Τετάρτη, 10 Νοεμβρίου 2010

2.500 χρόνια μετά, οι κατ’ επίφαση απόγονοι!

ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΟΥΣ ΠΕΡΣΕΣ τους καλέσαμε να ζητήσουν συγγνώμη και να καταθέσουν στεφάνι στο μνημείο για τη μάχη του Μαραθώνα, που έγινε 2.500 χρόνια πριν;
Να δεις πώς το είπε ο πρωθυπουργός μας…
«Πριν από 2.500 χρόνια είχαμε την σύγκρουση Ανατολής και Δύσης». Και σημαίνει πολλά αυτή η φράση, ξέρετε. Συμπυκνώνει μέσα της, κατ’ αρχάς, 2.500 χρόνια ιστορίας και προπαγάνδας που έγινε επιστήμη. Για ποια Ανατολή και ποια Δύση μιλάμε; Αξίζει να το μελετήσει κανείς αυτό. Ποια «Δύση» υπήρχε την εποχή που οι Πέρσες επέδραμαν προς την Ελλάδα; Και για ποια Ελλάδα μιλάμε άραγε; Για μια Ελλάδα κράτος; Ή μήπως για τα διάφορα βασίλεια; Και οι Θήβες τάχθηκαν με τους Πέρσες…
Και για ποια «Ανατολή» μιλάμε; Οι Αθηναίοι πάλεψαν στον Μαραθώνα και νίκησαν στη μεγάλη αυτή καθοριστική μάχη.
Αυτό θα πει προπαγάνδα. Σήμερα που υπάρχει η παγκόσμια δημοσιογραφία, η τηλεόραση, οι εφημερίδες, το ίντερνετ, μπορείς ευκολότερα να μεταδώσεις το μήνυμά σου, αυτό που θέλεις να πεις, καλά κρυμμένο πίσω από τις λέξεις. «Πριν από 2.500 χρόνια είχαμε την σύγκρουση Ανατολής και Δύσης», λοιπόν, όπως είπε και ο Γιώργος Παπανδρέου. Σήμερα δηλαδή τι έχουμε;
Τότε οι Αθηναίοι, δηλαδή, προστάτευσαν την Ευρώπη! Ποια Ευρώπη; Τον πολιτισμό τους προστάτευαν οι άνθρωποι, τα μέρη τους, τη γη τους! Έναν πολιτισμό για τον οποίο σήμερα εμείς καυχόμαστε ότι είμαστε οι απόγονοί του, αλλά μόνο κατ’ επίφαση απόγονοι είμαστε!
Εμείς οι δήθεν απόγονοι αυτών που πάλεψαν τότε στον Μαραθώνα, είμαστε που πουλήσαμε τα πάντα εδώ και μερικούς αιώνες πια και δεν αφήσαμε τίποτα από την αρχαιότητα. Και αν οι αρχαίοι Έλληνες δεν έκτιζαν τους υπέροχους ναούς της, δεν έκαναν τα υπέροχα αγάλματά τους, δεν άφηναν πίσω τους απαράμιλλη τέχνη και δεν μας άφηναν τη σοφία τους ως παρακαταθήκη, εμείς θα ήμασταν ακόμα σκαρφαλωμένοι στις βελανιδιές και θα ζούσαμε σε τρώγλες.
Όμως, δεν ξέρω αν πρέπει να είμαι περήφανος που είμαι, κατ’ επίφαση έστω, «απόγονος» αυτών των Ελλήνων που πολέμησαν στον Μαραθώνα για να σώσουν όλους εμάς! Και ξέρετε γιατί; Γιατί γρήγορα τους θάψαμε τους αρχαίους μας. Προτιμήσαμε άλλες αυτοκρατορίες και τις χρήσαμε … συνέχεια, αλλά απλώς αλλαξοπιστήσαμε προς το Βυζάντιο. Χρήσαμε το Βυζάντιο πνευματική μας πατρίδα και φυσικά, θάψαμε από κάτω του τα πάντα από το πατρογονικό μας παρελθόν! Χίλια χρόνια Βυζαντίου, στάθηκαν ικανά να διαλύσουν αρχαίους ναούς, να θάψουν την αρχαία σοφία, να θάψουν τον υπέροχο αρχαίο λόγο, τις αρχαίες τέχνες και τόσα άλλα, στοιχεία για τα οποία πολέμησαν αυτοί που τιμήσαμε 2.500 χρόνια μετά στον Μαραθώνα! Κι εμείς τους είχαμε προ πολλού προδώσει. Τους είχαμε αφήσει πίσω μας. Ένας Ιουλιανός υπήρξε, κι αυτόν παραβάτη τον ανακήρυξαν!
Και φυσικά, δεν μετέχουμε στην Παιδεία τους! Γιατί, αν δεχτούμε ότι Έλληνες είναι όσοι μετέχουν της ελληνικής παιδείας, τότε προφανώς ξέρουμε καλά ότι δεν είμαστε απόγονοί τους, αλλά μόνο κατ’ επίφαση απόγονοι και κάτοικοι της περιοχής αυτής. Όταν δεν μπορούμε να υπερασπιστούμε όλα αυτά που μας άφησαν εκείνοι οι αρχαίοι Έλληνες, τότε δεν αξίζει να γιορτάζουμε τα 2.500 χρόνια από τη μάχη του Μαραθώνα.
Οι Έλληνες πρώτοι θα πρέπει κάποια στιγμή, να ζητήσουν μια μεγάλη συγγνώμη από τους προγόνους τους κι ύστερα ν’ ασχοληθούν με φιέστες και φιοριτούρες και πρωθυπουργούς με μαύρο κολάν, μαύρο γυαλί και mp3 μουσικούλα!
2.500 χρόνια μετά, είμαστε αμετανόητοι καταπατητές μιας ελληνικής παιδείας της οποίας δεν μετέχουμε και την οποία κακοποιούμε βάναυσα.