Για ποιον χτυπά η καμπάνα;

Του πάντα υπέροχου Στάθη, από την "Ελευθεροτυπία".

Θερίζει το ντόπινγκ

Δυστυχώς η προχθεσινή ανάρτηση του greek-olympics για δύο νέα κρούσματα ντόπινγκ επιβεβαιώθηκε. Ο Γιώργος Γκίνης από την ποδηλασία αν και είναι στην κατηγορία μάστερ, κάτι σαν τους βετεράνους βρέθηκε να έχει κάνει χρήση απαγορευμένων ουσιών κατά τη διάρκεια του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος δρόμου (Μάστερς 30 ετών και άνω), που έγινε στις 9 Μαίου 2009 στη Βοιωτία.
Μόνο οι αθλητές που έχουν βρεθεί θετικοί τον τελευταίο χρόνο πρέπει να ξεπερνούν σε αριθμό όλους όσους «πιάστηκαν» μέσα στη 10ετία.
Το γεγονός είναι λυπηρό και έρχεται να προστεθεί σε μία λίστα με πολλά θετικά δείγματα για Έλληνες αθλητές, κάτι μη σύνηθες για την πραγματικότητα στη χώρα μας.
Το φαινόμενο του ντόπινγκ στην Ελλάδα λαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις.
Άρση βαρών, ποδόσφαιρο, ποδηλασία, στίβος, είναι μερικά από τα αθλήματα που αθλητές τους έχουν βρεθεί θετικοί μετά από ελέγχους και επανελέγχους σε Ελλάδα και εξωτερικό μέσα σε ένα χρόνο.
Τα πολλά κρούσματα δείχνει ότι κάτι δεν κάνουμε καλά.
Κάτι άλλο πρέπει να κάνει η Πολιτεία, η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, το ΕΣΚΑΝ, οι Ομοσπονδίες, ακόμα και ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων αν θέλουμε να μειώσουμε το φαινόμενο.
Το μόνο σίγουρο απ’ όσα έχουν κάνει οι παραπάνω φορείς είναι ότι απέτυχαν. Δεν το λέμε με κριτική διάθεση. Ακόμα και να ξέρεις ότι απέτυχες είναι καλό γιατί πολύ απλά τώρα πρέπει να κατάλαβαν προς ποια κατεύθυνση θα πρέπει να κινηθούν.
Αυστηρότητα στις ποινές, περικοπές κινήτρων ήταν ο εύκολος δρόμος που δεν απέδωσε.
Άλλωστε η τιμωρία δεν είναι πάντα η καλύτερη επιλογή για τα παιδιά. Όσοι έχουν παιδιά το γνωρίζουν αυτό καλύτερα απ’ όλους τους άλλους. Θα πρέπει να καταλάβουν ότι οι αθλητές είναι παιδιά, πρέπει να τους εξηγήσουν, να τους βάλουν υπό την προστασία τους όταν οι «σειρήνες» τους καλούν και να πιάσουν τους πραγματικούς ενόχους, αυτούς που εμπορεύονται ουσίες και όνειρα.
Το πρόβλημα του ντόπινγκ αφοράς όλους μας. Για αυτό και δεν είναι λίγες οι αναφορές του greek-olympics στο θέμα. Περισσότερες από 40 αναρτήσεις από την αρχή του χρόνου για το ντόπινγκ χωρίς να μένουμε μόνο στην κριτική.
Προτάσεις υπάρχουν.
Αν θέλουν οι αρμόδιοι ας τις αναζητήσουν…
ΑΠΟ ΤΟ GREEK OLYMPICS

Η σιωπή των αιρετών και η ανέχεια των αμνών!

ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ οικονομικά χρόνια που ζούμε, η εργασιακή εκμετάλλευση μεγαλώνει συνεχώς. Καθημερινά, ακούμε για απολύσεις, στον ιδιωτικό κυρίως τομέα, για να μην μιλήσουμε για τους ελεύθερους επαγγελματίες, όπου εκεί γίνεται ο μεγάλος χαμός, κυριολεκτικά. Μαγαζιά ανοίγουν και κλείνουν καθημερινά, ακόμα και σε μια μικρή πόλη σαν τη Δράμα. Ο καθένας δοκιμάζει τις δυνάμεις του, και ο καθένας δοκιμάζεται, κυρίως, ως προς τη θέση που παίρνει απέναντι στο ζήτημα.

Πριν από ένα χρόνο περίπου, το καλοκαίρι του 2008, μια μεγάλη εταιρεία στο χώρο των κατασκευών, έκλεισε κρυφά το εργοστάσιό της και όλοι μίλησαν για «κανόνι». Μόνο που η εταιρεία, φόρτωσε μεσάνυχτα τα μηχανήματά της και την κοπάνησε στη Βουλγαρία, όπως έγινε γνωστό αργότερα. Οι φωνές υπήρχαν, όμως κανείς δεν τις άκουγε. Και επέμειναν συστηματικά να μην τις ακούνε και να μην κάνουν τίποτα. Ακόμα κι εκείνο το Εργατικό Κέντρο της Δράμας, μας είπε ότι δεν γνώριζε και πολλά πράγματα. Μετά, βγήκαν δακρύβρεχτοι στα κανάλια, και μιλούσαν για τα δικαιώματα των εργαζομένων. Τρίχες, δηλαδή, αλλά τι σημασία έχει; Σημασία έχει, ότι, είτε πρόκειται για τους εκλεγμένους άρχοντες, είτε πρόκειται για το Εργατικό Κέντρο, στάθηκαν ανίκανοι να σταματήσουν την αιμορραγία αυτή. Οι μάγκες την έκαναν στη Βουλγαρία, κυριολεκτικά μέσα στη μαύρη νύχτα.

Σήμερα που η κατάσταση είναι ακόμα πιο δύσκολη από πέρυσι, πάλι δεν λαμβάνεται κανένα απολύτως μέτρο. Ακούμε καθημερινά, εργαζόμενοι σε βιοτεχνίες και εργοστάσια, να βλέπουν να μειώνεται το μεροκάματο και οι μέρες εργασίας τους, χωρίς να μπορούν να κάνουν τίποτα. Και κανένας δεν μπορεί να τους βοηθήσει, ή δεν θέλει να τους βοηθήσει, ή έτσι τουλάχιστον θέλει να λέει.

Υπάρχει εταιρεία στη Δράμα, η οποία, από τον περασμένο μήνα, έδωσε υποχρεωτικές δεκαπενθήμερες άδειες σε μέρος εργαζομένων της. Παρόλα αυτά, οι δεκαπέντε μέρες πέρασαν, αλλά κάποιοι δεν ειδοποιήθηκαν να επιστρέψουν στη δουλειά τους. Και ούτε ένα τηλέφωνο από την εταιρεία, να τους ενημερώσει για το τι πρόκειται να γίνει. Χωρίς δουλειά, χωρίς χρήματα, με μειωμένα μεροκάματα, κάποιοι συνάνθρωποί μας, προσπαθούν να επιβιώσουν. Και είναι αδύνατον, σχεδόν, να το καταφέρεις κάτι τέτοιο. Και κάποιοι άλλοι, δυστυχώς, επιμένουν να εκμεταλλεύονται τους εργαζόμενους, στο όνομα της οικονομικής κρίσης.

Και να πεις ότι είναι η μοναδική εταιρεία στην περιοχή μας; Όχι βέβαια. Δυστυχώς είναι και άλλες. Και δυστυχώς, το χειρότερο όλων, είναι ότι, όλοι αυτοί οι αιρετοί μας άρχοντες, κάνουν το μόκο! Τηρούν σιγήν ιχθύος, δήθεν ότι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα. Δήθεν ότι δεν μπορούν να επέμβουν, ότι τα οικονομικά προβλήματα των εταιρειών είναι τέτοια, που δεν μπορούν να την αναγκάσουν. Και δεν υπάρχει βεβαίως η ανάλογη στήριξη. Στήριξη ούτε προς τους επιχειρηματίες, αλλά ακόμα χειρότερα, καμία απολύτως στήριξη προς τους εργαζομένους – απολυμένους.

Τι κάνει άραγε το Εργατικό Κέντρο της Δράμας; Μπορεί να επέμβει; Μπορεί να ενσκήψει και να πάρει τον έλεγχο στα χέρια του; Μπορεί να προστατέψει τα δικαιώματα των εργαζομένων;

Αυτοί ξέρουν τι λένε!

Αυτοί ξέρουν τι λένε και τι κάνουν!!! Εμείς ξέρουμε τι ψηφίζουμε; Ξέρουμε για τι θα ψηφίσουμε; Ξέρουμε ότι αν πάμε παραλία την Κυριακή, αυτοί θ' αλωνίζουν στις κάλπες; Μην τους αφήσεις να σου πάρουν την ψήφο που σου ανήκει!!! Ρίξτο στα μικρά κόμματα, δείξε τη δύναμή σου!

Ξέρει τι λέει, στα σίγουρα!!!

