Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2013

Με δανεικά και χωρίς ιδανικά!


Με δανεικά και χωρίς ιδανικά! Ο κατακερματισμός μιας χώρας σε όλο του το μεγαλείο!

Μάνος Χατζιδάκις: «Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι»

Ο ΠΑΝΤΑ διαχρονικός Μάνος Χατζιδάκις. Δεν ήταν απλά ένας μουσικοσυνθέτης και ποιητής, αλλά είχε και μια σκέψη με έντονη κριτική ανάλυση, έμπαινε σε βάθος στα γεγονότα και στα κοινωνικά φαινόμενα, γι’ αυτό και μπορούσε να βλέπει μπροστά. Δεν μάντευε… είχε τη γνώση του παρελθόντος και της Ιστορίας, ήξερα να διαβάζει το παρόν και να βλέπει στο μέλλον. Περισσότερο επίκαιρο απ’ όσο ποτέ άλλοτε, ένα κείμενο που έγραψε το 1993, λίγους μήνες πριν από το θάνατό του με τίτλο: «Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι». Δυστυχώς, το κείμενο είναι μεγάλο και διαλέγουμε ένα ελάχιστο μόνο απόσπασμα. Το κείμενο αυτό είχε δημοσιευτεί στο πρόγραμμα αντιναζιστικής συναυλίας που είχε δώσει η Ορχήστρα των Χρωμάτων με έργα Βάιλ, Λίστ και Μπάρτοκ. Το ίδιο κείμενο παράλληλα είχε δημοσιευτεί και στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία.  

[Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενισχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του. Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική «παράδοση» η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται.]
[…] [Ο φασισμός στις μέρες μας φανερώνεται με δυο μορφές. Ή προκλητικός, με το πρόσχημα αντιδράσεως σε πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα που δεν ευνοούν την περίπτωσή τους ή παθητικός μες στον οποίο κυριαρχεί ο φόβος για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Ανοχή και παθητικότητα λοιπόν. Κι έτσι εδραιώνεται η πρόκληση. Με την ανοχή των πολλών. Προτιμότερο αργός και σιωπηλός θάνατος από την αντίδραση του ζωντανού και ευαίσθητου οργανισμού που περιέχουμε.]
[…] [Και το Κακό ελλοχεύει χωρίς προφύλαξη, χωρίς ντροπή. Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος.]