Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2011

Ήταν ένας Καντάφι μια φορά…


ΜΙΑ φορά κι έναν καιρό, ήταν έναν Μουαμάρ Καντάφι, που ήταν αξιωματικός και έγινε συνταγματάρχης. Σπούδασε στρατιωτικός στην Ελλάδα, υπηρέτησε τον τόπο του, πάλεψε και αγωνίστηκε γι’ αυτόν και ενστερνίστηκε τις ιδέες του σοσιαλισμού! Και έφτασε στο σημείο να πάρει την εξουσία της χώρας του της Λιβύης στα χέρια του!

M Ο ηγέτης είχε γίνει ο φόβος και ο τρόμος της Δύσης. Όλες οι εξουσίες της Δύσης, οι κυβερνήσεις του καπιταλισμού ακόμα και οι Αμερικανοί, τον φοβόντουσαν. Αλλά φυσικά ποτέ δεν σταμάτησαν να τον πολεμούν! Η Λιβύη, ήταν και είναι μια χώρα πλούσια σε πετρέλαιο. Όλοι αγόραζαν πετρέλαιο από τη Λιβύη, άρα από τον Καντάφι. Και γι’ αυτό δεν τολμούσαν εύκολα να του αντιπαρατεθούν! Τα λεφτά ήταν πολλά για να μπορέσουν να του αντισταθούν, χωρίς να έχουν έτοιμες εναλλακτικές λύσεις!
M Στο πέρασμα του χρόνου όμως, μαζί με τους ανθρώπους που αλλάζουν, αλλάζουν και οι εξουσίες. Πέρασε ο καιρός, μπόλικο νεράκι έτρεξε στους μύλους του καπιταλισμού, εξουσίες ανέβηκαν και κατέβηκαν, κυβερνώντες ασήμαντοι, μικροί και μεγάλοι πέρασαν, τα χρόνια άλλαξαν, μέχρι που ήρθε ο καιρός και ωρίμασε το φρούτο! Σαν το σάπιο μήλο κατάντησε το διεφθαρμένο πια, καθεστώς του Καντάφι!
M Η εξουσία και το χρήμα είναι γλυκά. Δύσκολα μπορείς να τα αποχωριστείς. Κανένας λαός δεν αντέχει 40 χρόνια την εξουσία ενός μόνο ανθρώπου, που καταντάει πια σκληρό καθεστώς, δικτατορία, μοναρχία και η χώρα μετατρέπεται σε προσωπικό του φέουδο! Η αλήθεια είναι αυτή. Από εκεί και πέρα, η Ιστορία που δεν γνωρίζουμε και ίσως δεν θα γνωρίσουμε, δεν είναι μόνο αυτή της επανάστασης ενός λαού! Είναι και αυτή η άγραφη Ιστορία, που την κουμαντάρουν κατά πως θέλουν οι μυστικές υπηρεσίες της Δύσης και κυρίως των ΗΠΑ.
M CIA και ΝΑΤΟ, το ίδιο συνδικάτο, φωνάζαμε κάποτε στην Ελλάδα. Πρόκειται για την ίδια ιστορία που παραμένει, αναλλοίωτη μέσα στο χρόνο και καθορίζεται πάντα από τις μεγάλες δυνάμεις. Μια Ιστορία που τη διαμόρφωναν χρόνια τώρα, μεθοδικά, με σχέδιο, οι μυστικές υπηρεσίες, ώστε να δώσουν στο λαό της Λιβύης να καταλάβει ότι θα πρέπει να επαναστατήσει.
M Στην Αίγυπτο έγινε διαφορετικά. Στην Τυνησία πέτυχε πιο εύκολα! Στη Συρία το καθεστώς Άσαντ αντέχει σφάζοντας. Στη Λιβύη ο Καντάφι προέβαλε σθεναρή αντίσταση. Όλα τα είχαν προβλέψει αυτοί! Γνώριζαν τις αντιστάσεις, γι’ αυτό και ήταν έτοιμοι μέσω του ΝΑΤΟ! Έστειλαν πρώτη δύναμη κρούσης την Γαλλία. Και ακολούθησαν οι υπόλοιποι με το ΝΑΤΟ! Παλιά η συνταγή, καλά μελετημένη και με επιτυχία.
M Η δήθεν επανάσταση του λαού πέτυχε. Ο Καντάφι έπεσε, φεύγει και πάει λέγοντας. Η Ιστορία επαναλήφθηκε για άλλη μια φορά, με διαφορετικό ίσως τρόπο απ’ ό,τι στο Ιράκ, ή στο Αφγανιστάν! Ο έλεγχος θα εδραιωθεί με τον καιρό. Η νέα κυβέρνηση που θα προκύψει, «ελεύθερη», «επαναστατική», «δημοκρατική», θα ξέρει που πρέπει να βάλει την υπογραφή της για τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο! Και με το ανάλογο τίμημα φυσικά… Κι άσε το λαό να γιορτάσει την επανάστασή του!
M Το ίδιο για την Αίγυπτο, το ίδιο για την Τυνησία, το ίδιο για τη Συρία! Το παιχνίδι στην Κύπρο κρατάει ακόμα… εκεί το δουλεύουν διαφορετικά!