Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2010

Ο σοσιαλισμός, η βαρβαρότητα, ο όχλος και η διαπόμπευση!

ΟΛΟΙ ΕΙΔΑΜΕ τον ξυλοδαρμό του βουλευτή της Ν.Δ. και πρώην υπουργού της κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή, Κωστή Χατζηδάκη, στην ελληνική πολύπαθη τηλεόραση. Όλα τα τηλεοπτικά κανάλια των Αθηνών, το έδειξαν τόσο χρόνο και με τόση επαναληπτική σπουδή, ώστε να το χορτάσουμε μέχρις σκασμού! Εκείνος με τον σκούφο και την ομπρέλα, ο άλλος με το γκρίζο μαλλί κι εκείνος με το κόκκινο μπουφάν! Ποιοι τον βάρεσαν, πώς τον βάρεσαν, γιατί τον βάρεσαν.

Σοσιαλιστική κυβέρνηση, που επιβάλλει βάρβαρα μέτρα ενός επαίσχυντου νεοφιλελευθερισμού ώστε να μετατρέπει τον κόσμο σε όχλο και να αφήνει τόσα κενά, ώστε να μπορούν να δουλέψουν άνετα οι τραμπούκοι και οι προβοκάτορες.
Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Η βία φέρνει βία. Ο ξυλοδαρμός φέρνει ξυλοδαρμό. Ο όχλος φέρνει βιαιότητες. Πριν απ’ όλα, ακόμα δεν κατάλαβα, γιατί με τόση σπουδή, κυρίως το Mega, ως φωνή της κυβέρνησης, να επιμένει να ομιλεί για όχλο! Ο όχλος που διαδήλωνε δηλαδή, έκανε όλη τη δουλειά; Ξεχνούν μήπως ποιοι και με ποιον τρόπο δημιουργείται ο όχλος; Ή μήπως σκοπός τους είναι να βαφτίσουν όλους αυτούς τους διαμαρτυρόμενους διαδηλωτές πολίτες που θίγονται από τα μέτρα της κυβέρνησης ως όχλο, πράγμα που σημαίνει ότι στον όχλο δεν αξίζει καμία λύπηση!
Η Ελλάδα είναι μια δημοκρατική χώρα. Έχει κοινοβουλευτικό πολίτευμα και ο λαός το έχει τιμήσει πέραν του δέοντος αυτό. Το χτύπημα κατά ενός βουλευτή, δεν είναι χτύπημα κατά του ιδίου, αλλά κατά του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος. Και φυσικά είναι καταδικαστέο. Είναι κίνηση υπονόμευσης, καθώς το χτύπημα αυτό έγινε στο περιθώριο ενός μεγάλο συλλαλητηρίου διαμαρτυρίας, η απήχηση του οποίου εξουδετερώθηκε από τον αιφνίδιο τραμπουκισμό κατά του βουλευτή.
Από την άλλη πλευρά όμως, ο τρόπος με τον οποίο η ιδιωτική εξαρτώμενη τηλεόραση των Αθηνών, πρόβαλε τις εικόνες και το γεγονός, είναι κάτι που αγγίζει τον τρόπο παρουσίασης των γεγονότων, πόσο δημοκρατικά ή όχι έγινε αυτό και κατά πόσο προσπάθησε να αποδώσει κατευθυνόμενες ευθύνες προς τον λεγόμενο όχλο.
Δυστυχώς, όλα έχουν μπει στο ίδιο τσουβάλι. Η γενική αποδοχή ότι «όλοι ίδιοι είναι», ξεκινάει από την γενική παραδοχή ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε»! Όταν λοιπόν δεν ξεχωρίζει η ήρα από το στάρι, τότε φυσικά δεν μπορεί να ξεχωρίσει και ο ένας βουλευτής από τον άλλο. Όταν και οι δύο κυβερνήσεις του δικομματισμού, και τα δύο κόμματα εξουσίας, το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ., αρνούνται να μπήξουν το μαχαίρι στο κόκαλο και να φτάσει μέχρι το μεδούλι, τότε πρέπει να ξέρουν ότι τραμπουκισμοί όπως αυτός κατά του Κ. Χατζηδάκη θα αυξάνονται.
Όταν στη χώρα δεν υπάρχει Δικαιοσύνη, όταν αυτή έχει πλήρως καταπατηθεί και εξευτελιστεί από τους πολιτικούς, όταν οι πολιτικοί κλέβουν και κατακλέβουν κυριολεκτικά κάτω από τα μάτια του λαού, και παραμένουν ατιμώρητοι, τότε όλοι πρέπει να καταλάβουμε ότι οι χειροδικίες και οι τραμπουκισμοί συνεχώς θα αυξάνονται. Γιατί αυτά είναι συγκοινωνούντα δοχεία. Όσο ο περιβόητος νόμος «περί ευθύνες υπουργού» είναι ένα απλό κουρελόχαρτο και όταν όλη αυτή η παραγωγή σκανδάλων παραμένει ατιμώρητη (SIEMENS, Χριστοφοράκος, Βατοπέδι και πόσα άλλα και ουκ έστιν αριθμός), τότε πρέπει να καταλάβουμε ότι ο όχλος θα αυξάνεται και θα γίνεται ακόμα πιο άγριος. Και φυσικά, συνθήματα όπως «να καεί, να καεί το μπ…. η Βουλή», θα ακούγονται ακόμα συχνότερα.
Αυτό το ξέρουν καλά όλοι αυτοί οι ιθύνοντες. Και εξουσία, και κόμματα, και βουλευτές και μεγαλοδημοσιογράφοι που προσπαθούν να κατευθύνουν …τον όχλο – διαδηλωτή! Όμως δεν κάνουν τίποτα προς την κατεύθυνση της Δικαιοσύνης!
Θ.Πολ.