Δευτέρα 13 Ιανουαρίου 2014
Τα σύννεφα της διαφθοράς!
Τρίτη 15 Οκτωβρίου 2013
Τα Νόμπελ Ειρήνης και το παράδοξο με τον Άλφρεντ Νόμπελ
Δευτέρα 7 Οκτωβρίου 2013
Πολιτικά παιχνίδια και υπόνοιες πολιτικής ανωμαλίας
Δευτέρα 14 Ιανουαρίου 2013
Ένας άλλος κόσμος έρχεται…
Δευτέρα 10 Σεπτεμβρίου 2012
Ο ελληνικός λαός υποβαθμίζεται
Τετάρτη 29 Αυγούστου 2012
Η Άλωση είναι πλήρης…
Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2011
Κυβέρνηση τραπεζιτών!!!
Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2011
Τρίτη 19 Απριλίου 2011
Νόμιμο, ηθικό και μη ηθικό!
Τρίτη 29 Μαρτίου 2011
Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2011
Η τηλεοπτική χειραγώγηση του πολίτη
Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου 2011
…μυρίζει μπαρούτι!
Δευτέρα 17 Ιανουαρίου 2011
Η φτώχεια είναι μέσα μας!
Κυριακή 26 Δεκεμβρίου 2010
Στον επόμενο τόνο, η ώρα θα είναι μηδέν!
Τετάρτη 10 Νοεμβρίου 2010
2.500 χρόνια μετά, οι κατ’ επίφαση απόγονοι!
Κυριακή 13 Ιουνίου 2010
Πόσο κοστίζουν οι λέξεις; Ή, πώς χειραγωγείς τις ειδήσεις και δεν αποδίδεις δικαιοσύνη!

Η ΤΕΧΝΙΚΗ είναι παλιά: ό,τι δεν μπορείς να το κάνεις να σταματήσει, το εξαγοράζεις και το χειραγωγείς! Πώς ερμηνεύεται η λέξη «χειραγωγώ» στην κοινή νεοελληνική;
Χειραγωγώ, χειραγωγούμαι. 1. Οδηγώ κάποιον κρατώντας τον από το χέρι. «Η Αντιγόνη χειραγωγούσε τον τυφλό Οιδίποδα». 2. (μτφ). α. Με συμβουλές και συνεχή συμπαράσταση βοηθών κάποιον να ακολουθήσει τη σωστή πορεία στη ζωή. Καθοδηγώ. «Οι δάσκαλοι χειραγωγούν τη νεολαία». «Οι λαϊκές μάζες χειραγωγούνται από την πνευματική ηγεσία». β. (μειωτ.) ασκώ σε κάποιον τέτοιο επίδραση, με αποτέλεσμα να του αφαιρώ κάθε πρωτοβουλία και κάθε ανεξαρτησία στη σκέψη.
Λοιπόν, το ίδιο προσπάθησε να κάνει και η γνωστή εταιρεία πετρελαιοειδών, η ΒΡ, της οποίας η πετρελαιοκηλίδα που διέρρευσε, έχει προκαλέσει τεράστια οικολογική ζημιά στον Κόλπο του Μεξικού.
Πρωτοφανής ενέργεια που υποδηλώνει το μέγεθος της χειραγώγησης της πληροφορίας στη σύγχρονη εποχή: Τα αποτελέσματα ειδήσεων για τη φράση «oil spill» (πετρελαιοκηλίδα) εξαγόρασε η BP από τη Google, σε μιά προσπάθεια να σταματήσει την κατρακύλα της φήμης της εξαιτίας της οικολογικής καταστροφής που προκάλεσαν τα διυλιστήρια της στον Κόλπο του Μεξικού. Η πετρελαϊκή εταιρεία «εξαγόρασε» τα αποτελέσματα, προσπαθώντας να σταματήσει το τεράστιο κύμα αρνητικών δημοσιευμάτων και κριτικών σε Twitter και Facebook.