Συνέντευξη στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ έδωσε ο επικεφαλής του ψηφοδελτίου του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπακωνσταντίνου και στον Σταύρο Θεοδωράκη. Και είναι αυτό που λέμε: ξέρει τι λέει, ή μήπως τα λέει συνειδητά, αποσκοπώντας κάπου συγκεκριμένα; Πιστεύει ότι έτσι θα πάρει τις ψήφους που χρειάζεται το κόμμα του; Σε ποιον κάνει αντιπολίτευση; Πάνω απ' όλα όμως, ειλικρίνεια. Αυτός, έτσι κι αλλιώς, έχει ν' ακολουθήσει μια πορεία, αυτήν του ευρωβουλευτή. Εμείς ποια πορεία θ' ακολουθήσουμε; Αυτήν της μιζέριας, της φτώχιας και της μόνιμης θέσης στα πίσω έδρανα της ζωής;
Λέει μεταξύ άλλων ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου:

[Τα παιδιά σας πηγαίνουν σε ιδιωτικό σχολείο;

Ναι, στο Κολέγιο. Μία από τις μεγάλες αποτυχίες μας είναι ότι δεν έχουμε καταφέρει να φτιάξουμε δημόσιο σύστημα παιδείας. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την έκπληξη δύο φίλων Γάλλων σοσιαλιστών όταν έμαθαν ότι στην Ελλάδα, όσοι μπορούμε, στέλνουμε τα παιδιά μας σε ιδιωτικό σχολείο. Αυτό στη Γαλλία δεν συνέβαινε ποτέ.]

Κακόμοιρε Έλληνα! Ένα από τα σημαντικότερα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που θέλει να γίνει κυβέρνηση, τονίζει ξεκάθαρα ότι δεν έχουμε δημόσιο σύστημα Παιδείας. Δηλαδή, τώρα, θα μ' αναγκάσουν να το πω: όταν το ΠΑΣΟΚ ήταν κυβέρνηση, τι έκανε; Δεν μπόρεσε να κάνει ένα δημόσιο σύστημα Παιδείας; Ή μήπως είχε και το χάλασε η Νέα Δημοκρατία στα λίγα χρόνια που κυβερνάει τη χώρα; Παράλογα πράγματα δηλαδή... Αυτός πάντως δεν το εμπιστεύεται!!! Ωραίο παράδειγμα! Αφέλεια; Ή μήπως αφοπλιστική ειλικρίνεια; Κακόμοιρε Έλληνα μαθητή της δημόσιας Παιδείας!

[Ναι, εδώ οι πολιτικοί ζουν σε ένα «παράλληλο σύμπαν»...
Πράγματι, υπάρχει ο κίνδυνος η πολιτική τάξη της χώρας να απομακρυνθεί από τον κόσμο. Ιδιωτικά σχολεία, ιδιωτικό σύστημα υγείας, ιδιωτικά αυτοκίνητα, προνομιούχες περιοχές κατοικίας... Και έτσι να αγνοείς την καθημερινότητα του πολίτη.]

Αλήθεια, ποιος φταίει γι' αυτό; Υπάρχει ο κίνδυνος η πολιτική τάξη της χώρας να απομακρυνθεί από τον κόσμο; Μα, που ζει, σε ιδιωτικό σύμπαν; Δεν πήρε χαμπάρι ότι ο κόσμος... την έκανε από την πολιτική τάξη της χώρας; Δεν ξέρει ότι ο Έλληνας ψηφίζει τους πολιτικούς γιατί τους χρειάζεται για τα ρουσφέτια του, για να βολέψει κάνα παιδί και ποιος τους έχει γραμμένους μετά; Κατάλαβε γιατί υπάρχει απαξίωση της πολιτικής και των πολιτικών ή όχι;

[Ως βουλευτής Κοζάνης είστε υπέρ του λιγνίτη;

Είμαι υπέρ της προσπάθειας της χώρας να μπει πολύ πιο δυναμικά στις ανανεώσιμες πηγές. Θα ήταν όμως τρέλα για μια χώρα με αποθέματα λιγνίτη να βάλει ένα Χ σε αυτά. Η χρήση του λιγνίτη με σύγχρονες τεχνολογίες μπορεί να συμβαδίσει με μια στροφή προς τις ανανεώσιμες πηγές, έτσι κι αλλιώς η ενεργειακή πίτα πρέπει να αυξηθεί.]

Μιλάει για δήθεν ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αλλά το μάτι (τ' αριστερό άραγε ή το δεξιό;), βλέπει προς τους λιγνίτες!!! Μπορεί το κόμμα να το παίζει "πράσινο" και "οικολογικο", αλλά ο λιγνίτης παραμένει λιγνίτης!!! Κλασική θέση υποστηρικτού του λιγνίτη. Εμείς εδώ στη Δράμα πάντως, αν και κάποιος επιμένουν, έχουμε πει ένα τεράστιο ΟΧΙ ΣΤΟ ΛΙΓΝΙΤΗ, εδώ και πολλά χρόνια. Όπως το είπαν και στην Καβάλα.

[Ο «Θίασος» ήταν η πρώτη πολιτική ταινία που είχα δει. Τότε αν δεν έβαζες και λίγη κουλτούρα στη ζωή σου δεν είχες μέλλον ούτε με τα κορίτσια. Και «το μετέωρο βήμα» αποδίδει απόλυτα την κατάσταση της χώρας.]

Καλά, κλασικός αριστερίζον τύπος! Που κατέληξε στο ΠΑΣΟΚ γιατί εκεί είχε φράγκα!!! Και μετά ξύπνησε! Βαρέθηκε την κουλτούρα με τον Μπρέχτ και τη Φαραντούρη επί Ανδρέα Παπανδρέου! Και μετά; Και μετά γεμίσαμε Ρουβάδες, Ψινάκηδες και δεν συμμαζεύεται!!! Η κουλτούρα ήταν για το .... (άντε, μην το πω τώρα!) Άραγε, μετέωρο βήμα για ποιον; Ξέρει τι λέει... για όλους εμάς, και μετά το μετέωρο βήμα, στον γκρεμό..... κι άντε να σωθείς, αν δεν είσαι από ιδιωτικό κολλέγιο! Μαύρο φίδι που σ' έφαγε, απόφοιτε του δημόσιου σχολείου. Στη σειρά των 400 πλέον (όχι 700) ευρώ!!!

Αυτός είναι ο Παπακωσταντίνου, δυστυχώς! Κι αυτοί είναι κι άλλοι πολλοί!!!

H βιομηχανία αλουμινίου και η στενή της σχέση με τον πόλεμο…

«Ο πόλεμος δεν είναι μόνο τρομερός, είναι και τρομερά κερδοφόρος».

Απρίλιος 2007: Στρατιωτικά οχήματα σε στρατόπεδο του Αμερικανικού στρατού στο Κουβέιτ αναμένουν την αποστολή τους στη Μέση Ανατολή.

Μιλάμε για πολλές χιλιάδες τόνους αλουμινίου… Πηγή: http://www.msc.navy.mil/sealift/2007/April/kuwait.htm

Όταν, στην προηγούμενη καταχώρηση γράφαμε για τις φυλές αυτοχθόνων της ανατολικής Ινδίας που απειλούνται με ξεριζωμό από τις εταιρείες εξόρυξης βωξίτη, «για να συντηρηθεί ο σπάταλος τρόπος ζωής του σύγχρονου “πολιτισμένου” ανθρώπου», σκεφτόμασταν αυτοκίνητα, μαγειρικά σκεύη και κουτάκια μπύρας. ΛΑΘΟΣ ΤΕΡΑΣΤΙΟ.

Θα έπρεπε να σκεφτόμαστε βόμβες, άρματα μάχης και στρατιωτικά ελικόπτερα. Ή τουλάχιστον και αυτά.

«Το αλουμίνιο έχει γίνει το πιο σημαντικό υλικό του σύγχρονου πολέμου. Καμία μάχη δεν έιναι δυνατή και κανένας πόλεμος δεν μπορεί να διεξαχθεί επιτυχώς σήμερα, χωρίς να χρησιμοποιηθούν και να καταστραφούν τεράστιες ποσότητες αλουμινίου… Το αλουμίνιο είναι στρατηγικής σημασίας για την άμυνα… Το αλουμίνιο κάνει δυνατή την ύπαρξη πολεμικών και επιβατικών αεροπλάνων…
Το αλουμίνιο είναι απαραίτητο στα ατομικά όπλα, τόσο για την κατασκευή όσο και για την παράδοσή τους στο στόχο…
Το αλουμίνιο, τεράστιες ποσότητες από αυτό, κάνει τη διαφορά ανάμεσα στη νίκη και την ήττα…»
(Anderson, Dewey 1951. “Aluminum for Defence and Prosperity”).

Mια από τις βασικές, αν και κρυμμένες, κινητήριες δυνάμεις πίσω από την παραγωγή αλουμινίου είναι η βιομηχανία όπλων. Keep reading →

Mαρία Καδόγλου

Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων
http://antigoldgreece.wordpress.com
www.antigold.gr

Πρωινό ξύπνημα!

Καταστολή ελευθεριών μέσω του ελέγχου της καρτοκινητής τηλεφωνίας

ΜΕ ΤΟΝ ΝΕΟ ΝΟΜΟ που ετοιμάζεται να ψηφιστεί στη Βουλή για τα καρτοκινητά τηλέφωνα, πρόκειται να δοθεί τέλος σε 13.500.000 ανώνυμα καρτοκινητά τηλέφωνα που υπάρχουν στη χώρα μας. Με διαδικασίες εξπρές, η κυβέρνηση, προχωρά στην πλήρη αλλαγή του συστήματος της κινητής τηλεφωνίας με δύο στόχους: Ο πρώτος- όπως υποστηρίζουν κορυφαία κυβερνητικά στελέχη- είναι να περιοριστεί η μεγάλη εγκληματικότητα, και ο δεύτερος να προστατευθούν οι πολίτες από εκβιασμούς, απειλές και κακόβουλες φάρσες.

