Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2011

«Δεν μπορούμε να ανεβάσουμε τη συντάξιμη ηλικία στα 67 ...

«Δεν μπορούμε να ανεβάσουμε τη συντάξιμη ηλικία στα 67 για να ικανοποιήσουμε τους Γερμανούς. Ο κόσμος θα μας σκοτώσει» Ουμπέρτο Μπόσι.
 Το γιούχα της ζωής τους έφαγαν Μπεγλίτης και Μαγκριώτης στη Θεσσαλονίκη!!!



M ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ παιχνίδι μόλις έχει ξεκινήσει. Η Ευρώπη αποσυντίθεται εις τα εξ ων συνετέθη! Οι Βρετανοί βουλευτές κατάλαβαν γρήγορα – ίσως και αργά για άλλους – ότι το παραμύθι της Ενωμένης Ευρώπης άρχισε ήδη να ξεφουσκώνει…

C Πάντα υπήρχαν φωνές να το λένε, ότι δεν μπορεί να κρατήσει… από την στιγμή που θέλησαν να κάνουν μια κοινή οικονομία, ότι αυτό δεν μπορούσε να κρατήσει…
D … με διαφορετικούς προϋπολογισμούς κρατών… με διαφορετικές οικονομίες δύο και τριών και τεσσάρων ακόμη ταχυτήτων… κάποια στιγμή όλο αυτό το παραμύθι θα έσκαγε…
F … μέσα στα μούτρα μας…
G … και κανένας δεν θα μπορούσε να το συγκρατήσει! Αλλά προφανώς ούτε το είχαν φανταστεί, ούτε το είχαν προβλέψει, έτσι όπως ακριβώς συμβαίνει τώρα!
H Μπορεί να είχαν υποψίες… αλλά δεν είχαν εικόνα στο μυαλό τους… γιατί δεν είχαν … φαντασία στην εξουσία… και το άφησαν και τους ξέφυγε…
J … αλλά μπορεί να είχαν άλλα στο πίσω μέρος του μυαλού τους, αυτοί οι μικρόνοοι πολιτικοί «ηγέτες – πινέζες» της Ευρώπης! Άλλα σκεφτόντουσαν στο μικρό τους μυαλουδάκι…
K … κατακτήσεις, μεγάλες χώρες, απλωτές ολόκληρες από τα μουντά και συννεφιασμένα παράλια της Βόρειας Θάλασσας μέχρι το ηλιόλουστο και γαλάζιο Αιγαίο, την Μεσόγειο… κι όποιος αντέξει…
L Γι’ αυτό προσπάθησαν να βάλουν όρους, να ορίσουν Σύνταγμα … κατοχικό… για την Ενωμένη Ευρώπη…
Ø … Ενωμένη μόνο στο μυαλό τους… υπό την καθοδήγηση της ισχυρής Γερμανίας… Γιατί μόνον η Γερμανία είχε σχέδιο και ήξερε που πήγαινε…
¯ Και όρισαν κυριαρχίες και οικονομίες, όρισαν όρια ελέγχου στα δικά τους πλαίσια… και προσπαθούν τώρα να ορίσουν Ευρωπαϊκή κυβέρνηση με επιτρόπους, με επιτροπείες, με ελεγχόμενους και ελεγκτές…
N … με γκαουλάιτερ – τοποτηρητές και εκατόνταρχους στις επαρχίες της Ευρώπης… στα προτεκτοράτα τους…
I … απλά παρασύρθηκαν για άλλη μια φορά αυτοί οι Γερμανοί, αυτοί της μελαγχολικής Εσπερίας… που εύκολα ξέχασαν, γρήγορα λησμόνησαν…
M … τους λόγους για τους οποίους κάποτε δημιουργήθηκε ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών…
F … γρήγορα ξέχασαν γιατί δημιουργήθηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση… τα αμέσως επόμενα χρόνια μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο…