Έτσι λοιπόν, από την Τρίτη (8/6) το βράδυ, όσοι πληκτρολογούν στο «ψαχτήρι» της Google τη φράση «Oil Spill», εμφανίζεται ως πρώτη επιλογή το site της BP με θέμα: «Μάθετε περισσότερα για το πώς βοηθά η BP». Ο Τόντι Όντον, εκπρόσωπος της εταιρείας, υποστήριξε ότι σκοπός της BP ήταν να έχουν οι χρήστες περισσότερη και ευκολότερη πρόσβαση στις πληροφορίες. «Εξαγοράσαμε τα αποτελέσματα για είναι πιο εύκολο στους χρήστες να μάθουν τις προσπάθειες που καταβάλουμε για τον καθαρισμό του Κόλπου του Μεξικού, αλλά και να βρουν πληροφορίες για το πώς μπορούν να βοηθήσουν», εξηγεί ο Όντον.
Φυσικά, αυτή η ενεργεία δεν μπορεί να σταματήσει την πραγματικότητα, δεν μπορεί να αποτρέψει τον κόσμο του πλανήτη, να μάθει για την πραγματικότητα. Είναι όμως μια πρώτη προσπάθεια, ένα ακόμα πείραμα, ώστε μελλοντικά, να μπορούν όλα αυτά να αποκρύπτονται.
Προ ημερών, όταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα κουβέντιαζε με τους ανθρώπους της ΒΡ για να δει τι μπορεί να γίνει για να βρεθεί κάποια λύση στο πρόβλημα, είπε: «Το κάνω για να μπορώ να ξέρω ποιανού τον πισινό θα κλωτσήσω». Δεν ξέρουμε αν τελικά ο Ομπάμα θα μπορέσει να κλωτσήσει τον πισινό κάποιους και πόσο δυνατά. Το παρελθόν όμως, άλλα μας δείχνει.
Το θέμα είναι, τελικά, ποιος θα πληρώσει γι’ αυτή την τεράστια οικολογική ζημιά που έγινε; Θυμάστε την περίπτωση του καταστροφικού ατυχήματος της Union Carbide την 3η Δεκεμβρίου 1984 στην Ινδία; Τότε, από το εργοστάσιο της εταιρείας αμερικανικών, όπως και η BP, συμφερόντων, είχαν διαρρεύσει στην ατμόσφαιρα 40 τόνοι μεθυλικού ισοκυανίου, ενός δηλητηριώδους αερίου, από το οποίο προσβλήθηκαν και πέθαναν 20.000 άνθρωποι!
Από εκείνο το ατύχημα, ένοχοι κρίθηκαν επτά ανώτερα στελέχη του Ινδικού κλάδου της εταιρείας, τα οποία καταδικάσθηκαν σε δύο χρόνια φυλάκιση – άκουσον, άκουσον – και στην επιβολή ενός μηδαμινού προστίμου.
Και η εταιρεία, μια χαρά κάνει τη δουλειά της. Η Union Carbide είναι η γνωστή στην Ελλάδα UCAR!
Σκεφθείτε τώρα, που ο Μπαράκ Ομπάμα προαναγγέλλει την τιμωρία των υπευθύνων της BP: «ποιανού τον πισινό να χτυπήσω»! Δηλαδή, με μια κλωτσιά προτίθεται να εκφράσει την τιμωρία της η Αμερικανική Δικαιοσύνη προς τους εγκληματίες του κόσμου; Θα μου πείτε, όταν οι δολοφόνοι των 20.000 Ινδών καταδικάζονται με δύο χρόνια φυλάκιση, τι άλλο να περιμένει κανείς;
Θ.Πολ. (Δημοσίευσα στην εφημερίδα ΠΡΩΙΝΟΣ ΤΥΠΟΣ της Δράμας 12/06/2010)
Τρίτη 1 Ιουνίου 2010
Το αυγό του φιδιού

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ο ρατσισμός και η ξενοφοβία, στρέφονται κυρίως προς την πλευρά των μεταναστών που βρίσκονται στη χώρα. Αρχικά ξεκίνησε με τους Αλβανούς, και στη συνέχεια ήταν οι Πακιστανοί και άλλοι λαοί. Όταν περισσεύει η ανεργία κυρίως σε μια χώρα, επόμενο είναι να έχουμε δείγματα ξενοφοβίας, αρχικά, και στη συνέχεια δείγματα ρατσισμού.
