 |
| Δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα |
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΤΗΣ ΝΟΔΕ ΔΡΑΜΑΣ Ν. ΤΣΕΠΕΛΗ ΜΙΛΑ ΣΤΟΝ «ΠΡΩΙΝΟ ΤΥΠΟ»
«Για ποια ισότιμη θέση της γυναίκας στην κοινωνία μπορεί να μιλά κανείς, όταν ακόμη και σήμερα υπάρχουν γυναίκες μορφωμένες και καταρτισμένες, που αμείβονται λιγότερο από έναν άνδρα, για ακριβώς την ίδια δουλειά; Για ποιόν σεβασμό στην γυναικεία ύπαρξη κάνουμε λόγο, όταν γυναίκες καθημερινά υφίστανται πιέσεις κάθε τύπου, σε εργασιακούς και όχι μόνο χώρους; Για ποια κατοχύρωση θέσεων μπορεί να μιλά κανείς, όταν δεν παρέχονται οι απαιτούμενες διευκολύνσεις ζωτικής σημασίας σε μία μητέρα εργαζόμενη; Σε μία πολύτεκνη μητέρα;»
«Για ποια κοινωνία με ισότιμους θεσμούς μπορεί να μιλά κανείς, όταν οι γυναίκες με το που καλούνται να επιτελέσουν τον πιο σπουδαίο τους ρόλο – να φέρουν στον κόσμο ένα παιδί –είναι οι πρώτες που απολύονται;».
ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας στο νόμο, να δοθούν ακόμη περισσότερα κίνητρα για τη δημιουργία νέων επιχειρήσεων και να αξιοποιηθούν στο έπακρο όλα τα προγράμματα εργασίας και γυναικείας επιχειρηματικότητας, επισημαίνει σε συνέντευξή της στην εφημερίδα μας, η νέα πρόεδρος του Τμήματος Γυναικών της ΝΟΔΕ Δράμας της Νέας Δημοκρατίας κα Νικολέτα Τσέπελη.
Επισημαίνει ακόμα η κα Τσέπελη, ότι, «το Τμήμα Γυναικών μπορεί και πρέπει να γίνει η φωνή των γυναικών του Νομού μας, προς τα κέντρα εξουσίας, αναδεικνύοντας και φωτίζοντας τα πραγματικά προβλήματα της γυναίκας, της εργαζόμενης, της μητέρας, μέσα από συγκεκριμένες προτάσεις».
Συνέντευξη Θανάσης Πολυμένης
Είναι η πρώτη φορά που εκλέγεστε σε κάποια κομματική θέση ή έχουν υπάρξει και άλλες στο παρελθόν; Πώς αισθάνεστε ως πρόεδρος του Τμήματος γυναικών Δράμας της Ν.Δ.;
Είναι η πρώτη φορά που επεδίωξα την συμμετοχή μου για διεκδίκηση μίας κομματικής θέσης.
Το να έρθω πρώτη σε ψήφους και σε σχέση με τους άντρες συνυποψήφιούς μου και σε σχέση με τις γυναίκες συνυποψήφιές μου και να μην χρειαστεί να αξιοποιηθούν οι δυνατότητες της ποσόστωσης, του νεαρού της ηλικίας (κάτω από 35) αλλά και της νεοεκλεγείσας, θεωρώ ότι είναι μία νίκη προσωπική αλλά και των γυναικών γενικότερα, την στιγμή μάλιστα που λόγω του αριθμού των γυναικείων υποψηφιοτήτων η εκλογή τους ήταν δεδομένη και επομένως, θεωρητικά τουλάχιστον, δεν υπήρχε αναγκαιότητα ψήφισής τους. Συνεπώς, η επιλογή αυτή στο πρόσωπό μου, από έμπειρα και νεότερα κομματικά στελέχη και η πρωτιά μου σε αυτή την εκλογική μάχη, μου δημιουργεί μία περαιτέρω αίσθηση ευθύνης, ως προς τον τομέα που έχω αναλάβει αλλά και ως προς την έντονη πολιτική–κομματική ταυτότητα που θα πρέπει να εκπροσωπώ. Νοιώθω την ανάγκη να ευχαριστήσω για ακόμη μία φορά όσους με τίμησαν με την ψήφο τους.
Οργάνωση και αγώνας! Μια έκφραση που αρκετοί την προφέρουμε αστειευόμενοι, αλλά είναι μια πραγματικότητα. Πώς σκέφτεστε να οργανώσετε καλύτερα το Τμήμα Γυναικών; Τι λείπει; Τι χρειάζεται; Πώς θα φέρετε τις γυναίκες στο Τμήμα;
Η οργάνωση και ο αγώνας δεν είναι απλώς πραγματικότητα. Στην πολιτική συγκυρία που διανύουμε, είναι αναγκαιότητα, αν θέλουμε ο τοπικός και όχι μόνο κομματικός μηχανισμός της Νέας Δημοκρατίας να περάσει από το επίπεδο της απλής συσπείρωσης και διάδοσης πολιτικών ιδεών, σε ένα νέο επίπεδο αμεσότητας, δημιουργικότητας και προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο.
Αυτό που χρειάζεται το Τμήμα Γυναικών ΝΟ.Δ.Ε Δράμας, είναι νέα πνοή και αυτό είναι μία συλλογική δουλειά. Το Τμήμα μπορεί και πρέπει να γίνει η φωνή των γυναικών του Νομού μας, προς τα κέντρα εξουσίας, αναδεικνύοντας και φωτίζοντας τα πραγματικά προβλήματα της γυναίκας, της εργαζόμενης, της μητέρας, μέσα από συγκεκριμένες προτάσεις.
Αυτό που σήμερα ακούγεται ως τόσο καινοτόμο και πρωτοπόρο, δηλαδή, η άμεση επικοινωνία, η υποβολή προτάσεων και ιδεών προκειμένου να συνδιαμορφωθεί η χάραξη μίας πολιτικής στρατηγικής με κεντρικό άξονα τις πραγματικές ανάγκες του κοινωνικού συνόλου, προϋπήρχε στους κόλπους της Νέας Δημοκρατίας, με την μορφή των Τμημάτων ανά Νομό. Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να αξιοποιηθεί στο έπακρο.
Έτσι το Τμήμα Γυναικών ΝΟ.Δ.Ε Δράμας δικαιολογεί την ύπαρξή του μέσα από την ζωντανή, άμεση συνδιαμόρφωση προτάσεων, που σκοπό έχουν, όχι μόνο να αναδείξουν αλλά και να προτείνουν εφαρμόσιμες λύσεις υπαρκτών –καθημερινών προβλημάτων που αντιμετωπίζει το γυναικείο φύλο και όχι μόνο.
Ποιες δραστηριότητες σκοπεύετε να αναπτύξετε ή νομίζετε ότι χρειάζονται, ώστε να ανοίξει το Τμήμα Γυναικών προς το πλατύ κοινό και να γίνουν γνωστές οι θέσεις σας στην Δραμινή κοινωνία;
Πρώτος στόχος είναι η γνωστοποίηση της κοινής αξιοποίησης όλων των δυνατοτήτων που διαθέτει το Τμήμα Γυναικών. Δηλαδή, πρέπει να γίνει γνωστό και αντιληπτό, πως μέσω του Τμήματος Γυναικών ΝΟ.Δ.Ε Δράμας , οι γυναίκες δεν αποκτούν μόνο φωνή αλλά και δύναμη να παράξουν πολιτική, μέσω προτάσεων, συγκέντρωσης στατιστικών στοιχείων και ιδεών για τομείς όπως η εργασία, η ανεργία, η μητρότητα, τα οποία στοιχεία, θα προωθούνται άμεσα στα κέντρα λήψεως αποφάσεων και νομοθετικής λειτουργίας.
Συμπέρασμα, κάθε μία γυναίκα του Νομού, που επιλέγει να έρθει κοντά στην ΝΔ, θα μπορεί να προσθέσει ένα λιθαράκι σε όλα αυτά που θέλουμε και πρέπει να αλλάξουμε, επηρεάζοντας όχι μόνο την δική της καθημερινότητα και ζωή αλλά και όλων των άλλων γυναικών που αντιμετωπίζουν τα ίδια ζητήματα.
Βεβαίως, στόχος του τμήματος είναι και η διοργάνωση διαλέξεων και ημερίδων ενημέρωσης από επιστήμονες και ειδικούς, για την καλύτερη ενημέρωση των δικαιωμάτων και δυνατοτήτων των γυναικών. Όπως επίσης και η συνεργασία με φορείς, για ευαίσθητα ζητήματα που αφορούν όλους μας, με σκοπό την έντονη παρουσία και προσφορά του Τμήματος Γυναικών ΝΟ.Δ.Ε Δράμας.