Κατ’ αρχήν, μπορούμε να υποθέσουμε ότι καλώς γίνεται αυτό που γίνεται. Λέτε όμως να υπάρχει περίπτωση να μειωθεί το έγκλημα; Άραγε, αν ο Παλαιοκώστας δεν είχε καρτοκινητό τηλέφωνο, θα μπορούσε να συνεννοηθεί με τους συνεργάτες του ώστε να δραπετεύσει με το ελικόπτερο; Και θα μπορέσουν πραγματικά να σταματήσουν οι εκβιασμοί, οι απειλές και οι κακόβουλες φάρσες; Ή μήπως όλα αυτά είναι απλά μια δικαιολογία; Δεν σας θυμίζει εκείνο που λέει ο λαός μας, φταίει ο γάιδαρος χτυπάμε το σαμάρι;

Μία από τις πραγματικότητες, είναι ότι η κυβέρνηση οδηγήθηκε σ’ αυτή την επιλογή, μετά από τις αλλεπάλληλες αποτυχίες των διωκτικών αρχών να εντοπίσουν τα ίχνη μελών τρομοκρατικών οργανώσεων, τους απαγωγείς του Περικλή Παναγόπουλου καθώς και άλλους κοινούς εγκληματίες οι οποίοι χρησιμοποιούσαν καρτοκινητά στις συνεννοήσεις τους. Αυτοί φταίνε λοιπόν που έγινε ό,τι έγινε. Σ’ αυτούς θα πρέπει να χρεώσουμε αυτή την κατάσταση.

Μια άλλη πραγματικότητα λέει ότι όντως υπάρχει πρόβλημα με όλη αυτή την υπόθεση και κάτι πρέπει να γίνει. Είναι αλήθεια ότι κάποια μορφή ελέγχου θα πρέπει να υπάρξει στην καρτοκινητή τηλεφωνία, αφού σ’ αυτήν …οφείλεται(;!) ένα μέρος εγκληματικών πράξεων. Ή τουλάχιστον, υποτίθεται ότι θα βεβαιωθούν οι διωκτικές αρχές να βρίσκουν σε ποιους ανήκουν τα τηλέφωνα – μέσω ανάλογης εντολής εισαγγελέως πάντα(;!) – ώστε να οδηγούνται στους ενόχους.

Όμως υπάρχει και μια άλλη πραγματικότητα, η οποία λέει ότι, εφαρμόζεται άλλη μια καταστολή ελευθεριών και δικαιωμάτων των πολιτών. Ή τουλάχιστον, είναι ένα μέτρο, το οποίο θα επιφέρει και άλλα μέτρα στο άμεσο μέλλον, για καταστολή δικαιωμάτων και ελευθερίας του λόγου προς τους πολίτες και όχι μόνο. Και αυτή κατά την γνώμη μου είναι η μεγαλύτερη αλήθεια από όλες.

Η τρομοκρατία - τρομοφοβία που μας έχουν περάσει, άρχισε να αποδίδει καρπούς! Πλέον άρχισαν και οι Έλληνες να θέτουν στην άκρη τις ελευθερίες τους για να αισθάνονται ασφαλείς. (Θα είναι όμως;) Προτιμούν πλέον να υπάρχουν κάμερες με λογισμικά αναγνώρισης προσώπων, κάμερες στους δρόμους, παρακολουθήσεις επικοινωνιών για να... αισθάνονται ασφαλείς! Αυτό που κατάφεραν στην Αμερική με την πτώση των Δίδυμων Πύργων, στο Λονδίνο και στη Μαδρίτη με τις επιθέσεις, το κατάφεραν και στην Ελλάδα με το κλίμα της αναρχίας που συστηματικά καλλιεργήθηκε τα τελευταία χρόνια.

Στην Ελλάδα, εδώ και μερικά χρόνια, γίνεται προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα επικίνδυνο κλίμα φοβίας των πολιτών. Προσπάθειες να τονωθεί το αίσθημα ανασφάλειας που νοιώθουν. Και αυτό το κατάφεραν με το να αφήσουν ελεύθερες να δράσουν, διάφορες οργανώσεις οι οποίες τοποθετούν γκαζάκια και βόμβες σε οποιοδήποτε σημείο της πρωτεύουσας μπορούν. Οι διωκτικές αρχές της χώρας παρουσιάζονται ανίκανες στο να εντοπίσουν τους εγκληματίες αυτούς, οι οποίοι, στο δήθεν όνομα της ελευθερίας και της δημοκρατίας, προετοιμάζουν το κλίμα τρομοφοβίας. Στο παιχνίδι επίσης και οι λεγόμενοι κουκουλοφόροι, για τους οποίους έχω γράψει σε παλαιότερο άρθρο μου, ότι τους θεωρώ δωσίλογους του παρακράτους.

Έτσι φτάσαμε σήμερα στην κατάργηση της ανωνυμίας των καρτοκινητών τηλεφώνων. Τι πρόκειται να ακολουθήσει; Τι θα έχει σειρά στο άμεσο μέλλον, με αφορμή διάφορες εγκληματικές ενέργειες; Ποιο δικαίωμά μας πρόκειται να καταργηθεί; Ποιες ελευθερίες μας πρόκειται να κατασταλούν, με τη δικαιολογία καταπολέμησης του οργανωμένου εγκλήματος; Μήπως ο Μπους δεν έκανε προληπτικούς πολέμους με την δικαιολογία της καταπολέμησης της τρομοκρατίας; Και ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Χιλιάδες νεκροί, πωλήσεις όπλων και κονόμα εκατομμυρίων δολαρίων, και φυσικά, καταστολή των δικαιωμάτων και των ελευθεριών εκατομμυρίων πολιτών, τόσο Αμερικανών όσο και Ευρωπαίων!

Γυμνάσιο Αρρένων Δράμας: 80 χρόνια ιστορία

Παλιοί μαθητές του Γυμνασίου Αρρένων της Δράμας, δημιούργησαν ένα blog. Σ' αυτό θα βρείτε παλιές φωτογραφίας μαθητών και αποφοίτων διαφόρων ετών.
Μάλιστα, όπως γράφουν, το Σάββατο 27 Ιουνίου 2009, ετοιμάζουν μια μεγάλη κεντρική εκδήλωση, όλων των αποφοίτων από το 1928 και έπειτα. Όσοι ενδιαφέρεστε, πατήστε εδώ να δείτε περισσότερα.

"Chicken a la Carte"

ΕΠΕΙΔΗ ΑΞΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΠΟ, ΑΝΤΙΓΡΑΦΩ ΑΠΟ ΤΟ "ΚΟΥΤΙ ΤΗΣ ΠΑΝΔΩΡΑΣ" ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ ΚΩΣΤΑ ΒΑΞΕΒΑΝΗ
Το Φεβρουάριο του 2006, στο 56ο Φεστιβάλ ταινιών του Βερολίνου, οι δημιουργοί ταινιών κλήθηκαν να συμμετάσχουν σε ένα διαγωνισμό ταινιών μικρού μήκους με θέμα:"Φαγητό, Γεύση και Πείνα" (Food, Taste and Hunger). Στο διαγωνισμό έλαβαν μέρος 3600 δημιουργοί από όλο τον κόσμο. Από αυτούς, μόνο 32 επιλέχθηκαν να προβληθούν στο φεστιβάλ.Το βίντεο που πρώτευσε ως το πιο δημοφιλές λέγεται "Chicken a la Carte", o δημιουργός του είναι ο Ferdinand Dimandura και είναι (δυστυχώς) αληθινή ιστορία.
ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ

Έτσι απλά, ένας μακελάρης;

[Δεν έχω πλέον λόγο να συνεχίσω να ζω. Δυστυχώς για εσάς, είμαι πολύ εγωιστής για να φύγω και να σας αφήσω να ζήσετε τις γα….νες ζωές σας. Πριν πεθάνω θα σας στερήσω ό,τι πολυτιμότερο έχετε. Δεν έχω σεβασμό για την ανθρώπινη ζωή. Φτύνω κατάμουτρα στην «αξιοπρέπεια» και την «τιμή» σας και σε ό,τι έχετε ιερό. Έχω πάρει την απόφασή μου και δεν πρόκειται να κάνω πίσω. Οποιοσδήποτε βρεθεί μπροστά μου το πρωί της 10ης Απριλίου 2009 γίνεται άμεσα στόχος - δεν θα υπάρξει καμία διάκριση στην ηλικία, το φύλο ή την καταγωγή εκείνων που θα δολοφονήσω, για εμένα είστε όλοι σκουπίδια. Θα σας σκοτώσω γιατί έτσι γουστάρω και θα φροντίσω να το ευχαριστηθώ όσο περισσότερο γίνεται. Για τους περισσότερους από εσάς μπορεί να ακούγομαι παρανοϊκός, εγκληματίας ή δολοφόνος... Κάνετε λάθος, εσείς είστε τα νοητικώς στερημένα θρασύδειλα εγκληματικά καθάρματα που βρίζουν υπό την κάλυψη της ανωνυμίας, της ιδιότητας του καθηγητή ή των πολυάριθμων παρεών. Μέχρι στιγμής δεν έχω εισπράξει τίποτα άλλο παρά την απόρριψη και την ύβρη των γύρω μου. Σας τα επιστρέφω με την υπόσχεση να περάσετε τις τελευταίες στιγμές σας παρακαλώντας για την ελεεινή και τρισάθλια ζωή σας - σύντομα θα δείτε πως είμαι άνθρωπος που τηρεί τις υποσχέσεις του... Δεν είμαι αναγκασμένος να δώσω περαιτέρω εξηγήσεις για τις πράξεις μου. Δεν έχω γνωρίσει παρά ένα άτομο που να αξίζει σαν άνθρωπος και με την οποία πίστευα πως είχα ερωτευτεί. Νιώθω πολύ άσχημα που με απέρριψε και ελπίζω πως με ότι κάνω την Παρασκευή θα αλλάξει γνώμη για μένα.]