Στην Ευρώπη, η κατάσταση δεν είναι καλύτερη. Η οικονομική κρίση έχει εντείνει τον ρατσισμό και την ξενοφοβία στην Ε.Ε., ιδιαίτερα στην Ιταλία, τη Σλοβακία και την Ουγγαρία, είναι το συμπέρασμα έκθεσης που επεξεργάστηκε η Διεθνής Αμνηστία. Ειδικότερα, αναφέρεται ότι ένας νέος νόμος στην Ιταλία υποχρεώνει δασκάλους και τοπικές αρχές να αναφέρουν παράνομες δράσεις στην αστυνομία και ως εκ τούτου εκτιμάται, ότι οι παράνομοι μετανάστες θα έχουν μειωμένη πρόσβαση στα σχολεία και τα νοσοκομεία υπό τον φόβο αποκάλυψης της παράνομης ταυτότητάς τους.
Στη Σλοβακία αναφέρεται ότι το 60% περίπου των τσιγγανόπουλων έχουν υπαχθεί σε σχολεία για διανοητικώς καθυστερημένα παιδιά, μολονότι δεν υπάρχει ανάλογη διάγνωση, ενώ επίσης εγκαλείται η Μπρατισλάβα ότι κάνει τα στραβά μάτια σε ακούσιες στειρώσεις γυναικών της ίδιας μειονότητας των Ρομ.
Στην Ουγγαρία μια μεγάλη αστυνομική δύναμη ασχολείται με την εξιχνίαση αλλεπάλληλων δολοφονικών επιθέσεων σε βάρος τσιγγάνων, που άφησαν πίσω τους εννιά νεκρούς -κυρίως γυναίκες και παιδιά- ενώ, η άνοδος του ξενοφοβικού κόμματος Jobbik εντείνει τις ανησυχίες για περαιτέρω κλιμάκωση των ρατσιστικών επιθέσεων. Αυτά και άλλα πολλά συμβαίνουν στην ευρωπαϊκή «γη της επαγγελίας», όπως την ονειρεύονται δεκάδες χιλιάδες καταφρονεμένοι του κόσμου μας...
Το άρθρο 14 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ορίζει ότι «πρέπει να εξασφαλίζονται όλα τα δικαιώματα και οι ελευθερίες που αναγνωρίζει η Σύμβαση σε όλους τους ανθρώπους χωρίς καμία διάκριση που θα βασίζεται στο φύλο, τη ράτσα, το χρώμα, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τις πολιτικές απόψεις, ή όλες τις άλλες γνώμες, εθνικής ή κοινωνικής προέλευσης, ή που σχετίζονται με μια εθνική ενότητα, τον πλούτο, την γέννηση ή κάθε άλλη κατάσταση». Το άρθρο αυτό ενισχύθηκε και με το Πρωτόκολλο αρ.12 που απαγορεύει γενικώς κάθε είδους διάκριση.
Ο αγώνας ενάντια στον ρατσισμό και τις διακρίσεις ενισχύθηκε σημαντικά και με τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ενάντια στο Ρατσισμό και την Έλλειψη Ανοχής (ECRI), στο οποίο συμμετέχει και η χώρα μας.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ECRI, Michael Head, ο ρατσισμός είναι όπως ο διάβολος που προσαρμόζεται στο περιβάλλον. «Ο ρατσιστικός λόγος γίνεται πιο ορθολογιστικός για να εμφανιστεί ως πιο αποδεκτός. Η βάση όμως παραμένει η ίδια: εκείνη της έκφρασης του φόβου και του μίσους του άλλου, της διαφορετικότητας εκείνου που δεν αποτελεί μέλος της πλειοψηφίας ή της ομάδας στην οποία ανήκετε», υποστηρίζει ο κ. Head.
