Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2009

Άραγε, γιατί πολέμησαν οι πρόγονοί μας;


● ΤΟ ΕΙΠΕ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ο Ψωμιάδης, πάντως. «Οι πρόγονοί μας πολέμησαν για να μπορούμε σήμερα εμείς να μιλάμε ελεύθερα στην τηλεόραση». Άποψή του βέβαια, γιατί, δεν ξέρω τι θα γινόταν αν γνώριζαν οι πατεράδες μας και οι παππούδες μας για ποιο λόγο πολέμησαν το ’40 στην Αλβανία! Αν ήταν να πολεμήσω για να μπορεί αύριο ο κάθε Ψωμιάδης να βγαίνει στα τηλεκάναλα, καλύτερα να πάω στο Κογκό μετανάστης!

● Φυσικά, ο κάθε Ψωμιάδης, στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας και στη φραπεδοχώρα, μπορεί να λέει ό,τι κατεβάσει η κούτρα του. Γίναμε όλοι αναλυτές και λέμε ό,τι μας κατέβει! Έτσι κι αλλιώς, όπως είχε πει κι ο Τσαρούχης, «στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις». Αυτή είναι η αλήθεια. Αλλά κατά έναν τρόπο, κι αυτός έλεγε ό,τι ήθελε… Αλλά και ο υποφαινόμενος το ίδιο κάνει…

● Πλάκα-πλάκα, πώς να μιλήσεις σοβαρά σ’ αυτή τη χώρα με όλα αυτά που συμβαίνουν; Εθνικές επέτειοι, και δυστυχώς, σημαντικό μέρος της νεολαίας δεν γνωρίζει τι ακριβώς γιορτάζουμε. Οι παρελάσεις κατάντησαν πασαρέλα για τα κορίτσια με τις μίνι φούστες και τα μαύρα καλσόν και χάζι για τους θεατές. Και τα αγόρια; Με τα πουκάμισα απ’ έξω, μια χύμα κατάσταση. Λες και πάνε βόλτα όλοι μαζί, χωρίς νόημα.

● Προσωπική μου άποψη, να καταργηθούν επιτέλους οι παρελάσεις. Οι παρελάσεις, με τη μορφή που γίνονται σήμερα, τουλάχιστον. Αυτό το ατέλειωτο πανηγύρι, που βάζουμε όλοι τα καλά μας και βγαίνουμε για φραπέ, αγοράζουμε μπαλόνια, πλαστικές σημαιούλες και μαλλί της γριάς …στα παιδιά και λέμε ότι δήθεν τιμούμε αυτούς που πολέμησαν. Ποιον κοροϊδεύουμε αλήθεια; Την εθνική μας υπερηφάνεια που δεν υπάρχει;

● Την εθνική μας υπερηφάνεια την έχουμε απεμπολήσει εδώ και πολλά χρόνια! Είμαι βέβαιος ότι, αν σκεφτούμε, μπορούμε να βρούμε καλύτερες μορφές εορτασμού της 25 Μαρτίου και της 28ης Οκτωβρίου. Αυτό το πανηγύρι με τις παρελάσεις ας σταματήσει, γιατί κατάντησε χαζομάρα πια. Μια άλλη μορφή εορτασμού είναι πλέον αναγκαία.

● Μια μορφή που να ξεφύγει και από αυτό το αυστηρό πλαίσιο της μονότονης απαγγελίας λόγων που κανείς πια δεν θέλει ν’ ακούει και κανείς πια δεν καταλαβαίνει. Θα μπορούσε να γίνει μια σειρά από εκδηλώσεις, με περισσότερο κέφι, με εκθέσεις φωτογραφίας, ζωγραφικής, διηγήματος ίσως για το θέμα, αναγνώσεις βιβλίων και άλλα. Μια διαφορετική ανάλυση για το ιστορικό των ημερών, μέσα από μια πιο σύγχρονη και μοντέρνα ματιά! Επιβάλλεται να το μελετήσουμε σοβαρά πια!