Παρασκευή, 8 Νοεμβρίου 2013

Εποχές ανωμαλίας…

Συνέλαβαν το Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ… με χειροπέδες… πάλι καλά δεν το προσήγαγαν ολόκληρο!!!

Όταν ένα πραξικόπημα βρίσκεται σε εξέλιξη, από τα πρώτα σημεία τα οποία καταλαμβάνει ο στρατός ή οι ομάδες  που εκτελούν το πραξικόπημα, είναι φυσικά η Βουλή και οι εγκαταστάσεις των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών. Αυτό γίνεται και τώρα με την αλλοτινή πια, ΕΡΤ, τους τηλεοπτικούς σταθμούς και τα ραδιόφωνά της. Δυστυχώς, όσα συνέβησαν στην ΕΡΤ ξημερώματα της Πέμπτης χθες, μόνο αυτά μπορούν να μας θυμίσουν. Μπορεί μεν να βρισκόμαστε σε εποχές μιας κατ’ επίφαση δημοκρατίας, όμως η κατάληψη της ΕΡΤ από αστυνομικές δυνάμεις των ΜΑΤ, δεν παύουν να είναι υπό μορφή πραξικοπήματος.
Όπως και να ’χει, στο τέλος, πάντα η αστυνομία είναι αυτή που επεμβαίνει, επί της ουσίας, το ίδιο το κράτος με τις δυνάμεις καταστολής του αναλόγως των εποχών. Και στην εποχή μας είναι τα ΜΑΤ. Στην περίπτωση της επτάχρονης δικτατορίας ήταν ο στρατός και το τανκ  που έριξε την πύλη του Πολυτεχνείου (μέρες είναι και πλησιάζει η επέτειος, αν και δεν θα τολμούσα, προς το παρόν τουλάχιστον, να συγκρίνω άμεσα τα δύο γεγονότα, αν και δεν είμαστε μακριά!)
Σχολιάζοντας το καλοκαίρι τα γεγονότα με την ΕΡΤ, σημείωνα ότι ναι μεν κάτι πρέπει να αλλάξει εκεί μέσα, όχι όμως χωρίς διάλογο. Καμιά κυβέρνηση δεν μπόρεσε ποτέ να κάνει διάλογο, είτε γιατί συναντούσε την σθεναρή αντίσταση των εργαζομένων, είτε γιατί δεν είχε τα εχέγγυα να το κάνει. Δεν μπορείς να κλείνεις έναν κρατικό οργανισμό όπως η ΕΡΤ, την κρατική ραδιοτηλεόραση, επειδή δεν μπορείς να κάνεις τις όποιες αλλαγές επιθυμείς στο εργασιακό καθεστώς. Αν τελικά ήταν μόνον αυτός ο λόγος και όχι κάποιος άλλος που οδήγησαν στο κλείσιμο της ΕΡΤ με την αιτιολογία του ανοίγματος της Δημόσιας Τηλεόρασης και στο μέλλον της ΝΕΡΙΤ… ας μην το σκεφτόμαστε καλύτερα! Από εκεί και πέρα, ακολούθησε ό,τι ακολούθησε.
Σήμερα, η κατάσταση προφανώς έχει ξεφύγει για την κυβέρνηση των Σαμαρά – Βενιζέλου. (Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε τον Βενιζέλο, γιατί συγκυβερνά και συνυπογράφει τις όποιες αποφάσεις).