Το διαδίκτυο επίσης έχει γίνει ένα εργαλείο στην υπηρεσία του ρατσισμού και των διακρίσεων, γι’ αυτό προωθήθηκε το πρώτο επιπρόσθετο πρωτόκολλο στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Εγκληματικότητα στο Διαδίκτυο (Cybercriminalite) με την οποία διοργανώνεται η δίωξη όσων διαδίδουν ρατσιστικές ιδέες και λόγους μέσω διαδικτύου.
Μια άλλη όψη του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, είναι και αυτή που πλάθεται σε έναν λαό, ότι είναι «καλύτερος», «ισχυρότερος» και «ανώτερος» από κάποιον άλλον. Είναι το λεγόμενο σύνδρομο της Άριας φυλής. Και είναι ό,τι πιο επικίνδυνο θα μπορούσε να υπάρξει για έναν λαό. Στην Ελλάδα, αυτή τη λογική της Άριας φυλής, αναπτύσσεται με τη μορφή του συνθήματος κατά των Αλβανών: «Δεν θα γίνεις Έλληνας ποτέ, Αλβανέ».
Μεγάλη σημασία έχει να προσέξουμε να μην πέσουμε σ’ αυτή την παγίδα. Είναι το αυγό του φιδιού που εκκολάπτεται μέσα στον κόρφο μας. Διάφορες ακροδεξιές ομάδες, με θεμέλιο τον υπέρτατο φασισμό και ρατσισμό, και με πρότυπο τις σαρωτικές ομάδες του Χίτλερ, δραστηριοποιούνται στη χώρα, διασπείροντας τα αυγά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Είναι ό,τι χειρότερο θα μπορούσε να συμβεί στην Ελλάδα του σήμερα!
Θ.Πολ. (ΒΑΒΕΛ - Πρωινός Τύπος 29 Μαϊου 2010)
Κυριακή 25 Απριλίου 2010
Απέραντη πορνογραφία το τοπίο!
Όπως τυφλώνει ο έρωτας, όπως τυφλώνει το χρήμα. Το ίδιο τυφλώνει και η δόξα, το ίδιο τυφλώνει και η τηλεόραση! Σ’ αυτό το υπερβολικό, πώς μπορείς ν’ αντισταθείς; Πώς μπορείς να προβάλεις τις αντιστάσεις σου; Πώς μπορείς να μην σκοντάψεις στο σκοτάδι ή να μην σκοντάψεις απέναντι στο υπερβολικό φως;
Κι ύστερα, τίποτα. Κάποια στιγμή ανακαλύπτεις μπροστά σου το απόλυτο κενό! Αποσβολώνεσαι, μόνος, έρημος, κενός. Αυτό είχα μπροστά μου; Αυτό ήταν δίπλα μου; Ξεπεσμός και αθλιότητα. Πτώση και απαξίωση. Των όλων και των πάντων! Σε μια εποχή όπου μπορείς να κάνεις – θεωρητικά έστω – τα πάντα, οφείλεις να δίνεις στον εαυτό σου το δικαίωμα να επιλέγει!!! Και όχι να επιλέγουν οι άλλοι για σένα! Αυτό είναι το σπουδαίο.
Εμείς ξεχάσαμε τα πάντα! Ξεχάσαμε τις αξίες μας, τις γνώσεις μας και αφεθήκαμε στο σκουπίδι και στο τηλεσκουπίδι! Ασχολούμαστε με ανοησίες, με πράγματα χωρίς αξίες. Πετάξαμε στην άκρη τη γνώση, τη σκέψη, το διάβασμα, την ποίηση, τη μουσική κι αποφασίσαμε ν’ ασχοληθούμε με τη σκόνη και τη βρώμα, με τα σκουπίδια. Επιλέξαμε το ευτελές και το εύκολο. Και το αναδείξαμε σε απαραίτητο, σε άξιο, σε αναγκαίο.