Ποια είναι η θέση της γυναίκας στη σημερινή ελληνική κοινωνία; Πιστεύετε ότι οι γυναίκες έχουν κατακτήσει την ισότητα, την χειραφέτησή τους και ποια θα μπορούσαν να είναι τα επόμενα βήματα προς την κατάκτηση περισσότερων δικαιωμάτων τους;
Oι γυναίκες έχουν κατακτήσει συνταγματικά την ισότητα αλλά και την χειραφέτησή τους. Τυπικά τουλάχιστον. Ωστόσο, για ποια ισότιμη θέση της γυναίκας στην κοινωνία μπορεί να μιλά κανείς, όταν ακόμη και σήμερα υπάρχουν γυναίκες μορφωμένες και καταρτισμένες, που αμείβονται λιγότερο από έναν άνδρα, για ακριβώς την ίδια δουλειά; Για ποιόν σεβασμό στην γυναικεία ύπαρξη κάνουμε λόγο, όταν γυναίκες καθημερινά υφίστανται πιέσεις κάθε τύπου, σε εργασιακούς και όχι μόνο χώρους; Για ποια κατοχύρωση θέσεων μπορεί να μιλά κανείς, όταν δεν παρέχονται οι απαιτούμενες διευκολύνσεις ζωτικής σημασίας σε μία μητέρα εργαζόμενη; Σε μία πολύτεκνη μητέρα; Για ποια κοινωνία με ισότιμους θεσμούς μπορεί να μιλά κανείς, όταν οι γυναίκες με το που καλούνται να επιτελέσουν τον πιο σπουδαίο τους ρόλο – να φέρουν στον κόσμο ένα παιδί –είναι οι πρώτες που απολύονται; Και ακόμη, όταν οι νέες ρυθμίσεις για το ασφαλιστικό ξεζουμίζουν κυριολεκτικά το πιο παραγωγικό ανθρώπινο δυναμικό, την γυναίκα, πώς περιμένουμε να ζούμε σε υγιείς και ισορροπημένες κοινωνίες;
Από την άλλη, νομοθετικές προβλέψεις υπάρχουν, διατάξεις ευρωπαϊκού και όχι μόνο δικαίου, όμως οι περισσότερες γυναίκες δεν έχουν την απαιτούμενη εξειδικευμένη γνώση, πληροφόρηση και οικονομική δυνατότητα να εμπλακούν σε πολυετείς δικαστικές διαμάχες και επομένως, σωπαίνουν, υπομένουν και παραμένουν εγκλωβισμένες σε πολυδιάστατους ρόλους και απαιτήσεις .
Πρέπει να γίνουν ακόμη πολλά βήματα τόλμης για να πάψουν τα αυτονόητα να αποτελούν αντικείμενο διεκδίκησης.
Ποια είναι τα σπουδαιότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι γυναίκες του νομού Δράμας κυρίως; Σε ποιους τομείς τα εντοπίζετε και πώς πιστεύετε ότι μπορούν να δοθούν λύσεις;
Το σπουδαιότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες του Νομού μας όπως και οι περισσότερες γυναίκες της χώρας, αλλά εδώ ίσως με περισσότερη ένταση, είναι η ανεργία. Από την εποχή που έκλεισαν οι βιοτεχνίες έτοιμου ενδύματος στο νομό, μεγάλος αριθμός γυναικών που εργάζονταν σε αυτές, έχασαν τις δουλειές τους, με αποτέλεσμα να επηρεαστεί άμεσα και το εισόδημα των οικογενειών του τόπου μας. Πέρα όμως από αυτό το καίριο πλήγμα, τα ποσοστά ανεργίας στο νομό μας παραμένουν υψηλά. Στα μέσα δε, μίας πολύ έντονης οικονομικής ύφεσης που διανύουμε, όχι μόνο είναι δυσεύρετες οι θέσεις εργασίας αλλά οι επιπτώσεις είναι τραγικές σε κάθε εργασιακό τομέα που απασχολείται η γυναίκα.
Αυτή την στιγμή υπάρχει ίσως αναγκαιότητα, περισσότερο από ποτέ να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας στο νομό μας, να δοθούν ακόμη περισσότερα κίνητρα για την δημιουργία νέων επιχειρήσεων, δυνατότητες εξυγίανσης των ήδη υπαρχουσών, να αξιοποιηθούν στο έπακρο όλα τα προγράμματα εργασίας και γυναικείας επιχειρηματικότητας.
Δεν θα πρέπει να αγνοούμε επίσης, πως μία στοχευμένη προβολή του τόπου μας, προκειμένου να γίνει θελκτικός προς τους επισκέπτες καθ’ όλη την διάρκεια του έτους, θα δώσει μία οικονομική ανάσα σε μεγάλο ποσοστό των Δραμινών νοικοκυριών.
Στην εποχή μας, υπάρχει μια γενικευμένη απογοήτευση, κυρίως απέναντι στους πολιτικούς. Πιστεύετε ότι οι σημερινοί νέοι που επιθυμούν να ασχοληθούν με την πολιτική, θα μπορέσουν να απεμπλακούν από κακές νοοτροπίες του παρελθόντος και να δώσουν το στίγμα τους για μια καθαρότερη πολιτική από αυτήν που βιώνουμε σήμερα;
Εύλογα υπάρχει μία γενικευμένη απογοήτευση απέναντι στην πολιτική και στους πολιτικούς. Και αυτό, γιατί γίναμε όλοι μας συνένοχοι σε ένα χρόνιο παιχνίδι οικονομικών και πελατειακών εξαρτήσεων, ανεχόμενοι συμπεριφορές και πολιτικές που δεν είχαν καμία σχέση με την ουσιαστική έννοια της δημοκρατίας. Δεν είναι λοιπόν, μόνο οι νέοι που θέλουν να ασχοληθούν με την πολιτική, που θα πρέπει να απεμπλακούν από νοοτροπίες του παρελθόντος. Όλοι μαζί πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία. Πολίτες, πολιτευόμενοι και πολιτικοί, έτσι ώστε, όσοι τελικά επιλέγονται να υπηρετήσουν τον τόπο, να αποτελούν επιτέλους, την καθαρή φωνή του συνόλου, μακριά από μηχανισμούς και κάθε είδους συναλλαγές. Πρέπει, αυτοί που τολμούν να κάνουν την επιλογή, να αφοσιωθούν στην ενασχόλησή τους με τα κοινά, να είναι ταυτόχρονα έτοιμοι, να αποτελέσουν την στροφή σε μία βαλτώδη και δύσοσμη, όπως αποδεικνύεται σήμερα, πολιτική ευθεία.
Θα σας ενδιέφερε να ανεβείτε σε ψηλότερα και δυσκολότερα μονοπάτια της πολιτικής; Θα θέλατε να είστε υποψήφια βουλευτής κάποια στιγμή στη ζωή σας;
Θα με ενδιέφερε να υπηρετήσω τον τόπο μου και τον συνάνθρωπό μου από όποιο βήμα μου δινόταν η δυνατότητα και η ευκαιρία, με εντιμότητα, ειλικρίνεια και υπευθυνότητα.
Υπήρξατε υποψήφια στην νομαρχιακή αυτοδιοίκηση με τον κ. Ευμοιρίδη. Πώς σχολιάζετε την υποψηφιότητά του για το Δήμο Δράμας; Θα μπορούσε να προκαλέσει εσωκομματικά προβλήματα στην τοπική Ν.Δ.;
Θεωρώ ότι ο κ. Ευμοιρίδης είναι μία έμπειρη πολιτική προσωπικότητα του τόπου και η όποια πολιτική επιλογή του έχει ως τελικό αποδέκτη και κριτή τον κόσμο της Δράμας.
[ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τη συνέντευξη δημοσίευσα στον ΠΡΩΙΝΟ ΤΥΠΟ της Δράμας στις 23 Ιουλίου 2010]
«Φον Φούφουτους» τους αποκάλεσε προ ημερών ο πληθωρικός Θεόδωρος Πάγκαλος, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου ή κατ’ άλλους, ο ελεγκτής του έργου των υπουργών της κυβέρνησης! Πρόκειται για τους ελεγκτές του Δ.Ν.Τ. και της Τρόικας. Μπορεί βέβαια συχνά πυκνά ο Πάγκαλος να μας διασκεδάζει λέγοντας μας διάφορα αστεία, το θέμα είναι όμως ότι αυτοί οι «Φον Φούφουτοι» ελέγχουν τα υπουργεία με τη σειρά και φυσικά ελέγχουν και την ίδια τη χώρα. Αν ο Πάγκαλος νομίζει ότι κυβερνά αυτή τη χώρα, προφανώς κάνει λάθος.
Από εκείνο το περίφημο ρητορικό ερώτημα του αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή κατά τη δολοφονία Λαμπράκη «Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο», μέχρι το συμπέρασμα του ανιψιού του Κώστα Καραμανλή ότι «πέντε νταβατζήδες κυβερνούν τον τόπο» στο σουτζουκοπωλείον του Μπαϊρακτάρη, φτάσαμε στους «Φον Φούφουτους» που κυβερνούν τον τόπο και που τους υπέδειξε η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου! Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Μισό αιώνα μετά από το ρητορικό ερώτημα του αείμνηστου Καραμανλή, μάθαμε τελικά ποιοι κυβέρνησαν και ποιοι κυβερνούν αυτόν τον τόπο. Ενδιάμεσα και πριν, πέρασαν διάφοροι «Φούφουτοι – κυβερνώντες». Άγγλοι, Αμερικανοί, συνταγματάρχες που παρέδωσαν την Κύπρο, διάφοροι άλλοι που ευχαρίστησαν τον Μπιλ Κλίντον, αρχικλέφτες και λαμόγια, κρατικοδίαιτα τρωκτικά (όχι το γνωστό blog) και φτάσαμε τώρα εδώ, να μας κυβερνά η νέα γενιά της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ!
● ΛΟΙΠΟΝ, ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ του ΛΑ.Ο.Σ. και ο αρχηγός τους ο Γ. Καρατζαφέρης, μήπως κάπου έχουν χάσει το παιχνίδι και προσπαθούν να βγουν αλώβητοι από τραυματισμούς; Ψήφισαν ή δεν ψήφισαν την είσοδο της χώρας στο Δ.Ν.Τ.; Την ψήφισαν… και φυσικά, ψήφιζαν μαζί και τις όποιες συνέπειες θα ακολουθούσαν.
● Εδώ, όλος ο κόσμος γνώριζε ότι, η είσοδος της χώρας στο Δ.Ν.Τ. και η διακυβέρνησή της από την Τρόικα, θα έφερνε το μνημόνιο για το Ασφαλιστικό, μέτρα δυσβάσταχτα για τους εργαζόμενους και διάφορα άλλα. Τώρα, γιατί κόπτονται λοιπόν; Αν δεν είχαν καταλάβει τι ψήφιζαν, τότε να πρόσεχαν! Μετά από την αποχώρηση από την κάλπη… ουδέν λάθος αναγνωρίζεται!
