Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΔΙΑΒΗΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ Α’ΒΑΘΜΙΑ ΚΑΙ Β’ΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΔΡΑΜΑΣ



Ενημέρωση εκπαιδευτικών για τον παιδικό διαβήτη


Τι πρέπει να γνωρίζει ο εκπαιδευτικός σε περίπτωση υπογλυκαιμίας – Δυστυχώς απουσίαζε πλήθος εκπαιδευτικών



Του Θανάση Πολυμένη

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ Διαβητικών Ν. Δράμας, και οι Διευθύνσεις της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Δράμας, διοργάνωσαν ημερίδα ενημέρωσης σχετικά με τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, τον γνωστό και ως παιδικό διαβήτη. Σκοπός της ημερίδας, να γνωρίζουν οι εκπαιδευτικοί που έχουν στις τάξεις τους παιδιά με διαβήτη τύπου 1, τι πρέπει να κάνουν και πώς να αντιμετωπίσουν μια πιθανή υπογλυκαιμία.

            Εισηγητές ήταν ο κ. Μουσλέχ Τσαν, Διδάκτορας στο Α.Π.Θ. και αναφέρθηκε στις εξειδικευμένες καταστάσεις και τεχνικές για τον διαβήτη, και ο κ. Χρήστος Δαραμίλας, Βιολόγος, ειδικευθής στην Γενετική του Διαβήτη, με θέμα, τι πρέπει να γνωρίζουν οι εκπαιδευτικοί για τον σακχαρώδη διαβήτη. Ο κ. Δαραμίλας, πάσχει επίσης ο ίδιος από διαβήτη τύπου από 4 ετών, ενώ εδώ και πέντε χρόνια έρχεται στη Δράμα κάθε 10 μέρες, εκπαιδεύοντας τους διαβητικούς στη Δράμα, μέσω του Συλλόγου Διαβητικών Δράμας.
            Στο προεδρείο του πάνελ, ήταν επίσης ο κ. Απόστολος Κατσιτόλιος καθηγητής του ΑΠΘ και ο κ. Κωνσταντίνος Γεωργηεφέντης, Παθολόγος - Διαβητολόγος και γενικός διευθυντής της «Αναβίωσης».

Το πρώτο σεμινάριο
Οι κες. Δήμητρα Πατρονίδου και Πόλυ Τορούνογλου, μιλούν στον «Πρωινό Τύπο».
            Μιλώντας στον «Πρωινό Τύπο» η πρόεδρος του Συλλόγου Διαβητικών Ν. Δράμας κα. Πόλυ Τορούνογλου, σημείωσε ότι πρόκειται για το πρώτο εκπαιδευτικό σεμινάριο για εκπαιδευτικούς σχετικά με το διαβήτη τύπου 1, ενώ πρόκειται να ακολουθήσουν και άλλα. Η ίδια τόνισε επίσης, ότι, «ο διαβήτης είναι ένα μείζον ζήτημα. Είναι πολύπλοκος, πολυσύνθετος, δύσκολος και κυρίως σε ό,τι αφορά τον τύπου 1 και τα παιδιά. Πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση, πρέπει να γνωρίζουμε για τον διαβήτη τύπου 1 κυρίως η σχολική κοινότητα. Γιατί δεν υπάρχει σχολείο, που να μην έχει παιδιά που να πάσχουν από διαβήτη. Αυτό που θέλουμε να κάνουμε, είναι να δώσουμε μια πρώτη εικόνα εκπαίδευσης στους εκπαιδευτικούς,  πώς να χειριστούν τον διαβήτη στα παιδιά που θα τους προκύψει μια υπογλυκαιμία. Μεγάλη σημασία έχει να είμαστε διακριτικοί στις ενέργειές μας όταν πρόκειται για παιδιά. Η πρώτη είναι πάντα των γονέων. Όταν ξεκινά η σχολική περίοδος, θα πρέπει να ενημερώνουν τους διευθυντές. Και με τη σειρά του οι διευθυντές, είναι αυτοί που θα καθοδηγήσουν τους εκπαιδευτικούς, ποια παιδιά είναι στις τάξεις. Γνωρίζουμε ότι όλοι ξέρουν για τον διαβήτη, αλλά δεν ξέρουν τι πρέπει να κάνουν.»
            Η εκπαιδευτικός κα. Δήμητρα Πατρονίδου, υπεύθυνη Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων στη Δ/νση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δράμας, μας εξηγεί: «Πρόκειται για μια ξεχωριστή πρωτοβουλία, για την ενημέρωση των εκπαιδευτικών σχετικά με τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 και στις πρώτες ενέργειες που καλούνται να κάνουν οι εκπαιδευτικοί, αν αντιμετωπίσουν κάποιο επεισόδιο. Το θέμα είναι μείζονος σημασίας. Τα κρούσματα του διαβήτη πολλαπλασιάζονται χρόνο με το χρόνο. Επομένως πρέπει να είμαστε σε ετοιμότητα να βοηθήσουμε τους μαθητές μας, τις ψυχές που μας έχουν εμπιστευτεί οι γονείς, στα χέρια μας.»
            Τέλος, η κα. Πατρονίδου, κάλεσε τους γονείς που έχουν παιδιά με σακχαρώδη διαβήτη, να ενημερώνουν το σχολείο. Το σχολείο, με μεγάλη διακριτικότητα, θα μπορέσει να κινητοποιήσει τους εκπαιδευτικούς, ώστε να είναι έτοιμοι να δράσουν σε περίπτωση ενός υπογλυκαιμικού επεισοδίου.