Και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Ξεχάσαμε από πού ξεκινήσαμε, ξεχάσαμε με τι γαλουχηθήκαμε, ξεχάσαμε ποιοι είμαστε. Μας θάμπωσε το χρήμα, το μεγάλο αυτοκίνητο, το πλούσιο σπίτι, το λαθραίο τηλεοπτικό τοπίο, οι απαστράπτουσες σαθρές παρουσίες, μας θάμπωσε το γελοίο.
Επιλέξαμε το «opa» και όχι το «ώπα»! Επιλέξαμε να στραμπουλίξουμε τα πάντα, πιστεύοντας ότι αυτό ήταν το «νέο»! Δεν ήταν καν το παλιό! Ήταν, απλά, το τίποτα!
Απέραντη πορνογραφία η Ελλάδα! Αλλά πορνογραφία, δεν είναι μόνο η Τζούλια και η κάθε Τζούλια, που θαμπωμένη από την πλανεύτρα δόξα, το φως που θαμπώνει και το εύκολο χρήμα, οδηγείται ως πρόβατο επί σφαγή στην τηλεοπτική καρμανιόλα! Το αδηφάγο τηλεοπτικό τέρας, στο τέλος θα φτύσει τα κόκαλά της αφού πρώτα την ξεζουμίσει και φάει τις σάρκες της! Μέχρι το επόμενο θύμα. Όπως ακριβώς έγινε και με την Έφη Θώδη. Όπως έγινε και με άλλους. Απλώς αλλάζει ο τρόπος κατάποσης!
Πορνογραφία δεν είναι μόνο το κάθε μοντέλο που καταλήγει στα ναρκωτικά και τη βίζιτα. Πορνογραφία κάνει κι εκείνο το κοριτσόπουλο που στη βαρεμάρα της επαρχιακής του πολιτείας, εκθέτει εαυτόν με βαρύγδουπες κουβέντες περί έρωτος και σεξ. Απέραντη πορνογραφία η χώρα, σ’ ένα σαθρό τοπίο, χωρίς ίαση! Και φταίμε όλοι εμείς, που καθόμαστε κι ασχολούμαστε! Δεν φταίει καμιά Τζούλια, αλλά εκείνες οι εκατό χιλιάδες, που έτρεξαν κι αγόρασαν το DVD. Φταίμε όλοι εμείς, που αφήνουμε την πορνογραφία κάθε είδους να εισβάλλει σαν την αλμύρα στις ιδέες, και να τις καταστρέφει!
Θ.Πολ.[Δημοσιεύθηκε εβδομαδιαία εφημερίδα SEVEN της Δράμας 24 Μαρτίου 2010]
Σάββατο 3 Απριλίου 2010
Ο έλεγχος της γνώσης και της πείνας!
ΤΟ ΚΟΛΠΟ ΕΙΝΑΙ να κρατήσεις τον έλεγχο και τον φόβο ψηλά! Αυτό απαιτεί η σύγχρονη πραγματικότητα, σε όλα τα επίπεδα. Και κυρίως μέσο της τηλεοπτικής καθημερινότητας. Στην πραγματικότητα, όλο αυτό το τηλεοπτικό τοπίο, αποτελεί μια τεράστια προπαγάνδα, για ένα σύστημα που έχει ήδη εδραιωθεί και εφαρμόζεται σταδιακά. Στόχος του, ο φόβος και ο έλεγχος του πολίτη.