● Τι πίστευαν δηλαδή; Ότι το Δ.Ν.Τ. δεν θα έφερνε αλλαγές στην Ασφαλιστική νομοθεσία στη χώρα; Ότι δεν θα γινόντουσαν μειώσεις μισθών; Και γιατί επιμένει να πάρει ο Καρατζαφέρης μια θετική απάντηση από τον Παπακωνσταντίνου, τον υπουργό Οικονομικών, ότι όλα πάνε καλά; Ε, τι να πει κι αυτός; Όλα πάνε κατ’ ευχήν, όλα πάνε θετικά, όλα είναι καλά! Για να τολμήσει να πει ότι τίποτα δεν πάει καλά; Ότι τα μέτρα δεν αποδίδουν όσο περιμέναμε! Θα μας φάνε ωμούς!
● ΕΔΩ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΟΛΟΙ και λένε ότι η Ελλάδα πάει καλά (αλήθεια ή όχι δεν έχει σημασία), και έρχεται αυτός ο διεθνής οίκος, ο Moody’s και ρίχνει ναααα (με το συμπάθιο) μια νέα υποβάθμιση! Για να πω την αλήθεια, δεν μπορώ να ξέρω τι παίζεται πίσω απ’ όλα αυτά. Όμως είναι προφανές το κερδοσκοπικό παιχνίδι, που αν μη τι άλλο, σίγουρα θα αποφέρει τεράστια κέρδη σ’ όλους αυτούς που έχουν στοιχηματίσει υπέρ της πτώχευσης της Ελλάδας.
● Είναι σαν το μαρτύριο του Σίσυφου. Ο οποίος είχε καταδικαστεί από τους θεούς, να ανεβάζει μια πέτρα μέχρι ψηλά στο βουνό και μετά αυτή να πέφτει και να την ξανανεβάζει. Αυτό είναι το μαρτύριο του σήμερα. Μας έλεγαν, πάρτε μέτρα, γιατί τα κοράκια οι κερδοσκόποι καραδοκούν να φάνε τις σάρκες σας. Πήραμε μέτρα και συνεχίζουμε να παίρνουμε.
● Μειώθηκαν μισθοί, απολύονται εκατοντάδες στον ιδιωτικό τομέα, κλείνουν επιχειρήσεις, αυξήθηκε ο ΦΠΑ και κοντεύει να φτάσει στο 25%... μειώνονται οι συντάξεις, θα δουλεύουμε 40 χρόνια και άλλα πολλά, και ξαφνικά, άντε πάλι η υποβάθμιση… άντε πάλι η πέτρα κάτω απ’ το βουνό να την ξανανεβάσεις στην κορυφή! Δουλευόμαστε; Αναρωτιέμαι… Ποιοι είναι δηλαδή όλοι αυτοί οι κερδοσκόποι; Και είναι δυνατόν να μην μπορεί κανείς να τους σταματήσει;
● Το ζήτημα σε όλη αυτή την κατάσταση, είναι να περιοριστεί ο φόβος του πολίτη και να αυξηθεί η εμπιστοσύνη του. Πώς όμως; Η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου, δυστυχώς έχει χάσει αυτό το παιχνίδι. Δεν μπορεί να ελέγξει τις ψευδείς ειδήσεις, αυτούς που σπέρνουν τον πανικό, τους τρομολάγνους και δεν μπορεί να εμπνεύσει εμπιστοσύνη στον μέσο Έλληνα πολίτη.
● Ο οποίος μέσος Έλληνας πολίτης, φοβάται κυρίως για τις καταθέσεις του. Για τις λίγες οικονομίες που έχει στην τράπεζα για μια δύσκολη στιγμή. Όποιος μπορεί να βγάλει τα χρήματά του εκτός Ελλάδος, το έχει ήδη κάνει ή ετοιμάζεται να το κάνει. Αρκετά τα στέλνουν στην Κύπρο. Άλλοι πάλι, έχουν ήδη βγάλει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό και το φυλάνε στο σπίτι. Και περιμένουν να ανακτήσουν την εμπιστοσύνη για να το ξαναβάλουν στην τράπεζα. Τρελές και παράλογες καταστάσεις!
● «ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ», ΘΑ ΛΕΓΕΤΑΙ, μάλλον, το κόμμα που ετοιμάζει η Ντόρα Μπακογιάννη. Όπως φαίνεται, όλα είναι έτοιμα για να ανακηρυχθεί η ίδρυση του νέου κόμματος και φυσικά να επέλθει η διάσπαση της Νέας Δημοκρατίας. Οι διεργασίες που συντελούνται φαίνεται να είναι έντονες πάντως, καθώς μετά και από την αποχώρηση Κιλτίδη από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τα πράγματα δυσκολεύουν.
● Στο κόμμα της ΝΔ γίνεται ένας περίεργος αγώνας δρόμου για το ποιος θα προλάβει ποιον. Ο ίδιος ο κύριος Σαμαράς θέλει να απαλλαγεί από τα λεγόμενα «βαρίδια» και κάποιοι θέλουν να προλάβουν τις εξελίξεις και τις αναμενόμενες διαγραφές. Μετά την αποχώρηση Κιλτίδη πάντως, τώρα προσέχουν και τη σκιά τους εκεί στη Ν.Δ.
● Δεν αποκλείουν και νέα αποχώρηση βουλευτών πριν ακόμα από το Συνέδριο του κόμματος (25-27 Ιουνίου) και έτσι ο ένας παρακολουθεί τον άλλο. Όλοι βρίσκονται υπό στενή παρακολούθηση και η καχυποψία παίρνει και δίνει στη Ρηγίλλης. Το σήμα πάντως, θα το δώσει μάλλον η Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία αναμένει το κατάλληλο τάιμινγκ, τον κατάλληλο χρόνο, για να ανακοινώσει το κόμμα της.
● Μιλώντας στην «Ντόιτσε Βέλε» η ίδια, είπε: «Σήμερα, δυστυχώς, μεγάλα τμήματα της Ν.Δ. έχουν φύγει και το ζήτημα είναι αν στην Ελλάδα είναι εφικτό οι δημιουργικές δυνάμεις αυτού του τόπου, οι άνθρωποι που δεν έχουν διάθεση να καταστροφολογούν συνεχώς, αλλά προσπαθούν να βρουν λύση στα θέματα που αντιμετωπίζουμε, να μπορούν να εκφραστούν. Θα το δούμε στο μέλλον…»
● ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ πλησιάζουν. Και όλοι φυσικά ετοιμάζονται για να διεκδικήσουν έδρες. Η κατάθεση υποψηφιοτήτων συνεχίζεται από όλες τις πλευρές. Οι φήμες έλεγαν ότι, στη Δράμα, από 5 έως 10 Ιουνίου, ο νυν νομάρχης Δράμας Κ. Ευμοιρίδης, επρόκειτο να ανακοινώσει την πρόθεσή του να διεκδικήσει το Δήμο Δράμας. Προς το παρόν τίποτα δεν έχει επισημοποιηθεί.
● Στο ΠΑΣΟΚ πάντως, όπως ανακοινώθηκε και επίσημα, οι υποψηφιότητες έχουν φτάσει στις 5.200 για τους Δήμους της χώρας. Η Επιτροπή Αξιολόγησης που συνεδρίασε την Τρίτη στην Ιπποκράτους, διαπίστωσε πληθώρα υποψηφιοτήτων για τους 325 Δήμους, ενώ οι αιτήσεις για τις 13 Περιφέρειες που υποβλήθηκαν ηλεκτρονικώς στο κόμμα έφθασαν τις 60. Η διαδικασία της αξιολόγησης πρόκειται να αρχίσει σήμερα.
● «ΤΟ ΠΑΡΤΙ ΣΤΟ Ε.Σ.Υ. ΤΕΛΕΙΩΣΕ», είπε η υπουργός Υγείας κα Ξενογιαννακοπούλου. Και καλά θα κάνει να τελειώσει εδώ. Δεν διαφωνεί κανένας ως εδώ και προφανώς, από εδώ και πέρα, δεν θα πρέπει να υπάρξει άλλο πάρτι με τα λεφτά του δημοσίου, με τα λεφτά που πληρώνουμε όλοι εμείς με τους φόρους μας. Το ζήτημα είναι, όμως, τι γίνεται τώρα.
● Το εμπάργκο που έθεσαν οι προμηθευτές στα νοσοκομεία, τα έχει ήδη παραλύσει. Οι γιατροί και οι νοσηλευτές λένε ότι δεν αντέχουν άλλο πλέον. Κινδυνεύει άμεσα η υγεία ασθενών αλλά και οι ζωές τους. Μπορεί να υπάρξουν θάνατοι, και αυτό θα είναι μια καθαρή δολοφονία, από τη στιγμή που θα μπορούσε κάποιος ασθενής να πεθάνει, επειδή απλά δεν υπάρχουν υλικά. Ράμματα, γάζες, φάρμακα, σύριγγες και διάφορα άλλα.
● Η κατάσταση σε όλα τα νοσοκομεία της χώρας παραμένει τραγική. Τεράστιες ελλείψεις παρουσιάζονται σε είδη: - Ορθοπεδικά υλικά για οστεοσύνθεση και μοσχεύματα. – Καρδιολογικά υλικά όπως για διενέργεια στεφανιογραφίας. – Χειρουργικά υλικά όπως για λαπαροσκοπικές επεμβάσεις. – Νευροχειρουργικά υλικά π.χ. υψηλής τεχνολογίας για αντιμετώπιση όγκου στον εγκέφαλο. – Οφθαλμιατρικά υλικά όπως ενδοφακοί για επέμβαση καταρράκτη. – Αντιδραστήρια για αιματολογικές εξετάσεις, γενική αίματος. – Φάρμακα π.χ. αιμοστατικά. – Αναλώσιμα υλικά: σύριγγες, γάζες, ράμματα, γάντια, φίλτρα αιμοκάθαρσης, ακτινολογικά φιλμ.
