Είναι μια υπόθεση του τύπου Δαβίδ εναντίον Γολιάθ: Εξοργισμένος με τις ρυθμίσεις ασφάλειας του Facebook, ένας φοιτητής Νομικής από την Αυστρία εκμεταλλεύτηκε τη νομοθεσία και απαίτησε από την υπηρεσία να του παραδώσει όλα τα δεδομένα που τον αφορούν.
Δεν περίμενε όμως ότι θα λάβει ένα ολόκληρο CD με 1.222 αρχεία PDF, των οποίων η συνολική έκταση πλησιάζει το Πόλεμος και Ειρήνη του Τολστόι.
Το προεδρείο της Οικολογικής Κίνησης Δράμας κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου. Από αριστερά: ο γραμματέας Δημήτρης Καζάκης, ο πρόεδρος Σταύρος Δαγκλής, ο ταμίας Ανδρέας Μπακιρτζής.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΔΡΑΜΑΣ
«Είμαστε καθαροί – Δεν θέλουμε να υπάρχει καμιά σκιά»
Η Οικολογική Κίνηση είναι διατεθειμένη να προχωρήσει δικαστικά για να ξεκαθαρίσει το θολό τοπίο
● ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΤΩΡΑ, πώς πλασάρεται μια είδηση. Όχι ότι δεν είναι είδηση, όμως έχει διαφορά η παραπλάνηση που γίνεται προς τον αναγνώστη, από αυτόν που δημοσιεύει την είδηση. Το newsbomb.gr, η νέα ειδησεογραφική ιστοσελίδα του Κώστα Χαρδαβέλα, γράφει: «Αρχηγός της Αστυνομίας 20χρονη». Η ειδησεογραφική ιστοσελίδα του Νίκου Ευαγγελάτου γράφει: «20χρονη έγινε αρχηγός αστυνομίας για να τα «βάλει» με τα ναρκωτικά!»
Ο ΕΦΗΒΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΦΗΒΟΣ! «Είμαι 16αρης και σας γ…ώ τα λύκεια», τραγουδούσε κάποτε ο Διονύσης Σαββόπουλος και μαζί του όλη η χώρα. Και κυρίως όλοι οι έφηβοι τότε. Σήμερα βέβαια, το τραγούδι του Σαββόπουλου μπορεί να μην είναι «πρώτη μούρη» στο τραγούδι, αλλά οι 16αρηδες έφηβοι είναι σίγουρα! Ο έφηβος είναι εδώ για να ξεσπάει, για να αμφισβητεί, για να καταρρίπτει μύθους, για να λέει όχι στις αυθεντίες, για να λέει όχι στο νοθευμένο, για να παίρνει ένα ρόπαλο και να ξεσπάει όταν θυμώνει. Όλοι μας υπήρξαμε έφηβοι, και όλοι περίπου κάναμε το ίδιο. Ποιος δεν αμφισβήτησε τον δάσκαλο, τον καθηγητή, τη μαμά και τον μπαμπά; Ποιος δεν τσίριξε μέσα στο σπίτι μόνο και μόνο για να αντιδράσει στο καθιερωμένο, στο καθημερινό, στο μονότονο; Ποιος δεν τόλμησε τη δική του μικρούλα επανάσταση μέσα στο σπίτι αλλά και έξω απ’ αυτό; Το πρόβλημα είναι μετά την εφηβεία! Αυτό που προκύπτει, αυτό που σ’ ακολουθεί, αυτό που αφήνεις πίσω σου. Τα αποτυπώματα της εφηβείας τα κουβαλάς μαζί σου. Τα σέρνεις μαζί με το κεφάλι σου, που ώρες-ώρες, όταν φτάσεις τα 40 και τα ξεπεράσεις, αρχίζεις και βαραίνεις! Εκεί αναρωτιέσαι, γιατί δεν ξέσπασες τότε κι εσύ μαζί με τους άλλους. Γιατί δεν έκανες κι εσύ τη δική σου επανάσταση. Αλλά είναι αργά στα 40 σου… Ποιος λοιπόν μισεί τη διευθύντρια; Ποιος μισεί τον δάσκαλο; Ποιος μισεί τον δυσκοίλιο καθηγητή που μας προγκίζει συνέχεια για το τάδε και το δείνα και δεν μας αφήνει στην εφηβική μας ονείρωξη; Να σηκώσει το χέρι! Έτσι έκανε και μια 14χρονη μαθήτρια στα Χανιά! 