Ήταν ένα μονοπάτι που ήθελε να γίνει αυτοκινητόδρομος!

● ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ κατέβηκαν προχθές οι Πελοποννήσιοι, προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για το κλείσιμο του σιδηροδρόμου στην περιοχή τους. Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Σιδηροδρομικών, οι νομάρχες και τα Νομαρχιακά Συμβούλια Μεσσηνίας, Αρκαδίας, Αργολίδας και Ηλείας και η Παμπελοποννησιακή Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα, υπογραμμίζουν τη σημασία που έχει για την περιφέρεια ο σιδηρόδρομος και ζητάνε να συνεχιστεί η λειτουργία του, καθώς και να τεθεί από την πλευρά της κυβέρνησης σαφές χρονοδιάγραμμα εκσυγχρονισμού του διαδικτύου.

● Δυστυχώς, σ’ αυτή τη χώρα, όπως εξελίχθηκαν οι καταστάσεις, ο σιδηρόδρομος πλήττεται άμεσα, εδώ και πολλά χρόνια. Υπάρχει μια τάση από την υδροκεφαλική Αθήνα, να καταργήσει τον σιδηρόδρομο σχεδόν σε όλη τη χώρα. Εδώ και πολλά χρόνια, πόλεις όπως το Κιλκίς και η Δράμα και περιοχές της Πελοποννήσου, και σίγουρα και αλλού στη Δυτική Μακεδονία κυρίως, κινδυνεύουν να χάσουν τα δρομολόγια που τους εξυπηρετούσαν.

● Ο σιδηρόδρομος αφέθηκε στην τύχη του, κυριολεκτικά. Ούτε καν στο έλεος του Θεού… Στην εγκατάλειψή του για να ακριβολογούμε… Χρόνια τώρα, δεν έγινε καμιά απολύτως προσπάθεια για τον εκσυγχρονισμό του. Και δεν μιλάμε για τις κτιριακές υποδομές στους σταθμούς, που χρησιμοποιούνται ακόμα τα κτίρια του Βίλατζ!

● Μιλάμε για τον εκσυγχρονισμό στα τρένα, στις μηχανές, στις γραμμές. Στις διπλές γραμμές, σε ταχύτερα τρένα. Στην Κίνα, κατασκευάζουν τώρα πια το τρένο «αστραπή», το οποίο θα διανύει τεράστιες αποστάσεις, θα έχει 30 σταθμούς και θα παραλαμβάνει επιβάτες χωρίς να σταματήσει στο σταθμό! Θα κερδίζει έτσι σημαντικό χρόνο από κάθε στάση!

● Ο σιδηρόδρομος στην Ελλάδα βρίσκεται σε πρωτόγονη κατάσταση. Σε μια τόσο μικρή χώρα, ο σιδηρόδρομος θα έπρεπε να οργώνει κάμπους και βουνά. Θα έπρεπε να βρίσκεται σε κάθε πόλη και σε κάθε κωμόπολη. Θα έπρεπε να είναι η κινητήριος δύναμη της χώρας, κυρίως στη μετακίνηση των εμπορευμάτων. Θα έπρεπε να μεταφέρει τον μεγαλύτερο όγκο επιβατών από την μια άκρη ως την άλλη της ηπειρωτικής Ελλάδας! Αλλά, φευ! Δυστυχώς…

● Ήδη στην Πελοπόννησο έχουν κόψει αρκετά δρομολόγια και ετοιμάζονται να κόψουν τώρα και αρκετά δρομολόγια από τη Θεσσαλονίκη και πάνω. Τώρα βλέπουν την Ελλάδα μέχρι τη Θεσσαλονίκη. Κι όλα αυτά, με πρόσχημα την οικονομική κατάσταση της χώρας. Θα ερημώσουν μεγάλες περιοχές και θα σβήσουν κυριολεκτικά!

● ΟΤΑΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΑΝ ΤΗΝ Εγνατία Οδό, οι τότε κυβερνώντες, οι διάφορες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, υποσχόταν την κατασκευή κάθετων αξόνων για τη Δράμα. Το ίδιο έκαναν και για τη Φλώρινα και την Πέλλα. Τελικά, αυτά δεν έγιναν ποτέ. Μετά από χρόνια, έμελλε να το ομολογήσει ο νυν υφυπουργών Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων (και δεν συμμαζεύεται, οι τίτλοι τους μάραναν τρομάρα τους…): Για τη Δράμα, τη Φλώρινα και την Πέλλα, δεν είχαν σχεδιαστεί κάθετοι οδικοί άξονες προς την Εγνατία Οδό.

● Το είπε ξεκάθαρα! Τι σημαίνει αυτό; Ότι δεν λογάριαζαν καν να κατασκευάσουν καθέτους άξονες. Δεν ήθελαν, δεν τους ενδιέφεραν, δεν το είχαν εντάξει ποτέ στα προγράμματά τους. Άρα δεν υπήρχαν κονδύλια, δεν υπήρχαν μελέτες, δεν υπήρχε τίποτα! Απλά, ερχόντουσαν στη Δράμα και έλεγαν αρλούμπες, μας δούλευαν ψιλό γαζί, αδιαφορούσαν για μας.

● Και τι σημαίνει αυτό; Ότι δεν τους ενδιέφεραν, ούτε η Δράμα, ούτε η Πέλλα, ούτε η Φλώρινα! Είχαν ήδη αφήσει απ’ έξω τις τρεις αυτές περιοχές. Γιατί άραγε; Ποιος ο λόγος; Τι είχαν στο μυαλό τους; Γιατί δεν τους ενδιέφερε η ανάπτυξη της περιοχής της Δράμας, για παράδειγμα; Ούτε κοντά στη Θεσσαλονίκη είναι όπως η Πέλλα ή το Κιλκίς, για παράδειγμα.

● Είχαν στο μυαλό τους να αναπτύξουν την Καβάλα σε τέτοιο σημείο, ώστε η Δράμα να αποτελέσει ενδοχώρα και επίνειο; Ούτε και σ’ αυτό πέτυχαν. Το λιμάνι της Καβάλας παρέμεινε κι αυτό ανολοκλήρωτο μέχρι τώρα. Θα κατασκεύαζαν υποτίθεται έναν δρόμο μεταξύ Δράμας – Καβάλας που θα παράκαμπτε όλα τα χωριά, και στο τέλος έκαναν έναν δρόμο της πλάκας.

● Κατασκεύασαν μια παράκαμψη στους Φιλίππους, έναν δρόμο με μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση. Αν αυτό λέγεται αυτοκινητόδρομος τότε σίγουρα μας δουλεύουν… Και αν απλά δεν μπορούν να κάνουν αυτό που θα έπρεπε να κάνουν, καλύτερα να μας το πουν να το ξέρουμε να τελειώνουμε. Έτσι περιμένουν να κάνουν ανάπτυξη;

● Και τώρα δήθεν σχεδιάζουν να εντάξουν τη Δράμα στο διευρωπαϊκό αυτοκινητόδρομο Ε22 (πρώην ονομασία Ε61). Κι ακόμα, όπως είπε κι ο Μαγκριώτης, σκέφτονται να περάσουν την Εγνατία πίσω από το Παγγαίο, κάπου από την Μπάφρα, κάπου από τα Τενάγη Φιλίππων, αλλά κολλάνε, κάτι λένε για το υπέδαφος, κάτι για προβλήματα και άλλα διάφορα.

● Έχω την εντύπωση ότι είναι μπερδεμένοι. Προφανώς σκέφτονται διαφορετικά: τι θα γίνει αν αύριο-μεθαύριο ανοίξει η εξόρυξη των λιγνιτών; Πώς θα μπορέσει να δουλέψει και ο Ε22, η υποτιθέμενη κάθετος προς την Εγνατία και η Εγνατία από τα Τενάγη των Φιλίππων; Δυσεπίλυτα προβλήματα και πώς να τα λύσεις! Τα υπόλοιπα είναι πολιτική για τους πολιτικούς και ίσως, ως ένα σημείο, και ενοχές για μια πόλη σαν τη Δράμα, που αφέθηκε να σβήνει μέρα με τη μέρα!

Θ.Πολ.

Αν. Τερζής: «Θα κάνουμε προσπάθεια σύγκλισης με τον Σούτο, σε περίπτωση που το ΠΑΣΟΚ δεν ενδιαφερθεί για την ενότητα»

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ «ΠΟΤΑΜΟΣ» ΤΟΥ ΑΝΕΣΤΗ ΤΕΡΖΗ ΣΤΟΝ ΠΡΩΙΝΟ ΤΥΠΟ

«Θα κάνουμε προσπάθεια σύγκλισης με τον Σούτο, σε περίπτωση που το ΠΑΣΟΚ δεν ενδιαφερθεί για την ενότητα»

«Ο Κ. Σούτος ενώνει όλο το ΠΑΣΟΚ. Δεν μας ενδιαφέρει αν ενώνει με Χαρακίδη, ο οποίος είναι ξένο σώμα με το ΠΑΣΟΚ»

«Εκτιμώ ότι οι δύο βουλευτές δεν κινούνται στην ίδια γραμμή»

«Ο Χαρακίδης είχε την στήριξη του Ευμοιρίδη. Τώρα όμως δεν μεταφέρει τίποτα από το χώρο της Δεξιάς»

«Η Ν.Δ. βρήκε τον Τερζής της… στο πρόσωπο του Ευμοιρίδη»

«Εμείς θα κάνουμε προσπάθεια σύγκλισης με την υποψηφιότητα του Κ. Σούτου για μια ενιαία κάθοδο, σε περίπτωση που το ΠΑΣΟΚ δεν ενδιαφερθεί για την ενότητα. Σε περίπτωση, επαναλαμβάνω και πάλι, και έτσι γράψτε το, που το ΠΑΣΟΚ δεν ενδιαφερθεί για την ενότητα. Θεωρούμε ότι η ενότητα είναι μονόδρομος, αυτήν υπηρετούμε, γι’ αυτήν αγωνιζόμαστε, όλη αυτή την περίοδο».

Συνέντευξη Θανάσης Πολυμένης

Με τον Ανέστη Τερζή, τον επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Πρώτα η Δράμα» και υποψήφιο για το χρίσμα του ΠΑΣΟΚ στο Δήμο Δράμας, βρεθήκαμε το μεσημέρι του περασμένου Σαββάτου 19 Ιουνίου σε ένα ήσυχο καφέ της πόλης. Ο Ανέστης Τερζής, ήταν κυριολεκτικά ποταμός. Ξεκινήσαμε με κουβεντούλα και σύντομα η πρώτη απορία εκ μέρους μου μετατράπηκε σε ερώτηση.

κ. Τερζή. Τι ειπώθηκε στη συνάντηση που είχατε με τη Νομαρχιακή Επιτροπή (Ν.Ε.) του ΠΑΣΟΚ; (Η συνάντηση έγινε το βράδυ της περασμένης Πέμπτης 17 Ιουνίου). Έγινε κάποια προσπάθεια να σας νουθετήσουν, να σας αναγκάσουν να δεχθείτε κάποια κατάσταση;

Δεν έγινε κάτι τέτοιο. Δεν προέκυψε από τις όποιες συζητήσεις. Κλήθηκα να παραβρεθώ στη Νομαρχιακή όπως και όλοι οι υποψήφιοι, εκεί προέκυψε ότι την πέμπτη υποψηφιότητα (Πέτρος Δήμου) η Ν.Ε. του ΠΑΣΟΚ την ψάχνει ακόμη…

Μήπως ήταν καμιά φάρσα τελικά;

…ε, τώρα, αν σ’ αυτό το κόμμα περνάνε και φάρσες, εγώ λυπάμαι πάρα πολύ… δηλαδή ούτε τα κεντρικά μπορούν να μας δώσουν πληροφορίες, ούτε η Ν.Ε. της Δράμας κι εμείς λέμε ότι έχουμε πέντε υποψηφιότητες; Δεν είναι δυνατόν… Να ξεκαθαρίζουν αυτά τα πράγματα… Εγώ βέβαια ρώτησα, για να ξέρω τι λέμε από εδώ και πέρα… ότι έχουμε 4 υποψηφιότητες ή 5! Και μου είπαν ότι μάλλον θα λέμε 4 γιατί τον 5ο δεν μπορεί να τον βρει κανείς…

«Μια διαδικασία χωρίς νόημα…»

Από εκεί και πέρα, εγώ εκτίμησα ότι η νομαρχιακή έκανε μια διαδικασία μόνο και μόνο για να την κάνει, συνεχίζει ο Ανέστης Τερζής, γιατί είναι λάθος να καλείς τους υποψηφίους σε ξεχωριστές συνεντεύξεις, όταν στόχος είναι να συνεννοηθούν μεταξύ τους για να δημιουργηθεί ένα ψηφοδέλτιο. Δηλαδή, πώς θα έρθει ο λόγος και ο αντίλογος προκειμένου να συγκλίνουν κάπου, ή εν πάση περιπτώσει να βοηθήσουμε κι εμείς τα μέλη της νομαρχιακής να καταλάβουν αν υπάρχουν περιθώρια ή δεν υπάρχουν, για σύγκλιση.

Όπως επίσης δεν θεωρώ ότι ήταν και σοβαρή αυτή η διαδικασία, γιατί, σ’ αυτές τις διαδικασίες φροντίζεις τουλάχιστον να έχεις τους βουλευτές. Είναι μια κορυφαία διερεύνηση που γίνεται σε επίπεδο νομού, γιατί το θέμα του Δήμου της Δράμας αφορά άμεσα και το νομό. Γιατί οι επιπτώσεις που θα υπάρξουν σε περίπτωση νέας διάσπασης του ΠΑΣΟΚ, θα είναι σοβαρότατες και στην αιρετή περιφέρεια. Δηλαδή, αν το ΠΑΣΟΚ έπιασε ιστορικά χαμηλά το 2006 όσον αφορά τη νομαρχιακή αυτοδιοίκηση με 31%, φοβάμαι τώρα ότι θα πάθει πανωλεθρία αν επιμείνει σε προτάσεις που δεν έχουν καμία σχέση με το ΠΑΣΟΚ, και βλέπω ότι όλο το ΠΑΣΟΚ προσκυνά ένα πρόσωπο… μια προσωπολατρεία βλέπω… που δεν μπορώ πραγματικά να την αποδώσω και πουθενά, γιατί αν το πρόσωπο το συγκεκριμένο ήταν κορυφή στα αυτοδιοικητικά πράγματα, αν το πρόσωπο το συγκεκριμένο ήταν εν πάση περιπτώσει μια πανεπιστημιακή προσωπικότητα, δεν θα είχαμε κανένα πρόβλημα να συζητήσουμε σοβαρά… το συγκεκριμένο πρόσωπο κατά την άποψή μου είναι και ανεπαρκές στα αυτοδιοικητικά πράγματα και παρ’ όλα αυτά βλέπουμε ένα ολόκληρο κόμμα να προσκυνά το πρόσωπο! Αυτό εμένα με θλίβει και μου δημιουργεί και πολλά ερωτηματικά και μπορώ να πω ότι σκέφτομαι και ποια θα είναι η παραπέρα στάση μου. Όλα αυτά δημιουργούν σοβαρότατους προβληματισμούς.