● Όταν τόσα και τόσα χρόνια, από το 2005 μέχρι και σήμερα, το πάρτι στα νοσοκομεία συνεχιζόταν χωρίς το κράτος να επεμβαίνει, τι περιμένετε να γίνει; Και από την άλλη πλευρά, και οι προμηθευτές έχουν το δικό τους δίκιο. Ζητάνε τα λεφτά τους οι άνθρωποι, γιατί κι αυτοί επιχειρήσεις έχουν. Γιατί θα πρέπει δηλαδή αυτοί να χάσουν τα χρήματά τους;
● Και πού βρίσκεται άραγε το φταίξιμο; Να φταίνε μόνο οι κακές κυβερνήσεις; Αν και για όλα φταίνε αυτές, τελικά, και οι κακοί υπουργοί! Αυτοί που άφηναν και αφήνουν τα πάρτι του φαταουλισμού και της κλεψιάς να συνεχίζονται ανεξέλεγκτα. Αλλά φυσικά και όλοι αυτοί που άρπαζαν, έκλεβαν, κατάκλεβαν και ρήμαζαν και συνεχίζουν ακόμα την ίδια τακτική. Γιατροί και προμηθευτές. Προμηθευτές και γιατροί. Και νοσηλευτές. Και άλλοι διάφοροι.
● Κανένας δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Και αυτός που έκλεβε και αυτός που έβλεπε τον κλέφτη και δεν μιλούσε. Και δεν πήγαινε στον Εισαγγελέα. Σ’ όλους αυτούς που έβλεπαν να δημιουργούνται μεγαλογιατροί και δεν τους πείραζαν. Παλιό το πρόβλημα. Απλά τώρα έρχεται και πάλι στο φως, γιατί τώρα έσφιξαν τα πράγματα! Ποιοι όμως θα αναλάβουν τις ευθύνες όταν θ’ αρχίσουν να πεθαίνουν άνθρωποι; Ποιοι όμως θ’ αναλάβουν τις ευθύνες όταν ασθενείς παρουσιάζουν προβλήματα εξαιτίας του κακού συστήματος της ρεμούλας και των λαμόγιων;
● ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ! Από την Μεταπολίτευση του 1974, η χώρα δεν πέρασε τέτοιες εξελίξεις μέχρι σήμερα, παρά μόνο εκείνη την τριετία του 1989, 1990, 1991 που οδήγησε στην άνοδο και την πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη!
● Η πτώση του Ανδρέα Παπανδρέου το 1989 και η δικαίωσή του από το Ειδικό Δικαστήριο τον επανάφερε στην κυβέρνηση, μετά από την περίφημη αποστασία του Αντώνη Σαμαρά από την κυβέρνηση Μητσοτάκη! Τα ίδια πρόσωπα, στο ίδιο πολιτικό παιχνίδι, με διαφορετικό σκηνικό φόντο και πάντα το ίδιο θύμα: τον ελληνικό λαό!
● Η επιβίωση των πολιτικών οικογενειών, οι αποστασίες, οι διαγραφές και στο βάθος… ο λαός παραγκωνισμένος στη γωνία, να διαμαρτύρεται και να μην εισακούεται! Αυτό είναι το παιχνίδι, με τρεις πολιτικές οικογένειες να κρατούν το τιμόνι της χώρας στα χέρια τους, από το 1955 ακόμα μέχρι και σήμερα!
● Σήμερα τα γεγονότα χαρακτηρίζονται ιστορικά. Τόσο ιστορικά που περισσότερο δεν γίνεται. Όλα όσα συμβαίνουν σήμερα, γράφονται στις δέλτους της Ιστορίας. Γι’ αυτό και οι αποφάσεις που παίρνονται από τους κυβερνώντες, από την αντιπολίτευση, από τους βουλευτές – στρατιωτάκια, από τον ίδιο το λαό, είναι Ιστορικές.
● 172 ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ψήφισαν ΝΑΙ στα σκληρά μέτρα του Δ.Ν.Τ. για να σώσουν, λέει, τη χώρα από το χείλος της καταστροφής! Η ψηφοφορία αυτή στοίχισε στο ΠΑΣΟΚ 3 διαγραφές! Βασίλης Οικονόμου, Γιάννης Δημαράς, Σοφία Σακοράφα. Η Νέα Δημοκρατία καταψήφισε με ΟΧΙ τα μέτρα αυτά, πλην της Ντόρας Μπακογιάννη που ψήφισε ΝΑΙ!
● Για την Ντόρα Μπακογιάννη έμελλε να ακολουθήσει η διαγραφή της από το κόμμα! Κλείνοντας έτσι οριστικά έναν πολιτικό κύκλο της οικογένειας Μητσοτάκη με τη Νέα Δημοκρατία. Τι θα στοιχίσει όμως η διαγραφή της Ντόρας Μπακογιάννη από το κόμμα της; Προς το παρόν, τα πράγματα δείχνουν ότι ο Αντώνης Σαμαράς διέγραψε το 40% του κόμματος!
● Θα είναι όμως έτσι; Αυτό θα το δείξει το μέλλον! Αν η Ντόρα κάνει νέο κόμμα και κατά πόσο θ’ ακολουθήσουν οι ψηφοφόροι της. Αυτό όμως θα δικαιώνει ή όχι τις θέσεις της Ντόρας υπέρ του ΔΝΤ; Να ένα καλό ερώτημα! Αν ήταν στην κυβέρνηση ο Αντώνης Σαμαράς και έφτανε σ’ αυτό το σημείο, θα έπαιρνε αυτά τα ίδια μέτρα; Η λογική λέει ναι.
● Ο Κώστας Καραμανλής πάντως, προτίμησε να χάσει την εξουσία και την αρχηγία του κόμματος και να αποσυρθεί, βλέποντας ότι πλησίαζε τραγικά η ώρα να πιει το πικρό ποτήρι. Δεν το άντεξε και την έκανε… αποποιούμενος όμως τις ευθύνες του.
● ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ, είναι τελικά, πόσο ελεύθεροι είναι οι Έλληνες βουλευτές! Κινούνται σαν στρατιωτάκια! Προεκλογικά μας βομβαρδίζουν με τις παπαγαλίες τους, ότι θα είναι η φωνή του λαού στη Βουλή! Όταν όμως μπαίνουν στη Βουλή, είναι η φωνή του αρχηγού του κόμματος. Παπαγαλίζουν ότι πει το κόμμα! Αυτή είναι λοιπόν η βουλευτική σας αξία κυρίες και κύριοι βουλευτές;
● Μπορεί ο λαός να τους φώναζε ΟΧΙ στα μέτρα, αλλά προτίμησαν να ακούσουν τη φωνή του Γιώργου Παπανδρέου. Πειθήνια στρατιωτάκια, ψήφισαν υπέρ των μέτρων. Δεν τόλμησαν να πουν ΟΧΙ, δεν τόλμησαν να πουν έστω ένα ΠΑΡΩΝ. Αυτοί που το είπαν, αποκεφαλίστηκαν πάραυτα! Αυτήν την Κοινοβουλευτική Δημοκρατία υπερασπίζεστε κύριε Αηδόνη και κυρία Κεφαλίδου από τη Δράμα;
● Το ίδιο συμβαίνει κι από την άλλη πλευρά, από την παράταξη της Ν.Δ. Αυτή τη στιγμή ήταν σε διαφορετική θέση. Αλλά σίγουρα, θα έκαναν το ίδιο με τους βουλευτές της κυβέρνησης, αν βρισκόντουσαν σε κυβερνητική θέση και αν ο αρχηγός τους διακήρυττε τα ίδια μέτρα!
● ΤΟ ΒΟΥΛΩΣΑΝ ΟΛΟΙ ΟΜΩΣ οι βουλευτές μας, όταν ο ίδιος ο Γιώργος Παπανδρέου κατά την ομιλία του στη Βουλή, αναφέρθηκε στη μείωση των βουλευτών από 300 σε 200! Έπεσε παγωμάρα στα έδρανα της Βουλής! Τι έγινε κύριοι βουλευτές; Εδώ τι θα κάνετε; Θα ψηφίσετε και εδώ με κομματική πειθαρχία; Αυτό θέλω πραγματικά να το δω. Γιατί, τότε, θα είστε υπεύθυνοι, για το ότι βάζετε τη χώρα σε δύσβατα πολιτικά μονοπάτια!
● Ας μην χάψουμε το παραμύθι της δήθεν οικονομίας στο χώρο της Βουλής με τη μείωση των βουλευτών. Μείωση των βουλευτών δεν σημαίνει οικονομία. Σημαίνει λιγότερη δημοκρατία! Μείωση των βουλευτών, σημαίνει αυστηρός έλεγχος του Κοινοβουλίου… Θα μου πείτε, τι διαφορετικό συμβαίνει σήμερα; Ίσως… Όμως η Δημοκρατία θα έχει δεχτεί ένα μεγάλο πλήγμα!
● Κύριε Αηδόνη, κυρία Κεφαλίδου. Επειδή μάλλον εσείς θα κληθείτε και πάλι να ψηφίσετε γι’ αυτό το απαράδεκτο μέτρο που σύντομα προβλέπεται να ακολουθήσει από τον Γιώργο Παπανδρέου. Μπορεί να επικυρώσατε με την ψήφο σας την ταφόπλακα του ΔΝΤ στη χώρα, όμως, αφήστε τη φωνή σας ελεύθερη, όσο ακόμα μπορείτε! Μην επικυρώσετε την ταφόπλακα της Δημοκρατίας με τη μείωση των βουλευτών! Όχι για τις θέσεις σας, που έτσι κι αλλιώς από το λαό εξαρτώνται, αλλά για τον ίδιο το λαό και τη Δημοκρατία!