Όσα διαβάσατε παραπάνω σε αγκύλες, είναι τα λόγια του νεαρού Δημήτρη, που το πρωί της Παρασκευής 10 Απριλίου, προσπάθησε να σπείρει το θάνατο σε σχολή του ΟΑΕΔ στην Αθήνα. Είναι το πρώτο επεισόδιο που συμβαίνει στην Ελλάδα, ενώ πριν από λίγες μόνον ημέρες παρόμοιο γεγονός συνέβη για πρώτη φορά και στη Γερμανία. Μια «μόδα» που μας έρχεται επίσης από τις ΗΠΑ.
Ο Δημήτρης, χαρακτηρίζεται άτομο μοναχικό, χωρίς φίλους, χωρίς κάποιον να του μιλήσει, να του εκμυστηρευθεί όσα είχε στην καρδιά του, να του μιλήσει για το μίσος που ένιωθε για τον κόσμο. Κι όμως, ο Δήμητρης είχε γονείς, είχε αδερφό, είχε συγγενείς. Που όμως κανένας απ’ αυτούς δεν μπόρεσε να διακρίνει κάτι. Και όπως συνήθως γίνεται σ’ αυτές τις περιπτώσεις, φρόντισε ο ίδιος πριν από μέρες, να δημοσιοποιήσει στο ίντερνετ όλα όσα επρόκειτο να κάνει το πρωί της 10ης Απριλίου! Μόνο που ακόμα κι εκεί, κανένας δεν βρέθηκε να τα διαβάσει, κανένας δεν βρέθηκε να του πει δυο λόγια! Σύμφωνα με όσα δημοσιεύονται στον πανελλήνιο Τύπο, ο Δημήτρης αντέγραψε το κείμενο που είχε γράψει ένας άλλος μακελάρης στις ΗΠΑ. Ακόμα και η πράξη του ήταν ολόιδια. Αντέγραψε, μιμήθηκε. Θαύμασε μήπως, ή απλώς αυτό βρήκε ως πρόσφορη λύση;
Βρήκε ένα κείμενο, το οποίο μέσα στο μυαλό του εξέφραζε αυτό που νόμιζε ότι ήθελε πραγματικά: να σκοτώσει. Να εκφράσει το μίσος του. Όπως έλεγε και ένα συγκεκριμένο τραγούδι που του άρεσε: «Free Your Hate» - «Ελευθέρωσε το μίσος σου». Το μίσος για τον κόσμο γύρω του ήταν ως φαίνεται δεδομένο. Και στο τέλος του κειμένου, αναφέρεται σε μια ερωτική απογοήτευση. Κάτι που δεν μπόρεσε να διαχειριστεί.
Ένα μεγάλο ζήτημα της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης. Η απόρριψη! Όποιος κι αν είσαι, όσο δυνατός κι αν είσαι, είναι τραγικό να νοιώθεις την απόρριψη! Επαγγελματικά, οικογενειακά, ερωτικά. Δεν διαχειρίζεται εύκολα! Κάποιοι γράφουν ποιήματα, άλλοι το ρίχνουν στη δουλειά, άλλοι πατάνε το γκάζι κι όπου τους βγάλει!
Ο Δημήτρης έφυγε από αυτή τη ζωή, χωρίς να τύχει της προσοχής, της αγάπης, της φιλίας. Ακόμα και το τέλος του ήταν μια παράλογη αντιγραφή από άλλα εκκωφαντικά περιστατικά. Αυτό διάλεξε. Πετυχαίνοντας έτσι άλλη μια τελευταία απόρριψη ακόμα και με το θάνατό του, να τον πούνε «προβληματικό», «τρελό», «ψυχοπαθή», «δολοφόνο» «μακελάρη». Ευτυχώς δεν μπόρεσε να δει τον τηλεκανιβαλισμό που έμελλε ν’ ακολουθήσει του απονενοημένου διαβήματός του!
Στη σύγχρονη Βαβέλ της ζωής μας, η μοναξιά, η περιθωριοποίηση, το μίσος για τη ζωή, η απόρριψη, η μη ανταπόκριση στην αγάπη, κερδίζουν δυστυχώς έδαφος. Και το μόνο που κρίνουμε, είναι πάντα η τελική πράξη! Είναι όμως έτσι;

Μποϊκοτάζ στις καφετέριες στις 11 Απριλίου 2009 για να πέσει η τιμή του καφέ!

Μποϊκοτάζ στις καφετέριες στις 11 Απριλίου 2009 για να πέσει η τιμή του καφέ!

Αγαπητοί εσπρεσάκηδες, φραπεδάκηδες, καπουτσινάκηδες, όπως όλοι γνωρίζετε στα καταστήματα που μας σερβίρουν τους καφέδες μας, μας πιάνουν τα
.... υπερχρεώνοντας τα ροφήματα, κερδοσκοπώντας σε βάρος των απλών καταναλωτών.

Ένα απλό προϊόν που στα σούπερ μάρκετ κοστίζει ανάμεσα στα 0,75 - 4 ευρώ η συσκευασία, στα καφέ
που βρίσκονται σε κεντρικά σημεία και στις περιοχές αναψυχής και διασκέδασης της Αθήνας, των
μεγάλων αστικών κέντρων και των τουριστικών προορισμών, οι τιμές ξεπερνούν κάθε φαντασία. Ένας
ελληνικός καφές ξεκινάει από 2,5 ευρώ, η τιμή εκκίνησης του γαλλικού είναι στα 3 ευρώ, ενώ ο
καπουτσίνο - ως προϊόν ιταλικής φινέτσας και μόδας - ξεκινάει στα 3,5 ευρώ.

Όλα αυτά συμβαίνουν την ώρα, που στο εξωτερικό οι τιμές αυτών το υπηρεσιών,
δεν ξεπερνούν ούτε κατά το ήμισυ των παραπάνω "ελληνικών" τιμών.

Συνήθως οι τιμές του καφέ εκτινάσσονται σε περιόδους πολέμου. Τελικά, η Ελλάδα βρίσκεται σε
ακήρυχτο πόλεμο με τη γενιά των 700 ευρώ - τους συνήθεις πελάτες, λόγω ηλικίας, των καφετεριών. Τα
παιδιά αυτά τιμούν τον παραδοσιακό τρόπο συνεύρεσης και κοινωνικοποίησης των Ελλήνων, δίνοντας με
αυτό τον τρόπο ζωή και οικονομική στήριξη στις επιχειρήσεις και στους χιλιάδες εργαζόμενους αυτών.

Καλούμε λοιπόν όλους εσάς να διεκδικήσετε δυναμικά τον απαιτούμενο σεβασμό
προς τον πελάτη, την τσέπη του και τη νοημοσύνη του.

Το Σάββατο 11 Απριλίου 2009 δεν θα πάμε για τον καθιερωμένο καφέ με φίλους.
Ας απολαύσουμε τη βόλτα μας στα μαγαζιά και στους δρόμους και ας μαζευτούμε στα σπίτια μας για καφέ.

Αν λοιπόν αυτές οι επιχειρήσεις θέλουν να επιβιώσουν εν μέσω κρίσης,
ας ρίξουν τις τιμές, προκειμένου να διατηρήσουν την πελατεία τους.

ΑΠΟ ΤΡΩΚΤΙΚΟ

ΟΙ ΜΑΙΜΟΥΔΕΣ, ΟΙ ΠΑΠΑΓΑΛΟΙ ΚΑΙ...Ο ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΞΕΒΑΝΗΣ

ΚΟΠΗΚΕ Ο ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΞΕΒΑΝΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ ALPHA ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ Η ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟΥ. Ο ΙΔΙΟΣ, ΔΗΜΟΣΙΕΥΕΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ "ΤΟ ΚΟΥΤΙ ΤΗΣ ΠΑΝΔΩΡΑΣ", ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΑΞΊΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ. ΤΟ ΜΕΤΑΦΕΡΩ ΕΔΩ.

