένα απολύτως εθνικό σχέδιο. Για παράδειγμα, δεν έχει εθνικό σχέδιο για την εξωτερική της πολιτική. Για να το πούμε διαφορετικά: δεν έχει κοινή πολιτική γραμμή για να πορεύεται στην εξωτερική πολιτική. Για να πορεύεται η χώρα και το έθνος. Δεν έχουμε σχέδιο για την εθνική άμυνα. Δεν έχουμε κοινό τρόπο αντιμετώπισης σοβαρών εθνικών θεμάτων: Κυπριακό, Σκοπιανό, Υφαλοκριπήδα, Αιγαίο, Θράκη, Τουρκία κτλ.

Δεν έχουμε εθνικό σχέδιο αντιμετώπισης σοβαρών εσωτερικών θεμάτων όπως είναι η Παιδεία, η λαθρομετανάστευση, ένας μπούσουλας για την οικονομία, την φοροδιαφυγή. Ένα σχέδιο για την αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών, όπως πυρκαγιές, θεομηνίες κτλ.

Και σίγουρα αναρωτιέστε, αν τώρα ακριβώς ξεφουρνίσω την περίφημη λέξη: συγκυβέρνηση! Πιστεύετε ότι εκεί θέλω να καταλήξω; Όχι. Μια συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – Ν.Δ., με αφήνει παγερά αδιάφορο. Το ζήτημα βρίσκεται για μένα σε μια εθνική κυβέρνηση. Κυβέρνηση όλων των κομμάτων. Ξέρετε ποιο είναι το πρόβλημα σ’ αυτή τη χώρα; Ότι κανένας δεν μπορεί να δεχθεί την άποψη του άλλου!

Κάθε φορά είναι κρίσιμη η κατάσταση. Επί κυβερνήσεων Ανδρέα Παπανδρέου, τα πασοκάκια έλεγαν: μη μιλάτε τώρα, έχουμε άλλα προβλήματα. Επί κυβερνήσεων Σημίτη, όποιος έκανε κριτική, τον έτρωγε το μαύρο το σκοτάδι. Το πρόβλημα της κυβέρνησης Μητσοτάκη ήταν η αυτοδυναμία. Εξ ου και ο Μητσοτάκης μόνο γι’ αυτό ενδιαφέρεται, κι ας κυβερνάει όποιος θέλει. Στην κυβέρνηση Καραμανλή, όσοι μιλούσαν για τη διαφθορά στελνόντουσαν στο σπίτι τους. Αργότερα βέβαια και προεκλογικά, όσοι μετείχαν στη διαφθορά πήγαν σπίτι τους, αλλά όχι στη Δικαιοσύνη!

Από εδώ και πέρα πάντα θα είναι η κατάλληλη στιγμή για κυβερνήσεις ενωτικές και εθνικές. Να βάλουμε όλοι κάτω τα μούτρα μας και να ψάξουμε να βρούμε σχέδιο και τρόπο, όχι μόνο να βγούμε απ’ αυτό το καταραμένο το τούνελ (θυμάμαι ακόμα την στενωπό του αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου – ήμουν νιος και γέρασα), να βγούμε από την κρίση και να προχωρήσουμε μπροστά.

Ας αφήσουμε επιτέλους τα λόγια. Ας αφήσουμε πίσω μας τα προσωποπαγή κόμματα και τις προσωποπαγείς κυβερνήσεις. Ας αφήσουμε πίσω μας εκείνους τους βουλευτές που λειτουργούν συχνά ως διεκπεραιωτές ρουσφετιών.

Ας αφήσουμε πίσω μας εκείνα τα κομματικά στελέχη που λυμαίνονται τους κομματικούς, κυβερνητικούς και κρατικούς μηχανισμούς. Ας αφήσουμε πίσω μας τα προσωπικά κόμματα – φέουδα. Είναι επικίνδυνα για τον τόπο. Να αφήσουμε πίσω μας την τροχοπέδη του δικομματισμού. Με τις εγωιστικές επιλογές τους διαλύουν τη χώρα και την οδηγούν σε επικίνδυνες ατραπούς.

Ας δράσουμε διαφορετικά. Να δείξουμε ως λαός ότι μας ενδιαφέρει η ίδια η χώρα, η Ελλάδα και όχι οι εγωιστικές πολιτικές και οι πολιτικοί μεσσίες. Δεν υπάρχουν πολιτικοί μεσσίες.


ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΠΡΩΙΝΟΣ ΤΥΠΟΣ" ΤΗΣ ΔΡΑΜΑΣ ΣΤΗ ΣΤΗΛΗ "ΒΑΒΕΛ" ΣΑΒΒΑΤΟ 3 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2009