ΙΔΟΥ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ για άλλη μια φορά, ένα μεγάλο πρόβλημα: βουλευτής με ελεύθερη φωνή ή στρατιωτάκι του κόμματος; Οι Έλληνες βουλευτές, εκλέγονται από το λαό για να μεταφέρουν τη βούληση και τις εντολές του (του λαού, φυσικά) στο Ελληνικό Κοινοβούλιο! Αυτή δεν είναι η λογική και η λειτουργία της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας; Μπορεί η Κοινοβουλευτική μας Δημοκρατία να έχει προβλήματα, όμως αυτή είναι η καλύτερη που έχουμε γνωρίσει μέχρι σήμερα. Τα υπόλοιπα πολιτικά συστήματα, είναι συστήματα άμεσης καταστολής της ελεύθερης βούλησης του λαού!
Στις ιστορικές μέρες που ζει σήμερα η Ελλάδα, εμφανίζεται για άλλη μια φορά το πρόβλημα της ελεύθερης βούλησης των βουλευτών. Βουλευτές που τόλμησαν να διαφωνήσουν με το κόμμα, με τον αρχηγό του κόμματος και πρωθυπουργό της χώρας, διαγράφηκαν άμεσα χωρίς δεύτερη κουβέντα από το κόμμα. Το ίδιο έγινε κι από την πλευρά της Ν.Δ., αν κι εκεί διαφοροποιούνται κάπως οι καταστάσεις. Η Ντόρα Μπακογιάννη ψήφισε σίγουρα κατά συνείδηση, εφόσον πιστεύει ότι αυτό θα πρέπει να γίνει για να σωθεί η χώρα. Μπορεί να διαφωνώ γι’ αυτό που ψήφισε, όμως ψήφισε έτσι όπως ήθελε αυτή και όχι όπως το κόμμα όριζε. Αν και μπορεί να προκάλεσε η ίδια τη διαγραφή της για λόγους σκοπιμότητας…
Όπως είναι γνωστό, τρεις βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, Σοφία Σακοράφα, Γιάννης Δημαράς και Βασίλης Οικονόμου, διαγράφηκαν «μπαμ και κάτω» από τον ίδιο τον Γιώργο Παπανδρέου, γιατί διαφοροποίησαν τη θέση τους για τα μέτρα του ΔΝΤ που επιβάλλονται στην Ελλάδα. Κορυφαίος υπουργός έλεγε ότι ο Γ. Παπανδρέου αποφάσισε την απομάκρυνσής τους, εξηγώντας ότι σε μια τέτοια κρίσιμη ψηφοφορία δεν νοείται θέμα διαφοροποιήσεων. Δηλαδή, δεν τίθεται εδώ ζήτημα ελεύθερης βούλησης των βουλευτών, δεν τίθεται θέμα ελεύθερης φωνής, δεν τίθεται ζήτημα Δημοκρατίας! Αν ο βουλευτής δεν είναι ελεύθερος να βούλεται, τότε τι νόημα έχει άραγε η Δημοκρατία μας;
Και το χειρότερο όλων, είναι ότι το Μέγαρο Μαξίμου (όπου στεγάζεται η κυβέρνηση), ζήτησε πίσω τις βουλευτικές τους έδρες! Εδώ κι αν μιλάμε για περίπτωση καταστολής. Οι βουλευτικές έδρες ανήκουν στον βουλευτή ή μήπως στο κόμμα, το οποίο τις μοιράζει στους βουλευτές του; Ιδού άλλη μια ερώτηση: αν λοιπόν τις δίνει το κόμμα, τότε οι εκλογές δεν έχουν νόημα. Εφόσον όμως οι βουλευτές τις κερδίζουν με τη δική τους προσωπικότητα, τότε δικαιούνται να τις κρατήσουν. Και καλώς δεν τις παρέδωσαν.
Από την άλλη πλευρά, ο ίδιος ο Κώστας Καραμανλής, καταψήφισε τα μέτρα της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου. Γιατί όμως; Από καθαρά αντιπολιτευτική διάθεση και επειδή το όρισε έτσι ο αρχηγός του κόμματος! Ο ίδιος όμως δεν ήταν που υπόσχονταν παρόμοια μέτρα προεκλογικά; Λιτότητα, μείωση μισθών, πάγωμα προσλήψεων, περικοπή υπερωριών στο δημόσιο τομέα και άλλα τέτοια δεν υποσχόταν ο Κώστας Καραμανλής; Τώρα λοιπόν γιατί αντέδρασε μ’ αυτόν τον τρόπο; Αναζητούνται λοιπόν η συνέπεια, η υπευθυνότητα και η αξιοπιστία στους βουλευτές μας. Γιατί έχουν χαθεί!
Όμως, πάνω απ’ όλα, μου άρεσε η στάση του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Δημαρά, ο οποίος γράφει στην επιστολή που εξέδωσε δικαιολογώντας την στάση του: «Δηλώνω παρών στις γενεές των συγγενών και των άλλων συνελλήνων, που έχουν την ίδια κοινωνική καταγωγή με μένα. Δηλώνω παρών στη μάνα μου και τον πατέρα μου, που με γέννησαν και με μεγάλωσαν κάθε μέρα και νύχτα για να υπερασπιστώ την αξιοπρέπεια, την τιμή και το δικαίωμα των απλών ανθρώπων στη Βουλή (…). Δηλώνω παρών στα παιδιά όλου του κόσμου που καλούνται και εκείνα να μοχθήσουν και να αγωνιστούν για μια καλύτερη Ελλάδα. Είμαι λοιπόν παρών και στηρίζω με όλες μου τις δυνάμεις την κοινοβουλευτική δημοκρατία. Είμαι «παρών» και στηρίζω και τον Πρωθυπουργό μας. Διαφωνώ όμως με τα άδικα μέτρα που καλούνται να πληρώσουν ξανά όσοι με τη ζωή τους έχουν αποδείξει ότι αγαπούν την Ελλάδα μας και ουδόλως την επιβάρυναν.»
Για άλλη μια φορά, οι βουλευτές που ψήφισαν σύμφωνα με την κομματική πειθαρχία, έστειλαν στο διάβολο την βούληση του ελληνικού λαού που τους εκλέγει. Ας το σκεφτούν καλύτερα την επόμενη φορά, όταν θα κινδυνεύει άμεσα η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία με τη μείωση των βουλευτών, τι θα ψηφίσουν. Κομματική πειθαρχία και κομματικά στρατιωτάκια ή ελεύθερη βούληση και δικαίωμα στη διαφωνία;
Θ.Πολ.
● ΠΟΡΕΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ οδού Αβύσσου με δωσίλογους κουκουλοφόρους! Πλήρης συσκότιση! Έτσι έχουν τα πράγματα, όταν η κατάσταση φτάνει στο ανεξέλεγκτο. Το παρακράτος των προβοκατόρων, καλά κρατεί! Σπιλώνει για άλλη μια φορά το εργατικό κίνημα, την οργή του λαού! Εξαπολύει επιθέσεις κατά αναγνωρισμένων και οργανωμένων κομμάτων της Βουλής. Σκοπός ένας: συσκότιση! Συσκότιση για τα δίκαια των εργαζομένων, για την επιβολή της σκληρής λιτότητας και την καταστολή της Δημοκρατίας!
● Τρόμαξαν από τη μεγάλη λαϊκή οργή και επέλεξαν να του κλείσουν το στόμα με τη βία, οι προβοκάτορες. Έτσι κι αλλιώς, μήνες τώρα, κάποιοι διψούσαν για αίμα, κάποιοι διψούσαν για θάνατο! Και έβαλαν τον θάνατο μπροστάρη στις επιδιώξεις τους, με σκοπό να σιωπήσουν τον λαό, την λαϊκή οργή, να κλείσουν τα στόματα του κόσμου με τον θάνατο, με τον φόβο!
● Είναι αυτή ακριβώς η στιγμή, που κινδυνεύει η Δημοκρατία! Που ο λαός μόλις τώρα άρχισε να μιλάει και να παλεύει για τα κεκτημένα του! Η προβοκάτσια και ο φασισμός του παρακράτους, άγνωστο από πού κι από ποιους εκπορευόμενο, πρέπει να μπει τώρα στο περιθώριο. Αυτή τη στιγμή χρειάζεται άμεση επαγρύπνηση! Η Δημοκρατία τώρα έχει ανάγκη από περιφρούρηση!
● Η ΚΟΥΚΟΥΛΑ σ’ αυτή τη χώρα, έχει τη δική της ιστορία. Και δεν είναι ιστορία καλή. Είναι ιστορία βαμμένη με αίμα. Είτε την φορούσαν οι δήμιοι της κατοχής, είτε οι δωσίλογοι της κατοχής, είτε οι γερμανοτσολιάδες, είτε οι προβοκάτορες! Η κουκούλα είναι δωσιλογισμός και προβοκάτσια! Αυτή είναι η λειτουργία της. Το είχα γράψει πέρυσι τέτοιο καιρό απ’ αυτή την εφημερίδα και πάλι. Οι κουκουλοφόροι είναι δωσίλογοι!
● Δεν ξέρω ποιοι κρύβονται κάτω απ’ αυτήν. Μπορεί να είναι πληρωμένοι αλλοδαποί πεινασμένοι και εξαθλιωμένοι και ρίχνουν μολότοφ για 5 και 10 ευρώ! Μπορεί να είναι διάφοροι αντιεξουσιαστικοί πυρήνες, που πιστεύουν ότι έτσι κάνουν τη δική τους «επανάσταση», αλλά έχουν χάσει το δρόμο τους! Μπορεί να είναι πυρήνες τρομοκρατίας! Μπορεί να είναι προβοκατόρικες ομάδες γειτονικών χωρών, οι οποίες με το να δημιουργούν κλίμα αποσταθεροποίησης, αποσκοπούν στην εκπλήρωση δικών τους αλυτρωτικών τάσεων και εκβιαστικών πολιτικών.