14χρονη ηρωίδα, σήκωσε πρώτη το χέρι ότι μισεί τη διευθύντρια του σχολείου της. Και πήρε πρώτη τη δική της «πέτρα» κι έκανε μια ιστοσελίδα στο Facebook! Με θέμα: «Ναι, κι εγώ μισώ τη διευθύντρια…» Κι έγινε ο χαμός! Κόσμος γέμισε την ιστοσελίδα της. Κι άλλοι συμμαθητές της έτρεξαν να δηλώσουν: «κι εγώ μισώ τη διευθύντρια»! Και έδειχναν εξοργισμένοι! Βέβαια, η 14χρονη μαθήτρια από τα Χανιά εισέπραξε μια περιποιημένη αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος. Όταν ο έφηβος θυμώσει, εξεγείρεται. Με το δικό του τρόπο! Μπορεί να πάει να πέσει από το πιο ψηλό μπαλκόνι του σχολείου! Μπορεί να πάρει τους δρόμους και να τριγυρνάει στα μαύρα μεσάνυχτα. Μπορεί να πάρει τις σύριγγες και ν’ αρχίσει να τρυπιέται. Μπορεί να αραδιάσει τα κουτάκια μπύρες μπροστά του και να τα μετράει. Μπορεί να πάρει τα πανό και τις πέτρες και να βγει στο δρόμο και να φωνάζει για τον δολοφονημένο Αλέξανδρο! Μπορεί να πάει έξω από το αστυνομικό τμήμα και να αμφισβητήσει με φωνές και λουλούδια την εξουσία. Το έχει αποδείξει ότι μπορεί να το κάνει! Και το χειρότερο; Μπορεί να κρύψει βαθιά μέσα του τον πόνο και να μισήσει. Να πάρει ένα όπλο και να πάει στο σχολείο και ν’ αρχίσει να πυροβολεί! Όταν ο έφηβος επαναστατεί, το κάνει με το δικό του τρόπο! Και δεν ξέρει πώς να το κάνει. Απλά το κάνει! Ναι, κι εγώ μισώ τώρα τη διευθύντρια, για την ανάλγητη συμπεριφορά της και όλο το συμβούλιο καθηγητών του σχολείου, που πρότεινε την αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος στην 14χρονη που εξέφρασε τη σκέψη της! Γι’ αυτό δεν είναι ο έφηβος; Για να εκφράζει ελεύθερα τη σκέψη του και να αμφισβητεί; Τι κρίμα! Διευθύντρια και καθηγητές, δείχνουν ότι στερούνται φαντασίας σ’ αυτό που κάνουν! Τι κρίμα! Όλοι μαζί οι καθηγητές, και η ίδια η διευθύντρια θα έπρεπε να δηλώσουν εξοργισμένοι στην ιστοσελίδα της 14χρονης, ότι «κι εγώ μισώ τη διευθύντρια…»! Δώστε χώρο στον έφηβο να μας αμφισβητήσει! Όλους μας… Για να αποκτήσουμε επιτέλους φαντασία, για να πάμε επιτέλους μπροστά! Να πάψουμε να είμαστε η δυσκοίλια κοινωνία! Θ.Πολ.
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ στην εποχή μας, η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ακόμα περισσότερο, η προστασία της προσωπικής ζωής του καθενός. Η οποία, μαζί με την ανάπτυξη της τεχνολογίας κυρίως, έχει αρχίσει και χάνει την αξία της.
Η ανάπτυξη των κινητών τηλεφώνων και κυρίως του ίντερνετ και των υπηρεσιών που προσφέρει, έχουν ανάγει σε μείζον θέμα την προστασία της ιδιωτικής μας ζωής. Πανεύκολα, μπορεί κάποιος να φωτογραφήσει ή να βιντεοσκοπήσει κάποιον χωρίς να το θέλει και χωρίς να το αντιληφθεί, μέσω του κινητού τηλεφώνου, ή μέσω των κρυφών καμερών που υπάρχουν. Γνωστό το ζήτημα αυτό. Έχουν γίνει εκατοντάδες συζητήσεις για τις κάμερες στους δρόμους κτλ., με το πρόσχημα του περιορισμού της εγκληματικότητας. Ταυτόχρονα όμως διακυβεύεται και η προσωπική ζωή όλων μας.
Υπάρχει όμως και το ίντερνετ, το οποίο αποτελεί έναν «χώρο» στον οποίο κανένας δεν μπορεί να κρυφτεί. Ό,τι δημοσιευτεί στο χώρο του διαδικτύου, μπορούν να το γνωρίζουν όλοι στον πλανήτη. Αρκεί να ψάξουν να το βρουν! Και το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι αυτό δεν μπορεί να διαγραφεί. Γιατί μπορεί ο καθένας να το αποθηκεύσει στο προσωπικό του κομπιούτερκαι να το χρησιμοποιήσει όπως θέλει.
Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για το λεγόμενο Facebook, που αποτελεί έναν χώρο «κοινωνικής δικτύωσης». Μπορεί κάποιος, πάρα πολύ εύκολα και σε ελάχιστα λεπτά, να δημιουργήσει ένα προφίλ για το πρόσωπό του. Μπορεί να είναι αληθινό ή πλαστό. Μπορεί να μεταδίδει ψεύτικες ή αληθινές πληροφορίες. Όταν όμως κάποτε θελήσει να διαγράψει το προφίλ του στο Facebook, αυτό δεν μπορεί να γίνει. Οι πληροφορίες που έχει δώσει έχουν ήδη αποθηκευθεί και έχουν ήδη γίνει γνωστές στο πλατύ κοινό. «Φόρα στο μεϊντάνι» που θα έλεγε κι η γιαγιά μου! Κι άντε να σωθείς. Και έχει εγερθεί ολόκληρη συζήτηση για το θέμα αυτό.
Ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Facebook από το φοιτητικό του δωμάτιο στο Χάρβαρντ πριν από μερικά χρόνια, λέει τώρα, ότι, η ιδιωτικότητα δεν είναι πια «κοινωνική νόρμα», και ότι ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται πλέον για την προστασία της ιδιωτικής του ζωής στο διαδίκτυο. «Ο κόσμος νιώθει πια πραγματικά άνετα όχι μόνο να μοιράζεται περισσότερες πληροφορίες διαφόρων ειδών, αλλά και να τις μοιράζεται πιο ανοιχτά και με περισσότερους ανθρώπους. Αυτή η κοινωνική νόρμα έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου» είπε.
Φωτογραφίες ή πληροφορίες που έχουν δημοσιεύσει ορισμένοι για τον εαυτό τους με το πραγματικό τους όνομα και πρόσωπο, πολλές φορές τους έχουν στοιχίσει την ίδια τους τη δουλειά και τις σχέσεις τους. Μην πάτε μακριά. Πρόσφατο παράδειγμα ο κ. Κουτούπης, ο οποίος ενώ είχε προσληφθεί από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ γιαθέση γενικού γραμματέα σε υπουργείο, απολύθηκε την αμέσως επόμενη ημέρα, γιατί είχε αναρτήσει σε «προσωπική» του ιστοσελίδα στο Facebook, υβριστικά σχόλια για το ΠΑΣΟΚ και τον Γιώργο Παπανδρέου.
Σήμερα το Facebookαριθμεί περίπου 350 εκατομμύρια χρήστες σε όλο τον πλανήτη, οι οποίοι δημοσιεύουν καθημερινά εκατομμύρια προσωπικές πληροφορίες. Οργανώσεις για την προστασία της ιδιωτικής ζωής, έχουν κατηγορήσει τον Ζούκερμπεργκ, ότι με τις ενέργειες και την πολιτική του Facebook, εξωθεί τους χρήστες να «ανοίξουν» το προφίλ τους ώστε να μπορεί να το διαβάσει ο καθένας.
Υπάρχει εδώ όμως μια μεγάλη διαμάχη και μια μεγάλη συζήτηση. Ο καθένας είναι ελεύθερος, αν θέλει, να δημιουργήσει ένα προφίλ για το άτομό του. Κανένας δεν τον αναγκάζει να κάνει κάτι. Πώς όμως πείθεται να ανοίξει την ιδιωτική και άκρως προσωπική του ζωή στο διαδίκτυο; Γιατί να το κάνει αυτό; Είναι απλά μια στιγμή αδυναμίας; Βλέπει τους άλλους και ακολουθεί τη μόδα της εποχής; Είναι όντως «προσωπική επιλογή» ή μήπως εξαναγκάζεται από τις «κοινωνικές συνθήκες» και νόρμες της εποχής; Αν βγεις γυμνός στην πλατεία της Δράμας θα σε δουν μόνο 50 ή 100 συμπολίτες σου! Αν όμως βγεις γυμνός στο διαδίκτυο, θα σε δουν εκατομμύρια άνθρωποι και θα έχουν τη δυνατότητα να αποθηκεύσουν την εικόνα σου αυτή για πάντα στο προσωπικό τους αρχείο! Τελικά, το ερώτημα παραμένει: πόσο ελεύθεροι είμαστε να επιλέξουμε …ελεύθερα αυτό που επιθυμούμε;