C … γιατί πέρα από οτιδήποτε άλλο, υπήρχε η μεγάλη ανάγκη της Ειρήνης, της Ομόνοιας σε μια μικρή τοσοδούλα Ήπειρο… όπου τα σύνορα θα μπορούσαν να είναι κοινά…
G … όπου οι λαοί της θα μπορούσαν να συνδιαλέγονται, να ανταλλάσουν ιδέες, απόψεις, ιδεολογίες, πολιτισμό, προϊόντα… και όλα αυτά…
Ø … για ποιον λόγο; Για μια καλύτερη ζωή, για πρόοδο και ελευθερία, για την ομορφιά της ζωής, για τον πολιτισμό και πάνω απ’ όλα…
J … για την Ειρήνη!
I Αλλά τους ξέφυγε και πάλι… ξαναγύρισαν στην κλεψιά, στην αρπαχτή, στα κόλπα της υποδούλωσης του άλλου λαού, του φτωχού και του φτωχότερου…
N … το χρήμα έγινε και πάλι καθοδηγητής… οι εξουσίες ξέχασαν και πάλι τους λαούς… μιλάνε για Ειρήνη αλλά τους ενδιαφέρει το μάζεμα του πλούτου…
L … κι άρχισαν εκ νέου να μαζεύουν γύρω τους τα σύννεφα της φτώχειας, της εξαθλίωσης, της εκμετάλλευσης χωρών, της υποδούλωσης λαών, της συγκέντρωσης του πλούτου στους λίγους, υπέκυψαν στο κεφάλαιο …
N … και όπου να ’ναι θα ηχήσουν κι εκείνα τα περίεργα, σκοτεινά τύμπανα… (προσπαθώ να αποφύγω την λέξη προς το παρόν)!
M Στο πίσω μέρος του μυαλού τους, όλοι αυτοί οι μικρόνοοι πολιτικοί «ηγέτες» είχαν πάντα την αποικιοκρατία… Τελικά φαίνεται πως είναι κατάρα για το ανθρώπινο γένος…
D … μάλλον δεν μπορούμε να αποφύγουμε την κατάρα της κατάκτησης του άλλου με οποιονδήποτε τρόπο, με οποιαδήποτε μέθοδο…
K … κι ας θρηνήσαμε εκατομμύρια θύματα απ’ όλη αυτή την υπόθεση… κι ας κατακτήθηκαν λαοί, κι ας χάθηκαν πολιτισμοί, κι ας χάθηκε χρήμα πολύτιμο μέσω του οποίου θα μπορούσαν να τραφούν ολόκληροι λαοί για εκατοντάδες χρόνια…
Ø Ποτέ τους όλοι αυτοί εκεί στην Εσπερία δεν ξέχασαν τα Φέουδά τους… Γιατί έτσι μεγάλωσε η Ευρώπη… με Φέουδα και Φεουδάρχες… με υποτακτικούς και υποζύγια…
¯ … για να καταλήξει σήμερα σε ένα μεγάλο φέουδο με ηγεμόνα μια Γερμανία ή ένα Συμβούλιο το οποίο θα ελέγχει τις υποτακτικές και οικονομικά ελεγχόμενες χώρες του;
I Αυτός είναι τελικά ο σκοπός της Ενωμένης Ευρώπης, με την κοινή οικονομική κυβέρνηση, με τον αχυράνθρωπο πρόεδρο Βαν Ρομπάι, να στέλνει χώρες όπως η Ελλάδα στην άβυσσο… και να εκμηδενίζει λαούς;
M Όμως ξέχασαν, προφανώς, τους τελευταίους! Νόμισαν, ότι πραγματικά, διοικούν ακόμη τα φέουδά τους, ότι οι λαοί δεν θα φωνάξουν, δεν θα ξεσηκωθούν, δεν θα εξαγριωθούν, δεν θα αγανακτήσουν!
C Πάνε εκείνα που ήξεραν κάποτε! Σήμερα οι λαοί ξέρουν και να διαβάζουν, και να γράφουν, και να εργάζονται, και να μην είναι είλωτες, και να έχουν άποψη και να … ψηφίζουν! Πάνω απ’ όλα ξέρουν να ψηφίζουν!