Το να στέλνει μια κυβέρνηση τις μονάδες καταστολής της, για να ανακαταλάβει την Κρατική Ραδιοτηλεόραση στην οποία έκαναν κατάληψη οι οργισμένοι εργαζόμενοι, είναι μια εικόνα ντροπής και μια κίνηση απελπισίας, για μια κυβέρνηση η οποία φαίνεται ότι μπορεί να επιβληθεί μόνο με τη δύναμη των ΜΑΤ και μοιάζει αδύναμη να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις που παρουσιάζονται μπροστά της.
Όταν λέει ο Σαμαράς ότι δεν θα επιτρέψει παιχνίδια σε βάρος της Δημοκρατίας, σημαίνει ότι τα παιχνίδια αυτά έχουν ήδη ξεκινήσει να παίζονται… που σημαίνει ότι δεν μπόρεσε να τα αντιμετωπίσει και ας λέει το αντίθετο και μοιράζει δωρεάν ασύρματο ίντερνετ! (Δηλαδή τι; Δώσε ίντερνετ στο λαό για να ξεχάσει το ψωμί και τη Δημοκρατία;) Και από τα φανερά τμήματα του παιχνιδιού, είναι οι δολοφονίες των Φύσσα - Καπελώνη - Φουντούλη. Από αυτά και μόνο μπορεί να συμπεράνει κανείς, ότι, στο παρασκήνιο: α. Αλωνίζουν οι προβοκάτορες και προσπαθούν να αποσταθεροποιήσουν το πολίτευμα. β. Το παρακράτος ελέγχει ήδη την εξουσία και απειλεί με τρόμο και φόβο. γ. Ξένες μυστικές υπηρεσίες επιδίδονται σε ασκήσεις εξουσίας για δικούς τους λόγους, τουλάχιστον οικονομικούς και εθνικούς για την ανεξαρτησία της χώρας. δ. Κάποιοι παίζουν με απειλές εμφυλίου πολέμου, για να βάλουν στη χώρα τροχοπέδη. ε. Κάποιοι άλλοι πάλι, δίνουν πόντους στην «Χρυσή Αυγή», δυναμώνοντας έτσι μια οργάνωση, η οποία εγκαθιδρύεται επίσημα πια στον Ακροδεξιό χώρο, με σκοπό την επιβολή του φασισμού στα πολιτικά πράγματα και φυσικά της δίνουν άλλοθι ύπαρξης. στ. Προσπαθούν με το ζόρι να ενισχύσουν και να κάνουν πράξη τη θεωρία των δύο άκρων, που σημαίνει τους τρομάζει η ιδέα να υπάρξει μια κυβέρνηση από Αριστερά κόμματα στην Ελλάδα. Ποιοι είναι αυτοί; Σαφώς και όχι μόνο οι Σαμαράς – Βενιζέλος και το ισχύον πολιτικό σύστημα, αλλά δεκάδες άλλοι που ενδιαφέρονται άμεσα. Εξ ου και η προώθηση Τσίπρα στο εξωτερικό, τον οποίο βιάζονται να μεταβάλλουν σε σύγχρονο Αριστερό συστημικό πολιτικό και άρα μελλοντικό πρωθυπουργό! Και σίγουρα υπάρχουν πολλοί περισσότεροι ακόμα λόγοι για  όλα όσα συμβαίνουν.
Σαμαράς και Βενιζέλος απέτυχαν προ πολλού να προστατεύσουν τη Δημοκρατία στη χώρα και ας επαίρονται περί του αντιθέτου. Στην ουσία, παιχνίδι σε βάρος της Δημοκρατίας την οποία επικαλούνται οι ίδιοι, είναι να στέλνουν τα ΜΑΤ να εισβάλουν στην κρατική ραδιοτηλεόραση μαύρα χαράματα, προκειμένου να τους πιάσουν στον ύπνο, την ώρα που δεν έχει κόσμο και όταν όλα κυλούσαν «ομαλά» στο Ραδιομέγαρο!

Αν αμφιβάλουμε λοιπόν το ότι ζούμε σε εποχές ανωμαλίας και παρακμής, τότε ας ανατρέξουμε στα Νομοθετικά Διατάγματα με τα οποία κυβερνούν από το 2010, τον τρόπο επιβάλουν τους Εφαρμοστικούς Νόμους και το πώς «πείθονται» και αναγκάζονται οι βουλευτές των συγκυβερνώντων κομμάτων να ψηφίζουν όλα αυτά τα μέτρα!