Η δημοκρατία στον πλανήτη βρίσκεται σε ύφεση. Λιγότερο ή περισσότερο στις διάφορες χώρες του κόσμου, η εφαρμογή της παραμετροποιείται και διαφοροποιείται ανάλογα. Στο Δυτικό πολιτισμό κυρίως, γίνεται προσπάθεια κατάργησής της. Εσκεμμένα ή όχι, μέσα από τις «ανάγκες» της Παγκοσμιοποίησης, της Νέας Τάξης Πραγμάτων, εφαρμόζονται διάφορες τακτικές, ώστε τα δημοκρατικά πολιτεύματα να αναγκάζονται να κατεβάζουν τον πήχη για τα δημοκρατικά δικαιώματα των υπηκόων τους.
Και φυσικά δεν αναφέρομαι μόνο στον τρόπο που εφαρμόζει το δημοκρατικό πολίτευμα μια, σαφώς δημοκρατική και εκλεγμένη κυβέρνηση στις Δυτικές κοινωνίες. Για παράδειγμα η ελληνική κυβέρνηση. Μια στις τόσες Δυτικές κυβερνήσεις, σε έναν κόσμο που αλλάζει καθημερινά και δέχεται εκατοντάδες μεταβολές. Τα όσα συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα, δείχνουν ότι στήνεται ήδη ένα «κατ’ επίφαση δημοκρατικό» πολίτευμα, αιτία και απόρροια της οικονομικής ύφεσης που περνά η χώρα.
Το πιθανότερο είναι ότι βιώνουμε ιστορικά χρόνια, με βαρύνουσα σημασία ανά τους αιώνες, όσον αφορά τις τεράστιες αλλαγές που λαμβάνουν χώρα στην παγκόσμια οικονομία. Πρωτοφανής συσσώρευση του χρήματος και προσπάθειες δημιουργίας, παγκοσμίως, κοινού νομίσματος. Το οποίο θα ελέγχει και θα καθορίζει τις οικονομίες χωρών και την αξία τοπικών νομισμάτων. Αυτό και μόνο αρκεί, για τον έλεγχο στην εφαρμογή της δημοκρατίας σε διάφορες χώρες. Όλες οι οικονομίες θα εξαρτώνται από αυτό το παγκόσμιο νόμισμα. Στο ίδιο μοτίβο φυσικά, κινείται και ο παγκόσμιος έλεγχος της αγοράς!
Στα πλαίσια αυτά, οι κανόνες της παγκόσμιας αγοράς, θέτουν τον έλεγχο των προϊόντων. Κοινά προϊόντα για όλους σε όλα τα επίπεδα. Χωρίς καμία απολύτως εξαίρεση. Που σημαίνει ότι τίποτα δεν θα μπορεί να ξεφεύγει εκτός πολυεθνικών εταιρειών. Από το αυτοκίνητο, από τα προϊόντα των ηλεκτρονικών αγορών μέχρι τη διατροφής μας. Θα μπορεί να ξεφύγει ίσως μόνο η κοτούλα στην αυλή μας που θα μας δίνει μερικά αυγουλάκια! Αν μπορείς να τη διατηρήσεις κι αυτήν στην μεγαλούπολη! Ο έλεγχος των αγορών και μόνο, καταργεί ήδη τις δημοκρατικές διαδικασίες στον τρόπο που επιλέγεις προϊόντα και βασικά ήδη διαβίωσης, ποιότητας ζωής, διατροφής και επιβίωσης.
Από την άλλη πλευρά, ο έλεγχος της μάζας του πληθυσμού μέσω του τηλεοπτικού δέκτη. Ένα πρόγραμμα, το οποίο εφαρμόζεται ήδη με επιτυχία, παγκόσμια. Ανάλογα τηλεοπτικά προγράμματα, τα οποία χρηματοδοτούνται κατά κόρον με τεράστια χρηματικά ποσά, για να καθηλώνουν τον δέκτη – τηλεθεατή στην πολυθρόνα του σπιτιού του! Προγράμματα που στοχεύουν στο συναίσθημα. Έντονα συναισθήματα της στιγμής, με κυρίαρχο το έντονο συναίσθημα του φόβου. Του φόβου έξω από το σπίτι, του φόβου στην αγορά, στο δρόμο. Η δημιουργία του φόβου απέναντι σε διάφορες ομάδες πληθυσμών και φυσικά, η δημιουργία αντιπαλότητας με τις διαφορετικές ομάδες πληθυσμών. Η αύξηση της εγκληματικότητας και η μη καταπολέμησή της, παίζει το δικό της ρόλο στο όλο σκηνικό του φόβου. Της τρομοκράτησης του πληθυσμού. Πρόσεξε, έξω κινδυνεύεις από παντού!
