Πέμπτη, 4 Νοεμβρίου 2010

Ελλάδα, έχεις πακέτο…

● ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΕΙ πακέτο… Καυτό – καυτό και τρομερό, μυρίζει μπαρούτι! Κοιτάξτε να δείτε τι γίνεται τελικά σ’ αυτή τη χώρα! Έχουμε και λέμε. Ο Σάββας Ξηρός της «17 Ν», συνελήφθη τυχαία, καθώς έσκασε στα χέρια του μια βόμβα που πήγαινε να παραδώσει! Τότε ακόμα, τις βόμβες τις πήγαιναν με τα χέρια, ιδιοχείρως που λέμε, δεν τα έστελνε ούτε με το «Πόρτα-Πόρτα» των ΕΛΤΑ, ούτε με τις «Ταχυμεταφορές» ούτε με τα «Κούριερ»....


● Άλλα χρόνια εκείνα… Αργότερα λοιπόν ακόμα και οι τρομοκράτες εξελίχθηκαν, παίρνοντας τις συνήθειες του παρελθόντος… Τα πακέτα – βόμβες, ήταν λένε η μόδα μετά του 1975! Πήραν λοιπόν εκείνη τη μόδα, έμαθαν να κατασκευάζουν πακετάκια – βόμβες κι άρχισαν να τα στέλνουν με κούριερ! Η φυσική παρουσία του αποστολέα βεβαίως – βεβαίως, δεν μπορεί να μην υφίσταται, αλλά τουλάχιστον, δεν τα τοποθετεί ο ίδιος στον στόχο.

● Όμως, όπως πάντα γίνονται λάθη. Κι έτσι έμελε να σκάσει ένα δεματάκι! Ρε παιδιά, κινέζικος ο μηχανισμός άραγε; Είχαν προλάβει όμως να στείλουν τα πακέτα τους σε αρκετές Πρεσβείες! Κι έγινε ο κακός χαμός. Μέχρι που ανέστειλαν την αποστολή δεμάτων στον εξωτερικό για 48 ώρες! Γιατί ένα από τα καυτά δέματα πρόλαβε κι έφτασε μέχρι την Καγκελαρία της Μέρκελ!

● Έχω πάντως μια απορία. Πώς γίνεται, και κάθε φορά που έχει τα δύσκολά του το ΠΑΣΟΚ, όποτε παίζεται η εξουσία του, τότε είναι που δρουν όλοι αυτοί οι τρομοκράτες. Και έτσι, εκμεταλλεύεται τη δράση του το κυβερνητικό ΠΑΣΟΚ και την βγάζει καθαρή. Μόνο που τώρα δεν ξέρουμε κατά πόσο θα τη βγάλει καθαρή το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου!

● Το ξέρετε φαντάζομαι, ότι την ερχόμενη Κυριακή ετοιμάζεται να σκάσει μια μεγάλη βόμβα ταυτόχρονα σ’ όλες τις πόλεις της χώρας! Αυτή τη βόμβα είναι που φοβάται ο Παπανδρέου, μήπως σκάσει μέσα στα μούτρα του. Κι αυτή η βόμβα θα είναι κλεισμένη μέσα σ’ ένα κουτί που λέγεται κάλπη!

● «Η Δημοκρατία δεν τρομοκρατείται» αγαπητέ πρόεδρε του Ελληνικού Κοινοβουλίου, όμως ο λαός τρομοκρατείται κύριε Πρόεδρε! Όταν ο ίδιος ο πρωθυπουργός απειλεί και εκβιάζει με εθνικές εκλογές, αυτό δεν είναι τρομοκρατία; Τι κι αν δεν έχει φυτίλια, καψούλια και βόμβες; Τι χειρότερη τρομοκρατία θα μπορούσε να υποστεί ένας λαός, από το να του λες ότι αύριο το πρωί πτωχεύεις;

● Θα πρέπει να μάθουμε να ερμηνεύουμε καλύτερα τα συμβάντα, τις λέξεις, τους λόγους των πολιτικών και τις πράξεις των βομβιστών!

● Για παράδειγμα. Βλέπουμε να συλλαμβάνονται διάφορα παιδιά, διάφοροι νεαροί, που βρίζουν και φτύνουν μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες. Κατά καιρούς έχουν συλληφθεί και άλλοι. Όμως, όλοι αυτοί, δεν είναι παρά στρατιωτάκια που έχουν στρατολογηθεί από κάποιους. Ποιοι είναι οι λοχαγοί τους; Ποιοι είναι ταγματάρχες τους; Ποιοι είναι οι στρατηγοί τους;

● Είναι αδύνατον όλα αυτά τα πιτσιρίκια των 24 χρόνων, να δρουν μόνοι τους χωρίς αρχηγούς. Δεν μπορεί να είναι ασκέρι ξέμπαρκο. Δεν μπορεί να μαζεύονται σε μια καφετέρια και να τα σιγολένε. Σίγουρα υπάρχει ένας κάποιος καθοδηγητής, ο οποίος καθορίζει τους στόχους. Και πάνω απ’ αυτόν, υπάρχει κι άλλος, ο οποίος ορίζει τον χρόνο, το πότε δηλαδή θα χτυπήσουν.

● Όχι πια μέρα και ποιον μήνα! Όταν λέω χρονική στιγμή, εννοώ την κατάλληλα πολιτική στιγμή. Κάποιος λοιπόν που διαβάζει, μελετάει, και ξέρει πότε είναι το κατάλληλο τάιμινγκ που θα λέγανε και οι … ελληνομαθείς! Κάποιος που ξέρει από πολιτική, από στρατηγική. Και φυσικά, υπάρχει ο ανώτερος, αυτός που συντονίζει όλη αυτή τη δράση.

● Υπάρχει ένας, υπάρχουν δύο ή τρεις άνθρωποι, που ξέρουν πότε να χτυπήσουν, πότε να εντείνουν τη δράση τους. Που ξέρει πώς να το κάνουν, που ξέρει πότε να στρατολογήσει και πού θα τους βρει. Από ποια δεξαμενή θ’ αντλήσει. Που θα τους εκπαιδεύσει κατάλληλα, τόσο τεχνικά, όσο και με το κατάλληλο «ιδεολογικό υπόβαθρο».

● Ακόμα και η ανυπαρξία ιδεολογικού υπόβαθρου, είναι πλαίσιο στρατηγικής. Θέλει μαεστρία να πλάσσεις δολοφόνους που δεν τους ενδιαφέρει ποιος θα σκοτωθεί. Τουλάχιστον κάποτε η «17 Ν», είχε ιδεολογικό υπόβαθρο, είχε συγκεκριμένη πορεία στόχων. Είχε κάτι. Εδώ δεν υπάρχει τίποτα!