«Κανένα περιθώριο σύγκλισης με τον Κ. Χαρακίδη»

Ο Ανέστης Τερζής προλαβαίνει την ερώτησή μου και συνεχίζει μόνος του:

Όσον αφορά τη σχέση μου με τον Κυριάκο Χαρακίδη, πέραν της προσωπικής που ούτε καλή ούτε κακή είναι, είναι ουδέτερη… Από εκεί και πέρα, πολιτικά όμως, καμία σχέση μεταξύ μας. Είμαστε δύο πρόσωπα που σκεφτόμαστε πολύ διαφορετικά, που αντιλαμβανόμαστε την αυτοδιοίκηση διαφορετικά, συνεπώς δεν υπάρχει περιθώριο σύγκλισης όσον αφορά τις ερχόμενες δημοτικές εκλογές, κάτι που διαπιστώθηκε και στη συνάντηση που έγινε με τον γραμματέα του κόμματος… κι εκεί περίτρανα αποδείχθηκε πως συμφωνούμε ότι διαφωνούμε… δεν υπάρχει περίπτωση να συμφωνήσουμε ποτέ. Και βέβαια, δεν μπορείς να συζητήσεις και μ’ έναν άνθρωπο… δεν δημιουργούνται οι κατάλληλες προϋποθέσεις να συζητήσεις, γιατί ο διάλογος προϋποθέτει … μια συζήτηση που θα έχει μια κοινή αφετηρία, μια μηδενική βάση, για να δούμε πώς θα κτίσουμε πάνω σ’ αυτήν. Δεν είναι δυνατόν να κουβεντιάσεις με κάποιον που λέει: εμένα, με στηρίξει δεν με στηρίξει το ΠΑΣΟΚ, εγώ κατεβαίνω. Εκεί πλέον ξεκαθαρίζουν οι όροι. Δηλαδή κάθε συζήτηση θα είναι αν τελικά εγώ θα πάω σύμβουλος του Χαρακίδη;

Ναι, αλλά φέρεται να δήλωσε στη Νομαρχιακή, ότι, αν δεν τον στηρίξει το ΠΑΣΟΚ, τότε δεν θα είναι υποψήφιος…

Αυτά είναι κάποιες δηλώσεις που ακούγονται τις τελευταίες ώρες… και λογικό δεν είναι; Αν το ΠΑΣΟΚ δεν στηρίξει Κ. Χαρακίδη, τότε δεν μπορεί να κάνει ψηφοδέλτιο.

Μήπως όμως αυτό ακούγεται έμμεσα και ως απειλή;

Μπορεί να είναι και μια απειλή. Αυτό θα το σταθμίσει το ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Αλλά τι απειλή, από έναν άνθρωπο που, εν πάση περιπτώσει, ύστερα κι από την κάθοδο του Ευμοιρίδη, δεν μεταφέρει τίποτα από το χώρο της Δεξιάς πια… γιατί είχε την στήριξη του Ευμοιρίδη στις προηγούμενες εκλογές, έμπρακτη βέβαια και με υποψηφιότητες μάλιστα… και τώρα, σαφέστατα, δεν την έχει. Άρα λοιπόν, εγώ πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί προσκυνάει (σ.σ. το ΠΑΣΟΚ), ένα πρόσωπο που είναι ξένο ιδεολογικά με τον χώρο. Μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση. Κι όταν καμιά φορά λέω ότι άλλα συμφέρονται κρύβονται, αυτό ακριβώς εννοώ… και δεν μπορώ ακριβώς να τα προσδιορίσω. Γιατί δεν είναι πολιτική σχέση, δεν είναι κάτι που σου δίνει την αίσθηση ότι μπορείς να πάρεις εκλογές πια με το πρόσωπο αυτό, είναι ένα πρόσωπο που αποδεδειγμένα θα ξαναφέρει τη διάσπαση και το ΠΑΣΟΚ συνεχίζει να υποστηρίζει προς αυτήν την κατεύθυνση. Είναι απορίας άξιο!

Και λέω καμιά φορά επίσης, ότι, κάποιοι στο ΠΑΣΟΚ δεν θέλουν το Δήμο της Δράμας. Και να το πω και λίγο διαφορετικά, κάποιοι στο ΠΑΣΟΚ βολεύονται με τη διάσπαση.

Ποιοι θα μπορούσαν να είναι αυτοί;

Όσοι έχουν άμεσο συμφέρον, δεν ξέρω. Πρέπει να σκεφτούμε ποιοι έχουν άμεσο συμφέρον.

Θα ταίριαζε να ρωτήσω εδώ, ποια είναι η στάση των δύο βουλευτών του ΠΑΣΟΚ;

Η στάση των δυο βουλευτών μέχρι τώρα, οι δημόσιες απαντήσεις τους σ’ αυτό το ερώτημα, ήταν οι εξής. Ότι ο Χρ. Αηδόνης είπε δημόσια, ό,τι πει το κόμμα και η Χαρ. Κεφαλίδου, είπε ότι πρέπει να δώσουμε τη μάχη για την ενότητα του χώρου. Εγώ θεωρώ ότι είναι δύο απαντήσεις εκ διαμέτρου αντίθετες, με την έννοια ότι, το κόμμα θα πει ό,τι του πούμε, και συνεπώς δεν είναι απάντηση αυτή…

Στην ουσία δηλαδή, κανονίζουμε τι θέλουμε να μας πει το κόμμα;

Ε, βέβαια, βέβαια! Εκτιμώ δηλαδή, ότι ακόμα κι οι βουλευτές, δεν κινούνται στην ίδια γραμμή.

κ. Τερζή. Εφόσον δεν δέχεστε την αξιολόγηση της Ν.Ε. Δράμας του ΠΑΣΟΚ, θα πηγαίνετε σε μία λύση δημοσκόπησης ή κάλπης, προκειμένου να επιλεγεί το κατάλληλο πρόσωπο;

Όσον αφορά τις διαδικασίες, θα πρέπει να πούμε ότι, όσοι ασχολούμαστε με τα κοινά, ξέρουμε πολύ καλά ότι τα γκάλοπ μαγειρεύονται. Και δεν χωράει απολύτως καμία αμφιβολία. Και θα σας πω και ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές. Είχαμε το γκάλοπ Χαρακίδη, που του έδινε αρκετές μονάδες λίγες μέρες πριν την κάλπη, αρκετές μονάδες πάνω από τον σημερινό δήμαρχο, και στην πράξη ήταν περίπου 20 μονάδες κάτω. Αυτά τα μαγειρέματα δηλαδή, εμένα ούτε μ’ αγγίζουν, ούτε θα μπορούσα ποτέ ν’ ασχοληθώ μ’ αυτά. Είναι ξένα με μένα. Αυτό που είπα και στη Νομαρχιακή και στον γραμματέα του ΠΑΣΟΚ, το λέω και σήμερα, ότι, ενδεχομένως, μία λύση να ήταν η προσφυγή στο εκλογικό σώμα. Αυτή τη λύση όμως δεν τη δέχεται ο Κ. Χαρακίδης. Δεν τον ενδιαφέρει καν η κοινωνία, παρ’ όλο που η κοινωνία είναι αυτή, που τελικά θα αποφασίσει. Κι αυτή είναι η διαφορά μας. Ο Κ. Χαρακίδης επιμένει να πάμε στα μαγειρεμένα γκάλοπ και ο Α. Τερζής, επιμένει ότι πρέπει να πάμε στην κοινωνία. Είναι ίσως και μια διαφορά νοοτροπίας και αντίληψης, όσον αφορά τα ίδια τα αυτοδιοικητικά πράγματα. Γι’ αυτό σας λέω ότι έχουμε εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις και εκτιμήσεις σε κάποια πράγματα.

Το όνομα Κώστας Σούτος; Θα μπορούσε να αποτελέσει την τρίτη λύση, όπως έμεινε να λέγεται;

Το όνομα Σούτος, θεωρώ ότι είναι μια πολύ σοβαρή πρόταση, γιατί, πρώτον, είναι ένας άνθρωπος του χώρου του ΠΑΣΟΚ, αδιαμφισβήτητα, είναι ένας άνθρωπος που έχει μια μεγάλη παρουσία στην αυτοδιοίκηση, είναι ένας άνθρωπος με εμπειρίες και στα όργανα απόφασης και λειτουργίας των δημοτικών αρχών – ήταν και πρόεδρος δημοτικού συμβουλίου – και βέβαια θήτευσε δίπλα σε έναν μεγάλο δάσκαλο, τον Σωκράτη Δημητριάδη. Μπορώ να πω ότι είναι ένας άνθρωπος αυτοδιοικητικά έτοιμος, κι από εκεί και πέρα, σε μια δύσκολη συγκυρία, οικονομική, κατάφερε να κρατήσει ένα όνομα καθαρό και κρυστάλλινο στην κοινωνία. Παρ’ όλο που είναι πολιτικός μηχανικός και ασχολείται με τα δημόσια έργα, νομίζω ότι κανείς μα κανείς δεν μπορεί, στον Κώστα Σούτο να προσάψει το παραμικρό.

Άρα λοιπόν, και στο επίπεδο ήθους έχει δώσει εξετάσεις, και πέρασε με άριστα. Είναι μια πάρα πολύ καλή υποψηφιότητα κατά την άποψή μου, που πραγματικά ενώνει όλο το ΠΑΣΟΚ. Δεν μας ενδιαφέρει αν ενώνει με Χαρακίδη. Ο Χαρακίδης δεν είναι ΠΑΣΟΚ, είναι ξένο σώμα με το ΠΑΣΟΚ, μας είναι αδιάφορη περίπτωση.

Αν θα επιλέξει το κόμμα τον Κ. Χαρακίδη. Εσείς θα συνταυτιζόσασταν με τον Κ. Σούτο για να δώσετε μια ενωμένη δημοτική παράταξη;

Είναι πια σαφές, και το ξέρει και ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ, το ξέρουν οι πάντες πια, σε περίπτωση που το ΠΑΣΟΚ πει Κ. Χαρακίδης, θα ξαναδούν το ίδιο έργο που είδαν το 2006! Με τη μόνη διαφορά, ότι, τα πράγματα θα είναι γι’ αυτούς ακόμη πιο δύσκολα, γιατί θα έχουμε ένα πολιτικό σύστημα που πραγματικά θα παραπαίει, και ήδη αυτό το σύστημα το πολιτικό βάλλεται πανταχόθεν… θα έχουμε μια σύμπραξη ενός ψηφοδελτίου που έδωσε τη μάχη με τις χειρότερες προϋποθέσεις… και θα σας πω γιατί… πήραμε ένα 10% τότε που όλοι μας χλευάζανε, και επίσης αυτό το ψηφοδέλτιο θα είναι ιδιαίτερα ενισχυμένο γιατί πολλές προσωπικότητες έχουν μιλήσει για τον Κώστα Σούτο, έχουν ταχθεί υπέρ αυτής της υποψηφιότητας, κι εμείς θα κάνουμε προσπάθεια σύγκλισης με την υποψηφιότητα του Κ. Σούτου για μια ενιαία κάθοδο, σε περίπτωση που το ΠΑΣΟΚ δεν ενδιαφερθεί για την ενότητα. Σε περίπτωση, επαναλαμβάνω και πάλι, και έτσι γράψτε το, που το ΠΑΣΟΚ δεν ενδιαφερθεί για την ενότητα. Θεωρούμε ότι η ενότητα είναι μονόδρομος, αυτήν υπηρετούμε, γι’ αυτήν αγωνιζόμαστε, όλη αυτή την περίοδο.

«Ο Κ. Χαρακίδης, είναι απολύτως εκτός προδιαγραφών…»

Αλλά ακούστε λίγο μια εκτίμηση για τα ποσοστά του Κ. Χαρακίδη. Το 2006, το ψηφοδέλτιο του Χαρακίδη, είχε όλα τα θετικά για να πάρει με αξιώσεις το Δήμο. Δηλαδή. Είχαμε την στήριξη του ΠΑΣΟΚ, που είχε μια εκλογική αυτοδιοικητική βάση γύρω στο 40%. Και μάλιστα είχαμε και την παρουσία του Παπανδρέου λίγες μέρες πριν την κάλπη, που υποτίθεται ότι στήριξε στο μέγιστο δυνατό βαθμό που θα μπορούσε το κόμμα αυτή την υποψηφιότητα. Το δεύτερο είναι ότι ο Κ. Χαρακίδης επισήμως στηρίχθηκε και από τον Συνασπισμό που αυτοδιοικητικά έχει καταγράψει σημαντικές δυνάμεις, όχι λιγότερες από 5% και ιστορικά είχαμε και την παρουσία του Αλαβάνου, που μαζί με τον Κ. Χαρακίδη, σε κοινή συνέντευξη, ανακοινώθηκε και η στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ.

Είχαμε τον Κώστα Ευμοιρίδη, ο οποίος στήριξε αυτό το ψηφοδέλτιο και η στήριξη αυτή συνεχίστηκε ακόμη κι από τις επιμελητηριακές εκλογές μέχρι σήμερα, και είχαμε βέβαια και έναν παντοκράτορα Χαρακίδη, όσον αφορά τις επιμελητηριακές εκλογές, που λίγο καιρό πριν είχε σαρώσει. Νομίζω ότι όλα αυτά τα δεδομένα συνέκλιναν στο ότι, αυτό το ψηφοδέλτιο πάει για το Δήμο Δράμας. Όπως αντιλαμβάνονταν ο κόσμος κι όπως το λένε οι αριθμοί.