-Του Κώστα Βαξεβάνη
«Από το να σε γρατζουνάνε μαιμούδες, καλύτερα να σε φάνε λιοντάρια». Είναι μια φράση του πατέρα μου, που θυμήθηκα εδώ και αρκετούς μήνες. Εδώ και καιρό με γρατζουνάνε μαιμούδες. Και παπαγάλοι και καρακάξες. Και κάποιοι σαλίγκαροι, απλώνουν παντού τα σάλια τους και περιμένουν στη γωνία μπας και γλυστρήσω και πέσω. Και εγώ κι οι άνθρωποι που δούλεψαν χρόνια στο κανάλι αυτό, με τον μοναδικό τρόπο που γνώριζαν. Της αξιοπρέπειας και της προσπάθειας (κύριοι της νέας ιδιοκτησίας αγοράσατε μαζί με τη συχνότητα, τα ντουβάρια και τα μηχανήματα και την υπεραξία αυτών των ανθρώπων και ευτυχώς για σας τις μεγάλες τους ικανότητες).
Εδώ και καιρό με γρατζουνάνε μαιμούδες λοιπόν. Κάτι τύποι χωρίς ικανότητες, χωρίς ιστορία, χωρίς , χωρίς...Κάτι τύποι που δεν θα βρεις πουθενά βιογραφικό τους, την μικρή έστω επαγγελματική καταξίωση. Που απλώς κατάφερναν πάντα να είναι ομοτράπεζοι, ομοκρέββατοι, ομο- γενικώς. Άνθρωποι που από όπου πέρασαν, δεν βρίσκεται πια ένας άνθρωπος να τους πει μια «καλημέρα». Που όπως λέει και μια φίλη μου (α ρε Γιάννα), η ιδρωμένη χειραψία μαζί τους, δεν ξέρεις αν είναι το άγχος τους πως κάποια στιγμή θα τους καταλάβουν, ή οι σιελογόνοι αδένες που εξαιτίας της συχνής χρήσης έχουν αναπτυχθεί πια σε όλο τους το κορμί.
Με γρατζουνάνε μαιμούδες. Κάτι «μικροί» που θέλουν και τους άλλους μικρούς, γι αυτό τους κονταίνουν στο ύψος τους. Γραφικοί αλλά επικίνδυνοι διαδρομιστές, που σφουγγαρίζουν τους σκοτεινούς διαδρόμους της εξουσίας και ύστερα εμφανίζονται στους φωταγωγημένους της «δουλειάς» τους. (Ποιά απ τι δύο είναι άραγε η βασική;)

Η νέα ιδιοκτησία του σταθμού, χάραξε την στρατηγική της. Καλά έκανε. Σε αυτή την στρατηγική ενδεχομένως πολλοί να μην χωράμε. Είναι και αυτό στοιχείο της δουλειάς. Επαγγελματικό ρίσκο το οποίο το ξέρουμε. Αν ένα μαγαζί αποφασίσει πως θέλει να πουλάει πίτσες, δεν χρειάζεται έναν σεφ για να μαγειρεύει φουα γκρα. Επίσης ένα σκυλάδικο της Εθνικής δεν έχει καμία ανάγκη τον πιανίστα ο οποίος παίζει κλασσική μουσική. Δικαίωμα τους. Μόνο που οι επαγγελματικές σχέσεις έχουν κανόνες. Αυτοί πάλι που συμβουλεύουν την νέα ιδιοκτησία, κανένα.
Όταν λοιπόν ανακοινώθηκε η εξαγορά της πλειοψηφίας του ALPHA από τον όμιλο RTL, “Το Κουτί της Πανδώρας”, μόλις είχε αποκαλύψει το σκάνδαλο που κλόνιζε την κυβέρνηση, αυτό του Βατοπεδίου. Η εκπομπή είχε μεγάλο ποιοτικό κοινό, και “έβγαζε τα λεφτά της” από τις διαφημίσεις της. Αλλά αυτά δεν έχουν καμία σημασία και το ξέρω. Η διοίκηση του σταθμού ουδέποτε είχε κάποια επαφή μαζί μου. Δεν ζήτησε να συναντηθούμε παρότι ήμουν στέλεχος του καναλιού. Δεν μου εξέφρασαν καμία άποψη. Και καταλάβαινα (από τη δράση των μαιμούδων, των παπαγάλων και όλων των ωδικών πτηνών της ζούγκλας της μετριότητας) πως τον Ιούλιο, με τη λήξη του συμβολαίου μου θα αποχωρήσω. Επιλογή τους και δικαίωμά τους.
Ξαφνικά ανακάλυψα πως άρχισα να γλυστράω στους σαλιωμένους διαδρόμους. Η εκπομπή (παρότι στο συμβόλαιό μου αναγράφεται πως το κανάλι θα καταβάλει κάθε προσπάθεια να παίζει πριν τις 12), άρχισε να παίζει όλο και πιο αργά. Οι αντίστοιχες εκπομπές των άλλων καναλιών είχαν ήδη αρχίσει. Πριν από το Κουτί της Πανδώρας, δεν έπαιζε κάποια εκπομπή πρωτογενούς προγραμματισμού, αλλά επαναλήψεις σήριαλ. Ναι έπαιζαν επαναλήψεις χωρίς λόγο και όχι την Πανδώρα σε λογική ώρα. Στο δελτίο ειδήσεων, ακόμη και στις περιπτώσεις μεγάλων θεμάτων που έβγαζε η εκπομπή, δεν έπαιζε ποτέ τίποτα. Το τραγικότερο παράδειγμα, ήταν η συνέντευξη του υπαρχηγού της Χαμάς. Όταν η Γάζα φλεγόταν (ο διευθυντής ενημέρωσης έπαιζε βέβαια θέμα για τον Γούντυ το ελαφάκι και τις ευεργετικές ιδιότητες των spa), είχα την τύχη να κάνω μια διεθνή αποκλειστικότητα. Τον καταζητούμενο υπαρχηγό της Χαμάς. Ακόμη και με αυτή την επιτυχία με την οποία έγινε γνωστός ο ALPHA, σε όλο τον κόσμο μέσω τηλεγραφήματος του REUTERS, ο τομέας ενημέρωσης με ενημέρωσε (μπορεί να το διαβεβαιώσει ο Γιάννης Σμιρλάκης) πως δεν θέλει την συνέντευξη. Για τραγική ειρωνεία, μου το είπαν την ώρα που στην άλλη γραμμή οι συνάδελφοι του REUTERS, ζητούσαν την άδεια να παίξουν την συνέντευξη σε όλο τον κόσμο. Τελικά η συνέντευξη έπαιξε όταν απείλησα πως θα καταφύγω στην ΕΣΗΕΑ και τη δικαιοσύνη για σαμποτάρισμα και επαγγελματική μου μείωση.
Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες να σαμποταριστεί η εκπομπή δεν τα κατάφεραν. Συνέχισε, ακόμη και παίζοντας λίγο πριν τον Αυτιά, να πιάνει νούμερα ( η προηγούμενη πχ 15,6 και η προπροηγούμενη 19,6 %) και βεβαίως να έχει από παντού καλές κριτικές. Ήξερα ωστόσο πως το τέλος έρχεται. Οι μαιμούδες βλέπετε...Και το περίμενα Ιούλιο με το τέλος του συμβολαίου μου.
Όταν ο συνάδελφος Χρήστος Βασιλόπουλος, έμαθε από τα μπλογκς και τις εφημερίδες το κόψιμο της πολύ καλής εκπομπής του, έγινε φανερό πως το παιχνίδι που έπαιζαν κάποιοι ήταν χωρίς όρους. Δεν τον ενημέρωσε κανένας, παρότι είχε κάθε δικαίωμα να ξέρει ο ίδιος, αλλά και οι συνεργάτες του που ξαφνικά έμεναν χωρίς δουλειά. Αλλά αυτό φαντάζομαι μπορεί να εκτιμηθεί μόνο από ανθρώπους που έχουν πραγματικά δουλέψει.
Και ήρθε η σειρά της Ρίτσας Μπιζόγλη. Αυτής της συναδέλφου, της πολύπαθης συναδέλφου που μας έσωσε όταν τις δύσκολες ώρες που προσπαθούσαμε να κρατήσουμε το κανάλι, δεν είπε ποτέ όχι, και δεν έβγαλε κανένα εγωισμό. Η Ρίτσα λοιπόν, αφού και πάλι οι διαρροές δούλεψαν όπως έπρεπε, πήρε τις διαβεβαιώσεις πως συνεχίζει το κεντρικό δελτίο. Και ένα βράδυ της είπαν πως τελικώς οι Γερμανοί (αχ αυτοί οι Γερμανοί πάνε με όλα όπως η κοκα κόλα, φταίνε για όλα. Επίσης ότι κάνουν οι σαλίγκαροι το κάνουν για τη «φουκαριάρα τη μάνα τους»), την έχουν κόψει και μόλις ανακοινώθηκε. Οι Γερμανοί βεβαίως απλώς είχαν υποκύψει στις απαιτήσεις και τις «ιδέες» των ντόπιων. Η Ρίτσα Μπιζόγλη είχε κοπεί πολλές μέρες πριν και μάλιστα είχαν προσλάβει και ενδυματολόγο για τον νέο παρουσιαστή. Και την κορόιδευαν όπως ίσως έχουν μάθει να κοροιδεύουν τον εαυτό τους. Ακόμη και τώρα που έχουν προτείνει στη Ρίτσα να κάνει δελτία Σαββατοκύριακο, είναι για να εκτονώσουν την κατάσταση. Στην πραγματικότητα έχουν αποφασίσει άλλος συνάδελφος να κάνει τα δελτία ο οποίος εδώ και καιρό κάνει δοκιμαστικά.
Πριν από μερικές μέρες, η παραγωγή της Plus production, ρώτησε τον διευθυντή ενημέρωσης τι θα γίνει με την Πανδώρα. Το ίδιο έκαναν και συνάδελφοι κριτικοί τηλεόρασης, για να εισπράξουν την απάντηση πως «ο Βαξεβάνης θα συνεχίσει μέχρι τη λήξη του συμβολαίου του». Χθες, 23 Μαρτίου, οι συνεργάτες μου, προσπαθώντας να κάνουν έναν προγραμματισμό των εκπομπών του Απριλίου, ανακάλυψαν πως το Κουτί της Πανδώρας δεν υπήρχε στο πρόγραμμα του σταθμού μετά τις 7 Απριλίου. Μετά απ αυτό , τι κάνει νιαου νιάου στα κεραμίδια αν όχι ένας παπαγάλος που προσπαθεί να μάθει ανεπιτυχώς την γερμανική. Έστειλα μία επιστολή 3 γραμμών στους διευθυντές του καναλιού ζητώντας να μάθω τι συμβαίνει. Το απόγευμα (17.04 λέει το κινητό μου) ο κύριος Βασίλης Παπαδρόσος (διευθυντής ειδήσεων και ενημέρωσης για όσους πολύ λογικά δεν τον ξέρετε) με πήρε τηλέφωνο για να μου πει πως με μεγάλη του έκπληξη ανακάλυψε πως οι Γερμανοί ( αχ αυτοί οι Γερμανοί πάλι) όταν έλεγαν πως η εκπομπή συνεχίζεται εννοούσαν άλλο απ αυτό που ο ίδιος κατάλαβε. Δεν θα βάλω σε καμία δοκιμασία τον εαυτό μου να μετρήσει τον βαθμό υποκρισίας ή IQ των δύο παραγόντων της τραγικής απόφασης. Θέλω μόνο να ρωτήσω : Ποιά επαγγελματική πρακτική, σε ποιό μέρος του κόσμου οδηγεί πλέον των 10 ανθρώπων στην ανεργία χωρίς καμιά ενημέρωση; Σε ποιό κανάλι του κόσμου, η στρατηγική και οι αποφάσεις της διοίκησης δεν ανακοινώνονται στους συντελεστές αλλά γίνονται πρακτική κλεφτοπόλεμου και επαγγελματικής υποβάθμισης; Είναι τελικώς απόφαση της νέας διοίκησης η διακοπή της συνεργασίας τώρα, ή διολίσθησε σε αυτή την απόφαση με προτροπές και ψευδή στοιχεία από αυτούς που όντας έμμισθοι κυβερνητικοί υπάλληλοι πήραν εντολή να «καθαρίσουν» αυτόν που έκανε τόση ζημιά στην κυβέρνηση με τις αποκαλύψεις του;

