Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2008

Η φθορά, της φθοράς...

Τόσος λόγος για σκάνδαλο άλλη φορά στην Ελλάδα δεν έχει ματαγίνει, όσο γίνεται για την υπόθεση Ζαχόπουλου – Τσέκου. Είναι μια ιστορία που τα έχει όλα. Πολιτικά σενάρια πτώσης της κυβέρνησης –που δεν πέφτει βεβαίως που να χτυπιόμαστε στο κάγκελο...-, ροζ περιπετειούλες με βίντεο-τσοντούλα για ιδιαίτερες στιγμές αργά τα μεσάνυχτα, αποχαρακτηρισμοί αρχαιολογικών χώρων προκειμένου να γίνουν πολυκατοικίες ή ο,τιδήποτε άλλο ...εργολάβοι γνωρίζουν τι, αυτοκτονίες βεβαίως-βεβαίως, ένας σκηνοθέτης κάτω από κάποιες πέτρες που σηκώνονται «τυχαία», τα πανελλαδικά μέσα ενημέρωσης που γνώριζαν τι γινόταν αλλά ...άφηναν την υπόθεση να κυλίσει μόνη της... από το μπαλκόνι της κυβερνητικής προπαγάνδας και φυσικά μπόλικο παρελθόν, μιας και 22 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας ζητούν να κληθούν όλοι οι υπουργοί Πολιτισμού από το 1996!!! Για ποιον χτυπάει η καμπάνα άραγε; Χαρές που θα κάνει ο Γιώργος Παπανδρέου...
Σ’ αυτή την υπόθεση, όπως και όλες τις άλλες σχεδόν παρόμοιες υποθέσεις, υπάρχει και εκείνη η τακτική η οποία ακολουθεί τη λογική του κουκουλιάσματος! Ότι δηλαδή, η διαφθορά είναι συνήθως κλεισμένη σ’ ένα κουκούλι και επωάζεται μέχρι που θα έρθει η ώρα να ελευθερωθεί. Να βγει, να πετάξει περήφανη ως πεταλουδίτσα πολύχρωμη και ζωηρή! Η διαφθορά επωάζεται όπως εκείνα τα αβγά του φασισμού που όλοι ζεσταίνουμε στους κόρφους μας.
Η τελευταία δημοσκόπηση που έγινε από την εταιρεία Metron Analysis για τον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ-1 προ ημερών και καταγράφει την άποψη της ελληνικής κοινής γνώμης μετά από τις αποκαλύψεις για το σκάνδαλο Ζαχόπουλου, δείχνει ότι, τόσο η Νέα Δημοκρατία όσο και το ΠΑΣΟΚ καταγράφουν μεγάλη πτώση στα ποσοστά τους. Σύμφωνα με την έρευνα, η Νέα Δημοκρατία διατηρεί ένα προβάδισμα της τάξης του 1,3% έναντι του ΠΑΣΟΚ, αλλά μέσα σε δύο μήνες –με τις υποθέσεις Μαγγίνα και Ζαχόπουλου – μετράει την απώλεια επτά ποσοστιαίων μονάδων κατρακυλώντας στην πρόθεση ψήφου στο 27,6%.
Αυτή τη φθορά ωστόσο δεν καταφέρνει να την εισπράξει το ΠΑΣΟΚ που την ίδια ώρα χάνει περίπου πέντε μονάδες πέφτοντας στο 26,3%. Μεγάλοι κερδισμένοι μέσα απ’ αυτό το κλίμα που διαμορφώνεται στη χώρα είναι το ΚΚΕ (8,4%) και το ΣΥΝ (7,9%) που αύξησε το ποσοστό του το τελευταίο δίμηνο κατά 2,6 μονάδες, ενώ σταθερή παραμένει η δυναμική του ΛΑΟΣ.
Θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι ο δικομματισμός στην Ελλάδα περνάει μια σοβαρή κρίση, αλλά προφανώς είναι νωρίς να κρίνουμε την τελική κατάληξη αυτής της στάσης του εκλογικού σώματος της χώρας. Το σπουδαιότερο απ’ όλα είναι ότι η αξιωματική αντιπολίτευση, το ΠΑΣΟΚ, δεν μπορεί να αρθρώσει κανενός είδους πολιτικό λόγο απέναντι σ’ αυτή τη σήψη και τη διαφθορά, που κατακλύζουν τόσο τον κυβερνητικό μηχανισμό, όσο και την ελληνική κοινωνία. Σέρνεται κυριολεκτικά πίσω από τα σκάνδαλα, χωρίς εναλλακτικές προτάσεις, απομακρυσμένο πλήρως από το πώς θα μπορέσει να αντιμετωπίσει την συνεχόμενη ακρίβεια, την μείωση των μισθών του κοσμάκη, την μείωση της αγοραστικής δύναμης του μέσου Έλληνα καταναλωτή και τόσα άλλα θέματα. Το να κατακρίνουμε μια κυβέρνηση, κάτι που οδηγεί στην πτώση μιας κοινωνίας, δεν αρκεί. Χρειάζονται και προτάσεις και εναλλακτικές λύσεις.