Στην πράξη τι αποδείχθηκε; Ότι πήρε ένα 36%. Που 40% ήταν η εκλογική βάση του ΠΑΣΟΚ, 5% ήταν η βάση του Συνασπισμού στη χειρότερη περίπτωση αυτοδιοικητικά, και όλα τα άλλα θετικά που αναφέραμε. Τώρα, το 2010, έχουμε κάθοδο Ευμοιρίδη και είναι πολύ-πολύ αρνητικό (σ.σ. για Χαρακίδη). Είναι επίσης σχεδόν βέβαιο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει άρει την στήριξη στο πρόσωπό του, είναι επίσης βέβαιο πως, ούτε Παπανδρέου, ούτε Αλαβάνος θα ξανάρθουν στη Δράμα και είναι επίσης βέβαιο, ότι ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου δεν φαντάζει πια ως Καίσαρας της περιόδου το 2006, αλλά είναι ένα πρόσωπο που βάλλεται κι αυτό πανταχόθεν. Δηλαδή, η οικονομική κρίση που φέρνει και μια Δράμα σε θλιβερές πρωτιές όπως είναι η ανεργία, δεν αφήνει αλώβητο το Επιμελητήριο και δεν μπορεί να είναι και άμοιρο ευθυνών. Άρα λοιπόν, αρχίζει να βάλλεται κι από την ίδια την κοινωνία. Κι ούτε θέλω να μιλήσω γι’ αυτά που ακούγονται περί ΒΕΞ κτλ., από συμβούλους του Δήμου Δοξάτου, που λένε ότι είναι η πιο ρυπογόνα, αυτό δεν το γνωρίζω, δεν ασχολήθηκα με το θέμα, αλλά κατά καιρούς έχουν δημοσιοποιηθεί τέτοιες θέσεις, που δεν νομίζω ότι και αυτό συνάδει με την «πράσινη ανάπτυξη» που ευαγγελίζεται το ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Και βέβαια, αν πάρει κανείς και την εγκύκλιο που έχει κυκλοφορήσει το Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ, δίνοντας το προφίλ των υποψηφίων που θα στηρίξει, θεωρώ ότι ο Κ. Χαρακίδης, είναι απολύτως εκτός προδιαγραφών, που σημαίνει πως, αν μας προκύψει το όνομά του, θα είναι αποτέλεσμα συναλλαγής και όχι πολιτικής αξιολόγησης από πλευράς ΠΑΣΟΚ. Εμείς λοιπόν στις συναλλαγές, τασσόμασταν, ταχθήκαμε και θα ταχθούμε και στο μέλλον απέναντι.

Έχει το χρόνο το ΠΑΣΟΚ να τα προλάβει, η ενότητα στο χώρο είναι αυτό που κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια, εκτός κι αν το ΠΑΣΟΚ δεν το θέλει. Αν το ΠΑΣΟΚ θέλει να πάμε ενωμένοι, είναι μονόδρομος η στήριξη της υποψηφιότητας Σούτου, εκτιμώ, δεν θέλω να πω ούτε Τερζής ούτε Χαρακίδης γιατί αποτελούμε μέρος του προβλήματος, είναι μια καθαρή πρόταση, μια πρόταση που πραγματικά πείθει την κοινωνία και για την καθαρότητα, και για την εμπειρία και για τη διαδρομή που έχει ακολουθήσει όλα αυτά τα χρόνια. Αν όμως το ΠΑΣΟΚ δεν θέλει, αν όντως κάποιοι βολεύονται με διασπασμένο το ΠΑΣΟΚ. φοβάμαι ότι θα ξαναοδηγηθούμε στην υπόθεση Χαρακίδη. Και σ’ αυτή την περίπτωση θα έλεγα ο Θεός να βάλει το χέρι του. Εμείς θα δώσουμε ένα μεγάλο αγώνα και είμαστε βέβαιοι, ότι τον εκλεκτό του ΠΑΣΟΚ αν τελικά είναι ο Χαρακίδης θα τον αφήσουμε έξω από τον δεύτερο γύρο.

κ. Τερζή. Πώς θα σχολιάζατε την υποψηφιότητα του Κώστα Ευμοιρίδη;

Εκείνο που έχω να πω, είναι ότι και η Ν.Δ. βρήκε τον Τερζή της… (γέλια). Δηλαδή, το ΠΑΣΟΚ, είχε το πρόβλημα με τον Τερζή που είχε δημιουργήσει ό,τι δημιούργησε, και η Ν.Δ. τώρα βρήκε κι αυτή στο πρόσωπο του Ευμοιρίδη τον … Τερζή της, χαριτολογώντας! Είναι ένα αγκάθι δηλαδή που είχε το ΠΑΣΟΚ μέχρι σήμερα, που καλείται να το λύσει και η Ν.Δ.

Βέβαια, πέραν του ότι ακούγεται, είναι αυτό που λέω πάντα, όπως αναγνωρίζω το δικαίωμα στον Κ. Χαρακίδη να είναι υποψήφιος δήμαρχος, το ίδιο δικαίωμα και πολλαπλώς ενισχυμένο, αναγνωρίζω και στον Κώστα Ευμοιρίδη γιατί, κακά τα ψέματα, όπως κι αν αξιολογείται το έργο του, θετικά ή αρνητικά, είναι μια παρουσία δεκαετιών στα κοινά, που για όνομα του θεού, αν μπορεί κάποιος να βγει και να πει ότι δεν δικαιούται να είναι υποψήφιος. Αλλά παρουσιάζει ενδιαφέρον. Είναι ένα τέταρτο ψηφοδέλτιο που φαίνεται, με δεδομένο όμως ότι και το ΚΚΕ θα κάνει ψηφοδέλτιο όπως κάνει κάθε φορά, θα πάμε στο πέμπτο και έχουμε έναν Συνασπισμό, έναν ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος πραγματικά διερευνά το ενδεχόμενο ψηφοδελτίου ή συνεργασίας, που είμαι βέβαιος πια ότι δεν μιλάει για Χαρακίδη. Άρα θα έχουμε πολλά ψηφοδέλτια αυτή τη φορά, μένει να δούμε τις συγκλίσεις, μένει να δούμε τι θα γίνει. Και μια ενδεχόμενη δεύτερη Κυριακή, βέβαια, αν ψηφιστεί τι θα είναι, 42% ή 51%; Είναι ένα ζήτημα αυτό… να δούμε πού θα καταλήξει γιατί δημιουργεί και διαφορετικές προϋποθέσεις.

Εκείνο όμως που θα πρέπει να υπερτονίσουμε, είναι αυτό που, και ιστορικά αποδεικνύεται, ότι, συγγενείς χώροι, συγγενή ψηφοδέλτια, στο δεύτερο γύρο δεν στηρίζουν. Κακά τα ψέματα… Κι αυτό είναι ένας σοβαρός παράγοντας που θα πρέπει να το λάβει υπόψη του το ΠΑΣΟΚ κυρίως. Γιατί πια, είναι όλοι τους πεπεισμένοι, ότι η στήριξη του Χαρακίδη μέσα από παρόμοιες διαδικασίες του 2006, αυτό, αυτόματα, δημιουργεί και το 2006.

[Η συνέντευξη με τον Ανέστη Τερζή, υποψήφιο δήμαρχο Δράμας, δημοσιεύθηκε την Τρίτη 22 Ιουνίου 2010 στην εφημερίδα "ΠΡΩΙΝΟΣ ΤΥΠΟΣ" της Δράμας]

Φ. ΜΑΛΚΙΔΗΣ: «Η εφαρμογή μιας ελληνικής πολιτικής για τη Θράκη, δεν πρέπει να εξαρτάται από μια ξένη δύναμη και αμφισβητεί την εθνική κυριαρχία»

ΦΑΝΗΣ ΜΑΛΚΙΔΗΣ:

«Η εφαρμογή μιας ελληνικής πολιτικής για τη Θράκη, δεν πρέπει να εξαρτάται από μια ξένη δύναμη και αμφισβητεί την εθνική κυριαρχία»

«Ανάγκη δημιουργίας ενός μουσείου για τους πρόσφυγες που ήρθαν στην Ελλάδα το 1922»

Συνέντευξη: Θανάσης Πολυμένης

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ να δημιουργηθεί επιτέλους ένα μουσείο των προσφύγων που ήρθαν στην Ελλάδα το 1922, την πολιτική της Ελλάδας και της Τουρκίας στη Θράκη και την απουσία της Ελλαδικής πολιτείας από την παγκόσμια αναγνώριση της γενοκτονίας των Ποντίων και των άλλων λαών, μιλάει στον «Πρωινό Τύπο» ο πανεπιστημιακός κ. Φάνης Μαλκίδης.

O Φάνης Μαλκίδης γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη από γονείς πρόσφυγες από την Αδριανούπολη της ανατολικής Θράκης.

Είναι διδάκτωρ κοινωνικών επιστημών και είναι μέλος της Διεθνούς Ένωσης για τη Μελέτη των Γενοκτονιών, η οποία το 2007 αναγνώρισε τη Γενοκτονία των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων.

Έχει τιμηθεί από το Συμβούλιο Τύπου των Εθνικών Κοινοτήτων του Καναδά για τη συνεισφορά του στην προαγωγή του πολιτισμού και την αλληλοκατανόηση μεταξύ των εθνικών κοινοτήτων του Καναδά.

κ. Μαλκίδη. Σε πρόσφατη ομιλία σας με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα Μουσείων που οργάνωσε το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο της Νέας Ορεστιάδας, αναφερθήκατε στην ανάγκη δημιουργίας «ζωντανών μουσείων» για τον προσφυγικό ελληνισμό. Πώς ακριβώς θα μπορούσαν να δημιουργηθούν σήμερα τέτοια μουσεία και ποια είναι η προσφορά της Πολιτείας σ’ αυτό το ζήτημα;

Είναι γεγονός ότι δεν υπάρχει μουσείο των προσφύγων που ήρθαν στην Ελλάδα το 1922. Ουσιαστικά δεν υπάρχει ένα μουσείο για ένα μέρος του ελληνικού λαού, το οποίο έζησε για χιλιάδες χρόνια στη Μικρά Ασία, στην Καππαδοκία, στον Πόντο, στην ενιαία Θράκη, ένας πληθυσμός ο οποίος έχει σημαντική προσφορά στον ελληνικό και παγκόσμιο πολιτισμό. Μία προσφορά η οποία διακόπηκε βίαια με τη Γενοκτονία, η οποία στοίχισε τη ζωή σε 1.000.000 Έλληνες, από τους 2.600.000 που ζούσαν στο οθωμανικό κράτος το 1914, και εξαφάνισε τα τεκμήρια της ελληνικής παρουσίας. Με εξαιρέσεις τις φιλότιμες προσπάθειες προσφυγικών σωματείων και άλλων φορέων – αναφέρω ενδεικτικά την Ένωση Σμυρναίων, το Κέντρο Θρακικών Μελετών, την Επιτροπή Ποντιακών Μελετών, το Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών, το Κέντρο Σπουδής του Μικρασιατικού Ελληνισμού του Δήμου Νέας Ιωνίας Αττικής- τα οποία διέσωσαν ένα μεγάλο μέρος του Ελληνισμού, η ελλαδική πολιτεία δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για τη συγκρότηση μουσείων για τον Ελληνισμό της καθ΄ ημάς Ανατολής.

Στην απουσία και στην ολιγωρία αυτή φαίνεται ότι θα απαντήσουν οι πρόσφυγες, ήδη το κάνουν από τη Νέα Ορεστιάδα μέχρι την Κρήτη και από την Ευρώπη μέχρι την Αυστραλία και τις ΗΠΑ. Το ζωντανό μουσείο είναι πραγματικότητα σε πολλές περιοχές της Ελλάδας και του εξωτερικού, είναι η τέταρτη γενιά προσφύγων, είναι η μεγάλη ανάγκη για να βρει ο Έλληνας την ταυτότητά του.

Τον τελευταίο καιρό βλέπουμε να αναπτύσσεται μια περίεργη κινητικότητα στη Θράκη. Έχουμε το περιστατικό της δασκάλας κας Χαράς Νικοπούλου στο Μεγάλο Δέρειο, έχουμε τα ζητήματα του τουρκικού Προξενείου και άλλα πολλά, που καθημερινά συνθέτουν ένα σκηνικό. Φαινομενικά, όλα μοιάζουν γνωστά και καθημερινά! Στο σύνολό τους όμως, κάτι αλλάζει στη Θράκη, όσον αφορά τη στάση της Τουρκίας. Πώς βλέπετε την εξέλιξη σ’ αυτή την περίεργη κατάσταση;

Όπως είχε πει ο παλιός πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Μιτεράν «αποτελεσματική πολιτική είναι η τέχνη της διαχείρισης των συμβόλων».

Η δημοσιοποίηση της επίσκεψης της τουρκικής αντιπροσωπείας δεν έπιασε απροετοίμαστη τη Θράκη και τους κατοίκους της, απλώς εξέπληξε με τη σημειολογία της. Για τους Θρακιώτες, η 14^η Μαΐου είναι η ημέρα απελευθέρωσής τους το 1920, μετά από 600 (!) χρόνια. Η ημέρα αυτή επιλέχθηκε να επισκεφθεί την Ελλάδα ο πρωθυπουργός της Τουρκίας και μάλιστα είχε προετοιμασθεί και η επίσκεψή του και στη Θράκη. Αυτή αναβλήθηκε, σύμφωνα με τις δηλώσεις του ίδιου του Ερντογάν, ως «χειρονομία καλής θέλησης» έναντι της Ελλάδας, λόγω της οικονομικής συγκυρίας και «για να μην παρεξηγηθεί η επίσκεψη».

Είναι γνωστό ότι έναν από τους κύριους μοχλούς πίεσης της τουρκικής πολιτικής προς την Ελλάδα, αποτελεί η Θράκη. Με μέσο το Τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, επιχειρείται αρχικώς η χειραγώγηση των μουσουλμανικών μειονοτήτων, εκπέμποντας μηνύματα «συμβολικής και ουσιαστικής συνδιοίκησης» στην Θράκη.

Παράλληλα εκτός από την προφανή εξωτερική απειλή και την αμφισβήτηση της κυριαρχίας της Ελλάδας στη Θράκη, υπάρχει και μία εσωτερική πτυχή αφού η κοινωνική και πολιτική συγκρότηση στην περιοχή, έχει μεγάλη Τουρκική δραστηριότητα:

Α) οικονομική, ήδη έχει δοθεί στη δημοσιότητα η πρόθεση τουρκικών εταιρειών να αγοράσουν τα κουφάρια των βιομηχανιών στην Θράκη, Β) πολιτική με την διαχείριση της μειονοτικής ψήφου και Γ) κοινωνική- θρησκευτική, με την εκλογή των μουφτήδων και του μη διορισμού των ιμάμηδων από το ελληνικό κράτος, διαιωνίζοντας την εξάρτηση των θρησκευτικών λειτουργών από την Τουρκία.