Οι πολιτικοί αδυνατούν να αντιδράσουν σ’ αυτό το σκηνικό για πολλούς λόγους. Είτε γιατί είναι εθισμένοι στην εξουσία και φυσικά στις όποιες απολαβές τους από αυτήν, είτε γιατί είναι ανίκανοι να το κάνουν, είτε γιατί έχουν άγνοια, είτε γιατί έχουν ξεχάσει για ποιο λόγο εκλέγονται από το λαό! Είτε γιατί, έχουν πλέον αποπροσανατολιστεί από την έννοια της Δημοκρατίας και του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Και φυσικά, πάνω απ’ όλα, ο παγκόσμιος έλεγχος της γνώσης। Ο οποίος, καθοδηγείται πλέον συστηματικά, κυρίως μέσω της ποιο σύγχρονης μορφής διάδοσής του: το ίντερνετ. Ένας χώρος, μέσα από τον οποίο ξεκίνησε συστηματικά ο έλεγχος της διάδοσης της πληροφορίας και της γνώσης. Αλλά ταυτόχρονα, της διάδοσης του πλαστού και του αποπροσανατολισμού! Τα φασιστικά καθεστώτα που εδραιώνονται, δεν χρειάζονται όπλα και σφαίρες. Ο έλεγχος της γνώσης και της πείνας, τους αρκεί!
Θ.Πολ.
Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2010
Ποιος μισεί τη διευθύντρια; Να σηκώσει το χέρι…

Ο ΕΦΗΒΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΦΗΒΟΣ! «Είμαι 16αρης και σας γ…ώ τα λύκεια», τραγουδούσε κάποτε ο Διονύσης Σαββόπουλος και μαζί του όλη η χώρα. Και κυρίως όλοι οι έφηβοι τότε. Σήμερα βέβαια, το τραγούδι του Σαββόπουλου μπορεί να μην είναι «πρώτη μούρη» στο τραγούδι, αλλά οι 16αρηδες έφηβοι είναι σίγουρα!
Ο έφηβος είναι εδώ για να ξεσπάει, για να αμφισβητεί, για να καταρρίπτει μύθους, για να λέει όχι στις αυθεντίες, για να λέει όχι στο νοθευμένο, για να παίρνει ένα ρόπαλο και να ξεσπάει όταν θυμώνει. Όλοι μας υπήρξαμε έφηβοι, και όλοι περίπου κάναμε το ίδιο. Ποιος δεν αμφισβήτησε τον δάσκαλο, τον καθηγητή, τη μαμά και τον μπαμπά; Ποιος δεν τσίριξε μέσα στο σπίτι μόνο και μόνο για να αντιδράσει στο καθιερωμένο, στο καθημερινό, στο μονότονο; Ποιος δεν τόλμησε τη δική του μικρούλα επανάσταση μέσα στο σπίτι αλλά και έξω απ’ αυτό;
Το πρόβλημα είναι μετά την εφηβεία! Αυτό που προκύπτει, αυτό που σ’ ακολουθεί, αυτό που αφήνεις πίσω σου. Τα αποτυπώματα της εφηβείας τα κουβαλάς μαζί σου. Τα σέρνεις μαζί με το κεφάλι σου, που ώρες-ώρες, όταν φτάσεις τα 40 και τα ξεπεράσεις, αρχίζεις και βαραίνεις! Εκεί αναρωτιέσαι, γιατί δεν ξέσπασες τότε κι εσύ μαζί με τους άλλους. Γιατί δεν έκανες κι εσύ τη δική σου επανάσταση. Αλλά είναι αργά στα 40 σου…
Ποιος λοιπόν μισεί τη διευθύντρια; Ποιος μισεί τον δάσκαλο; Ποιος μισεί τον δυσκοίλιο καθηγητή που μας προγκίζει συνέχεια για το τάδε και το δείνα και δεν μας αφήνει στην εφηβική μας ονείρωξη; Να σηκώσει το χέρι!