I ΑΠΑΙΧΤΟΙ αυτοί οι γείτονές μας! Όταν είναι ο καιρός, ξέρουν πάντα να αποκαλύπτουν τι πραγματικά έχουν στο μικρό τους μυαλουδάκι! Κι αυτοί μικροί με μεγάλη φαντασία…
D … ότι ίσως κάποτε θα μπορούσαν να κατοικήσουν αυτά τα εδάφη… Όμως η Ιστορία, τούς έχει αποδείξει περίτρανα, ότι δεν μπορούν να το κάνουν…
J Πόσο γελοίος μπορεί να είναι πια, αυτός ο Βούλγαρος υπουργός Οικονομικών, Συμεών Ντιάκοφ, όταν δηλώνει στην γερμανική εφημερίδα «Die Welt»:
N «Στο βάθος χαιρόμαστε με τα προβλήματα των Ελλήνων!»
L Πόσο ανιστόρητος μπορεί να είναι αυτός ο άνθρωπος όταν ομολογεί ότι… «… πολλοί Βούλγαροι πολίτες πανηγυρίζουν μέσα τους γιατί εδώ και δεκαετίες αισθάνονταν μειονεκτικά απέναντι στους Έλληνες!»
F Και επιμένει: «Εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα, οι Βούλγαροι ως λαός έχουν αποδεχτεί να κάνουν θυσίες προκειμένου να κρατηθεί σε χαμηλά επίπεδα το εξωτερικό χρέος τους και αυτό σήμερα ανταμείβει τη προσπάθεια της Βουλγαρικής κυβέρνησης που μέχρι τώρα είχε να αντιμετωπίσει το γεγονός πως οι Βούλγαροι πολίτες σύγκριναν με …φθόνο το βιοτικό τους επίπεδο σε σχέση με των Ελλήνων».
H «Στη Βουλγαρία έχουν μέχρι τώρα εγκατασταθεί περίπου στις 2.000 ελληνικές επιχειρήσεις. Πολλοί Έλληνες καταθέτουν τα χρήματά τους σε Βουλγαρικές τράπεζες. Ανεξάρτητα με τα προηγούμενα αυτό πρέπει να μας κάνει να επιθυμούμε την επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές ώστε να αναπτυχθεί το μεταξύ μας εμπόριο», καταλήγει.
L Η Ελλάδα, γνωρίζει πολύ καλά εδώ και αιώνες, τι πάει να πει να έχεις κακούς γείτονες! Και το έχει νοιώσει στο πετσί της, στο κορμί της. Και δυστυχώς, απ’ ό,τι φαίνεται, κάποιοι επιμένουν να μην αλλάζουν!!!

M Αν οι Βούλγαροι δεν θέλησαν να αντιδράσουν σ’ αυτά που τους έταξαν ως δήθεν κέρδη, θα πρέπει να ξέρουν ότι κάποιοι εκεί τους έχουν παραμυθιάσει ότι… με το να ζουν φτωχικά και να υπομένουν…
D … ότι δήθεν κάποτε θα πλουτίσουν ως χώρα! Αχ βρε κακομοίρηδες… ακόμα δεν έχετε καταλάβει τι δούλεμα πέφτει και τι σας περιμένει για το μέλλον… το οποίο προδιαγράφεται δυσοίωνο…
I … αν και αληθεύει ότι… ο σκλάβος δεν έχει να χάσει τίποτα άλλο παρά τις αλυσίδες του!
J «Προσεχώς Βουλγάρες»! Τι μπορεί να σου κάνει μια τόση ταμπελίτσα… Ένας ολόκληρος λαός να γεμίσει με κόμπλεξ για τον γείτονα…

F ΚΑΠΟΙΟΙ άρχισαν να θυμούνται και πάλι τους Απριλιανούς πραξικοπηματίες και την εθνοσωτήριο επανάστασή τους! Κούνια που τους κούναγε…

M Ο ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΣ Σουρής:
[Ποιος είδε κράτος λιγοστό / σ' όλη τη γη μοναδικό, / εκατό να εξοδεύει /και πενήντα να μαζεύει; // Να τρέφει όλους τους αργούς, / νά 'χει επτά Πρωθυπουργούς, / ταμείο δίχως χρήματα / και δόξης τόσα μνήματα; // Νά 'χει κλητήρες για φρουρά / και να σε κλέβουν φανερά, / κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε / τον κλέφτη να γυρεύουνε; // Όλα σ' αυτή τη γη μασκαρευτήκαν / ονείρατα, ελπίδες και σκοποί, / οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν / δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή. // Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι, / κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει. / Κι από προσπάππου κι από παππού / συγχρόνως μπούφος και αλεπού. /…/ Και ψωμοτύρι και για καφέ / το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ». / Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς / σαν πιάσει πόστο: δερβέναγάς. // Δυστυχία σου, Ελλάς, / με τα τέκνα που γεννάς! / Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα, / τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;]