Ζήτημα Πομάκων. Οι ίδιοι οι Πομάκοι, επιμένουν να δηλώνουν ότι δεν είναι Τούρκοι μουσουλμάνοι, αλλά Έλληνες μουσουλμάνοι πολίτες. Διαμαρτύρονται προς το ελληνικό υπουργείο Παιδείας, ότι αναγκάζονται να διδάσκονται την τουρκική γλώσσα σε μειονοτικά σχολεία και όχι την ελληνική, όπως οι ίδιοι επιθυμούν. Από την άλλη πλευρά, η ελληνική Πολιτεία μοιάζει να κωφεύει στα αιτήματά τους. Σπρώχνει η Ελλάδα τους Πομάκους προς την Τουρκία ώστε αυτοί να τουρκοποιηθούν πλήρους; Προσφέρει η Ελλάδα στην Τουρκία μια μειονότητα για κάποιο λόγο; Τι ακριβώς συμβαίνει μ’ αυτό το ζήτημα;

Το σχέδιο που έχει σαν στόχο έχει την ομαδοποίηση της μειονότητας με βάση τη θρησκεία και η πολιτική της τουρκοποίησης των μουσουλμάνων πρέπει να σταματήσει.

Όπως και πρέπει να λυθεί το ζήτημα των σχολείων όπου διδάσκεται μόνο η τουρκική γλώσσα, καταπιέζοντας και εξαφανίζοντας τις άλλες μειονοτικές γλώσσες, την πομακική και τη Ρωμανί.

Το ζητούμενο για τη Θράκη σήμερα σε σχέση με την Τουρκία, είναι η απαλλαγή από τον εναγκαλισμό από ένα κράτος με φασιστικά- ρατσιστικά χαρακτηριστικά, ο εκδημοκρατισμός της κοινωνίας των μουσουλμανικών μειονοτήτων της Θράκης. Να αποκτήσει δηλαδή η μειονοτική κοινωνία πολυφωνία, αυτόνομη έκφραση, ταυτότητα και αυτοπροσδιορισμό, όπου έχει καταπιεσθεί και συμπιεσθεί (Πομάκοι-Ρωμά).

Η κατάρρευση των δομών του τουρκικού κράτους στη Θράκη, δομές που θυμίζουν Εργκενεγκόν, δηλαδή κράτος- παρακράτος, αποτελεί βήμα ενίσχυσης της εθνικής κυριαρχίας, παράδειγμα απελευθέρωσης και εκσυγχρονισμού των μουσουλμάνων, αποκόπτοντάς τους από τους εθνικιστές κεμαλικούς Τούρκους.

Η τουρκική πολιτική όπως αυτή εμφανίστηκε με την πρόσφατη επίσκεψη του Ερντογάν δεν πρέπει να συνεχιστεί άλλο για τη Θράκη. Η εφαρμογή μίας ελληνικής πολιτικής για την περιοχή, την πλειονότητα και τη μειονότητα, δεν πρέπει να εξαρτάται από μία ξένη δύναμη που εδώ και δεκάδες χρόνια αμφισβητεί την εθνική κυριαρχία. Για να πάνε μπροστά οι διμερείς σχέσεις οφείλουν να κοιτούν και πίσω, δηλαδή την ιστορία. Αυτή είναι η βασική θέση όλων των θεωριών των Διεθνών Σχέσεων.

Από το 1908 έως και το 1923 οι ομαδικές σφαγές και εκτοπίσεις των Ελλήνων από τους Τούρκους, είχαν ως στόχο να αφανίσουν τον Ελληνισμό και να προωθήσουν το όραμα του Παντουρκισμού. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι σήμερα η Τουρκία, μέσω της επεκτατικής της πολιτικής έναντι της Ελλάδας, συνεχίζει να προωθεί το όραμα του Παντουρκισμού ή μήπως έχουν αλλάξει τα συμφέροντά της; Την ενδιαφέρει δηλαδή μόνο η οικονομική εκμετάλλευση του Αιγαίου ή μήπως ενδιαφέρεται και για κάτι περισσότερο από αυτό;

Η Τουρκία και οι μηχανισμοί της σε όλον τον κόσμο εφευρίσκουν διάφορα σενάρια προκειμένου να δικαιολογήσουν τις μαζικές εκτοπίσεις και τελικώς τις μαζικές δολοφονίες ενάντια στους Έλληνες. Προσπαθούν να δικαιολογήσουν τους Νεότουρκους, τους διδάξαντες το ρατσισμό και εθνικισμό στους Γερμανούς Ναζί, καθώς και τους Κεμαλικούς.

Στο εξωτερικό, η Τουρκία αφιερώνει ένα διαρκώς αυξανόμενο προϋπολογισμό σε προγράμματα που αποσκοπούν να δώσουν μια άσπιλη εικόνα για το παρελθόν της και να της εξασφαλίσουν καλές σχέσεις. Επίσης απειλεί για την οργάνωση εκδηλώσεων για τη Γενοκτονία και στοχοποιεί όσους ασχολούνται με την ανάδειξή της, παρεμβαίνοντας σε ξένες κυβερνήσεις για να αποτραπεί η είσοδος και η δραστηριότητα σε ακαδημαϊκούς και πολιτικούς που ασχολούνται με τη Γενοκτονία.

Στο εσωτερικό προσπαθεί να συσπειρώσει το εθνικό συναίσθημα γύρω από γεγονότα, όπως τα μνημόσυνα των θυμάτων της Τουρκίας κατά την περίοδο 1915-1918, ή ημέρες μνήμης και τιμής ορισμένων υπευθύνων της γενοκτονίας (μεταξύ των οποίων οι Μουσταφά Κεμάλ, και οι ηγέτες των Νεότουρκων, ο Ταλάτ, ο Ενβέρ, Τζεμάλ, ή ο Τοπάλ Οσμάν), καθώς και με τη δημιουργία «ινστιτούτων» και άλλων «κέντρων τουρκικών μελετών».

Τίθεται το ερώτημα γιατί οι Νεότουρκοι και οι Κεμαλικοί συνειδητά επεδίωξαν την εξόντωση των Ελλήνων. Ο κυριότερος λόγος ήταν χωρίς αμφιβολία τα εθνικιστικά αισθήματα, που ενισχύθηκαν μετά το 1908 και οπωσδήποτε μετά την επικράτηση του Μουσταφά Κεμάλ, ενώ δεν πρέπει να παραβλεφθούν οι ρατσιστικές θεωρίες που αναπτύχθηκαν από τα δύο αυτά εθνικιστικά κινήματα.

Όλες οι διαδοχικές κυβερνήσεις της Τουρκίας, αρνήθηκαν τη σχετική με τη γενοκτονία κατηγορία και δεν έπαψαν να αναπτύσσουν συντονισμένες προσπάθειες για να εμποδίσει κάθε αναγνώριση της γενοκτονίας, και κάθε έρευνα πάνω στα περιστατικά της γενοκτονίας.

Η αλήθεια όμως, η πραγματικότητα δεν μπορεί να εμποδιστεί. Αυτό γίνεται αντιληπτό και στην ίδια την Τουρκία όπου έχει ξεκινήσει μία μεγάλη προσπάθεια ανάδειξης των γενοκτονιών και των διώξεων που έχουν υποστεί οι μη μουσουλμανικές μειονότητες. Η Τουρκία δεν μπορεί να συνεχίσει αρνούμενη την ευθύνη της για τη γενοκτονία των Ελλήνων για αυτό στρέφει την δραστηριότητα στο Αιγαίο, στην Κύπρο, στη Θράκη. Εκεί έχει το προνόμιο της δράσης. Στο ζήτημα της Γενοκτονίας όμως έχει την αντίδραση για αυτό και η ανασφάλειά της. Για αυτό και η βία που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, από τη δολοφονία του καθολικού ιερέα Αντρέα Σαντόρο στην Τραπεζούντα μέχρι τη δολοφονία του Αρμένιου δημοσιογράφου Χραντ Ντίνκ, και του καθολικού επισκόπου στον Εύξεινο Πόντο Λουίτζι Καντονέζε.

Ποια είναι η σημερινή κατάσταση σχετικά με τη γενοκτονία; Τι προοπτικές υπάρχουν σχετικά με την αναγνώρισή της;

Οι επιλογές της Ελλάδας μετά την Γενοκτονία – σύμφωνο ελληνοτουρκικής φιλίας, πρόταση από τον Ελ. Βενιζέλο για απονομή βραβείου Νόμπελ ειρήνης στον Κεμάλ (!), αποσιώπηση της ιστορίας – ώθησε τη δεύτερη και την τρίτη γενιά προσφύγων σε δυναμική προσέγγιση της κατάστασης. Οι παλιοί πρόσφυγες συνάντησαν τις νέες γενιές, οι οποίες αναζήτησαν μία νέα σχέση με την ιστορία και την παράδοση, περνώντας σε νέες οδούς αναζήτησης της ταυτότητας. Και εν μέρει το έχουν πετύχει αν αναλογιστούμε το πρόσφατο παρελθόν της λήθης και το συγκρίνουμε με το παρόν της ενεργοποίησης και του μέλλοντος της δημιουργικής και της παραγωγικής μνήμης και ειδικότερα με τη διεθνή ανάδειξη του ζητήματος.

Μέχρι σήμερα την γενοκτονία των Ελλήνων έχει αναγνωρίσει, το Σουηδικό Κοινοβούλιο, η Βουλή των Αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας, πολιτείες, δήμοι και άλλοι φορείς των ΗΠΑ και η βουλή της Νότιας Αυστραλίας.

Την υπόθεση έχει απασχολήσει το Οικονομικό και Κοινωνικό Συμβούλιο του ΟΗΕ, και τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη μετά από παρεμβάσεις μη κυβερνητικών οργανώσεων.

Η γενοκτονία τέθηκε στην Επιτροπή Ευρωπαϊκών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (5 Σεπτεμβρίου 2006), με την κατάθεση της έκθεσης του Ολλανδού ευρωβουλευτή Camiel Eurlings, ο οποίος ανέφερε τις παρατηρήσεις τους για την πρόοδο της Τουρκίας, στην πορεία για την Ευρωπαϊκή της ένταξη.

Επίσης το Δεκέμβριο του 2007, η Διεθνής Ένωση Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών (International Association of Genocide Scholars –IAGS) αναγνώρισε με ψήφισμά της τη Γενοκτονία των Ασσυρίων και των Ελλήνων στο διάστημα 1914-1923, ψήφισμα στο οποίο κατέληξε μετά από ψηφοφορία μεταξύ των μελών της.

Παρά την απουσία της ελλαδικής πολιτείας, διαπιστώνεται ότι Έλληνες κυρίως της Διασποράς και Φιλέλληνες, έχουν αναδείξει το ζήτημα και έχουν πετύχει σημαντικά αποτελέσματα, εάν αναλογιστούμε, ότι είναι μόνοι.

Ωστόσο η προσπάθεια συνεχίζεται, έχει αποτελέσματα και το επόμενο διάστημα θα είμαστε σε θέση να δούμε ότι η δικαίωση των θυμάτων και των απογόνων τους, θα γίνει πράξη.

Ο ελληνικός λαός έχει δικαίωμα να απαιτεί με επιμονή την αναγνώριση των εγκλημάτων και αδικιών που διαπράχτηκαν σε βάρος του. Μάλιστα όσο μεγαλύτερη είναι η αδικία, όταν σχεδόν το 50% των Ελλήνων εξαφανίσθηκαν όσο περισσότερο χρόνο αποκρύφτηκαν τα γεγονότα, τόσο πιο έντονη είναι η επιθυμία για μια τέτοια αναγνώριση. Αναγνώριση η οποία είναι ένας ουσιαστικός τρόπος πάλης ενάντια στο έγκλημα της γενοκτονία, αναγνώριση που αποτελεί μία επιβεβαίωση του δικαιώματος ενός λαού να γίνει σεβαστή η ύπαρξή του σύμφωνα με το δίκαιο και την ιστορική αλήθεια.

ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΦΑΝΗ ΜΑΛΚΙΔΗ ΤΗΝ ΕΚΑΝΑ ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ "ΠΡΩΙΝΟΣ ΤΥΠΟΣ" ΤΗΣ ΔΡΑΜΑΣ. ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΙΣ 17 Ιουνίου 2010. Θανάσης Πολυμένης

Ποιοι έχουν καταθέσει υποψηφιότητες με το ΠΑΣΟΚ για Δήμους και Περιφέρεια στη Δράμα

ΣΕ ΕΞΕΛΙΞΗ βρίσκεται η κατάθεση υποψηφιοτήτων στο ΠΑΣΟΚ σε όλη τη χώρα. Όπως έγινε γνωστό από τα κεντρικά του κόμματος στην Ιπποκράτους, στις 5.200 έφτασαν οι υποψηφιότητες για του δήμους της χώρας στο ΠΑΣΟΚ. Η Επιτροπή Αξιολόγησης που συνεδρίασε το βράδυ της Τρίτης (15 Ιουνίου), διαπίστωσε πληθώρα υποψηφιοτήτων για τους 325 δήμους, ενώ οι αιτήσεις για τις 13 περιφέρειες που υποβλήθηκαν ηλεκτρονικώς στο κόμμα, έφθασαν στις 60. Επίσημα, η διαδικασία αξιολόγησης από τα κεντρικά της Ιπποκράτους αρχίζει σήμερα.

Στη Δράμα

Όσον αφορά τις υποψηφιότητες του ΠΑΣΟΚ στο νομό Δράμας, τόσο για την περιφέρεια όσο και για τους δήμους του νομού, μάθαμε τα εξής.

Περιφέρεια και αντιπεριφερειάρχες

Πριν μιλήσουμε για ονόματα, να σημειώσουμε εδώ ότι, στο ΠΑΣΟΚ, μπορεί κάποιος να αυτοπροταθεί ως υποψήφιος ή να ετεροπροταθεί από άλλους, από πολιτικούς φίλους του ως υποψήφιος για όποια θέση.

Σχετικά με τις υποψηφιότητες για την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, έχει αυτοπροταθεί ο Γιάννης Ξανθόπουλος, ενώ ο ίδιος ετεροπροτάθηκε από άλλους και ως υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης. Να διευκρινίσουμε ότι, ο αντιπεριφερειάρχης εκλέγεται μόνο τοπικά, ανά νομό και απαιτούνται ψήφοι μόνο από το νόμο όπου είναι υποψήφιος ένας αντιπεριφερειάρχης.

