Παρασκευή, 4 Ιανουαρίου 2008

Tο ροζ περιτύλιγμα της διαφθοράς


Μια νέα χρονιά έκανε την είσοδό της. Το είπαν και στις ειδήσεις, ότι το 2007 έφυγε και το 2008 είναι πια εδώ. Οι ρεπόρτερ το έλεγαν με δυνατή φωνή, μήπως και δεν το είχαμε καταλάβει, μήπως και δεν το ακούσαμε! Αλλά, πώς να ευχηθείς καλή χρονιά; Με τι προϋποθέσεις; Με την υπόθεση Ζαχόπουλου που όζει από ...το κεφάλι; Όπως όλα τα σκάνδαλα, η υπόθεση αυτή έχει το δικό της ροζ περιτύλιγμα. Αλλά είναι φως φανάρι πια, ότι αυτό το ροζ περιτύλιγμα, δημιουργήθηκε εσκεμμένα προκειμένου να καλυφθούν οι παράνομες και κρυφές ενέργειες του εν λόγω γενικού γραμματέα του Υπουργείου Πολιτισμού. Τι Υπουργείο Πολιτισμού δηλαδή, υπουργείο αποχαρακτηρισμών θα έπρεπε να λέγεται και όχι μόνο. Αν και είναι φαινόμενο της εποχής μας τα ροζ σκάνδαλα να καλύπτουν άλλες ενέργειες. Βεβαίως, και οι ευθύνες της συγκεκριμένης κυρίας που μπόρεσε να τυλίξει με το ροζ περιτύλιγμα τον εν λόγω κύριο, είναι ένα ακόμα φαινόμενο της εποχής μας, που όμως η οποιαδήποτε κυβέρνηση θα όφειλε να καταπολεμήσει. Όμως, οι αυτοκτονικές τάσεις του πρώην γεν. γραμματέα, φανέρωσαν τις σαθρές βάσεις μιας κυβέρνησης, η οποία ισορροπεί κυριολεκτικά πάνω σε τεντωμένο σκοινί και παίζει με έννοιες όπως «επανίδρυση του κράτους», όταν η ίδια, μετά βίας κρατιέται στους κυβερνητικούς θώκους. Προφανώς, κανένας απ’ όλους αυτούς δεν έλαβε κανένα εκλογικό μήνυμα. Κανένας απ’ όλους αυτούς τους κυβερνώντες δεν κατάλαβε, ή δεν θέλει να καταλάβει, (προσωπικά πιστεύω ότι αδιαφορούν) για το μήνυμα των εκλογών του 2007, εν μέσω των πυρκαγιών στην Πελοπόννησο και στην Εύβοια που στοίχησαν ζωές. Με τα τριχίλιαρα μπορεί να εξαγόρασαν μερίδα ψήφων, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι έλαβαν και χάρη. Από εκείνη την περιβόητη φράση του Καραμανλή στο σουτζουκάδικο του Μπαϊρακτάρη για τους πέντε νταβατζίδες που κυβερνούν αυτόν τον τόπο, μέχρι το ροζ σκάνδαλο του Ζαχόπουλου, το ελληνικό κράτος και η ελληνική κοινωνία, βυθίζονται όλο και περισσότερο στον βάλτο της διαφθοράς και της σήψης. Αλλά ξέρετε ποιο είναι το μεγάλο μυστικό σ’ αυτή τη χώρα; Οι Έλληνες έχουν συνήθως την κυβέρνηση που τους αξίζει!

Υ.Γ. Αλλά φυσικά, ένας Μαυρογιαλούρος ... δεν φέρνει καμιά άνοιξη!