Έτσι έκανε και μια 14χρονη μαθήτρια στα Χανιά! 14χρονη ηρωίδα, σήκωσε πρώτη το χέρι ότι μισεί τη διευθύντρια του σχολείου της. Και πήρε πρώτη τη δική της «πέτρα» κι έκανε μια ιστοσελίδα στο Facebook! Με θέμα: «Ναι, κι εγώ μισώ τη διευθύντρια…» Κι έγινε ο χαμός! Κόσμος γέμισε την ιστοσελίδα της. Κι άλλοι συμμαθητές της έτρεξαν να δηλώσουν: «κι εγώ μισώ τη διευθύντρια»! Και έδειχναν εξοργισμένοι! Βέβαια, η 14χρονη μαθήτρια από τα Χανιά εισέπραξε μια περιποιημένη αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος.
Όταν ο έφηβος θυμώσει, εξεγείρεται. Με το δικό του τρόπο! Μπορεί να πάει να πέσει από το πιο ψηλό μπαλκόνι του σχολείου! Μπορεί να πάρει τους δρόμους και να τριγυρνάει στα μαύρα μεσάνυχτα. Μπορεί να πάρει τις σύριγγες και ν’ αρχίσει να τρυπιέται. Μπορεί να αραδιάσει τα κουτάκια μπύρες μπροστά του και να τα μετράει. Μπορεί να πάρει τα πανό και τις πέτρες και να βγει στο δρόμο και να φωνάζει για τον δολοφονημένο Αλέξανδρο! Μπορεί να πάει έξω από το αστυνομικό τμήμα και να αμφισβητήσει με φωνές και λουλούδια την εξουσία. Το έχει αποδείξει ότι μπορεί να το κάνει! Και το χειρότερο; Μπορεί να κρύψει βαθιά μέσα του τον πόνο και να μισήσει. Να πάρει ένα όπλο και να πάει στο σχολείο και ν’ αρχίσει να πυροβολεί!
Όταν ο έφηβος επαναστατεί, το κάνει με το δικό του τρόπο! Και δεν ξέρει πώς να το κάνει. Απλά το κάνει!
Ναι, κι εγώ μισώ τώρα τη διευθύντρια, για την ανάλγητη συμπεριφορά της και όλο το συμβούλιο καθηγητών του σχολείου, που πρότεινε την αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος στην 14χρονη που εξέφρασε τη σκέψη της! Γι’ αυτό δεν είναι ο έφηβος; Για να εκφράζει ελεύθερα τη σκέψη του και να αμφισβητεί;
Τι κρίμα! Διευθύντρια και καθηγητές, δείχνουν ότι στερούνται φαντασίας σ’ αυτό που κάνουν! Τι κρίμα! Όλοι μαζί οι καθηγητές, και η ίδια η διευθύντρια θα έπρεπε να δηλώσουν εξοργισμένοι στην ιστοσελίδα της 14χρονης, ότι «κι εγώ μισώ τη διευθύντρια…»! Δώστε χώρο στον έφηβο να μας αμφισβητήσει! Όλους μας… Για να αποκτήσουμε επιτέλους φαντασία, για να πάμε επιτέλους μπροστά! Να πάψουμε να είμαστε η δυσκοίλια κοινωνία!
Θ.Πολ.










