Κυριακή, 13 Απριλίου 2008

Ατάκτως ερριμμένα 4

Τον απολογισμό της έκανε προ ημερών η Αστυνομική Διεύθυνση Δράμας, και δυστυχώς τα νούμερα που η ίδια έδωσε στη δημοσιότητα, δεν είναι καθόλου καλά. Οι αριθμοί δεν ευημερούν σε κανέναν τομέα, και μάλλον υπάρχει σοβαρό πρόβλημα σε τομείς αρμοδιότητάς της. Τι να σημαίνει άραγε αυτό; Ότι η αστυνομία στη Δράμα δεν μπορεί να κάνει σωστά τη δουλειά της, ή μήπως ότι αυτή η κοινωνία δεν μπορεί ν’ αλλάξει; Στον τομέα των ναρκωτικών οι μεταβολές που παρουσιάζονται από το 2006 στο 2007, είναι μηδαμινές έως ασήμαντες. Το ίδιο και στα τροχαία ατυχήματα. Βέβαια, τα νούμερα είναι τόσο μικρά, μιλάμε πολλές φορές για μονοψήφια, αλλά αυτό συνεχίζει να καταδεικνύει μια προβληματική κατάσταση.

***
Μπορεί να σας κουράσω σήμερα κάπως, αλλά νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να δούμε μερικά από τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Αστυνομική Διεύθυνση Δράμας. Κι ας αρχίσουμε από τον τομέα των ναρκωτικών, όπου η κατάσταση παραμένει τραγική. Έναντι 98 παραβάσεων για το 2006, σημειώθηκαν 85 το 2007, ενώ οι 107 συλληφθέντες του 2006 μειώθηκαν στους 103 το 2007. Το τραγικό όμως είναι ότι οι νεκροί στο νομό Δράμας παρέμειναν 3 και το 2006 και το 2007.

***
Πράγμα που σημαίνει ότι η κατάσταση στο νομό μας στον τομέα των ναρκωτικών, δεν έχει αλλάξει καθόλου. Αντίθετα μάλιστα, συνεχίζεται και ίσως χειροτερέψει, αν δεν γίνει κάτι. Και τι θα μπορούσε να γίνει όμως; Η Αστυνομία, το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να συλλαμβάνει τους παραβάτες και να τους στέλνει στη Δικαιοσύνη. Ο ρόλος της περιορίζεται εκεί. Το να συλλαμβάνεις απλώς τους παραβάτες, βεβαίως, δεν λέει τίποτα. Αυτοί δεν τελειώνουν. Αυτοί μπορούν να μπαινοβγαίνουν στις φυλακές και στα κέντρα αποτοξίνωσης. Τι γίνεται όμως από εκεί και πέρα; Στόχος της Αστυνομικής Διεύθυνσης Δράμας κατά το 2008, «η αύξηση του αριθμού των βεβαιωθεισών παραβάσεων του νόμου περί ναρκωτικών να ανέλθει σε ποσοστό 10% σε σύγκριση με το 2007».

***
Σημαντικό ρόλο εδώ έρχεται να παίξει η εκάστοτε αντιμετώπιση της κοινωνίας μας απέναντι στο πρόβλημα. Η οποία, δυστυχώς, στη Δράμα, είναι ανύπαρκτη, ούτε καν βρίσκεται στο μηδέν ή στο +1! Και πάνω απ’ όλα, θα τολμούσα να πω, ότι, είναι η σχετική έλλειψη ευαισθησίας των διαφόρων φορέων της πόλης και του νομού. Ξεκινώντας από τους ίδιους τους πολιτικούς φορείς, τη νομαρχία, τους δήμους κατά τόπους, και περνώντας στους πολιτιστικούς συλλόγους. Είναι αλήθεια ότι ζούμε στον πολιτισμό της «κοπής πίτας» και του μασκαρέματος! Το χρήμα για τον πολιτισμό στη Δράμα καταναλώνεται στα κέντρα διασκέδασης για την κοπή της βασιλόπιτας και τους χορούς των μασκαρεμένων καρναβαλιών, χωρίς κανένα απολύτως αντίκρισμα, ούτε καν προσφορά στα τοπικά πολιτιστικά δρώμενα είναι, παρά να γίνει έστω και μια εκδήλωση ενημέρωσης για τα ναρκωτικά, αλλά και για άλλες ουσίες εξάρτησης: αλκοολισμός, κάπνισμα.