Για τη θέση του αντιπεριφερειάρχη έχει αυτοπροταθεί επίσης ο Γιάννης Κοτσαϊλίδης, που παλαιότερα πολιτεύθηκε με το ΔΗΚΚΙ στο νομό και κατάγεται από τους Σιταγρούς.

Υποψηφιότητα για αντιπεριφερειάρχης έχει θέσει επίσης ο Γιάννης Παπαδόπουλος, πρώην κοινοτάρχης Καλλιφύτου, πρώην δημοτικός σύμβουλος Δήμου Δράμας και πρώην επικεφαλής δημοτικής παράταξης του ΠΑΣΟΚ για το Δήμο Δράμας.

Επίσης, υποψηφιότητα για αντιπεριφερειάρχης έχει καταθέσει και η Πάττυ Κωνσταντινίδου, πρώην γραμματέας της Ν.Ε. Δράμας του ΠΑΣΟΚ.

Τέλος, για τη θέση του αντιπεριφερειάρχη, έχει ετεροπροταθεί από πολιτικούς του φίλους από την Καβάλα και από την Ξάνθη… ο Γρηγόρης Μιχαηλίδης. Δικηγόρος στο επάγγελμα, υποψήφιος βουλευτής παλαιότερα και νυν δημοτικός σύμβουλος με την παράταξη «Πρώτα η Δράμα». Η ετεροπρόταση για τον Γρ. Μιχαηλίδη έχει γίνει από πολιτικούς του φίλους από την Καβάλα και την Ξάνθη κυρίως. Ο ίδιος, μας λέει ότι δεν γνωρίζει τι ακριβώς έχει γίνει τελικά, και θα περιμένει να δει την επίσημη ανακοίνωση του κόμματος. Δηλώνει πάντως θετικός, στο να είναι υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης Δράμας.

Στους δήμους του νομού

Όσον αφορά το ζήτημα των υποψηφιοτήτων στους δήμους του νομού Δράμας από το ΠΑΣΟΚ.

Για τους Δήμους Παρανεστίου (Παρανέστι – Νικηφόρος) και Κ. Νευροκοπίου δεν έχει υπάρξει καμία πρόταση ή αυτοπρόταση. Τουλάχιστον μέχρι στιγμής.

Όσον αφορά το Δήμο Προσοτσάνη, υποψήφιος αναμένεται να είναι ο νυν επικεφαλής της αντιπολίτευσης Άγγελος Λύσσελης. Τη θέση για υποψήφιος εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ, διεκδικεί και ο Νίκος Τσαουσίδης ο οποίος, σύμφωνα με πληροφορίες μας, υποστηρίζεται από μερίδα στελεχών και νυν δημοτικών συμβούλων του Άγγελου Λύσσελη.

Στο Δήμο Δοξάτου (Δοξάτο – Καλαμπάκι), υποψήφιος θα είναι φυσικά ο νυν δήμαρχος Τάσος Χατζηλαζάρου, ενώ το χρίσμα του ΠΑΣΟΚ διεκδικεί και ο γραμματέας της Δημοτικής Οργάνωσης Δοξάτου Παντελής Τοκούτσης. Για το Δήμο Δοξάτου, υποψήφιοι με το ΠΑΣΟΚ δηλώνουν και ο Αριστοτέλης Παπαδόπουλος (είχε αυτοπροταθεί και παλαιότερα) και ο Δημήτρης Αλβανόπουλος από το Καλαμπάκι (είχε διεκδικήσει και παλαιότερα το Δήμο Καλαμπακίου με το ΠΑΣΟΚ). Υπάρχει επίσης και η κατάθεση μιας ετεροπρότασης για τον Νίκο Πολυμενέρη (από το Καλαμπάκι) να είναι υποψήφιος δήμαρχος στο Δήμο Δοξάτου.

Στο Δήμο Δράμας, αίτηση για το χρίσμα έχουν ήδη καταθέσει. Ο νυν επικεφαλής της επίσημης δημοτικής παράταξης με το ΠΑΣΟΚ «Πόλη+Ζωή» Κυριάκος Χαρακίδης, ο νυν επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Πρώτα η Δράμα» Ανέστης Τερζής και ο γνωστός μηχανικός της πόλης μας Κώστας Σούτος. Αυτοπρόταση για το Δήμο Δράμας κατέθεσε επίσης ο Νίκος Πολυμενέρης από το Καλαμπάκι (ετεροπροτάθηκε από φίλους του για το Καλαμπάκι) και ένα άγνωστο όνομα, ο Πέτρος Δήμου, ο οποίος προκαλεί πονοκέφαλο στο τοπικό ΠΑΣΟΚ, γιατί είναι άγνωστος στο κόμμα και κατέθεσε την πρότασή του απευθείας στην ιστοσελίδα του κόμματος. Αρκετοί ψάχνουν να βρουν ποιος είναι το πέμπτο όνομα!

Σύσκεψη στο τοπικό ΠΑΣΟΚ

Για σήμερα το βράδυ πάντως (16 Ιουνίου), η Νομαρχιακή Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ, κάλεσε όλους τους υποψηφίους στο Δήμο Δράμας, για να δουν τις προθέσεις του καθενός και να τους ζητήσει, όποιον επιλέξει επίσημα το κόμμα για το Δήμο, να τον στηρίξουν οι υπόλοιποι. Προφανώς, θα είναι αρκετά δύσκολο να πάρει τέτοιες διαβεβαιώσεις από τους υποψηφίους. Εν αναμονή εξελίξεων λοιπόν.

Θ.Πολ.

Κάνε κι εσύ ένα κόμμα. Μπορείς!

● ΛΟΙΠΟΝ, ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ του ΛΑ.Ο.Σ. και ο αρχηγός τους ο Γ. Καρατζαφέρης, μήπως κάπου έχουν χάσει το παιχνίδι και προσπαθούν να βγουν αλώβητοι από τραυματισμούς; Ψήφισαν ή δεν ψήφισαν την είσοδο της χώρας στο Δ.Ν.Τ.; Την ψήφισαν… και φυσικά, ψήφιζαν μαζί και τις όποιες συνέπειες θα ακολουθούσαν.

● Εδώ, όλος ο κόσμος γνώριζε ότι, η είσοδος της χώρας στο Δ.Ν.Τ. και η διακυβέρνησή της από την Τρόικα, θα έφερνε το μνημόνιο για το Ασφαλιστικό, μέτρα δυσβάσταχτα για τους εργαζόμενους και διάφορα άλλα. Τώρα, γιατί κόπτονται λοιπόν; Αν δεν είχαν καταλάβει τι ψήφιζαν, τότε να πρόσεχαν! Μετά από την αποχώρηση από την κάλπη… ουδέν λάθος αναγνωρίζεται!

● Τι πίστευαν δηλαδή; Ότι το Δ.Ν.Τ. δεν θα έφερνε αλλαγές στην Ασφαλιστική νομοθεσία στη χώρα; Ότι δεν θα γινόντουσαν μειώσεις μισθών; Και γιατί επιμένει να πάρει ο Καρατζαφέρης μια θετική απάντηση από τον Παπακωνσταντίνου, τον υπουργό Οικονομικών, ότι όλα πάνε καλά; Ε, τι να πει κι αυτός; Όλα πάνε κατ’ ευχήν, όλα πάνε θετικά, όλα είναι καλά! Για να τολμήσει να πει ότι τίποτα δεν πάει καλά; Ότι τα μέτρα δεν αποδίδουν όσο περιμέναμε! Θα μας φάνε ωμούς!

● ΕΔΩ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΟΛΟΙ και λένε ότι η Ελλάδα πάει καλά (αλήθεια ή όχι δεν έχει σημασία), και έρχεται αυτός ο διεθνής οίκος, ο Moody’s και ρίχνει ναααα (με το συμπάθιο) μια νέα υποβάθμιση! Για να πω την αλήθεια, δεν μπορώ να ξέρω τι παίζεται πίσω απ’ όλα αυτά. Όμως είναι προφανές το κερδοσκοπικό παιχνίδι, που αν μη τι άλλο, σίγουρα θα αποφέρει τεράστια κέρδη σ’ όλους αυτούς που έχουν στοιχηματίσει υπέρ της πτώχευσης της Ελλάδας.

● Είναι σαν το μαρτύριο του Σίσυφου. Ο οποίος είχε καταδικαστεί από τους θεούς, να ανεβάζει μια πέτρα μέχρι ψηλά στο βουνό και μετά αυτή να πέφτει και να την ξανανεβάζει. Αυτό είναι το μαρτύριο του σήμερα. Μας έλεγαν, πάρτε μέτρα, γιατί τα κοράκια οι κερδοσκόποι καραδοκούν να φάνε τις σάρκες σας. Πήραμε μέτρα και συνεχίζουμε να παίρνουμε.

● Μειώθηκαν μισθοί, απολύονται εκατοντάδες στον ιδιωτικό τομέα, κλείνουν επιχειρήσεις, αυξήθηκε ο ΦΠΑ και κοντεύει να φτάσει στο 25%... μειώνονται οι συντάξεις, θα δουλεύουμε 40 χρόνια και άλλα πολλά, και ξαφνικά, άντε πάλι η υποβάθμιση… άντε πάλι η πέτρα κάτω απ’ το βουνό να την ξανανεβάσεις στην κορυφή! Δουλευόμαστε; Αναρωτιέμαι… Ποιοι είναι δηλαδή όλοι αυτοί οι κερδοσκόποι; Και είναι δυνατόν να μην μπορεί κανείς να τους σταματήσει;

● Το ζήτημα σε όλη αυτή την κατάσταση, είναι να περιοριστεί ο φόβος του πολίτη και να αυξηθεί η εμπιστοσύνη του. Πώς όμως; Η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου, δυστυχώς έχει χάσει αυτό το παιχνίδι. Δεν μπορεί να ελέγξει τις ψευδείς ειδήσεις, αυτούς που σπέρνουν τον πανικό, τους τρομολάγνους και δεν μπορεί να εμπνεύσει εμπιστοσύνη στον μέσο Έλληνα πολίτη.

● Ο οποίος μέσος Έλληνας πολίτης, φοβάται κυρίως για τις καταθέσεις του. Για τις λίγες οικονομίες που έχει στην τράπεζα για μια δύσκολη στιγμή. Όποιος μπορεί να βγάλει τα χρήματά του εκτός Ελλάδος, το έχει ήδη κάνει ή ετοιμάζεται να το κάνει. Αρκετά τα στέλνουν στην Κύπρο. Άλλοι πάλι, έχουν ήδη βγάλει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό και το φυλάνε στο σπίτι. Και περιμένουν να ανακτήσουν την εμπιστοσύνη για να το ξαναβάλουν στην τράπεζα. Τρελές και παράλογες καταστάσεις!

● «ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ», ΘΑ ΛΕΓΕΤΑΙ, μάλλον, το κόμμα που ετοιμάζει η Ντόρα Μπακογιάννη. Όπως φαίνεται, όλα είναι έτοιμα για να ανακηρυχθεί η ίδρυση του νέου κόμματος και φυσικά να επέλθει η διάσπαση της Νέας Δημοκρατίας. Οι διεργασίες που συντελούνται φαίνεται να είναι έντονες πάντως, καθώς μετά και από την αποχώρηση Κιλτίδη από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τα πράγματα δυσκολεύουν.

● Στο κόμμα της ΝΔ γίνεται ένας περίεργος αγώνας δρόμου για το ποιος θα προλάβει ποιον. Ο ίδιος ο κύριος Σαμαράς θέλει να απαλλαγεί από τα λεγόμενα «βαρίδια» και κάποιοι θέλουν να προλάβουν τις εξελίξεις και τις αναμενόμενες διαγραφές. Μετά την αποχώρηση Κιλτίδη πάντως, τώρα προσέχουν και τη σκιά τους εκεί στη Ν.Δ.

● Δεν αποκλείουν και νέα αποχώρηση βουλευτών πριν ακόμα από το Συνέδριο του κόμματος (25-27 Ιουνίου) και έτσι ο ένας παρακολουθεί τον άλλο. Όλοι βρίσκονται υπό στενή παρακολούθηση και η καχυποψία παίρνει και δίνει στη Ρηγίλλης. Το σήμα πάντως, θα το δώσει μάλλον η Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία αναμένει το κατάλληλο τάιμινγκ, τον κατάλληλο χρόνο, για να ανακοινώσει το κόμμα της.

● Μιλώντας στην «Ντόιτσε Βέλε» η ίδια, είπε: «Σήμερα, δυστυχώς, μεγάλα τμήματα της Ν.Δ. έχουν φύγει και το ζήτημα είναι αν στην Ελλάδα είναι εφικτό οι δημιουργικές δυνάμεις αυτού του τόπου, οι άνθρωποι που δεν έχουν διάθεση να καταστροφολογούν συνεχώς, αλλά προσπαθούν να βρουν λύση στα θέματα που αντιμετωπίζουμε, να μπορούν να εκφραστούν. Θα το δούμε στο μέλλον…»

● ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ πλησιάζουν. Και όλοι φυσικά ετοιμάζονται για να διεκδικήσουν έδρες. Η κατάθεση υποψηφιοτήτων συνεχίζεται από όλες τις πλευρές. Οι φήμες έλεγαν ότι, στη Δράμα, από 5 έως 10 Ιουνίου, ο νυν νομάρχης Δράμας Κ. Ευμοιρίδης, επρόκειτο να ανακοινώσει την πρόθεσή του να διεκδικήσει το Δήμο Δράμας. Προς το παρόν τίποτα δεν έχει επισημοποιηθεί.

● Στο ΠΑΣΟΚ πάντως, όπως ανακοινώθηκε και επίσημα, οι υποψηφιότητες έχουν φτάσει στις 5.200 για τους Δήμους της χώρας. Η Επιτροπή Αξιολόγησης που συνεδρίασε την Τρίτη στην Ιπποκράτους, διαπίστωσε πληθώρα υποψηφιοτήτων για τους 325 Δήμους, ενώ οι αιτήσεις για τις 13 Περιφέρειες που υποβλήθηκαν ηλεκτρονικώς στο κόμμα έφθασαν τις 60. Η διαδικασία της αξιολόγησης πρόκειται να αρχίσει σήμερα.

Πάντα καλοτρώγανε... όλοι τους!

