Παρασκευή, 7 Μαΐου 2010

Βουλευτής με ελεύθερη φωνή ή στρατιωτάκι του κόμματος;


ΙΔΟΥ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ για άλλη μια φορά, ένα μεγάλο πρόβλημα: βουλευτής με ελεύθερη φωνή ή στρατιωτάκι του κόμματος; Οι Έλληνες βουλευτές, εκλέγονται από το λαό για να μεταφέρουν τη βούληση και τις εντολές του (του λαού, φυσικά) στο Ελληνικό Κοινοβούλιο! Αυτή δεν είναι η λογική και η λειτουργία της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας; Μπορεί η Κοινοβουλευτική μας Δημοκρατία να έχει προβλήματα, όμως αυτή είναι η καλύτερη που έχουμε γνωρίσει μέχρι σήμερα. Τα υπόλοιπα πολιτικά συστήματα, είναι συστήματα άμεσης καταστολής της ελεύθερης βούλησης του λαού!

Στις ιστορικές μέρες που ζει σήμερα η Ελλάδα, εμφανίζεται για άλλη μια φορά το πρόβλημα της ελεύθερης βούλησης των βουλευτών. Βουλευτές που τόλμησαν να διαφωνήσουν με το κόμμα, με τον αρχηγό του κόμματος και πρωθυπουργό της χώρας, διαγράφηκαν άμεσα χωρίς δεύτερη κουβέντα από το κόμμα. Το ίδιο έγινε κι από την πλευρά της Ν.Δ., αν κι εκεί διαφοροποιούνται κάπως οι καταστάσεις. Η Ντόρα Μπακογιάννη ψήφισε σίγουρα κατά συνείδηση, εφόσον πιστεύει ότι αυτό θα πρέπει να γίνει για να σωθεί η χώρα. Μπορεί να διαφωνώ γι’ αυτό που ψήφισε, όμως ψήφισε έτσι όπως ήθελε αυτή και όχι όπως το κόμμα όριζε. Αν και μπορεί να προκάλεσε η ίδια τη διαγραφή της για λόγους σκοπιμότητας…

Όπως είναι γνωστό, τρεις βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, Σοφία Σακοράφα, Γιάννης Δημαράς και Βασίλης Οικονόμου, διαγράφηκαν «μπαμ και κάτω» από τον ίδιο τον Γιώργο Παπανδρέου, γιατί διαφοροποίησαν τη θέση τους για τα μέτρα του ΔΝΤ που επιβάλλονται στην Ελλάδα. Κορυφαίος υπουργός έλεγε ότι ο Γ. Παπανδρέου αποφάσισε την απομάκρυνσής τους, εξηγώντας ότι σε μια τέτοια κρίσιμη ψηφοφορία δεν νοείται θέμα διαφοροποιήσεων. Δηλαδή, δεν τίθεται εδώ ζήτημα ελεύθερης βούλησης των βουλευτών, δεν τίθεται θέμα ελεύθερης φωνής, δεν τίθεται ζήτημα Δημοκρατίας! Αν ο βουλευτής δεν είναι ελεύθερος να βούλεται, τότε τι νόημα έχει άραγε η Δημοκρατία μας;

Και το χειρότερο όλων, είναι ότι το Μέγαρο Μαξίμου (όπου στεγάζεται η κυβέρνηση), ζήτησε πίσω τις βουλευτικές τους έδρες! Εδώ κι αν μιλάμε για περίπτωση καταστολής. Οι βουλευτικές έδρες ανήκουν στον βουλευτή ή μήπως στο κόμμα, το οποίο τις μοιράζει στους βουλευτές του; Ιδού άλλη μια ερώτηση: αν λοιπόν τις δίνει το κόμμα, τότε οι εκλογές δεν έχουν νόημα. Εφόσον όμως οι βουλευτές τις κερδίζουν με τη δική τους προσωπικότητα, τότε δικαιούνται να τις κρατήσουν. Και καλώς δεν τις παρέδωσαν.

Από την άλλη πλευρά, ο ίδιος ο Κώστας Καραμανλής, καταψήφισε τα μέτρα της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου. Γιατί όμως; Από καθαρά αντιπολιτευτική διάθεση και επειδή το όρισε έτσι ο αρχηγός του κόμματος! Ο ίδιος όμως δεν ήταν που υπόσχονταν παρόμοια μέτρα προεκλογικά; Λιτότητα, μείωση μισθών, πάγωμα προσλήψεων, περικοπή υπερωριών στο δημόσιο τομέα και άλλα τέτοια δεν υποσχόταν ο Κώστας Καραμανλής; Τώρα λοιπόν γιατί αντέδρασε μ’ αυτόν τον τρόπο; Αναζητούνται λοιπόν η συνέπεια, η υπευθυνότητα και η αξιοπιστία στους βουλευτές μας. Γιατί έχουν χαθεί!

Όμως, πάνω απ’ όλα, μου άρεσε η στάση του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Δημαρά, ο οποίος γράφει στην επιστολή που εξέδωσε δικαιολογώντας την στάση του: «Δηλώνω παρών στις γενεές των συγγενών και των άλλων συνελλήνων, που έχουν την ίδια κοινωνική καταγωγή με μένα. Δηλώνω παρών στη μάνα μου και τον πατέρα μου, που με γέννησαν και με μεγάλωσαν κάθε μέρα και νύχτα για να υπερασπιστώ την αξιοπρέπεια, την τιμή και το δικαίωμα των απλών ανθρώπων στη Βουλή (…). Δηλώνω παρών στα παιδιά όλου του κόσμου που καλούνται και εκείνα να μοχθήσουν και να αγωνιστούν για μια καλύτερη Ελλάδα. Είμαι λοιπόν παρών και στηρίζω με όλες μου τις δυνάμεις την κοινοβουλευτική δημοκρατία. Είμαι «παρών» και στηρίζω και τον Πρωθυπουργό μας. Διαφωνώ όμως με τα άδικα μέτρα που καλούνται να πληρώσουν ξανά όσοι με τη ζωή τους έχουν αποδείξει ότι αγαπούν την Ελλάδα μας και ουδόλως την επιβάρυναν.»

Για άλλη μια φορά, οι βουλευτές που ψήφισαν σύμφωνα με την κομματική πειθαρχία, έστειλαν στο διάβολο την βούληση του ελληνικού λαού που τους εκλέγει. Ας το σκεφτούν καλύτερα την επόμενη φορά, όταν θα κινδυνεύει άμεσα η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία με τη μείωση των βουλευτών, τι θα ψηφίσουν. Κομματική πειθαρχία και κομματικά στρατιωτάκια ή ελεύθερη βούληση και δικαίωμα στη διαφωνία;

Θ.Πολ.