***
Αλλά θα επανέλθουμε σ’ αυτό σε άλλη στήλη. Γιατί, ο τομέας των τροχαίων ατυχημάτων είναι ακόμα πιο σκληρός αν τον συγκρίνουμε με τη χρήση ναρκωτικών ουσιών. Αν συγκρίνουμε τους 3 θανάτους από ναρκωτικά για το 2006 και τους 3 για το 2007, τότε αυτό δεν είναι τίποτα, μπροστά στα 21 θανατηφόρα τροχαία με 24 νεκρούς το 2007, έναντι 19 θανατηφόρων τροχαίων που άφησαν 22 νεκρούς το 2006. Είχαμε επίσης 14 σοβαρά τροχαία με 15 άτομα σοβαρά τραυματισμένα άτομα το 2007, έναντι 8 σοβαρών τροχαίων ατυχημάτων το 2006 που άφησαν 11 σοβαρά τραυματισμένα άτομα. Συνολικά, τόσο το 2006 όσο και το 2007, είχαμε από 154 τροχαία ατυχήματα στο νομό, σύμφωνα με τα στοιχεία της Αστυνομικής Διεύθυνσης Δράμας. Και μάλιστα, με αύξηση νεκρών και σοβαρά τραυματισθέντων. Καμία πρόοδος δηλαδή. Πουθενά!

***
Σαν να λέμε, ότι, ούτε η αύξηση των προστίμων για τις τροχαίες παραβάσεις χρησίμευσε σε κάτι, ούτε οι αυστηροί τροχονομικοί έλεγχοι κατάφεραν να ελέγξουν τα όρια ταχύτητας των οδηγών, ούτε οι ίδιοι οι Έλληνες οδηγοί έγιναν καλύτεροι. Ο Έλληνας οδηγός, συνεχίζει να πληρώνει με το αίμα του και με τη ζωή του, το βαρύ τίμημα στους ελληνικούς δρόμους. Οι οποίοι, δυστυχώς, δεν είναι και οι καλύτεροι της Ευρώπης! Για να μην πούμε ότι ίσως είναι και οι χειρότεροι. Μπορεί ο Έλληνας οδηγός να είναι κακός, αλλά οι δρόμοι στην Ελλάδα είναι για να βεβαιώνει η Τροχαία πρόστιμα και να προκαλούν ατυχήματα. Όταν σ’ αυτή τη χώρα, το ίδιο το κράτος, οι νομαρχίες και οι δήμοι, καταλάβουν επιτέλους ότι θα πρέπει να πληρώνουν κάποτε αποζημιώσεις για τους νεκρούς οδηγούς, τότε οι δρόμοι μας θα γίνουν καλύτεροι!

***
Στην Ελλάδα, δεν γίνεται καμία σοβαρή έρευνα από κανέναν αρμόδιο φορέα, για τα πραγματικά αίτια των τροχαίων ατυχημάτων. Τα όρια ταχύτητας που αυθαίρετα υπάρχουν οπουδήποτε, αρκούν, για να βεβαιώσουν ότι ο οδηγός απλώς έτρεχε! Ως εκεί. Από εκεί και πέρα, το χάος… Πόσες φορές για παράδειγμα, βεβαιώθηκε ότι για κάποιο τροχαίο ατύχημα έφταιγε ο κακός δρόμος και όχι ο κακός οδηγός;

***
Τραγικά επίσης παραμένουν τα στοιχεία στο ζήτημα της μικροεγκληματικότητας, όπως ονομάζει τις κλοπές και τις ληστείες η ΕΛ.ΑΣ. Καταγγέλθηκαν λοιπόν πέντε ληστείες (αύξηση κατά 150% σε σχέση με το 2006) από τις οποίες εξιχνιάσθηκαν οι 3 (60%), για το 2007. Καταγγέλθηκαν επίσης 150 περιπτώσεις κλοπών – διαρρήξεων (αύξηση 40% σε σχέση με το 2006), από τις οποίες εξιχνιάσθηκαν συνολικά 70 (ποσοστό 46,6%).

***
Βέβαια, υπάρχουν πολλά ακόμα για τα οποία θα μπορούσαμε να κάνουμε αναφορές. Σε μια κοινωνία κατά την οποία η ανεργία έχει αυξανόμενες τάσεις, ο πολιτισμός πτωτική τάση και τα ήθη και οι αξίες καταποντίζονται, τότε η κοινωνική παθογένεια φυσικό είναι να ευημερεί!

Δημοσιεύθηκε στην εβδομαδιαία εφημερίδα της Δράμας ΨΙΘΥΡΟΙ στις 6 Μαρτίου 2008