Τετάρτη, 28 Απριλίου 2010

Μετατρεπόμαστε σε προτεκτοράτο!


● ΛΕΕΙ Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ στους υπουργούς του: «κόψτε απ’ όπου μπορείτε»। Να κόψουν. Και το κόψιμο ξεκίνησε ήδη από διάφορους κρατικούς οργανισμούς. Από οργανισμούς και επιχειρήσεις που συντηρούσε ο κρατικός και δημόσιος φορέας, για να βολεύονται διάφοροι κρατικοδίαιτοι υπάλληλοι. Για παράδειγμα, ένας οργανισμός για την καλλιέργεια χταποδιών, ένας άλλος για την εκτροφή χελώνας και κάτι άλλα παράξενα, που ούτε καν τα είχαμε ακούσει ποτέ.


● Όπως για παράδειγμα τα Τοπικά Κέντρα Αγροτικής Ανάπτυξης που ιδρύθηκαν πριν από μερικά χρόνια। Κι αυτά κλείνουν. Αγροτικά κέντρα που δεν δούλεψαν ποτέ, που δεν είχαν κανένα ουσιαστικό αντικείμενο, παρά μόνον απασχολούσαν υπαλλήλους σε θέσεις που απλώς διατηρούνταν.


● Και για να πούμε την αλήθεια; Τόσοι και τόσοι άλλοι οργανισμοί έπρεπε να κλείσουν εδώ και πολλά χρόνια। Εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Και σ’ αυτό το κράτος, σ’ αυτόν τον σπάταλο δημόσιο τομέα, έπρεπε από πολλά χρόνια τώρα, να κλείσουν διάφοροι οργανισμοί και επιχειρήσεις. Που η μόνη τους χρησιμότητα ήταν η βόλεψη μικροκομματικών συμφερόντων και ψηφοθηρίας!


● ΑΛΛΑ ΕΤΣΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΑΝΤΑ σ’ αυτό το κράτος। Όχι τα τελευταία πέντε χρόνια, ούτε τα τελευταία 15 χρόνια. Ούτε από το 1981 και μετά όπως ξεσπάθωσαν διάφοροι να τα ρίχνουν όλα στο ΠΑΣΟΚ! Δεν μπορούμε να βλέπουμε μονόπατα τα πράγματα. Ούτε και μετά τη χούντα, με την μεταπολίτευση, γιατί απλώς ξύπνησαν τώρα διάφορα χουντοσταγονίδια κι αναπολούν τα «γύψινα χρόνια», τότε που γέμιζαν οι φυλακές και τα νησιά από …διαφωνούντες!


● Αλλά γιατί πάντα έτσι ήταν αυτό το κράτος। Από συστάσεώς του μέχρι και της τελικής του διαλύσεως. Να μην πω χοντρά λόγια, να μην κάνω βαριές σκέψεις. Αν είχαμε κάποιες ευκαιρίες παλιότερα να διορθώσουμε αυτό το κράτος, σίγουρα χάθηκαν. Και όπως η Ιστορία προστάζει, αυτό το κράτος ούτε και τώρα μπορεί να διορθωθεί. Γιατί η ίδια του η πορεία δεν το επιτρέπει!


● ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΒΓΩ ΨΕΥΤΗΣ, αλλά αυτό το κράτος οδηγείται στη χρήση του ως προτεκτοράτο! Αυτός άλλωστε ήταν ο ρόλος που επεφύλασσαν οι Μεγάλες Δυνάμεις από συστάσεώς του। Αυτός ήταν ο ρόλος που είχαν αναθέσει στην Ελλάδα, όταν οι Μεγάλες Δυνάμεις της δεκαετίας του 1820 και έπειτα, αποφάσιζαν να βοηθήσουν την Επανάσταση του 1821 απέναντι στην Οθωμανική αυτοκρατορία.


● Το προτεκτοράτο της Ελλάδας, για να μπορούν να ελέγχουν τους Οθωμανούς! Η Ιστορία είναι Ιστορία. Έκτοτε, ο Ελληνισμός, μπορεί να είχε κάποιες ιστορικές νίκες, όμως αυτές οι νίκες οδηγούσαν πάντα και σχεδόν με μαθηματική ακρίβεια σε μεγάλες ήττες που τις πληρώναμε πάντα με αίμα. Και τα τελευταία χρόνια, μόνον ήττες έχει γνωρίσει ο Ελληνισμός.


● ΤΩΡΑ, μας επιφυλάσσουν άλλη μια Οδύσσεια। Με το έτσι θέλω, μας οδηγούν ως πρόβατα επί σφαγή, στη λαιμητόμο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία αδιαφορεί για τα μέλη της! Αποδείχθηκε τελικά ότι αυτή η Ένωση, έβαλε μόνη της την ταφόπλακά της. Δεν μπορούν να λειτουργήσουν κράτη με διαφορετικές οικονομίες, υπό την σκέπη ίδιου νομίσματος.


● Και τα χειρότερα, τελικά, δεν θα είναι ίσως οι απολύσεις χιλιάδων ανθρώπων από δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, ίσως ούτε οι μειώσεις μισθών και η επερχόμενη φτώχεια। Τα χειρότερα όλων θα μπορούσαν να είναι σε εθνικά θέματα. Για παράδειγμα στο Αιγαίο, όπου ετοιμάζουν συνεκμετάλλευσή του. Πλήρη έλεγχο των θαλασσών και του εναέριου χώρου του Αιγαίου από την Τουρκία και τις ΗΠΑ!


● Κι ακόμα, δημιουργία νέων «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο। Και φυσικά, το όνομα των Σκοπίων. Εκεί να δείτε …βαφτίσια που έχουν να γίνουν! Όταν μια χώρα υποβιβάζεται, τότε παραδίδεται σχεδόν ολοκληρωτικά στα ξένα συμφέροντα. Είτε αυτά είναι οικονομικά, είτε είναι γείτονες που επιβουλεύονται την αστάθεια των συνόρων και …λιγουρεύονται εδαφικές και θαλάσσιες εκτάσεις!


● ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ αυτή τη στιγμή για τη χώρα, είναι ότι όλα, τα πάντα, περνούν καθαρά από το πρίσμα της οικονομικής ύφεσης. Και φυσικό είναι, η τελική εικόνα να έχει παραμορφώσεις. Παραμορφώσεις του είδους, ότι, η προσφυγή της χώρας στο Δ.Ν.Τ., δεν πέρασε καν από το Ελληνικό Κοινοβούλιο। Γιατί άραγε;


● Μπορεί η κυβέρνηση να έχει μια ισχυρή πλειοψηφία μετά τις βουλευτικές εκλογές του περασμένου Οκτωβρίου, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι της δόθηκε η εν λευκώ διαχείριση της χώρας। Ζητήματα βαρύνουσας ιστορικής σημασίας, δεν μπορεί να αποφασίζονται ερήμην του ελληνικού λαού.


● Όταν η Ισλανδία βρισκόταν στην ίδια κατάσταση, έκανε δημοψήφισμα. Στην Ελλάδα δεν γίνεται τίποτα. Γιατί λοιπόν αυτή η κυβέρνηση, με τρόπο «πραξικοπηματικό» προσφεύγει στο Δ.Ν.Τ. και στον λεγόμενο «μηχανισμό στήριξης» της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Και γιατί, όταν σε 20 μέρες από σήμερα, ο πρωθυπουργός πρόκειται ν’ ανακοινώσει το «επτωχεύσαμεν», το Ελληνικό Κοινοβούλιο αντιμετωπίζεται ως να μην υπάρχει;

[ΑΠΟ]