● Μπορεί ακόμα να είναι το προβοκατόρικο κράτος διαφόρων ακροδεξιών και φασιστικών ομάδων, που σκοπό τους έχουν την αποσταθεροποίηση του δημοκρατικού κοινοβουλευτικού πολιτεύματος στο μικρό τους μυαλουδάκι και την επιβολή δικτατοριών και άλλων σκοτεινών καθεστώτων. Μπορεί ακόμα να είναι και «μπάτσοι», οι οποίοι εκτελούν διατεταγμένη υπηρεσία από κάποιο σκοτεινό παρακράτος που ζει και βασιλεύει στη χώρα. Διαίρει και βασίλευε, έλεγαν κάποτε οι Βρετανοί και κυβερνούσαν τον κόσμο!
● Όπως και να ’χει, όποιοι κι αν είναι όλοι αυτοί, ο λαός πρέπει να τους βάλει στο περιθώριο. Τα λαϊκό κίνημα έχει ανάγκη δυνατής φωνής. Κι αυτή η κυβέρνηση θα πρέπει επιτέλους να καταλάβει, ότι, δεν έχει κανένα απολύτως δικαίωμα να παίρνει μόνη της τέτοια αντιλαϊκά μέτρα που οδηγούν την χώρα στην πτώχευση. Το ότι εκλέχθηκε με την πλειοψηφία που εκλέχθηκε, δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να ρωτάει τον λαό. Και δεν μπορείς πρώτα να αποφασίζεις και έπειτα να καλείς συμβούλιο πολιτικών αρχηγών. Τι νόημα έχει;
● Ποιους κοροϊδεύει η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου; Όταν μιλάμε για ώρες ευθύνες, δεν σημαίνει ότι πρέπει να εξανεμίσεις το πενιχρό εισόδημα του λαού και να τον ξετινάξεις στην πείνα. Ώρες ευθύνες σημαίνει να αναλάβει επιτέλους η κυβέρνηση, να μαζέψει αυτά που οφείλουν στο κράτος οι κλέφτες και οι φοροφυγάδες. Ώρα ευθύνης είναι, να αναλάβει η κυβέρνηση πρωτοβουλία και να πείσει αυτό το περίφημο ελληνικό κεφάλαιο που διαφεύγει, να δώσει το μερίδιο που του αναλογεί! Και όχι μόνο ιδιώτες με κρατικά κεφάλαια!
● Γιατί, δεν μπορείς να είσαι καπιταλιστής και κεφαλαιούχος και όταν βρίσκεις τα δύσκολα να ζητάς από το κράτος να σε στηρίξει με δισεκατομμύρια λες κι έχει υποχρέωση να το κάνει. Έχεις ευθύνη, όταν η χώρα κινδυνεύει να την στηρίξεις με τον δικό σου τρόπο! Γιατί όταν το κράτος στηρίζει το κεφάλαιο, τα παίρνει από τον λαό και του στερεί τη δική του ζωή.
● ΣΤΗ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΑΝΤΩΣ, ετοιμάζονται να καταψηφίσουν επί της αρχής το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης και τα σκληρά μέτρα, με κομματική πειθαρχία. Εκτός απροόπτου πάντως, η Ντόρα Μπακογιάννη ετοιμάζεται να υπερψηφίσει το εν λόγω νομοσχέδιου του ΠΑΣΟΚ και μάλλον μυρίζει… διαγραφή της από το κόμμα! Σύμφωνα με δημοσιεύματα μάλιστα, φέρεται η ίδια να είπε προς τους βουλευτές Αρ. Σπηλιωτόπουλο, Μ. Βαρβιτσιώτη, Γ. Κοντογιάννη, Σ. Κεδίκογλου και άλλους, ότι «θα υπερψηφίσει τα μέτρα με κάθε κόστος». Από την άλλη όμως τους παρότρυνε «να μην ακολουθήσουν τη δική της απόφαση» και να τηρήσουν τη γραμμή της Ρηγίλλης.
● ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΙ ΡΟΛΟ παίζει τελικά αυτός ο Γ. Καρατζαφέρης; Είναι πέρα για πέρα ύποπτος! Χωρίς αιδώ, με πλήρη γνώση συνείδησης για το τι λέει και τι εκστομίζει μέσα στο Κοινοβούλιο, όχι μόνο αποπροσανατολίζει την όλη κατάσταση, αλλά εξωθεί προς καταστάσεις βίας. Παλαιότερα, σε καιρούς Νέας Δημοκρατίας, στοχοποίησε τον ΣΥΡΙΖΑ για βία στις διαδηλώσεις για κάλυψη των κουκουλοφόρων. Τώρα στοχοποιεί το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ!
● Η αντίδραση της Αλέκας Παπαρήγα ήταν άμεση καθώς κατηγόρησε ως «προβοκάτορα» τον πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. και υποστήριξε ότι μέλη του ΚΚΕ «αφόπλισαν» αυτούς τους διαδηλωτές οι οποίοι αποδείχθηκε πως ήταν Χρυσαυγίτες αλλά έφεραν κοντάρια με σημαίες του ΠΑΜΕ.
● Λίγη ώρα αργότερα και ο Αλέξης Τσίπρας κατήγγειλε τον ΛΑ.Ο.Σ., λέγοντας πως «η Ακροδεξιά βρήκε την ευκαιρία να κατηγορήσει τώρα το ΚΚΕ όπως έκανε και με εμάς», προσθέτοντας ότι «προσπαθεί να ενδυθεί τον μανδύα του εγγυητή της ομαλότητας».
● ΤΟΥΣ ΕΠΙΑΣΕ Η ΠΟΛΥΛΟΓΙΑ! Αντί να το βουλώσουν και να μην λένε πολλά – πολλά, βγήκαν όλοι τιμητές στο τηλεπαράθυρα και λένε διάφορα ανήκουστα. Υπόσχονται, υπόσχονται, υπόσχονται! Πολιτικοί που απέτυχαν παταγωδώς και αρνούνται να το παραδεχτούν! Αντί να πενθήσουν για τους τρεις νεκρούς, βγαίνουν και το παίζουν τραλαλά στα τηλεπαράθυρα της θολούρας!
[ΑΠΟ]
● ΛΕΕΙ Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ στους υπουργούς του: «κόψτε απ’ όπου μπορείτε»। Να κόψουν. Και το κόψιμο ξεκίνησε ήδη από διάφορους κρατικούς οργανισμούς. Από οργανισμούς και επιχειρήσεις που συντηρούσε ο κρατικός και δημόσιος φορέας, για να βολεύονται διάφοροι κρατικοδίαιτοι υπάλληλοι. Για παράδειγμα, ένας οργανισμός για την καλλιέργεια χταποδιών, ένας άλλος για την εκτροφή χελώνας και κάτι άλλα παράξενα, που ούτε καν τα είχαμε ακούσει ποτέ.
● Όπως για παράδειγμα τα Τοπικά Κέντρα Αγροτικής Ανάπτυξης που ιδρύθηκαν πριν από μερικά χρόνια। Κι αυτά κλείνουν. Αγροτικά κέντρα που δεν δούλεψαν ποτέ, που δεν είχαν κανένα ουσιαστικό αντικείμενο, παρά μόνον απασχολούσαν υπαλλήλους σε θέσεις που απλώς διατηρούνταν.
● Και για να πούμε την αλήθεια; Τόσοι και τόσοι άλλοι οργανισμοί έπρεπε να κλείσουν εδώ και πολλά χρόνια। Εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Και σ’ αυτό το κράτος, σ’ αυτόν τον σπάταλο δημόσιο τομέα, έπρεπε από πολλά χρόνια τώρα, να κλείσουν διάφοροι οργανισμοί και επιχειρήσεις. Που η μόνη τους χρησιμότητα ήταν η βόλεψη μικροκομματικών συμφερόντων και ψηφοθηρίας!
● ΑΛΛΑ ΕΤΣΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΑΝΤΑ σ’ αυτό το κράτος। Όχι τα τελευταία πέντε χρόνια, ούτε τα τελευταία 15 χρόνια. Ούτε από το 1981 και μετά όπως ξεσπάθωσαν διάφοροι να τα ρίχνουν όλα στο ΠΑΣΟΚ! Δεν μπορούμε να βλέπουμε μονόπατα τα πράγματα. Ούτε και μετά τη χούντα, με την μεταπολίτευση, γιατί απλώς ξύπνησαν τώρα διάφορα χουντοσταγονίδια κι αναπολούν τα «γύψινα χρόνια», τότε που γέμιζαν οι φυλακές και τα νησιά από …διαφωνούντες!
● Αλλά γιατί πάντα έτσι ήταν αυτό το κράτος। Από συστάσεώς του μέχρι και της τελικής του διαλύσεως. Να μην πω χοντρά λόγια, να μην κάνω βαριές σκέψεις. Αν είχαμε κάποιες ευκαιρίες παλιότερα να διορθώσουμε αυτό το κράτος, σίγουρα χάθηκαν. Και όπως η Ιστορία προστάζει, αυτό το κράτος ούτε και τώρα μπορεί να διορθωθεί. Γιατί η ίδια του η πορεία δεν το επιτρέπει!
● ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΒΓΩ ΨΕΥΤΗΣ, αλλά αυτό το κράτος οδηγείται στη χρήση του ως προτεκτοράτο! Αυτός άλλωστε ήταν ο ρόλος που επεφύλασσαν οι Μεγάλες Δυνάμεις από συστάσεώς του। Αυτός ήταν ο ρόλος που είχαν αναθέσει στην Ελλάδα, όταν οι Μεγάλες Δυνάμεις της δεκαετίας του 1820 και έπειτα, αποφάσιζαν να βοηθήσουν την Επανάσταση του 1821 απέναντι στην Οθωμανική αυτοκρατορία.
● Το προτεκτοράτο της Ελλάδας, για να μπορούν να ελέγχουν τους Οθωμανούς! Η Ιστορία είναι Ιστορία. Έκτοτε, ο Ελληνισμός, μπορεί να είχε κάποιες ιστορικές νίκες, όμως αυτές οι νίκες οδηγούσαν πάντα και σχεδόν με μαθηματική ακρίβεια σε μεγάλες ήττες που τις πληρώναμε πάντα με αίμα. Και τα τελευταία χρόνια, μόνον ήττες έχει γνωρίσει ο Ελληνισμός.