Αυτά προς το παρόν. Όσο για το τι θα επακολουθήσει στην τρύπα που δημιουργείται; Όπως είπε και ο Τρικούπης «ανθ ημών Γουλιμής» (άντε να δούμε τώρα πώς θα το μεταφράσετε αυτό στους Γερμανούς...)

ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΝΟ ΜΥΛΩΝΑ

ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΛΛΕΚΤΙΚΟ ΠΑΖΑΡΙ

Ο Πάνος Μυλωνάς, τεταρτοετής φοιτητής του Τμήματος Μηχανολόγων και Αεροναυπηγών Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών και συντάκτης του ειδικού Τύπου του αυτοκινήτου έχασε τη ζωή του σε ηλικία 22 ετών σε τροχαίο ατύχημα το μεσημέρι της 22ας Μαρτίου 2004 ενώ πήγαινε να παρακολουθήσει τα μαθήματά του στην Πάτρα. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Πανεπιστημίου του, που καθιέρωσε ήδη υποτροφία στη μνήμη του, «υπήρξε φοιτητής εξαίρετου ήθους, πολλά υποσχόμενος στο χώρο της τεχνολογίας και της δημοσιογραφίας, ιδιαίτερων ικανοτήτων, με πολλαπλά ενδιαφέροντα και η απώλεια του απετέλεσε πλήγμα για την Πανεπιστημιακή Κοινότητα».
Από το Πανεπιστήμιο Πατρών αποφασίστηκε η καθιέρωση υποτροφίας στο όνομα του Πάνου Μυλωνά. Παράλληλα αποφασίστηκε η σύσταση Ιδρύματος που σκοπό θα έχει την υποστήριξη θεμάτων οδικής ασφάλειας, κυκλοφοριακής αγωγής, μελέτης, έρευνας και τεχνολογίας στο χώρο του αυτοκινήτου και κατ\' εξοχήν την πρόληψη και μείωση των τροχαίων ατυχημάτων.
Το «Ελληνικό Ινστιτούτο Έρευνας και Εκπαίδευσης για την Οδική Ασφάλεια και την Πρόληψη & Μείωση των τροχαίων ατυχημάτων “Πάνος Μυλωνάς”» συστάθηκε στις 12 Μαΐου 2005. Αποτελεί μη κερδοσκοπικό Οργανισμό με ιδρυτικά μέλη του Πανεπιστημιακά Ιδρύματα και φορείς του επιχειρηματικού κλάδου.

Κύριος σκοπός του Ινστιτούτου είναι η υποστήριξη και προώθηση δραστηριοτήτων σε θέματα τα οποία προάγουν την οδική ασφάλεια, την κυκλοφοριακή αγωγή, τη μελέτη, έρευνα, ενημέρωση και εκπαίδευση στοχεύοντας κατ’ εξοχήν στην πρόληψη και μείωση των τροχαίων ατυχημάτων. Η ευαισθητοποίηση των πολιτών και των αρμόδιων φορέων σε θέματα ενημέρωσης και προάσπισης της οδικής ασφάλειας αλλά και η παραπέρα ενίσχυση, ενδυνάμωση και στήριξη της πολιτείας στην ανάληψη και τήρηση ουσιαστικών μέτρων και πολιτικών στη χώρα μας σε θέματα κυκλοφοριακής αγωγής, οδικής ασφάλειας και μείωσης των τροχαίων ατυχημάτων, αποτελούν βασικούς στόχους του Ινστιτούτου.

Αιτία για την ίδρυση του Ινστιτούτου είναι το γεγονός ότι έχουμε τη θλιβερή πρωτιά στα τροχαία ατυχήματα στην Ευρώπη τα οποία αποτελούν δυστυχώς την πρώτη αιτία θανάτου στην Ελλάδα.

Αφορμή αποτέλεσε η τραγική άδικη απώλεια ενός νέου, πολλά υποσχόμενου στο χώρο της τεχνολογίας και της δημοσιογραφίας, χαρισματικού ανθρώπου.

ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΕΙΣ ΚΙ ΑΥΤΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΟΔΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΠΑΝΟΣ ΜΥΛΩΝΑΣ

Κουκούλες φοράνε οι δοσίλογοι!

Το ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει πλέον σ' αυτή τη χώρα, στην Ψωροκώσταινα, αυτό είναι παραδεκτό από όλους, πλην ίσως ελαχίστων κυβερνητικών παραγόντων, οι οποίοι, δεν βλέπουν πέρα από τα γυλιά και τη μύτη τους! Η τραγικότητα της κατάστασης είναι πέρα από κάθε φαντασία!
Απο τα σημαντικότατα για την ελληνική κοινωνία γεγονότα του Δεκέμβρη του 2008 και του Γενάρη του 2009 με αφορμή τη στυγερή δολοφονία του ΑΛΕΞΗ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ από το ειδικό φρουρό μέχρι και σήμερα, η ελληνική κοινωνία έχει διχαστεί για το αν οι κουκουλοφόροι είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα ατόμων που "επαναστατούν" απέναντι στο αστικό κράτος. Κι αυτό φαίνεται καθημερινά.... όταν κάτι δεν μας ενοχλεί άμεσα, τότε ας συμβαίνει! Μακριά από μας, κι ας είναι όπου θέλει, έλεγαν οι παλιότεροι!
Όμως δεν είναι έτσι!
Ποτέ κανένας αγωνιστής, ποτέ κανένα κίνημα για τη δημοκρατία, για την ελευθερία, για τον πλουραλισμό, για κανέναν αγώνα, δεν χρησιμοποίηση κουκούλα. Κουκούλες φορούσαν κάποτε οι δοσίλογοι, όταν παρέδιδαν τους αγωνιστές στους Γερμανούς και στους Βουλγάρους κατακτητές στον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο! Τα έζησε αυτά η Ελλάδα.
Κουκούλες φορούσε και συνεχίζει να φοράει το στυγερό παρακράτος της Δεξιάς! Κουκούλες φοράνε όσοι πρέπει να κρύψουν τα πρόσωπά τους, γιατί αυτό που κάνουν είτε είναι παράνομο, είτε δεν θέλουν να δει ο κόσμος ποιοι είναι οι πληρωμένοι και πουλημένοι τρομοκράτες, δοσίλογοι και άλλοι παρόμοιοι!
Διαφωνώ απόλυτα με όσα είπε ο γνωστός ηθοποιός Αντώνης Καφετζόπουλος, ότι θα φορούσε κουκούλα για να προστατευτεί! Αν το είπε έτσι όπως το διάβασα στα διάφορα ενημερωτικά μπλογκ, τότε έχει απόλυτο λάθος: γιατί πρέπει να κρυφτείς από τους αγώνες σου κύριε; Και τι θα γίνει αν σε φωτογραφήσει ο φακός του ασφαλίτη δηλαδή; Τι φοβάσαι; Τι έχεις να κρύψεις; Αν ο αγώνας σου είναι υπέρ της δικαιοσύνης, της ελευθερίας, του πλουραλισμού, δεν έχεις να κρύψεις τίποτα απολύτως!
Ποινικοποίησαν, λέει, την κουκούλα. Εντάξει! Ποινικοποίησαν το έγκλημα που κάνει αυτός που φοράει κουκούλα, ποινικοποίησαν τον εγκληματία με την κουκούλα! Και πού το παράξενο; Ως εδώ τίποτα το κακό! Το παράξενο είναι όμως ΠΟΤΕ ποινικοποιήθηκε η κουκούλα! Αμέσως μετά τα γεγονότα στο Κολωνάκι! Τότε ποινικοποιήθηκε η κουκούλα! Γιατί με τα γεγονότα του Δεκεμβρίου 2008 δεν έγινε καμιά ποινικοποίηση; Γιατί πριν δεν ποινικοποιηθηκε η κουκούλα;
Άλλο ενα πλαστό δίλημμα: τα έσπασαν οι κουκουλοφόροι στο Κολωνάκι, μετά από τόσα χρόνια σαματά που κάνουν στα Εξάρχεια και σε άλλες περιοχές στην Αθήνα. Όταν έσπαγαν τα μαγαζιά και τα αυτοκίνητα σε άλλες περιοχές στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, εκεί κανένα κράτος δεν ευαισθητοποιήθηκε να ποινικοποιήσει την κουκούλα! Τώρα που η κουκούλα έφτασε - δήθεν - στο Κολωνάκι, εκεί θυμήθηκε το αστικό κράτος ότι κινδυνεύει η υπόστασή του;
Αχά! Γιατί λοιπόν να μην υποθέσω ότι το αστικό κράτος της Δεξιάς, μιας Δεξιάς που επιτρέπει το δεξιό παρακράτος της να βρίσκεται στον αφρό, προσπαθεί να δείξει ότι κινδυνεύουμε όλοι με τους κουκουλοφόρους και τώρα κάτι πρέπει να γίνει; Η επίθεση των κουκουλοφόρων στο Κολωνάκι, μπορεί κάλλιστα να είναι ένα προπέτασμα καπνού, μια παραπλάνηση, ένας αντιπερισπασμός, για να ....κουκουλωθούν άλλα πράγματα! Και γιατί άραγε στις επιθέσεις των κουκουλοφόρων την πληρώνει πάντα ο λαουτζίκος, ο μικρομεσαίος, ο φτωχούλης του κράτους; Αυτός που πληρώνει φόρους σαν το γαϊδούρι;

