Δευτέρα 16 Ιανουαρίου 2012
Η Ελλάδα πεινάει... έχει ανάγκη αλληλεγγύης...
Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2010
Η προστασία της ιδιωτικής ζωής
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ στην εποχή μας, η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ακόμα περισσότερο, η προστασία της προσωπικής ζωής του καθενός. Η οποία, μαζί με την ανάπτυξη της τεχνολογίας κυρίως, έχει αρχίσει και χάνει την αξία της.
Η ανάπτυξη των κινητών τηλεφώνων και κυρίως του ίντερνετ και των υπηρεσιών που προσφέρει, έχουν ανάγει σε μείζον θέμα την προστασία της ιδιωτικής μας ζωής. Πανεύκολα, μπορεί κάποιος να φωτογραφήσει ή να βιντεοσκοπήσει κάποιον χωρίς να το θέλει και χωρίς να το αντιληφθεί, μέσω του κινητού τηλεφώνου, ή μέσω των κρυφών καμερών που υπάρχουν. Γνωστό το ζήτημα αυτό. Έχουν γίνει εκατοντάδες συζητήσεις για τις κάμερες στους δρόμους κτλ., με το πρόσχημα του περιορισμού της εγκληματικότητας. Ταυτόχρονα όμως διακυβεύεται και η προσωπική ζωή όλων μας.
Υπάρχει όμως και το ίντερνετ, το οποίο αποτελεί έναν «χώρο» στον οποίο κανένας δεν μπορεί να κρυφτεί. Ό,τι δημοσιευτεί στο χώρο του διαδικτύου, μπορούν να το γνωρίζουν όλοι στον πλανήτη. Αρκεί να ψάξουν να το βρουν! Και το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι αυτό δεν μπορεί να διαγραφεί. Γιατί μπορεί ο καθένας να το αποθηκεύσει στο προσωπικό του κομπιούτερ και να το χρησιμοποιήσει όπως θέλει.
Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για το λεγόμενο Facebook, που αποτελεί έναν χώρο «κοινωνικής δικτύωσης». Μπορεί κάποιος, πάρα πολύ εύκολα και σε ελάχιστα λεπτά, να δημιουργήσει ένα προφίλ για το πρόσωπό του. Μπορεί να είναι αληθινό ή πλαστό. Μπορεί να μεταδίδει ψεύτικες ή αληθινές πληροφορίες. Όταν όμως κάποτε θελήσει να διαγράψει το προφίλ του στο Facebook, αυτό δεν μπορεί να γίνει. Οι πληροφορίες που έχει δώσει έχουν ήδη αποθηκευθεί και έχουν ήδη γίνει γνωστές στο πλατύ κοινό. «Φόρα στο μεϊντάνι» που θα έλεγε κι η γιαγιά μου! Κι άντε να σωθείς. Και έχει εγερθεί ολόκληρη συζήτηση για το θέμα αυτό.
Ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Facebook από το φοιτητικό του δωμάτιο στο Χάρβαρντ πριν από μερικά χρόνια, λέει τώρα, ότι, η ιδιωτικότητα δεν είναι πια «κοινωνική νόρμα», και ότι ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται πλέον για την προστασία της ιδιωτικής του ζωής στο διαδίκτυο. «Ο κόσμος νιώθει πια πραγματικά άνετα όχι μόνο να μοιράζεται περισσότερες πληροφορίες διαφόρων ειδών, αλλά και να τις μοιράζεται πιο ανοιχτά και με περισσότερους ανθρώπους. Αυτή η κοινωνική νόρμα έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου» είπε.
Φωτογραφίες ή πληροφορίες που έχουν δημοσιεύσει ορισμένοι για τον εαυτό τους με το πραγματικό τους όνομα και πρόσωπο, πολλές φορές τους έχουν στοιχίσει την ίδια τους τη δουλειά και τις σχέσεις τους. Μην πάτε μακριά. Πρόσφατο παράδειγμα ο κ. Κουτούπης, ο οποίος ενώ είχε προσληφθεί από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ για θέση γενικού γραμματέα σε υπουργείο, απολύθηκε την αμέσως επόμενη ημέρα, γιατί είχε αναρτήσει σε «προσωπική» του ιστοσελίδα στο Facebook, υβριστικά σχόλια για το ΠΑΣΟΚ και τον Γιώργο Παπανδρέου.