Ο ρόλος του εκπαιδευτικού
 
Χρήστος Δαραμίλας
          
Μιλώντας στον «Πρωινό Τύπο» ο κ. Χρήστος Δαραμίλας, Βιολόγος, Ταμίας Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη, επισημαίνει σχετικά με τον ρόλο του εκπαιδευτικού.
«Είναι πολύ σημαντικός ο ρόλος του εκπαιδευτικού στο παιδί με διαβήτη. Είναι εκείνος ο οποίος θα αναλάβει τον ρόλο να παρουσιάσει και στα υπόλοιπα παιδιά, τι είναι ο διαβήτης, ώστε να μην απομονωθεί το παιδί. Να μπορούν τα υπόλοιπα παιδιά να κατανοήσουν ότι ο διαβήτης, ναι μεν είναι μια καθημερινότητα, όμως θέλει προσπάθεια το ίδιο το άτομο, θέλει εκπαίδευση κάτι που δεν μπορούμε να έχουμε εκ φύσεως και θα πρέπει ο εκπαιδευτικός να είναι καλά κατατοπισμένος, στο να γνωρίζει μια τέτοια συχνή χρόνια πάθηση, τι πρέπει να κάνει στις χρήσιμες καταστάσεις της και πώς μπορεί να κατευθύνει το παιδί, στο να μην αποκοινωνικοποιηθεί, να μην αποκλειστεί και να μπορέσει να επιβιώσει με τον διαβήτη και τους υπόλοιπους φίλους του.»
Ποια είναι τα βασικά σημεία τα οποία θα έπρεπε ο εκπαιδευτικός να καταλάβει τι συμβαίνει την στιγμή της υπογλυκαιμίας;
«Τα βασικά σημεία είναι ο τρόμος που μπορεί να νοιώσει το παιδί, το άγχος, ο ιδρώτας, η σύγχυση που μπορεί να έχει. Όλα αυτά είναι συμπτώματα που προκαλεί η υπογλυκαιμία. Εκείνο που θα πρέπει να κάνει, είναι να συστήσει στο παιδί να κάνει μια μέτρηση. Δεν είναι ούτε απώλεια χρόνου, από τον ίδιο στην παράδοση του μαθήματος, αλλά ούτε και κάποιο πρόβλημα στο οποίο θα πρέπει ο ίδιος να επέμβει. Η μέτρηση σακχάρου είναι κάτι πολύ απλό, όλοι έχουμε δει έναν μετρητή, όλοι ξέρουμε πώς πρέπει να κάνουμε μια μέτρηση. Αν δει ότι το επίπεδο σακχάρου είναι κάτω από 70, θα πρέπει απλά να λάβει τα 15 γραμμάρια γρήγορων υδατανθράκων ώστε να αντιμετωπίσει την υπογλυκαιμία και σ’ αυτό απλά θα πρέπει ο δάσκαλος να γνωρίζει ότι γίνεται αυτή η διαδικασία. Να μην τρομοκρατείται με το ότι το παιδί έχει υπογλυκαιμία και είναι δυσλειτουργικό. Ένα άτομο με διαβήτη μπορεί να κάνει τα πάντα, είμαι κι εγώ άτομο με διαβήτη άλλωστε και έχω καταφέρει να πετύχω τους στόχους μου, να επιβιώσω και να ενταχθώ κανονικά στο κοινωνικό σύνολο.»
Η κατάσταση που επικρατεί σήμερα στα δημοτικά σχολεία της χώρας σχετικά με τα παιδιά με σακχαρώδη διαβήτη, ποια είναι;
«Δεν είναι καλή. Η κατάσταση είναι άσχημη, γιατί λόγω της ύπαρξης του διαβήτη αποκλείουν τα παιδιά από το σχολείο, με αποτέλεσμα να μην δέχονται τα παιδιά να φοιτούν στο σχολείο. Μπορεί να μην είναι κάποιο φαινόμενο που βλέπουμε εδώ στη Δράμα, αλλά γενικά στην Ελλάδα συμβαίνει. Φοβούνται να έχουν ένα παιδί με διαβήτη στο σχολείο, γιατί δεν γνωρίζουν. Αυτό συμβαίνει πραγματικά και έχουμε αντιμετωπίσει πάρα πολλά τέτοια προβλήματα στην Ελλάδα, ακόμα και σήμερα. Η Χάρτα του ΟΗΕ απαγορεύει την οποιαδήποτε απομάκρυνση παιδιού από το σχολείο. Ο διαβήτης δεν είναι κάτι δύσκολο, απλά χρειάζεται γνώση. Και την γνώση μπορούμε να την προσφέρουμε. Γι’ αυτό γίνεται και αυτή η εκδήλωση, ώστε να μπορέσουμε να δώσουμε αυτή την μικρή γνώση στους εκπαιδευτικούς, για τις άμεσες σύντομες λύσεις που πρέπει να προσφέρουν σε ένα παιδί.»