Ελεύθερος ο ομογενής συγγραφέας Χάρης Νικολαϊδης

«Είμαι ευτυχισμένος, ζαλισμένος και δεν το πιστεύω ακόμα πως είμαι ελεύθερος και πίσω στη Μελβούρνη».
Αυτή ήταν η πρώτη δήλωση του ομογενή συγγραφέα Χάρη Νικολαΐδη μετά την απελευθέρωσή του και την επιστροφή του στη Μελβούρνη. Ο Χάρης Νικολαΐδης αφέθηκε ελεύθερος...

με απονομή χάριτος, από φυλακή της Ταϊλάνδης, όπου εκρατείτο από τον περασμένο Αύγουστο και στη συνέχεια απελάθηκε για την Αυστραλία.
Υπενθυμίζεται ότι ο ομογενής συγγραφέας, που κατοικεί στη Μελβούρνη, συνελήφθη τον Αύγουστο στην Ταϊλάνδη και πριν ένα μήνα καταδικάστηκε σε τρία χρόνια φυλάκιση για δυσφήμιση του πρίγκιπα-διαδόχου της χώρας, μέσα από το βιβλίο του «Verisimilitude» («Αληθοφάνεια»).
Το βιβλίο εκδόθηκε το 2005 και είχε πουλήσει μόνο επτά αντίτυπα.
Την χαρά της απελευθέρωσής του σκίασε η ασθένεια της μητέρας του, Δέσποινας, η οποία υπέστη εγκεφαλικό πριν λίγες μέρες και νοσηλεύεται σε νοσοκομείο της Μελβούρνης σε κρίσιμη κατάσταση.
ΑΠΟ TROKTIKO

Οι γελοίοι και θλιβεροί καρναβαλιστές των Σκοπίων

Οι γελοίοι και θλιβεροί καρναβαλλιστές των Σκοπίων υποδέχονται τον στο αεροδρόμιο τον "απόγονό" τους, πρίγκιπα της φυλής Χούσνα του Πακιστάν.
Η ανάρτηση από το blog του ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ.

Καταπέλτης για τους ειδικούς φρουρούς το βούλευμα για τη δολοφονία Γρηγορόπουλου

Η παρέα του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου δεν είχε καμία σχέση με τα άτομα που είχαν ρίξει μπουκάλι κατά του περιπολικού στο οποίο επέβαιναν οι δύο ειδικοί φρουροί, όπως προκύπτει από το βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών και το οποίο απορρίπτει τις προσφυγές κατά της προσωρινής τους κράτησης.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Το Βήμα, το δικαστικό συμβούλιο τονίζει ότι από κανένα στοιχείο της ανάκρισης δεν προέκυψε η σχέση μεταξύ των προσώπων που πέταξαν το μπουκάλι και των ατόμων που βρέθηκαν λίγο αργότερα στις οδούς Τζαβέλλα και Μεσολογγίου. Ακόμη, προσθέτει ότι δεν προκύπτει ότι τα άτομα αυτά αποτελούσαν ομάδα.

Αντίθετα, βάσει των καταθέσεων οκτώ αυτοπτών μαρτύρων, οι ειδικοί φρουροί, που θα παραμείνουν προφυλακισμένοι, προκαλούσαν όσους βρίσκονταν στο σημείο με υβριστικές φράσεις και χειρονομίες.

Επίσης, αναφέρεται ότι οι δύο κατηγορούμενοι έδρασαν αντίθετα προς τις εντολές του Κέντρου Αμεσης Δράσης και ότι ο ειδικός φρουρός «ευρισκόμενος σε ήρεμη ψυχική κατάσταση» έβγαλε το όπλο του και στόχευσε προς το μέρος των ανηλίκων και των ατόμων που βρίσκονταν πίσω τους.

Newsroom ΔΟΛ

Μπαμπάς στα 13!

Ο νεαρός Alfie Patten παραδέχτηκε ότι δεν ξέρει πόσο κοστίζουν τα πάμπερς αλλά μάλλον είναι καιρός να μάθει, μιας και στα 13 του έγινε πατέρας!
Ο Alfie, ο έφηβος με το πρόσωπο μικρού παιδιού, παρόλο που είναι 13 ετών φαίνεται σαν 8χρονος και έγινε πατέρας πριν από 4 ημέρες, όταν η φίλη του Chantelle Steadman γέννησε ένα υγιέστατο κοριτσάκι βάρους 3,260 γραμμαρίων, τη μικρή Maisie Roxanne.

Το νεαρό ζευγάρι αποφάσισε να μην προχωρήσουν σε άμβλωση, όταν ανακάλυψαν ότι η 15χρονη Chantelle ήταν έγκυος.

Ο Alfie, με την παιδική του ακόμα φωνή, είπε χαρακτηριστικά: «Σκέφτηκα πως θα ήταν ωραίο να έχουμε ένα μωρό. Δεν σκέφτηκα καθόλου το πώς θα τα βγάλουμε πέρα. Δεν παίρνω χαρτζιλίκι. Καμιά φορά μόνο που δίνει ο πατέρας μου 10 δολάρια για να βγω.»

«Όταν η μητέρα μου έμαθε για την εγκυμοσύνη της Chantelle, νόμιζα πως θα έχω μεγάλο πρόβλημα. Θέλαμε πολύ να κρατήσουμε το μωρό και ανησυχούσαμε για το πώς θα αντιδρούσαν οι γύρω μας.»

Ο πατέρας του Alfie δήλωσε πως ο γιος του δεν αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα της κατάστασης , αλλά έδειχνε πως ήθελε απελπισμένα να γίνει ένας αφοσιωμένος και υπεύθυνος πατέρας.

Μυστικό

Ο Alfie ήθελε να είναι ο πρώτος που θα κρατούσε τη Maisie μετά τη γέννησή της. Φαίνεται πως είναι ένας στοργικός πατέρας καθώς δεν σταματάει να φιλάει την κόρη του και να την ταΐζει με το μπουκάλι.

«Θα μπορούσε να είχε αδιαφορήσει και να καθόταν σπίτι να παίζει με το Playstation, αλλά εκείνος είναι κάθε μέρα στο νοσοκομείο,» δήλωσε ο πατέρας του Alfie.

Η σύλληψη της νεογέννητης Maisie έγινε όταν η Chantelle και ο Alfie – ο οποίος ήταν 12 ετών τότε- έκαναν για πρώτη φορά σεξ χωρίς να πάρουν προφυλάξεις. Ανακάλυψαν την εγκυμοσύνη όταν η Chantelle ήταν ήδη 12 εβδομάδων έγκυος. Το κράτησαν, όμως, μυστικό μέχρι και πριν από 6 εβδομάδες, οπότε και η μητέρα της Chantelle άρχισε να υποψιάζεται, αφού η κόρη της έπαιρνε συνέχεια βάρος.

Το μυστικό παρέμεινε εντός των δύο οικογενειών καθώς δεν ήθελαν τα παιδιά τους να αντιμετωπίσουν προβλήματα στο σχολείο από τους υπόλοιπους συμμαθητές τους.

Η Chantelle γέννησε τη Δευτέρα μετά από 4 ώρες τοκετού και, παρά την ταλαιπωρία και την κούρασή της από τη γέννα, η νεαρή μητέρα δήλωσε ενθουσιασμένη.