Σήμερα το Facebook αριθμεί περίπου 350 εκατομμύρια χρήστες σε όλο τον πλανήτη, οι οποίοι δημοσιεύουν καθημερινά εκατομμύρια προσωπικές πληροφορίες. Οργανώσεις για την προστασία της ιδιωτικής ζωής, έχουν κατηγορήσει τον Ζούκερμπεργκ, ότι με τις ενέργειες και την πολιτική του Facebook, εξωθεί τους χρήστες να «ανοίξουν» το προφίλ τους ώστε να μπορεί να το διαβάσει ο καθένας.
Υπάρχει εδώ όμως μια μεγάλη διαμάχη και μια μεγάλη συζήτηση. Ο καθένας είναι ελεύθερος, αν θέλει, να δημιουργήσει ένα προφίλ για το άτομό του. Κανένας δεν τον αναγκάζει να κάνει κάτι. Πώς όμως πείθεται να ανοίξει την ιδιωτική και άκρως προσωπική του ζωή στο διαδίκτυο; Γιατί να το κάνει αυτό; Είναι απλά μια στιγμή αδυναμίας; Βλέπει τους άλλους και ακολουθεί τη μόδα της εποχής; Είναι όντως «προσωπική επιλογή» ή μήπως εξαναγκάζεται από τις «κοινωνικές συνθήκες» και νόρμες της εποχής; Αν βγεις γυμνός στην πλατεία της Δράμας θα σε δουν μόνο 50 ή 100 συμπολίτες σου! Αν όμως βγεις γυμνός στο διαδίκτυο, θα σε δουν εκατομμύρια άνθρωποι και θα έχουν τη δυνατότητα να αποθηκεύσουν την εικόνα σου αυτή για πάντα στο προσωπικό τους αρχείο! Τελικά, το ερώτημα παραμένει: πόσο ελεύθεροι είμαστε να επιλέξουμε …ελεύθερα αυτό που επιθυμούμε;
Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2009
Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2009
Μετά τη βροχή ένα υπέροχο φως...
Τετάρτη 24 Ιουνίου 2009
Δευτέρα 10 Νοεμβρίου 2008
ΣΕ ΤΟΝΟ ΗΜΙΛΕΥΚΟ

Το "Σε τόνο ημίλευκο", είναι η πρώτη ποιητική συλλογή που εξέδωσα πριν από 20 περίπου χρόνια. Έκτοτε, ακολούθησαν άλλες τρεις καθώς και ένα θεατρικό έργο με τίτλο: "η σαύρα".
Όλες αυτές οι εκδόσεις ήταν ιδίοις εξόδοις! Σ' αυτά τα χρόνια επίσης, υπήρξε και η έκδοση ενός μικρού λογοτεχνικού περιοδικού που εξέδιδα με προσωπικά έξοδα: το "λυχνάρι", το οποίο στη συνέχεια μετονομάστηκε σε "δέλετρον".
Τώρα, έφτασε η εποχή να ανοίξω αυτό το blog, μιας κι αυτά είναι σήμερα τη μόδα. Το έδωσα τίτλο: "σε τόνο ημίλευκο", στο οποίο θα δημοσιεύω ορισμένα από τα ποιήματα που έχω γράψει μέχρι σήμερα καθώς και κάποιες φωτογραφίες που έχω τραβήξει. Ελπίζω ότι κάποιοι από εσάς θα γίνουν αναγνώστες αυτής της δουλειάς μου.
Θανάσης Πολυμένης
Πέμπτη 6 Νοεμβρίου 2008
Η ανεργία και η δήθεν βοήθεια του ΟΑΕΔ

Κι όμως, αυτό το κράτος της Ελλάδας, πιστεύει ότι αν σε πετάξει ένα ξεροκόμματο έχει κάνει το καθήκον του για την κοινωνική πολιτική του. Είναι τόσο ανίκανες οι κυβερνήσεις της χώρας μας, που σε κάνει να οργίζεσαι πραγματικά, σε σημείο να πάρεις το αυτόματο, και να ορμήξεις πάνω στους ανευθυνοϋπεύθυνους!