● ΤΩΡΑ, μας επιφυλάσσουν άλλη μια Οδύσσεια। Με το έτσι θέλω, μας οδηγούν ως πρόβατα επί σφαγή, στη λαιμητόμο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία αδιαφορεί για τα μέλη της! Αποδείχθηκε τελικά ότι αυτή η Ένωση, έβαλε μόνη της την ταφόπλακά της. Δεν μπορούν να λειτουργήσουν κράτη με διαφορετικές οικονομίες, υπό την σκέπη ίδιου νομίσματος.
● Και τα χειρότερα, τελικά, δεν θα είναι ίσως οι απολύσεις χιλιάδων ανθρώπων από δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, ίσως ούτε οι μειώσεις μισθών και η επερχόμενη φτώχεια। Τα χειρότερα όλων θα μπορούσαν να είναι σε εθνικά θέματα. Για παράδειγμα στο Αιγαίο, όπου ετοιμάζουν συνεκμετάλλευσή του. Πλήρη έλεγχο των θαλασσών και του εναέριου χώρου του Αιγαίου από την Τουρκία και τις ΗΠΑ!
● Κι ακόμα, δημιουργία νέων «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο। Και φυσικά, το όνομα των Σκοπίων. Εκεί να δείτε …βαφτίσια που έχουν να γίνουν! Όταν μια χώρα υποβιβάζεται, τότε παραδίδεται σχεδόν ολοκληρωτικά στα ξένα συμφέροντα. Είτε αυτά είναι οικονομικά, είτε είναι γείτονες που επιβουλεύονται την αστάθεια των συνόρων και …λιγουρεύονται εδαφικές και θαλάσσιες εκτάσεις!
● ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ αυτή τη στιγμή για τη χώρα, είναι ότι όλα, τα πάντα, περνούν καθαρά από το πρίσμα της οικονομικής ύφεσης. Και φυσικό είναι, η τελική εικόνα να έχει παραμορφώσεις. Παραμορφώσεις του είδους, ότι, η προσφυγή της χώρας στο Δ.Ν.Τ., δεν πέρασε καν από το Ελληνικό Κοινοβούλιο। Γιατί άραγε;
● Μπορεί η κυβέρνηση να έχει μια ισχυρή πλειοψηφία μετά τις βουλευτικές εκλογές του περασμένου Οκτωβρίου, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι της δόθηκε η εν λευκώ διαχείριση της χώρας। Ζητήματα βαρύνουσας ιστορικής σημασίας, δεν μπορεί να αποφασίζονται ερήμην του ελληνικού λαού.
● Όταν η Ισλανδία βρισκόταν στην ίδια κατάσταση, έκανε δημοψήφισμα. Στην Ελλάδα δεν γίνεται τίποτα. Γιατί λοιπόν αυτή η κυβέρνηση, με τρόπο «πραξικοπηματικό» προσφεύγει στο Δ.Ν.Τ. και στον λεγόμενο «μηχανισμό στήριξης» της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Και γιατί, όταν σε 20 μέρες από σήμερα, ο πρωθυπουργός πρόκειται ν’ ανακοινώσει το «επτωχεύσαμεν», το Ελληνικό Κοινοβούλιο αντιμετωπίζεται ως να μην υπάρχει;
[ΑΠΟ]
● Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ γύρω μου, είναι απογοητευτικός. Αλλά αυτή η απογοήτευση, δεν είναι ένα συναίσθημα που νιώθει μόνο ο υπογράφων. Είναι απλώς η περιγραφή μιας πραγματικότητας. Είναι η εικόνα που αντιμετωπίζουν πολλοί άνθρωποι γύρω μας, φίλοι και συγγενείς μας. Και δεν θα κουραστώ να το λέω: βιώνουμε συνθήκες σύγχρονης σκλαβιάς, στον εργασιακό χώρο.
● Μπορεί ορισμένοι εργαζόμενοι να μην έχουν αλυσίδες στα πόδια τους, αλλά τους έχουν δέσει τα χέρια πισθάγκωνα, με εκβιαστικούς όρους. Δεν εργάζονται, αλλά ανήκουν στο εργατικό δυναμικό μιας βιοτεχνίας. Δεν μπορούν να απολυθούν, γιατί ο εργοδότης δεν τους απολύει, αλλά δεν εργάζονται κιόλας, άρα δεν πληρώνονται.
● Δεν μπορούν να πάρουν ταμείο ανεργίας, έστω αυτό, γιατί ο εργοδότης δεν τους απέλυσε, γιατί είναι εργατικό δυναμικό της επιχείρησης, όμως δεν εργάζονται γιατί τους έχει σε υποχρεωτική άδεια. Αν αυτό δεν είναι η σύγχρονη σκλαβιά, τότε τι είναι σκλαβιά; Διαβάστε λοιπόν περίπτωση. Και δεν είναι μόνο μία, είναι πολλές παρόμοιες περιπτώσεις.
● Βιοτεχνία στη Δράμα. Διέκοψε τις εργασίες της περίπου δέκα μέρες πριν το Πάσχα. Ο λόγος ότι δεν έχει δουλειά. Η βιοτεχνία παραμένει εν ενεργεία. Δεν έκλεισε οριστικά. Έδωσε επ’ αόριστον υποχρεωτική άδεια σε όλους τους εργαζομένους της. Άρα λοιπόν, οι «πρώην» εργαζόμενοί της, βρίσκονται σε υποχρεωτική άδεια λόγω αναδουλειάς. Αυτό σημαίνει ότι δεν πληρώνονται (από πριν από το Πάσχα!!!)
● Δεν τους απέλυσε. Άρα δεν πήραν καμία απολύτως αποζημίωση. Και εφόσον δεν απολύθηκαν, άρα, δεν μπορούν να διεκδικήσουν ταμείο ανεργίας. Και φυσικά, επίσημα, δεν είναι άνεργοι!!! Υπολογίστε τώρα μόνοι σας ποιο θα μπορούσε να είναι το πραγματικό ποσοστό ανεργίας!
● Αυτοί λοιπόν οι «δεσμευμένοι εργαζόμενοι» (άντε να μην τους λέω σκλάβους κι ανατριχιάζετε), δεν μπορούν να εργαστούν επίσημα πουθενά αλλού. Και να βρουν ίσως μιαν άλλη δουλειά, δεν μπορούν να προσληφθούν. Μπορούν όμως να παραιτηθούν από την επιχείρηση στην οποία ανήκουν ως εργατικό δυναμικό που δεν εργάζεται. Άρα, δεν δικαιούνται αποζημίωσης, ούτε ταμείου ανεργίας. Και θα έχουν φύγει με τη θέλησή τους!
● Και κάποιοι από αυτούς, όσοι μπορέσουν, θα βρουν μερικά υποτιθέμενα μεροκάματα στη ζούλα να κάνουν, μήπως και βγάλουν κάνα φράγκο και μπορέσουν να πληρώσουν ενοίκια, ηλεκτρικό, τηλέφωνα, διατροφή, τα φροντιστήρια των παιδιών και το χαρτζιλικάκι τους και πόσα άλλα!!! Και είναι σίγουρα και στα δανεικά: από γονείς, από συγγενείς, από τράπεζες!
● Υπάρχουν και οι άλλοι εργαζόμενοι. Αυτοί που εργάζονται την εβδομάδα μία ή δύο μέρες. Μπορεί ακόμα και πέντε ή δέκα ώρες την εβδομάδα. Για υπολογίστε τα έσοδα του μήνα; Πόσα μπορεί να είναι; Κι αυτοί στο σύγχρονο σκλαβοπάζαρο εργαζομένων επιβιώνουν. Τι δικαιώματα μπορούν να θεμελιώσουν άραγε;
● ΖΟΥΜΕ ΣΕ ΜΙΑ ΑΠΟ τις πλέον ιστορικές καμπές για τη χώρα. Ο κύκλος της Μεταπολίτευσης έχει αρχίσει να κλείνει. Τα πολιτικά δεδομένα στη χώρα αλλάζουν άρδην. Μόνο που δεν μπορούμε να τα δούμε ξεκάθαρα. Τα τελευταία χρόνια πάντα υποστήριζα και ακόμα περισσότερο τώρα, τη δημιουργία μιας κυβέρνησης υπερκομματικής, μακριά από τα όποια πολιτικά μικροκομματικά τερτίπια του δικομματισμού και όχι μόνο.
● Για να μην παρεξηγηθώ, δεν αναφέρομαι ούτε σε εθνικοπατριωτικές κυβερνήσεις, ούτε σε φασιστικές ομάδες τύπου χούντας, ούτε εθνικόφρονες καταστάσεις, ούτε υπερεθνικιστικές ανοησίες. Μιλάω για υπερκομματική κυβέρνηση, για μια υπερκομματική συνεργασία, με άτομα κύρους που θα προέρχονται από όλους τους χώρους και με προσωπικότητες από τον πανεπιστημιακό και τον οικονομικό χώρο.
● Αυτό έχει ανάγκη άμεση σήμερα η χώρα. Κι ας αφήσουμε στην άκρη πια τις μεταξύ μας αντιπαλότητες. Προτεραιότητα δεν έχει η σωτηρία της χώρας και φυσικά των υπηκόων της;
● ΜΕΤΡΑ ή ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ; Ιδού η απορία! Αυτά δεν είναι μέτρα, τελικά, είναι χιλιόμετρα! Ατέλειωτα χιλιόμετρα, που καλούμαστε όλοι να τα περπατήσουμε μέχρι το τέλος, μέχρι εκεί που δεν ξέρουμε που οδηγεί ο δρόμος, μέχρι εκεί που δεν ξέρουμε ακόμα τι μας περιμένει! Στο άγνωστο με βάρκα την καταιγίδα και όχι την ελπίδα!