● «ΤΟ ΠΑΡΤΙ ΣΤΟ Ε.Σ.Υ. ΤΕΛΕΙΩΣΕ», είπε η υπουργός Υγείας κα Ξενογιαννακοπούλου. Και καλά θα κάνει να τελειώσει εδώ. Δεν διαφωνεί κανένας ως εδώ και προφανώς, από εδώ και πέρα, δεν θα πρέπει να υπάρξει άλλο πάρτι με τα λεφτά του δημοσίου, με τα λεφτά που πληρώνουμε όλοι εμείς με τους φόρους μας. Το ζήτημα είναι, όμως, τι γίνεται τώρα.

● Το εμπάργκο που έθεσαν οι προμηθευτές στα νοσοκομεία, τα έχει ήδη παραλύσει. Οι γιατροί και οι νοσηλευτές λένε ότι δεν αντέχουν άλλο πλέον. Κινδυνεύει άμεσα η υγεία ασθενών αλλά και οι ζωές τους. Μπορεί να υπάρξουν θάνατοι, και αυτό θα είναι μια καθαρή δολοφονία, από τη στιγμή που θα μπορούσε κάποιος ασθενής να πεθάνει, επειδή απλά δεν υπάρχουν υλικά. Ράμματα, γάζες, φάρμακα, σύριγγες και διάφορα άλλα.

● Η κατάσταση σε όλα τα νοσοκομεία της χώρας παραμένει τραγική. Τεράστιες ελλείψεις παρουσιάζονται σε είδη: - Ορθοπεδικά υλικά για οστεοσύνθεση και μοσχεύματα. – Καρδιολογικά υλικά όπως για διενέργεια στεφανιογραφίας. – Χειρουργικά υλικά όπως για λαπαροσκοπικές επεμβάσεις. – Νευροχειρουργικά υλικά π.χ. υψηλής τεχνολογίας για αντιμετώπιση όγκου στον εγκέφαλο. – Οφθαλμιατρικά υλικά όπως ενδοφακοί για επέμβαση καταρράκτη. – Αντιδραστήρια για αιματολογικές εξετάσεις, γενική αίματος. – Φάρμακα π.χ. αιμοστατικά. – Αναλώσιμα υλικά: σύριγγες, γάζες, ράμματα, γάντια, φίλτρα αιμοκάθαρσης, ακτινολογικά φιλμ.

● Όταν τόσα και τόσα χρόνια, από το 2005 μέχρι και σήμερα, το πάρτι στα νοσοκομεία συνεχιζόταν χωρίς το κράτος να επεμβαίνει, τι περιμένετε να γίνει; Και από την άλλη πλευρά, και οι προμηθευτές έχουν το δικό τους δίκιο. Ζητάνε τα λεφτά τους οι άνθρωποι, γιατί κι αυτοί επιχειρήσεις έχουν. Γιατί θα πρέπει δηλαδή αυτοί να χάσουν τα χρήματά τους;

● Και πού βρίσκεται άραγε το φταίξιμο; Να φταίνε μόνο οι κακές κυβερνήσεις; Αν και για όλα φταίνε αυτές, τελικά, και οι κακοί υπουργοί! Αυτοί που άφηναν και αφήνουν τα πάρτι του φαταουλισμού και της κλεψιάς να συνεχίζονται ανεξέλεγκτα. Αλλά φυσικά και όλοι αυτοί που άρπαζαν, έκλεβαν, κατάκλεβαν και ρήμαζαν και συνεχίζουν ακόμα την ίδια τακτική. Γιατροί και προμηθευτές. Προμηθευτές και γιατροί. Και νοσηλευτές. Και άλλοι διάφοροι.

● Κανένας δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Και αυτός που έκλεβε και αυτός που έβλεπε τον κλέφτη και δεν μιλούσε. Και δεν πήγαινε στον Εισαγγελέα. Σ’ όλους αυτούς που έβλεπαν να δημιουργούνται μεγαλογιατροί και δεν τους πείραζαν. Παλιό το πρόβλημα. Απλά τώρα έρχεται και πάλι στο φως, γιατί τώρα έσφιξαν τα πράγματα! Ποιοι όμως θα αναλάβουν τις ευθύνες όταν θ’ αρχίσουν να πεθαίνουν άνθρωποι; Ποιοι όμως θ’ αναλάβουν τις ευθύνες όταν ασθενείς παρουσιάζουν προβλήματα εξαιτίας του κακού συστήματος της ρεμούλας και των λαμόγιων;

Άντε, να δούμε ανάπτυξη στη Δράμα...

● ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕ η ημερίδα που έγινε το πρωί της Δευτέρας στη Νομαρχία Δράμας για τον διευρωπαϊκό άξονα Ε61 (Ε22). Βέβαια, το θέμα είναι ότι, ακόμα γίνονται συζητήσεις για το αν και πώς θα περάσει από τη Δράμα. Και φυσικά πόσο κοντά από την πόλη της Δράμας. Σε ποιο σημείο θα ενωθεί, με το δρόμο Δράμας – Αμφίπολης, ή με τον νότιο περιφερειακό που βρίσκεται υπό κατασκευή.

● Για να λέμε και του στραβού το δίκιο, μάλλον θ’ αργήσουμε να δούμε την υλοποίηση του Ε61 ή Ε22 ή όπως κι αν λέγεται. Το ζητούμενο είναι, ότι, αυτός ο διευρωπαϊκός άξονας, απ’ όπου κι αν περάσει, θα πρέπει να καταλήγει στο νέο λιμάνι της Καβάλας, στη Νέα Καρβάλη. Είτε βγει από τις Σέρρες και «κουμπώσει» στην Εγνατία στο ύψος της Ελευθερούπολης, είτε περάσει βορειότερα από τα τενάγη Φιλίππων και συνδεθεί με τη Δράμα, πάλι στο λιμάνι της Καρβάλης θα πρέπει να καταλήξει.

● Αυτό που έθεσε πάντως ως σημαντικό ζήτημα στην ημερίδα ο νομάρχης Καβάλας Θ. Καλλιοντζής, το άμεσο είναι η σύνδεση της Δράμας με την Καβάλα. Εκεί βρίσκεται το σημαντικότερο και αμεσότερο πρόβλημα. «Ήδη βλέπουμε στον οδικό άξονα Δράμας – Καβάλας, έναν κυκλοφοριακό φόρτο απίθανο όλες τις ώρες. Δεν μιλάμε για το καλοκαίρι που γίνεται ένα κομφούζιο κυριολεκτικά».

● «Και πρέπει, είπε ο κ. Καλλιοντζής, άμεσα από την Περιφέρεια να προχωρήσουν τα έργα: παράκαμψη Αμυγδαλεώνα στο νομό Καβάλας, και φυσικά οι παρακάμψεις που έχουν ζητηθεί από τη νομαρχία Δράμας στα όρια του νομού Δράμας, Άγιο Αθανάσιο, Δοξάτο κτλ. Άμεσα, αμεσότατα… Έχει πνιγεί αυτός ο δρόμος, εκεί μέσα στον Αμυγδαλεώνα».

● Και φυσικά, η αμεσότητα της βελτίωσης του οδικού άξονα Τελωνείου Εξοχής – Δράμα. Αυτά είναι τα άμεσα ζητούμενα σήμερα, όσον αφορά τη σύνδεση της Δράμας με την Καβάλα. Ο νότιος περιφερειακός της Δράμας, η συνέχειά του μέχρι το ύψος στα «Μάρμαρα Σκαρή» και η παράκαμψη του Αμυγδαλεώνα, θα πρέπει άμεσα να ξεκινήσουν και να τελειώσουν το δυνατόν συντομότερο. Όλα αυτά τα έργα κολλάνε σήμερα στη χρηματοδότηση από την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης.

● Έτσι θα βοηθηθούν οι δύο πόλεις της Δράμας και της Καβάλας και φυσικά το νέο λιμάνι στη Νέα Καρβάλη, το οποίο θα μπορεί άνετα να δέχεται τον όγκο των εμπορευμάτων από Βουλγαρία μέσω Τελωνείου Εξοχής. Ο διευρωπαϊκός άξονας Ε61 (Ε22), μπορεί να βοηθήσει το λιμάνι της Καβάλας, συνδέοντάς το με τον Προμαχώνα. Όμως αυτό είναι ένα πιο μακρινό σχέδιο, και θα τολμούσα να πω, ένα όνειρο, τουλάχιστον ακόμα σήμερα.

Πόσο κοστίζουν οι λέξεις; Ή, πώς χειραγωγείς τις ειδήσεις και δεν αποδίδεις δικαιοσύνη!

Η ΤΕΧΝΙΚΗ είναι παλιά: ό,τι δεν μπορείς να το κάνεις να σταματήσει, το εξαγοράζεις και το χειραγωγείς! Πώς ερμηνεύεται η λέξη «χειραγωγώ» στην κοινή νεοελληνική;

Χειραγωγώ, χειραγωγούμαι. 1. Οδηγώ κάποιον κρατώντας τον από το χέρι. «Η Αντιγόνη χειραγωγούσε τον τυφλό Οιδίποδα». 2. (μτφ). α. Με συμβουλές και συνεχή συμπαράσταση βοηθών κάποιον να ακολουθήσει τη σωστή πορεία στη ζωή. Καθοδηγώ. «Οι δάσκαλοι χειραγωγούν τη νεολαία». «Οι λαϊκές μάζες χειραγωγούνται από την πνευματική ηγεσία». β. (μειωτ.) ασκώ σε κάποιον τέτοιο επίδραση, με αποτέλεσμα να του αφαιρώ κάθε πρωτοβουλία και κάθε ανεξαρτησία στη σκέψη.

Λοιπόν, το ίδιο προσπάθησε να κάνει και η γνωστή εταιρεία πετρελαιοειδών, η ΒΡ, της οποίας η πετρελαιοκηλίδα που διέρρευσε, έχει προκαλέσει τεράστια οικολογική ζημιά στον Κόλπο του Μεξικού.

Πρωτοφανής ενέργεια που υποδηλώνει το μέγεθος της χειραγώγησης της πληροφορίας στη σύγχρονη εποχή: Τα αποτελέσματα ειδήσεων για τη φράση «oil spill» (πετρελαιοκηλίδα) εξαγόρασε η BP από τη Google, σε μιά προσπάθεια να σταματήσει την κατρακύλα της φήμης της εξαιτίας της οικολογικής καταστροφής που προκάλεσαν τα διυλιστήρια της στον Κόλπο του Μεξικού. Η πετρελαϊκή εταιρεία «εξαγόρασε» τα αποτελέσματα, προσπαθώντας να σταματήσει το τεράστιο κύμα αρνητικών δημοσιευμάτων και κριτικών σε Twitter και Facebook.
Έτσι λοιπόν, από την Τρίτη (8/6) το βράδυ, όσοι πληκτρολογούν στο «ψαχτήρι» της Google τη φράση «Oil Spill», εμφανίζεται ως πρώτη επιλογή το site της BP με θέμα: «Μάθετε περισσότερα για το πώς βοηθά η BP». Ο Τόντι Όντον, εκπρόσωπος της εταιρείας, υποστήριξε ότι σκοπός της BP ήταν να έχουν οι χρήστες περισσότερη και ευκολότερη πρόσβαση στις πληροφορίες. «Εξαγοράσαμε τα αποτελέσματα για είναι πιο εύκολο στους χρήστες να μάθουν τις προσπάθειες που καταβάλουμε για τον καθαρισμό του Κόλπου του Μεξικού, αλλά και να βρουν πληροφορίες για το πώς μπορούν να βοηθήσουν», εξηγεί ο Όντον.

Φυσικά, αυτή η ενεργεία δεν μπορεί να σταματήσει την πραγματικότητα, δεν μπορεί να αποτρέψει τον κόσμο του πλανήτη, να μάθει για την πραγματικότητα. Είναι όμως μια πρώτη προσπάθεια, ένα ακόμα πείραμα, ώστε μελλοντικά, να μπορούν όλα αυτά να αποκρύπτονται.

Προ ημερών, όταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα κουβέντιαζε με τους ανθρώπους της ΒΡ για να δει τι μπορεί να γίνει για να βρεθεί κάποια λύση στο πρόβλημα, είπε: «Το κάνω για να μπορώ να ξέρω ποιανού τον πισινό θα κλωτσήσω». Δεν ξέρουμε αν τελικά ο Ομπάμα θα μπορέσει να κλωτσήσει τον πισινό κάποιους και πόσο δυνατά. Το παρελθόν όμως, άλλα μας δείχνει.

Το θέμα είναι, τελικά, ποιος θα πληρώσει γι’ αυτή την τεράστια οικολογική ζημιά που έγινε; Θυμάστε την περίπτωση του καταστροφικού ατυχήματος της Union Carbide την 3η Δεκεμβρίου 1984 στην Ινδία; Τότε, από το εργοστάσιο της εταιρείας αμερικανικών, όπως και η BP, συμφερόντων, είχαν διαρρεύσει στην ατμόσφαιρα 40 τόνοι μεθυλικού ισοκυανίου, ενός δηλητηριώδους αερίου, από το οποίο προσβλήθηκαν και πέθαναν 20.000 άνθρωποι!

Από εκείνο το ατύχημα, ένοχοι κρίθηκαν επτά ανώτερα στελέχη του Ινδικού κλάδου της εταιρείας, τα οποία καταδικάσθηκαν σε δύο χρόνια φυλάκιση – άκουσον, άκουσον – και στην επιβολή ενός μηδαμινού προστίμου.

Και η εταιρεία, μια χαρά κάνει τη δουλειά της. Η Union Carbide είναι η γνωστή στην Ελλάδα UCAR!

Σκεφθείτε τώρα, που ο Μπαράκ Ομπάμα προαναγγέλλει την τιμωρία των υπευθύνων της BP: «ποιανού τον πισινό να χτυπήσω»! Δηλαδή, με μια κλωτσιά προτίθεται να εκφράσει την τιμωρία της η Αμερικανική Δικαιοσύνη προς τους εγκληματίες του κόσμου; Θα μου πείτε, όταν οι δολοφόνοι των 20.000 Ινδών καταδικάζονται με δύο χρόνια φυλάκιση, τι άλλο να περιμένει κανείς;

Θ.Πολ. (Δημοσίευσα στην εφημερίδα ΠΡΩΙΝΟΣ ΤΥΠΟΣ της Δράμας 12/06/2010)

Καλά μου το ’λεγε η μανούλα μου: μια ευκαιρία να βρεις να τρυπώσεις…

● ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΕΝΑΡΙΑ περί της κυκλοφορίας νέου νομίσματος στη χώρα βλέπουν το φως της δημοσιότητας, κυρίως μέσα από τα διάφορα ιστολόγια στο ίντερνετ! Τα σπουδαιότερα από αυτά τα σενάρια, δεν μιλούν απλώς για την επαναφορά της παλιάς γνωστής δραχμής μας! Μιλούν για ένα νόμισμα που θα ονομάζεται «ευρω-δραχμή» και θα είναι πληθωριστικό.