Πέρα από το ξεροκόμματο εκείνο του ταμείου ανεργίας, αρέσκονται να βασανίζουν τον κοσμάκη που περιμένει πως και πως εκείνο το ξεροκόμματο.
Τι εννοώ μ' αυτό!
Υπάρχουν τα γνωστά προγράμματα του ΟΑΕΔ, για την επιχειρηματικότητα απο ήδη ανέργους. Με το ζόρι, έδωσαν πριν από μερικούς μήνες στις ηλικίες 22-32 ετών, 18.000 ευρώ. Απίστευτη ταλαιπωρία των ανθρώπων αυτών, προκειμένου να υπαχθούν στα προγράμματα, τα οποία μόνο αν έχει βίσμα και μέσον, μάλλον, μπορείς να διεκδικήσεις χωρίς να σε απορρίψουν.
Από τον Σεπτέμβριο ακόμα, περιμένουμε οι υπόλοιποι των 32 και άνω, να δοθεί στη δημοσιότητα ανάλογο πρόγραμμα με οικονομική ενίσχυση 15.000 ευρώ.
ΤΙΠΟΤΑ ΟΜΩΣ!
Έβαλαν τους ανέργους του ξεροκόματου του ταμειου ανεργίας και όχι μόνο, να παρακολουθήσουν ενα τριημερο σεμινάριο ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ! Το πως, δηλαδή, θα γίνουν επιχειρηματίες. Μια ανοησία, στην οποία συμπλήρωναν κάτι ανόητα ψυχολογικά έντυπα, για το αν μπορούσαν να πάρουν ρίσκο ή όχι για να γινουν επιχειρηματίες. Τα έντυπα αυτά, βεβαίως, τα κρατούσαν οι ίδιοι!!!!! Τρίχες δηλαδή.... προκειμένου να δικαιολογήσουν το ΤΙΠΟΤΑ!!!
Όλα αυτά τον Σεπτέμβριο του 2008! Και τι έλεγαν στη συμβουλευτική; Ότι το σχετικό πρόγραμμα δημοσιεύεται από μέρα σε μέρα, από εβδομάδα σε εβδομάδα. Πολλοί από εμάς τρέξαμε να βρούμε μαγαζιά, ενοικιάσαμε, ψάξαμε και εξοπλισμό, κάναμε αγορές, πληρώνουμε ΔΕΗ, τηλέφωνα, ίντερνετ, διάφορες εργασίες στο μαγαζί και ξοδέψαμε το χρημα σε χρόνο μηδέν!!!!
Κι αυτοί από τον ΟΑΕΔ το χαβά τους: το πρόγραμμα δημοσιεύεται από μέρα σε μέρα!
Ποιο είναι το πρόβλημα; Ότι, αν το πρόγραμμα δεν δημοσιευθει και δεν ανακοινωθεί από τον ΟΑΕΔ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΕΝΑΡΞΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ, προκειμένου να μπορέσεις να κάνει αίτηση υπαγωγής σ' αυτό και να το διεκδικήσεις, έστω και με μέσον.....
Και κάθεσαι μέσα σ' ένα μαγαζί, με τα έξοδά του να τρέχουν, να προσωπικά σου έξοδα επίσης να τρέχουν, για το πότε θα δεήσουν αυτοί οι ανευθυνοϋπεύθυνοι του κράτους, να δημοσιεύσουν το πρόγραμμα, για ν' αρχίσεις να δουλεύεις. Για να πεις ότι, έρχονται χρήματα στο μαγαζί σου και ίσως να ισοφαρίσεις μια μέρα όλα όσα ξόδεψες!
Και τι σ' αναγκάζουν να κάνεις; Σ' αναγκάζουν να ξεκινήσεις μόνος σου και να χάσεις το πρόγραμμα, γιατί πλέον, έφτασε ο κόμπος στο χτένι, γιατί τα χρέη σου σε πνίγουν ήδη. Αυτοί είναι οι ανεγκέφαλοι αυτής της κυβέρνησης! Για να μην πω και τίποτα άλλο δηλαδή.....