● Λένε ότι η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία! Αυτοί, το πρώτο που φρόντισαν να κάνουν, ήταν, να δολοφονήσουν την ελπίδα και κατόπιν να μας βάλουν στη βάρκα για τον Αχέροντα! Για τον οικονομικό μας Αχέροντα, για τον Αχέροντα της ζωής μας! Και μας απειλούν κι από πάνω, ότι, αν δεν καθίσουμε φρόνιμα, θα πάνε και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ).
● Λοιπόν, έχουμε και λέμε: μείον 30% στο δώρο Χριστουγέννων, Πάσχα και επίδομα αδείας στο δημόσιο τομέα. Μείον 12% στα επιδόματα δημοσίων υπαλλήλων. Μείον 7% στις αποδοχές των ΔΕΚΟ. Μείον 7% στις συντάξεις ΔΕΗ και ΟΤΕ. Αυξήσεις στον ΦΠΑ: το 4,5% γίνεται 5%, το 9% γίνεται 10%, το 19% γίνεται 21%. Και επιπλέον, οι διάφορες αυξήσεις στα καύσιμα, στα τσιγάρα, στα ποτά!
● Μείον το ένα, μείον το άλλο, μείον στην τσέπη, μείον στην καθημερινότητα, μείον στην επιβίωση, μείον, μείον, μείον… μειοδότες μειοδότησαν τη ζωή μας στη ρουλέτα του χάους, των κερδοσκόπων και των οικονομικών παιχνιδιών. Πληρώνουμε μια κρίση που δεν μας ανήκει!
● Αυτός ο τόπος, από αρχαιοτάτων χρόνων, μπορεί να είχε παλικάρια, μπορεί να εξέθρεψε ήρωες, αλλά εξέθρεψε και μειοδότες χωρίς θεό και χωρίς πατρίδα! Γιατί αυτό που γίνεται τόσα χρόνια σε βάρος όλων μας, αυτό που έγινε τώρα κι όλα αυτά που θα ακολουθήσουν αύριο, μεθαύριο και στο αβέβαιο μέλλον, παιχνίδια μειοδοσίας είναι, για εμάς χωρίς εμάς!
● Αναρωτιέμαι, άραγε, τι όνειρα να βλέπει στον ύπνο του ο Έλληνας πρωθυπουργός; Μπορεί να κοιμηθεί το βράδυ; Μπορεί να ηρεμήσει όταν πέφτει στο κρεβάτι του, πλάι στη σύζυγό του; Τι λέει στην Άντα λίγο πριν κλείσει τα μάτια του για τον βραδινό ύπνο; Πώς μπορεί και αντιμετωπίζει ψυχολογικά όλη αυτή την κατάσταση;
● Πάντα είχα αυτή την απορία! Πώς κοιμούνται όλοι αυτοί οι ηγέτες, όταν βρίσκονται σε τέτοιες καταστάσεις; Ιδρώνουν τα χέρια του όταν κοιμάται ο Γιώργος Παπανδρέου; Πετάγεται στον ύπνο του από πιθανούς εφιάλτες; Τον κυνηγούν οι ερινύες; Αισθάνεται ενοχές;
● ΤΑ ΠΗΡΑΝ ΣΤΟ ΚΡΑΝΙΟ, κανονικά, συνάδελφοί του από ΠΑΣΟΚ μεριά, με τον Πρόεδρο της Βουλής Φίλιππο Πετσάλνικο. Ο οποίος, αποφάσισε με δική του πρωτοβουλία να καταθέσει όλο το δώρο του Πάσχα το οποίο μισθολογικά του αναλογεί, στο Ταμείο Στήριξης της Ελλάδας που ο ίδιος έχει εξαγγείλει.
● Πρώτος ο Γιάννης Δημαράς τα «έχωσε» στον Πετσάλνικο, σε ύφος «Τι πράγματα είναι αυτά;» και με επιχειρηματολογία «εγώ δεν εξουσιοδότησα κανέναν να με εκπροσωπεί σε αυτά τα θέματα» κατέληξε: «Ο λαϊκισμός έχει και τα όριά του…» Για να αποδειχθεί στη συνέχεια, ότι, όχι μόνον οι συνάδελφοί στο ΠΑΣΟΚ δεν γνώριζαν την πρωτοβουλία Πετσάλνικου, αλλά αντέδρασαν και έντονα μάλιστα!
● Η πλάκα είναι τελικά, ότι, ναι μεν όλοι αυτοί στηρίζουν την κυβέρνησή τους για τα «αναγκαία μέτρα», όμως, αυτά τα μέτρα για τους δημόσιους υπαλλήλους και όχι μόνο, με τα επαναλαμβανόμενα μείον, δεν αφορούν καν τους Έλληνες βουλευτές μας, οι οποίοι, έτσι κι αλλιώς από το δημόσιο πληρώνονται! Αυτοί λοιπόν εξαιρούνται από τα μέτρα!
● Τελικά, ο «λαϊκισμός» κύριε Δημαρά, είναι μια παράξενη έννοια. Ο καθένας την βλέπει από τη δική του πλευρά, με τα δικά μου μάτια, με τα δικά του μέτρα που του πέφτουν στο κεφάλι, ανάλογα με τον σταυρό που έχει να κουβαλήσει στις πλάτες του!!!
● ΚΑΙ ΑΠΕΔΕΙΞΑΝ για άλλη μια φορά οι βουλευτές, το πόσο είναι «δεμένοι» μεταξύ τους, όταν πρόκειται να δώσουν άρση βουλευτικής ασυλίας σε συναδέλφους τους. Απέρριψαν προχθές, άλλα δύο εισαγγελικά αιτήματα για άρση ασυλίας των βουλευτών Κυριάκου Βελόπουλου (ΛΑ.Ο.Σ.) και Αργύρη Ντινόπουλου (Ν.Δ.).
● Σε βάρος του κ. Βελόπουλου έχει διαβιβαστεί στη Βουλή δικογραφία «για την πράξη της φθοράς ξένης ιδιοκτησίας», για την οποία ο ίδιος έχει αρνηθεί την κατηγορία ως «ανυπόστατη». Στην ονομαστική ψηφοφορία που διεξήχθη την Τετάρτη στην Ολομέλεια της Βουλής, από τους 201 βουλευτές που ψήφισαν μόλις 16 τάχθηκαν υπέρ της άρσης της ασυλίας του, ενώ 11 προτίμησαν το «παρών» και 174 ψήφισαν αρνητικά.
● Παράλληλα, με ακόμη μεγαλύτερη πλειοψηφία (179 «όχι», 12 «παρών» και 10 «ναι») απερρίφθη το εισαγγελικό αίτημα για την άρση της ασυλίας του βουλευτή Αργ. Ντινόπουλου, ο οποίος αντιμετώπιζε κατηγορίες για «παράβαση καθήκοντος κατ’ εξακολούθηση» που αφορούσαν την περίοδο κατά την οποία ήταν δήμαρχος Βριλησσίων.
● ΤΕΛΙΚΑ ΟΙ ΔΩΣΙΛΟΓΟΙ αυτής της χώρας, κατάφεραν το – τόσα χρόνια – ακατόρθωτο: την κατάλυση του Πανεπιστημιακού Ασύλου. Και το πέτυχαν με όλα αυτά τα δήθεν επεισόδια! Έπεισαν τελικά τους πρυτάνεις των Πανεπιστημίων, προ ημερών στη Θεσσαλονίκη, να επιτρέψουν στην Αστυνομία να εισβάλλει κανονικά και με το νόμο στο Πανεπιστήμιο!
● Ποιοι είναι οι δωσίλογοι; Όλοι αυτοί οι δήθεν αντεξουσιαστές! Όλοι αυτοί οι κουκουλοφόροι, οι δήθεν «επαναστάτες» που έμπαιναν στα Πανεπιστήμια και τα ρήμαζαν, τα έσπαγαν, τα έκαιγαν όλα, καταστρέφανε τα πάντα! Όλοι αυτοί λοιπόν, χρόνια τώρα, λειτουργούσαν ως Δούρειος Ίππος! Έτσι, που να φτάσουν στο σημείο να πουν: αφήστε επιτέλους την Αστυνομία να μπει μέσα να τους συλλάβει!
● Και τι έκανε η Αστυνομία; Μπήκε, τους συνέλαβε δήθεν, τους οδήγησε στο Τμήμα κι εκεί, αφού δεν βρήκε ΚΑΝΕΝΑ στοιχείο σε βάρος τους, τους άφησε ελεύθερους! Αυτή είναι η αλήθεια! Κι έτσι, το Πανεπιστημιακό Άσυλο έληξε, με κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου και υπουργού Παιδείας την Άννα Διαμαντοπούλου!
● Τόσα χρόνια τα λέγαμε, τα γράφαμε, τα φωνάζαμε! Αλλά βέβαια, ήταν κάτι που γινόταν συστηματικά! Όλο αυτό το δήθεν κυνηγητό, των δήθεν «αντεξουσιαστών», δεν ήταν παρά ένα παιχνίδι δωσίλογων και προβοκατόρων με απώτερο στόχο και σκοπό την κατάργηση του Πανεπιστημιακού Ασύλου!
● Από εδώ και πέρα να δείτε επεμβάσεις της Αστυνομίας στα Πανεπιστήμια. Με το δήθεν πρόσχημα των εκτροπών εντός των Πανεπιστημίων, η Αστυνομία θα επεμβαίνει με το παραμικρό στα Πανεπιστήμια, στα αμφιθέατρα και θα επιβάλει την τάξη! Και προφανώς όλοι καταλαβαίνουμε τι σημαίνει αυτό!
● Α, και κάτι άλλο: μακριά από εμένα το ποτήριον της ενοχής! Ας το πιουν αυτοί που χρόνια τώρα μας κυβερνούν! Που κανονικά θα έπρεπε να πιούν το κώνειο και θα σκεφτούμε αν τους συγχωρήσουμε!