● Το νόμισμα αυτό, η «ευρω-δραχμή» θα εκδίδεται από την Ελλάδα υπό τον αυστηρό έλεγχο όμως της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Παράλληλα, το σημερινό μας ευρώ θα συνεχίσει να κυκλοφορεί ως, επίσης, επίσημο νόμισμα της χώρας. Τα σενάρια λένε ότι, η σχέση της πληθωριστικής «ευρω-δραχμής» με το «ευρώ» θα είναι της τάξης 30% και άλλοι 37%!

● Αυτό είναι το ισχυρότερο σενάριο για τους μήνες του καλοκαιριού!!! Σκεφτείτε τώρα, πώς θα μπορούν να κυκλοφορούν δύο νομίσματα σε μια χώρα: το ένα πληθωριστικό και το άλλο ισχυρό! Η διάλυση των κοινωνικών δομών που θα επιφέρει η κυκλοφορία των δύο νομισμάτων, θα είναι πέρα για πέρα τελεσίδικη.

● Δεν λέμε ότι αυτό είναι μια επερχόμενη πραγματικότητα. Η στήλη το μεταφέρει εδώ, μιας και είναι ένα ισχυρό σενάριο το οποίο κυκλοφορεί. Για τα σενάρια αυτά όμως, λόγο έκανε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Γ. Πεταλωτής, ο οποίος τα διέψευσε όλα, λέγοντας:

● «Γινόμαστε μάρτυρες το τελευταίο διάστημα διαφόρων φημών για δήθεν επιστροφή στη δραχμή, δήθεν αναδιαρθρώσεις χρέους, υβριδικά συστήματα χρήματος και άλλα που ακούμε για πρώτη φορά. Είναι φανερό πως τέτοια διασπορά πλήρως ανυπόστατων φημών μόνο σύγχυση και αποπροσανατολισμό προκαλεί η προσπάθεια που καταβάλλει σύσσωμη η ελληνική κοινωνία για την ασφαλή έξοδο από την κρίση». Ο χρόνος θα δείξει! Η στήλη απλά τα δημοσιεύει!!!

● ΑΡΧΙΣΑΝ ΤΑ ΓΙΟΥΧΑΡΙΣΜΑΤΑ… όπου νάναι έρχονται και τα γιαούρτια! Το γράφει η «Ελευθεροτυπία» στα σχόλιά της, ότι το βράδυ της περασμένης Παρασκευής, γιουχάρανε κανονικά τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, σε συναυλία της Φαραντούρη στο Ηρώδειο, όταν η καλλιτέχνιδα τον καλωσόρισε από μικροφώνου! Τι το ’θελε κι αυτή;

● Αλλά πού να φανταστεί η γυναίκα; Νόμισε ότι βρίσκεται ίσως στη δεκαετία του ’80, ποιος ξέρει! Πάντως, η τακτική των τηλεκάναλων η γνωστή: ούτε ένα τηλεοπτικό κανάλι πανελλήνιας εμβέλειας το έδειξε! Όλοι το έκοψαν… λες και δεν συνέβη ποτέ! Να δούμε τι θα κάνουν όταν θ’ αρχίσουν να πέφτουν βροχή οι ντομάτες… πάνω στις κάμερες!

● ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ανέστειλε την κομματική ιδιότητα του Άκη Τσοχατζόπουλου, μπορώ πια να κοιμάμαι καλύτερα τα βράδια! Τώρα λοιπόν που ο Άκης Τσοχατζόπουλος δεν είναι κομματικό μέλος του Κινήματος, ο σοσιαλισμός μπορεί να προχωρήσει! Κι αυτό, γιατί η Επιτροπή Διαφάνειας του ΠΑΣΟΚ έκρινε τις εξηγήσεις του για την περιουσία που κατέχει, ανεπαρκείς!

● Βρε τι γίνεται στον κόσμο! Ο ίδιος πάντως δηλώνει πλήρη άγνοια για όλα! Λες και γεννήθηκε χθες το πρωί, λες και μόλις έπεσε στη Γη από το διάστημα, λες και βγήκε από παρθενογένεση! Αυτός ήταν ο άνθρωπος τόσα χρόνια, κι αυτό ήταν το κομματικό σύστημα - (όχι μόνο του ΠΑΣΟΚ, μην σας ξεγελάει το πράσινο χρώμα προς το παρόν…) - που τον εξέθρεψε και τον στήριξε και τον ανέδειξε και όλα τα υπόλοιπα!

● Καλά μου το ’λεγε η μανούλα μου: μια ευκαιρία είναι να βρεις να τρυπώσεις… και μετά θα ζήσεις σαν βασιλιάς! Τι βασιλιάς μανούλα μου… σαν Άκης θέλω να ζήσω!

● ΤΟ ΕΙΧΑΜΕ ΓΡΑΨΕΙ και παλαιότερα! Όταν αρχίζουν οι στατιστικές φτώχειας, τότε πρέπει να ξέρεις ότι αυτή σε αγγίζει όλο και περισσότερο! Οι πρώτες επίσημες στατιστικές φτώχειας στην Ελλάδα ξεκίνησαν να γίνονται και να δημοσιεύονται από τα πρώτα χρόνια της πρωθυπουργίας Κ. Σημίτη. Τώρα, διαβάζω στις εφημερίδες, ότι οι υπουργοί κοινωνικών υποθέσεων (λέει) της Ευρωπαϊκής Ένωσης, βάζουν στόχο να υπάρχουν 20 εκατομμύρια λιγότεροι φτωχοί μέχρι το 2020!

● Αν υπολογίσουμε ότι εμείς εδώ στην Ελλάδα, το 2010 θεωρούμαστε φτωχοί, που σίγουρα είμαστε, τότε μπορούμε να έχουμε βάσιμες ελπίδες ότι μέχρι το 2020 θα μπορέσουμε να ανακάμψουμε! Ή μήπως όχι… Λέτε εμείς να μείνουμε στην απ’ έξω; Γιατί, στο κάτω-κάτω, τι είναι 20 εκατομμύρια; Δυο φορές ο πληθυσμός της Ελλάδας είναι… τίποτα δηλαδή! Σκεφτείτε τι γίνεται στις μεγαλουπόλεις… Αθήνα, Παρίσι, Λονδίνο, Ρώμη, Βερολίνο, Βόννη και με τους άστεγους….

● Για να μην μιλήσουμε για τους φτωχούς των 25 χωρών της Ε.Ε.! Λέτε να αντέξουμε ώστε να … μας δούμε να βγαίνουμε, τουλάχιστον, από τις στατιστικές της φτώχειας; Ορίστε λοιπόν και τα νούμερα. Οι υπουργοί αποφάσισαν να υπολογίσουν τον αριθμό των φτωχών στις χώρες της Ε.Ε. Κάθισαν και σκέφτηκαν λοιπόν.

● Φτωχός είναι κάθε άνθρωπος που ζει με λιγότερα από το 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος και εμφανίζει κίνδυνο απειλής του από τη φτώχεια. Περίπου 80 εκατομμύρια άνθρωποι (το 16% του Κοινοτικού πληθυσμού), εκ των οποίων 19 εκατομμύρια είναι παιδιά, βρίσκονται σ’ αυτήν την κατάσταση. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat και πριν από τη μεγάλη οικονομική κρίση απειλούνταν από τον κίνδυνο της φτώχειας ένας στους πέντε Έλληνες δηλαδή το 20% του ελληνικού πληθυσμού.

● Στο κριτήριο αυτό προτάθηκε και έγινε αποδεκτό να προστεθούν δύο ακόμη: α) «Το επίπεδο (ποσοστό) υλικής στέρησης» (σ.σ. όχι διακοπές, αδυναμία κάλυψης μιας απρόβλεπτης δαπάνης, καθυστέρηση πληρωμής λογαριασμών νερού, ηλεκτρικού κτλ., καθυστέρηση αποπληρωμής χρεών, δόσεων και ενοικίου, αραιή κατανάλωση κρέατος, μη ικανοποιητική θέρμανση του σπιτιού, όχι δέκτης τηλεόρασης, όχι πλυντήριο ρούχων, ότι τηλέφωνο κτλ.) …

● … και β) «το γεγονός ότι τα απειλούμενα από τη φτώχεια άτομα ζουν σε νοικοκυριά χωρίς μια θέση εργασίας». Αυτοί οι τρεις δείκτες ανεβάζουν τον αριθμό των «φτωχών» μέσα στην Κοινότητα στα 120 εκατομμύρια άτομα! Οι υπουργοί της Ε.Ε., δεσμεύθηκαν να καθορίσουν τώρα έναν εθνικό αντικειμενικό στόχο για την εξειδικευμένη καταπολέμηση της φτώχειας στις χώρες τους, όπως λ.χ. τις άνεργες γυναίκες που πλήττονται περισσότερο από τη φτώχεια ή τους νέους που εγκαταλείπουν πρόωρα το σχολείο! Λέτε να τα καταφέρουν;

[Θ.Πολ. - Δημοσίευσα στην εφημερίδα "Πρωινός Τύπος" της Δράμας 9 Ιουνίου 2010]

Πόθεν έσχες ή υποψήφιοι σολοικιστές

Του Γιάννη Μόνιου

[Σημείωση: Το κείμενο δημοσιεύεται στην εφημερίδα "Πρωινός Τύπος" της Δράμας]

Η κα Υπουργός Παιδείας (αποφεύγω το φανφαρονικό «δια βίου μάθησης») ασφαλώς γνωρίζει τι θα πει «πόθεν έσχες». Εκείνα τα παλιά τα χρόνια είχε μάθει καλά ελληνικά από την Α’ Δημοτικού. Εξάλλου στην φορολογική της δήλωση (αξίζει να την μελετήσουμε) ελληνικότατα φανερώνει τα όχι ευάριθμα κτήματα και διαμερίσματά της στην Ελλάδα και στο Βέλγιο.

Το λοιπόν, το ένα παιδί της Α’ Δημοτικού (αλλά και όλων των τάξεων) θα προλάβει να μάθει τι σημαίνει «πόθεν έσχες»; Μάλλον όχι. Αφού θα διδάσκεται από την Α’ τάξη ξένες γλώσσες και θα το λέει στα Αγγλικά. Α, ναι από παλιά η κα Υπουργός ήταν υπέρ της καθιερώσεως της Αγγλικής ως επίσημης γλώσσας των Ελλήνων. Σύμπλεγμα; Μάλλον. Μπορεί και πλήρης άγνοια της παιδικής ψυχολογίας και για το τι σημαίνει μητρική και πατρική γλώσσα. Το εξάχρονο παιδάκι όταν αρχίζει να διαβάζει και να γράφει το «μαμά» - «μητέρα», «μπαμπάς» - «πατέρας», το «θεία» - «θείος», το «γιαγιά», το «παππούς», κτλ., δηλ. λέξεις – έννοιας που τις βιώνει μες στο σπίτι και τις ξαναβιώνει στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού, γράφοντάς τες και διαβάζοντάς τες, θα υποχρεώνεται να λέει και mother/mere, father/pere, grandmother – grand-mer, once, uncle κτλ. Αχταρμάς, λοιπόν. Αλαλούμ. Μύλος. Στ’ αλήθεια, δεν ξέρω αν σε κάποια άλλη χώρα το παιδάκι των έξι χρόνων αναγκάζεται να διδάσκεται δύο γλώσσες. Είναι μάλλον παγκόσμια πρωτοτυπία. Έτσι αντί για διαμαντόπουλα θα παράγουμε ανθρακόπουλα. Πρώτη ύλη για καύση. Παρανάλωμα πυρός η ελληνική, μητρική μας γλώσσα.

Τώρα ξαναθυμάμαι τον Σόλωνα. Αυτός, λέει, βρέθηκε στην Κιλικία. Εκεί ίδρυσε μια πόλη που της έδωσε όνομα από το όνομά του. Την είπε «Σόλους». Σ’ αυτήν είχε βάλει μερικούς Αθηναίους να ζήσουν την υπόλοιπη ζωή τους. Αλλά οι Αθηναίοι που ζούσαν εκεί με τον καιρό, «την φωνήν αποξενωθέντες», ξέκοψαν από την γλώσσα τους. Τα Ελληνικά τους δεν ήταν πια Ελληνικά. Έγιναν σόλοικα, αφού αυτά φύτρωσαν σε μια πόλη που λεγόταν «Σόλοι». Το ’νιωσε ο Σόλων και - όντας νομοθέτης, ποιητής και πολιτικός – εφρόντισε για την γλώσσα τους. Τι άλλο μπορεί να είναι οδυνηρότερο από την απώλεια της μητρικής γλώσσας; «Τους λευτέρωσα», γράφει, «όλους, όσους έχουν ξεχάσει την ελληνική γλώσσα», που πάει να πει: «Ξανάδωσα στους συμπολίτες μου την γλώσσα τους». Αυτό είναι ισοδύναμο με το: «Τους ξανάδωσα την πατρίδα τους». Ελευθερία και μητρική γλώσσα ξαναβρέθηκαν και οι δύο έννοιες μαζί – απ’ όσο ξέρω – μόνο στου Σολωμού και στου Οδυσσέα Ελύτη τη σκέψη από τότε στον τόπο μας. Το «μήγαρις άλλο έχω στο νου μου πάρεξ ελευθερία και γλώσσα», και το «μονάχη έγνοια η γλώσσα μου…» δεν φαίνεται να πολυσυγκινούν το Υπουργείο Παιδείας. Αυτό μοιάζει να επαίρεται για την βαβελική, γλωσσική πανσπερμία στα μυαλουδάκια των εξάχρονων παιδιών. Αυτή θα γίνει το «μέγα πνίγος» τους θα τα κάνει μελλοντικούς σολοικιστές.

Το λοιπόν, πόθεν όλοι μας (με πρώτη την κα Υπουργό) έχουμε το δικαίωμα να νοθεύουμε κι άλλο με τις ξύλινες εξυπνάδες μας «την γλώσσα που μας την έδωσαν ελληνική»;

Κουμπάροι, δωράκια, χορηγίες... και ευθύνες όλων μας!

● ΑΝΑΥΔΟΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ο Έλληνας πολίτης όλα όσα συμβαίνουν στην πολιτική ζωή της χώρας και όχι μόνο! Γιατί δεν είναι απλά και μόνο η πολιτική ζωή της χώρας. Αλλά είναι η ίδια η ζωή όλων των πολιτών, ασχέτως αν έχουν άμεση, έμμεση ή καθόλου σχέση με όλα όσα συμβαίνουν. Αν και είμαι υπέρμαχος αυτού που λέει: όλοι έχουμε ευθύνες από τη στιγμή που ψηφίζουμε, από τη στιγμή που αποδεχόμαστε με τον τρόπο μας, αυτό το σύστημα.

● Τόσο με τον τρόπο που ψηφίζουμε, το τι ψηφίζουμε, τι στηρίζουμε με τις καθημερινές μας πρακτικές στη δουλειά, στον τομέα της ψυχαγωγίας μας, στις καταναλωτικές μας κινήσεις. Έχουμε όλοι εμείς, πάντα, ένα μερίδιο ευθύνης. Μικρό ή μεγάλο, απειροελάχιστο ίσως, αλλά σημαντικό. Μπορεί να μην το βλέπετε, αλλά υπάρχει, είναι εδώ. Πολλά μαζί, απειροελάχιστα μερίδια ευθύνης όλων μας, κάνουν μια μεγάλη αποδοχή του πολιτικού συστήματος. Αυτό κάποτε πρέπει να το καταλάβουμε και ν’ αποφασίσουμε οι ίδιοι μας ν’ αλλάξουμε την πολιτική ζωή της χώρας προς το καλύτερο!

● Και όχι μόνο βέβαια! Από τις δικές μας πράξεις και κινήσεις, από τις δικές μας διαμαρτυρίες, από τη δική μας ψήφο, από τον τρόπο που καταναλώνουμε, που διασκεδάζουμε, που αποδεχόμαστε, μπορούμε να αλλάξουμε τα πάντα, να ρυθμίσουμε τα πάντα. Οι πράξεις ενός λαού είναι πράξεις καταλύτης! Ο μόνος που μπορεί να επιφέρει κάθαρση σ’ αυτόν τον τόπο, ο μόνος που μπορεί να επιβάλλει την εφαρμογή των νόμων, ο μόνος που μπορεί να διώξει τα λαμόγια από την εξουσία και τα τρωκτικά από τον κρατικό μηχανισμό, είναι μόνο ο ίδιος ο λαός.

● Και έχει πολλούς τρόπους να το κάνει. Κατ’ αρχάς με την ψήφο του. Μπορεί ακόμα με την καθημερινή του διαμαρτυρία σε διάφορα επίπεδα. Κι ακόμα, να πάψει να στηρίζει τις πελατειακές σχέσεις των πολιτικών: των βουλευτών, των δημάρχων, των νομαρχών, των δημοτικών και νομαρχιακών συμβούλων και πάσης άλλης φύσεως πελατειακές τακτικές. Να πάψει επιτέλους να στηρίζει όλη αυτή την κατάσταση!

● ΓΙΑΤΙ ΑΡΑΓΕ παραπονέθηκαν οι πολιτικοί όταν έξω απ’ τη Βουλή ο κόσμος φώναζε «κλέφτες»; Αν δεν θέλουν να τους αποκαλούν έτσι, και αν θέλουν όντως να ξεχωρίσουν τα ερίφια από τους αμνούς, τότε οφείλουν και οι ίδιοι οι πολιτικοί να δώσουν ένα τέλος σ’ αυτή την σαθρή κατάσταση και τη διαφθορά που έχουν καταλάβει τον πολιτικό κόσμο και όχι μόνο!

● Πριν απ’ όλα και πάνω απ’ όλα, θα πρέπει κάποτε επιτέλους να αποδοθεί Δικαιοσύνη. Όχι να βγάζουν ονόματα στη φόρα απλώς για το θεαθήναι, αλλά για να τους στείλουν όντως στη φυλακή και όχι στο σπίτι τους, συνταξιούχους απερχόμενους πολιτικούς και πάμπλουτους και ατιμώρητους! Να τιμωρηθούν πραγματικά! Και μάλιστα την ώρα που τα παίρνουν… όχι κατόπιν εορτής όπου όλα παραγράφονται!

● Και επιτέλους, κάποτε, να ψηφιστεί ο νόμος σ’ αυτή τη χώρα, ο κάθε αιρετός να κάνει μόνο δύο θητείες και μετά να γυρίζει στη δουλειά του! Δυο θητείες, σε όποιον βαθμό επιλέξει. Αρχηγός κόμματος, βουλευτής, υπουργός, δήμαρχος, νομάρχης / περιφερειάρχης, δημοτικός – περιφερειακός σύμβουλος, γραμματέας νομαρχιακής επιτροπής κόμματος, εκλεγμένο μέλος νομαρχιακής επιτροπής κόμματος κτλ.

● Διαφορετικά, όπως ήδη συμβαίνει, θα είναι άτομο εξαρτώμενο από διάφορες σχέσεις. Από κουμπάρους, από φίλους, από κολλητούς, από κάποιους που επιθυμούν να του κάνουν διάφορα «δωράκια»! Η διαφθορά ξεκινάει από τις τοπικές κομματικές οργανώσεις. Από εκεί, όπου ο κάθε βουλευτής διαμορφώνει το δικό του μηχανισμό, ήδη ελεγχόμενο και ήδη φθαρτό! Και συνεχίζει προς τα πάνω, προς την εξουσία!

● Κι έτσι, φτάνουμε να έχουμε ήδη βουλευτές που ελέγχουν μηχανισμούς κομματικούς, αλλά και ελέγχονται από αυτούς, όχι όμως με σχέσεις τιμιότητας και δημοκρατικών διαδικασιών, αλλά με σχέσεις εξάρτησης, φθοράς, διαφθοράς, πελατειακές, χρηματισμού, σήψης κτλ. Έτσι φτάνουμε σε ένα κράτος στηριζόμενο ήδη σε σαθρό υπόβαθρο, όπου κουμάντο κάνουν οι κουμπάροι, οι κολλητοί, τα λαμόγια και ένα πανίσχυρο πρωθυπουργικό σύστημα με κολλητούς και φίλους!

● Αυτή είναι η Ελλάδα του 2010! Κι αυτή θα είναι σε 20, 30, 50 χρόνια, αν σήμερα και τώρα δεν κάνουμε κάτι για να την αλλάξουμε! Και φυσικά δεν είναι μόνον πολιτικοί σ’ όλο αυτό το παιχνίδι της σαθρής εξουσίας. Υπάρχουν και πολλά άλλα τρωκτικά που λυμαίνονται τον κρατικό μηχανισμό! Τρωκτικά που ακόμα δεν ήρθε η σειρά τους να μάθουμε ποια είναι!

● ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΑΠΟ 300 σελίδες καλύπτουν οι κινήσεις του κωδικού 10100 της Siemens από τον οποίο διακινούνταν τα δώρα και οι αμοιβές των δημοσιογράφων που είχαν πάρε-δώσε με την εταιρεία και τον Χριστοφοράκο. Δημοσιογράφοι που τους έλεγχε ο Χριστοφοράκος, πότε με δωράκια ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών συσκευών και πότε με χρήματα, προκειμένου να έχει «προστασία και κάλυψη». Σωστή μαφία δηλαδή! Τύφλα να ’χει ο Αλ Καπόνε!

● Μέχρι και στον ΟΤΕ είχε στήσει το υποστηρικτικό του δίκτυο ο ισχυρός άνδρας της Siemens. Μέσω μιας εταιρείας ανακατασκευής και ανάπλασης κτιρίων, «προσλάμβανε» στελέχη προκειμένου να τα ελέγχει σε κρίσιμες ώρες για την εταιρεία. Το ζήτημα λοιπόν, δεν βρίσκεται απλά σε έναν Μαντέλη! Υπάρχουν εκατοντάδες Μαντέληδες, και άλλοι τόσοι που ακόμα και σήμερα θα ήθελα να γίνουν Μαντέληδες!

● Και είναι παράξενο γιατί, αυτή η περίφημη Ελληνική Δικαιοσύνη, αργεί συστηματικά να επιβληθεί! Πού είναι οι Εισαγγελείς που θα πατάξουν με μια κίνηση όλη αυτή την κατάσταση; Γιατί τόση κωλυσιεργία; Τι φοβούνται και δεν επιταχύνουν τις διαδικασίες; Φοβούνται ότι θα καταρρεύσει και θα οδηγηθεί σε έμφραγμα το πολιτικό σύστημα;

● Αλλά προφανώς, έχουμε ξεχάσει ότι στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, παρά μόνο στις πελατειακές σχέσεις και στις σχέσεις διαφθοράς!

Θ.Πολ

Το αυγό του φιδιού

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ο ρατσισμός και η ξενοφοβία, στρέφονται κυρίως προς την πλευρά των μεταναστών που βρίσκονται στη χώρα. Αρχικά ξεκίνησε με τους Αλβανούς, και στη συνέχεια ήταν οι Πακιστανοί και άλλοι λαοί. Όταν περισσεύει η ανεργία κυρίως σε μια χώρα, επόμενο είναι να έχουμε δείγματα ξενοφοβίας, αρχικά, και στη συνέχεια δείγματα ρατσισμού.

Στην Ευρώπη, η κατάσταση δεν είναι καλύτερη. Η οικονομική κρίση έχει εντείνει τον ρατσισμό και την ξενοφοβία στην Ε.Ε., ιδιαίτερα στην Ιταλία, τη Σλοβακία και την Ουγγαρία, είναι το συμπέρασμα έκθεσης που επεξεργάστηκε η Διεθνής Αμνηστία. Ειδικότερα, αναφέρεται ότι ένας νέος νόμος στην Ιταλία υποχρεώνει δασκάλους και τοπικές αρχές να αναφέρουν παράνομες δράσεις στην αστυνομία και ως εκ τούτου εκτιμάται, ότι οι παράνομοι μετανάστες θα έχουν μειωμένη πρόσβαση στα σχολεία και τα νοσοκομεία υπό τον φόβο αποκάλυψης της παράνομης ταυτότητάς τους.

Στη Σλοβακία αναφέρεται ότι το 60% περίπου των τσιγγανόπουλων έχουν υπαχθεί σε σχολεία για διανοητικώς καθυστερημένα παιδιά, μολονότι δεν υπάρχει ανάλογη διάγνωση, ενώ επίσης εγκαλείται η Μπρατισλάβα ότι κάνει τα στραβά μάτια σε ακούσιες στειρώσεις γυναικών της ίδιας μειονότητας των Ρομ.

Στην Ουγγαρία μια μεγάλη αστυνομική δύναμη ασχολείται με την εξιχνίαση αλλεπάλληλων δολοφονικών επιθέσεων σε βάρος τσιγγάνων, που άφησαν πίσω τους εννιά νεκρούς -κυρίως γυναίκες και παιδιά- ενώ, η άνοδος του ξενοφοβικού κόμματος Jobbik εντείνει τις ανησυχίες για περαιτέρω κλιμάκωση των ρατσιστικών επιθέσεων. Αυτά και άλλα πολλά συμβαίνουν στην ευρωπαϊκή «γη της επαγγελίας», όπως την ονειρεύονται δεκάδες χιλιάδες καταφρονεμένοι του κόσμου μας...

Το άρθρο 14 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ορίζει ότι «πρέπει να εξασφαλίζονται όλα τα δικαιώματα και οι ελευθερίες που αναγνωρίζει η Σύμβαση σε όλους τους ανθρώπους χωρίς καμία διάκριση που θα βασίζεται στο φύλο, τη ράτσα, το χρώμα, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τις πολιτικές απόψεις, ή όλες τις άλλες γνώμες, εθνικής ή κοινωνικής προέλευσης, ή που σχετίζονται με μια εθνική ενότητα, τον πλούτο, την γέννηση ή κάθε άλλη κατάσταση». Το άρθρο αυτό ενισχύθηκε και με το Πρωτόκολλο αρ.12 που απαγορεύει γενικώς κάθε είδους διάκριση.
Ο αγώνας ενάντια στον ρατσισμό και τις διακρίσεις ενισχύθηκε σημαντικά και με τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ενάντια στο Ρατσισμό και την Έλλειψη Ανοχής (ECRI), στο οποίο συμμετέχει και η χώρα μας.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ECRI, Michael Head, ο ρατσισμός είναι όπως ο διάβολος που προσαρμόζεται στο περιβάλλον. «Ο ρατσιστικός λόγος γίνεται πιο ορθολογιστικός για να εμφανιστεί ως πιο αποδεκτός. Η βάση όμως παραμένει η ίδια: εκείνη της έκφρασης του φόβου και του μίσους του άλλου, της διαφορετικότητας εκείνου που δεν αποτελεί μέλος της πλειοψηφίας ή της ομάδας στην οποία ανήκετε», υποστηρίζει ο κ. Head.
Το διαδίκτυο επίσης έχει γίνει ένα εργαλείο στην υπηρεσία του ρατσισμού και των διακρίσεων, γι’ αυτό προωθήθηκε το πρώτο επιπρόσθετο πρωτόκολλο στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Εγκληματικότητα στο Διαδίκτυο (Cybercriminalite) με την οποία διοργανώνεται η δίωξη όσων διαδίδουν ρατσιστικές ιδέες και λόγους μέσω διαδικτύου.

Μια άλλη όψη του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, είναι και αυτή που πλάθεται σε έναν λαό, ότι είναι «καλύτερος», «ισχυρότερος» και «ανώτερος» από κάποιον άλλον. Είναι το λεγόμενο σύνδρομο της Άριας φυλής. Και είναι ό,τι πιο επικίνδυνο θα μπορούσε να υπάρξει για έναν λαό. Στην Ελλάδα, αυτή τη λογική της Άριας φυλής, αναπτύσσεται με τη μορφή του συνθήματος κατά των Αλβανών: «Δεν θα γίνεις Έλληνας ποτέ, Αλβανέ».

Μεγάλη σημασία έχει να προσέξουμε να μην πέσουμε σ’ αυτή την παγίδα. Είναι το αυγό του φιδιού που εκκολάπτεται μέσα στον κόρφο μας. Διάφορες ακροδεξιές ομάδες, με θεμέλιο τον υπέρτατο φασισμό και ρατσισμό, και με πρότυπο τις σαρωτικές ομάδες του Χίτλερ, δραστηριοποιούνται στη χώρα, διασπείροντας τα αυγά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Είναι ό,τι χειρότερο θα μπορούσε να συμβεί στην Ελλάδα του σήμερα!

Θ.Πολ. (ΒΑΒΕΛ - Πρωινός Τύπος 29 Μαϊου 2010)