Κυριακή, 25 Απριλίου 2010

Προϊόν των δημοσιοκάφρων η περίπτωση της Τζούλιας!

ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ τα πράγματα μπορεί να είναι απλά, άλλοτε όχι! Οι βρόμικες και χυδαίες λέξεις είναι πιο βρόμικες και χυδαίες από τις ανάλογες ανθρώπινες πράξεις, ή μήπως αυτοί που τις εκστομίζουν είναι πιο βρόμικοι και χυδαίοι από τις ίδιες τις λέξεις; Αλλά και πάλι, μήπως αυτός που συναινεί σε μια τέτοια πράξη είναι βρόμικος και χυδαίος και στην ουσία την συγκαλύπτει, περισσότερο από αυτόν τον ίδιο που προβαίνει σ’ αυτές τις πράξεις; Μερικές φορές, αυτού του είδους τα διλήμματα μου θυμίζουν εκείνο το περίφημο: η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα; Κι άντε να βγάλεις άκρη!

Όπως και να ’χει, η καλύτερη περίπτωση για να μην υπάρχουν περιπτώσεις Τζούλιας, είναι να μην ασχολείται κανένας μ’ αυτές! Η σιωπή και η αφάνεια θα εξαφανίσουν τα άτομα του είδους στο περιθώριο των κοινωνιών. Κι από την άλλη όμως, μέχρι ποιου σημείου μπορεί κανείς να κριτικάρει την κάθε Τζούλια, χωρίς να χαρακτηριστεί ηθικολόγος και σεμνότυφος από μια κοινωνία που πιστεύει ότι είναι «απελευθερωμένη» απέναντι σ’ αυτές τις περιπτώσεις; Κι από την άλλη, από πού ξεκινάει και πού τελειώνει ο χαβαλές, και μέχρι ποιου σημείου θα πρέπει να προστατεύεται μια κοινωνία από την πορνεία της τηλεοπτικής μας απελευθέρωσης ή ασυδοσίας; Ότι κι αν πω, θα βρεθεί απέναντι σε κάποιους άλλους με αντίθετη άποψη.

Όπως και να ’χει, εδώ έχουμε ξεκάθαρα προβλήματα, τα οποία θα πρέπει να απαντήσει ο καθένας στον ίδιο τον εαυτό του: ως πότε θα ανέχεται να παρακολουθεί αδιάφορα μια τηλεοπτική πορνεία χωρίς αιδώ, χωρίς συναίσθημα, χωρίς φραγμούς; Αν η Τζούλια κάνει το αρχαιότερο επάγγελμα και βγάζει χρήμα, δικό της πρόβλημα. Όταν όμως έχεις μια επίπλαστη απελευθέρωση των ηθών, την οποία με όρους πορνογραφίας θέτει η τηλεόραση ετσιθελικά μέσα στο σπίτι σου και στο μυαλό σου, τότε μήπως θα έπρεπε να αντιδράσεις; Και στο ερώτημα αν φταίει η Τζούλια γι’ αυτό, θα απαντούσα ότι η εν λόγω ξανθιά δεν φταίει σε τίποτα: φταίνε όλοι εκείνοι οι άνθρωποι που με τη δική τους ανοχή, με τη δική τους θέληση, με τα δικά τους μέσα, την προβάλλουν και την κάνουν πρόσωπο των ημερών. Οι υπεύθυνοι των τηλεοπτικών καναλιών αλλά και άλλοι που προώθησαν με τον οποιονδήποτε τρόπο την Τζούλια στην «τηλεοπτική μας δημοκρατία», έχουν την άμεση ευθύνη.

Η δικαιολογία ότι κάνεις τη δουλειά σου, δεν αρκεί. Μπορεί να πουλάς ντομάτες και καρπούζια στο μανάβικο, αλλά πουλάς είδη διατροφής. Όταν είσαι δάσκαλος μεταφέρεις τη γνώση σε έναν άνθρωπο που μεγαλώνει. Όταν πουλάς όπλα, πουλάς θάνατο, με την όποια ασυλία όμως, καθώς κάποιοι σου επιτρέπουν νόμιμα – παράνομα να το κάνεις. Όταν πουλάς ναρκωτικά, πουλάς θάνατο. Όταν μόνο πουλάς μέσω τηλεοπτικής εικόνας την κάθε Τζούλια, διαμορφώνεις τα ήθη μιας κοινωνίας.

Η αδιαφορία όλων μας, έκανε την ελληνική τηλεόραση και τα τηλεσκουπίδια της, να φτάσουν στο σημείο που έφτασαν. Να καταλάβουν κυρίαρχο μέρος στη διαμόρφωση της ζωής μας και των ηθών μας. Δεν τίθεται πλέον ζήτημα σεμνοτυφίας ή όχι! Τίθεται ζήτημα διαμόρφωσης ήθους, εκπαίδευσης, αδιαφορίας. Και προφανώς ακόμα δεν έχουμε καταλάβει πόσο σοβαρό είναι το ζήτημα αυτό.

Όταν η Τζούλια κάνει μήνυση σε βουλευτή (Παπαδημούλη του ΣΥΡΙΖΑ), επειδή έκανε θέμα στη Βουλή τις αφορολόγητες αρπαχτές της από τα διάφορα σώου σε σκυλάδικα της επαρχίας, τότε υπάρχει πρόβλημα. Κι ακόμα περισσότερο, όταν η Τζούλια ετοιμάζεται να στείλει επιστολή στον πρωθυπουργό της χώρας και στον πρόεδρο του Ελληνικού Κοινοβουλίου, για να εξετάσουν την ασυλία του βουλευτή Παπαδημούλη, ε, τότε, η πλάκα περίσσεψε σίγουρα!

Ας σοβαρευτούμε επιτέλους! Ο χαβαλές πρέπει να τελειώνει εδώ. Και θα πρέπει οπωσδήποτε να μπει κάποτε ένα τέλος στην όλη ιστορία και σε όλες τις παρόμοιες ιστορίες. Το Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο, αυτός ο γελοίος φοροεισπρακτικός μηχανισμός, θα πρέπει ν’ ανοίξει τα μάτια του και να δει την αλήθεια! Οι ιδιοκτήτες των τηλεκάναλων θα πρέπει να δώσουν ένα τέλος. Η κοινωνία δοκιμάζεται και μάλιστα σκληρά! Η χαλάρωση των ηθών και το κάθε φρόκαλο που κάνει καριέρα στην πορνογραφική τηλεόραση, οδηγούν μαθηματικά στην αποδόμηση και αποχαύνωση της ημιδιαλυμένης πια, ελληνικής κοινωνίας!

Κι όσο για τους αφορισμούς του είδους ότι, μέχρι και ο Χριστός συγχώρεσε την πόρνη, αυτά προέρχονται από ομάδα δημοσιοκάφρων, που αν εκλείψουν τα ξανθά φρόκαλα της πορνείας και της τηλεοπτικής ξετσιπωσιάς τους, όλοι αυτοί θα μείνουν άνεργοι, θα πάψουν να τα κονομάνε χοντρά και θα φανεί η πνευματική τους γύμνια!

Θ.Πολ. [Δημοσιεύθηκε στην εβδομαδιαία εφημερίδα SEVEN της Δράμας στις 21 Απριλίου 2010]