Παρασκευή 24 Οκτωβρίου 2008
ΡΙΞΤΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΚΙ ΕΔΩ. ΙΣΩΣ ΣΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ
Η "ΔΕΛΤΟΣ - ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ" είναι μια εταιρεια που ιδρύεται από τον Θανάση Πολυμένη αυτές τις ημέρες και ξεκινάει δειλά τα πρώτα της βήματα. Θα ασχολείται με τη σχεδίαση και τη δημιουργία βιβλίων, εφημερίδων, περιοδικών, διαφημιστικά έντυπα, επαγγελματικές κάρτες, αφίσες κτλ.Κυριακή 17 Φεβρουαρίου 2008
Είπα ν' απουσιάσω λίγο καιρό!
Το μόνο που θέλω να πω προς το παρόν στους λίγους φίλους, είναι ότι αποχώρησα από την εφημερίδα ΗΧΩ, στην οποία εργαζόμουν από την πρώτη στιγμή της γέννησής της. Από το 1991 δηλαδή, μέχρι τα τέλη του Γενάρη του 2008!
Η ζωή έχει αλλαγές, και ορισμένες φορές, αυτές είναι αναγκαίο να γίνονται.
Έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου, και στους λίγους καλούς μου φίλους, ότι, όσα έχω ζήσει αυτά 18 χρόνια μέσα στην ΗΧΩ, κάποτε θα τα καταγράψω με λεπτομέρειες. Το θεωρώ υποχρέωσή μου να το κάνω, ειδικά μετά από τα τελευταία συμβάντα. Όχι σύντομα όμως. Ποτέ δεν θεωρούσα σωστό και θετικό, το να γράφεις για ορισμένα γεγονότα, υπό πίεση.
Ο χρόνος θα δείξει και ο καιρός που θα κυλήσει, θα καταγράψει, πιστεύω, την αλήθεια και τις αλήθειες όλων μας.
Προς το παρόν, παραμένω στον δημοσιογραφικό χώρο από άλλο μέσο ενημέρωσης, συγκεκριμένα στο δελτίο ειδήσεων της τοπικής ΑΛΦΑ τηλεόρασης, και όσον αφορά για τον έντυπο λόγο, γράφω μια νέα στήλη με τίτλο "...ατάκτως ερριμμένα" στην τοπική εβδομαδιαία εφημερίδα ΨΙΘΥΡΟΙ. Τα κείμενα της στήλης αυτής θα δημοσιεύω και εδώ.
Ενώ, συνεχίζω να κρατώ τη στήλη μου στην εφημερίδα ΗΩΣ του Μουσικοχορευτικού Συλλόγου Προσοτσάνης, που είναι μια αξιόλογη προσπάθεια εδώ και χρόνια, με την υπέροχη δουλειά του Κώστα Παπαδόπουλου.
Κυριακή 21 Οκτωβρίου 2007
Βρέχει!

Βροχερός ο καιρός, δυο μέρες τώρα και στη Δράμα.
Πρωί Σαββάτου ξυπνήσαμε με ψιχάλα που έγινε βροχή. Βροχή δυνατή και σταθερή, όλη την ημέρα μέχρι που νύχτωσε κι ο ουρανός κοκκίνησε από τα χαμηλά βαριά σύννεφα και τα φώτα της πόλης. Ομολογώ ότι είναι ωραίο το θέαμα, μ' αρέσει να βρέχει, αλλά γενικώς την βαριέμαι τη βροχή!
Το μεσημέρι του Σαββάτου κύλησε ως συνήθως, με την καθιερωμένη παρέα για καφέ στη στοά πλάι στον πρώην κινηματογράφο ΑΣΤΕΡΙΑ, στο καφέ του Κώστα, ένα μικρό μαγαζάκι στη στοά που είναι το βιβλιοπωλείο ΕΙΡΜΟΣ της Μάρως. Βέβαια, πριν από εκεί, προηγήθηκε ως συνήθως και ο πρώτος καφές του Σαββάτου, ο καφές του ξυπνήματος που λένε, στο βιβλιοπωλείο ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ της Ευρυδίκης και κουβεντούλα μπόλικη.
Καθώς η βροχή σταμάτησε τώρα το απόγευμα της Κυριακής, βρήκα μια φωτογραφία που είχα τραβήξει πριν από χρόνια, έναν πιτσιρικά που έτρεχε μέσα στη βροχή με το ποδήλατό του, και σίγουρα σε πολλούς θα θυμίζει κάτι.