Η ίδια αποκάλυψε πώς κατάλαβε ότι ήταν έγκυος. «Πήγαμε με τον Alfie στον γιατρό γιατί είχα έντονους πόνους στην κοιλιά. Ο γιατρός με ρώτησε εάν είχα σεξουαλικές επαφές. Του απάντησα «ναι» και μου είπε πως μάλλον έπρεπε να κάνω τεστ εγκυμοσύνης. Κάναμε το τεστ και ήταν θετικό. Άρχισα να κλαίω και δεν ήξερα τι να κάνω. Ο γιατρός μου είπε πως έπρεπε να το πω στη μητέρα μου αλλά φοβόμουν πάρα πολύ. Πιστεύαμε πως δεν χρειαζόμασταν τη βοήθεια των γονιών μας. Η αλήθεια είναι πως όταν μαθαίνεις ότι είσαι έγκυος δεν σκέφτεσαι κάτι τέτοιο εκείνη την ώρα. Νομίζεις ότι οι γονείς σου θα σε σκοτώσουν.

Η μητέρα της Chantelle άρχισε να υποψιάζεται ότι η κόρη της είναι έγκυος όταν της αγόρασε ένα μπλουζάκι το οποίο τόνιζε τη φουσκωμένη της κοιλιά.

Το νεαρό ζευγάρι – που έχει την πλήρη υποστήριξη των γονιών τους – παραδέχτηκε πως όλοι θα τους κατηγορούσαν για τεράστια ανευθυνότητα.

«Ξέρουμε πως κάναμε λάθος αλλά τώρα που κρατάμε την κόρη μας στα χέρια μας δεν θα το αλλάζαμε με τίποτα. Θα είμαι πολύ καλοί γονείς,» δήλωσε το ζευγάρι.

Η Chantelle παρακολουθεί ήδη ένα πρόγραμμα της εκκλησίας και σκοπεύει να βοηθήσει και άλλες νεαρές μητέρες.

Η Chantelle και η νεογέννητη κόρη της μένει στο σπίτι της, μαζί με τους γονείς της και τα 5 αδέρφια της. Τα πράγματα σίγουρα, όμως, δεν θα είναι εύκολα για αυτούς καθώς ο πατέρας της Chantelle είναι άνεργος και η οικογένεια ζει με επίδομα που παίρνει από το κράτος. Ο Alfie μένει με τη μητέρα του, ενώ περνά το μεγαλύτερο μέρος της ώρας του με το μωρό και τη Chantelle.

Ο πατέρας του Alfie, ο οποίος είναι διαζευγμένος με τη σύζυγό του, πιστεύει πως ο γιός του είναι τρομοκρατημένος κατά βάθος. «Συνέχεια, όλοι του λένε διάφορα που τριγυρνούν στο κεφάλι του. Δεν έχει συνειδητοποιήσει ακόμα τι έχει συμβεί και τι σημαίνει να έχεις ένα μωρό. Δεν μπορεί να εξηγήσει το πώς νιώθει. Το μόνο που ξέρει είναι ότι θα τους βοηθήσει η μαμά και ο μπαμπάς. Όταν του αναφέρει κάποιος το θέμα των χρημάτων, το βλέμμα του χάνεται. Όπως ο Alfie, έτσι και η Chantelle βασίζεται στους γονείς της. Είναι τρελό αυτό το πράγμα. Δεν έχουν ιδέα τι τους περιμένει.»

Σύμφωνα με τον πατέρα του, ο Alfie είναι ένα τυπικό 13χρονο αγόρι. «Του αρέσουν τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, το μποξ και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Όταν πληροφορήθηκα το γεγονός, έμεινα με το στόμα ανοιχτό. Κάθισα να του μιλήσω και έβαλε τα κλάματα. Είπε πως ήταν η πρώτη φορά που έκανε σεξ στη ζωή του και πως δεν ήξερε τι έκανε και τι επιπλοκές μπορεί να είχε από αυτό. Σκοπεύω να του ξαναμιλήσω, αλλά αυτή τη φορά θα του πω την ιστορία με τις μελισσούλες και τα πουλάκια. Κάποιοι ίσως βιαστούν να πουν ότι είναι ήδη πολύ αργά αλλά ο Alfie θα πρέπει να καταλάβει ώστε να μην υπάρξει και άλλο μωρό.»

«Υπέροχα»

Η μητέρα της Chantelle δήλωσε πως ενθουσιάστηκε όταν έμαθε για το μωρό αλλά θα ευχόταν να ήταν διαφορετικές οι συνθήκες. Η οικογένεια έχει ήδη 5 παιδιά και τα έξοδα είναι ήδη τεράστια, αλλά εμφανίζονται αισιόδοξοι.

«Είναι κόρη μου και την αγαπάω όσο τίποτα στον κόσμο,» δήλωσε χαρακτηριστικά η μητέρα της.

Η Michaela Aston, του χριστιανικού φιλανθρωπικού ιδρύματος κατά της άμβλωσης LIFE, δήλωσε: «Επιδοκιμάζουμε αυτούς τους δύο εφήβους για το θάρρος τους να φέρουν στον κόσμο το παιδί τους. Ταυτόχρονα, αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της υπερ-σεξουαλικότητας των νέων μας και δείχνει πως η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση δεν έχει αποτελέσματα.

Ο νεότερος πατέρας στην ιστορία της Βρετανίας είναι ο Sean Stewart. Έγινε πατέρας σε ηλικία 12 ετών, όταν η γειτονοπούλα του, η 15χρονη Emma Webster γέννησε το μωρό τους το 1998. Έξι μήνες αργότερα, το ζευγάρι χώρισε.

PATHFINDER

ΦΩΤΗΣ ΤΖΙΜΑΣ: Ένας αγωνιστής της ζωής και μια άγνωστη ασθένεια: ALS

Τυχαία, όπως γίνεται πάντα στον χώρο του internet, διάβασα την περίπτωση του κ. Φώτη Τζίμα, ο οποίος πάσχει από την άγνωστη ασθένεια ALS/MND (ΠΛΕΥΡΙΚΗ ΑΜΥΟΤΡΟΦΙΚΗ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ). Το κουράγιο του αναδεικνύει τη δύναμη του ανθρώπου, ο οποιος μπορεί να αγωνιστεί για τα πάντα, αρκεί να αγαπάει τη ζωή.
Το δικό μου σημείωμα, καλύτερα να σταματησει εδώ. Πέρα από το να ανεβάσω στο blog μου αυτό το ελάχιστο σημείωμα, το μόνο που μπορώ να ευχηθώ είναι να έχει δύναμη μεγάλη ο κ. Φώτης Τζίμας, να διδάξει όσους πραγματικά ενδιαφέρονται για την ασθένεια να μάθουν κάποια πράγματα από αυτόν, και να διδάξει σε όλους εμάς, κουράγιο, θάρρος και δύναμη για τη ζωή. Τα ελάχιστα που μπορούμε να κάνουμε!
Δείτε την ιστοσελίδα του εδώ: ΕΛΠΙΔΑ

ΟΤΑΝ Ο ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ ΕΧΕΙ ΚΕΦΙΑ!!!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ!!!!!

ΤΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ, ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΖΗΤΗΘΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΕΝΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΡΓΟΔΟΤΗ ΤΟΥ? ΒΕΒΑΙΑ, ΠΑΛΙ ΚΑΛΑ ΘΑ ΛΕΜΕ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΦΤΑΣΑΜΕ, ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ Ο ΠΑΝΤΑΞΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΝΤΟΛΑΝΤ! ΕΛΑ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΣΚΡΟΥΤΖ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΘΗΣΑΥΡΙΖΟΥΝ ΣΥΝΕΧΩΣ???

ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΜΕ ΤΑ ΔΑΣΗ ΜΑΣ!!!!!!!

Συμπαράσταση του Ελληνισμού στον Χάρη Νικολαίδη

ΛΕΜΕ ΝΑΙ στην υπεράσπιση της ελευθερία του λόγου και του πολιτισμού.

To Greek American News Agency μαζί με άλλα sites ξεκινάει δυναμικά μια εκστρατεία ευαισθητοποίησης για τον Ελληνο-Αυστραλό συγγραφέα Χάρρη Νικολαίδη που καταδικάστηκε σε τρία χρόνια φυλάκιση για προσβολή της βασιλικής οικογένειας της Ταϊλάνδης. Οι εικόνες που μεταδίδουν εδώ και λίγες ώρες τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία είναι συγκλονιστικές δείχοντας τον νεαρό καθηγητή αλυσοδεμένο ο οποίος σπαρακτικά ζητά συγνώμη από τις αρχές. Απαιτείται ευαισθητοποιήση όχι μόνο από το Αυστραλιανό Υπουργείο εξωτερικών το οποίο ήδη κινειτοποιείται σύφμωνα με πληρφορίες μας αλλά και από το ελληνικό Υπουργείο εξωτερικών. Δείτε απλά τις εικόνες στα τηλεοπτικά ρεπορτάζ που παρακάτω παραθέτουμε για να κατανοήσετε την ψυχολογική κατάσταση. Ήδη άνοιξε λογαριασμός στο FaceBook με τίτλο ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΧΑΡΗ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗ. Μπείτε όσο περισσότεροι. Κινειτοποιείστε όσο περισσότερους μπορείτε σε όλο τον κόσμο. Στείλτε email. Μπορούμε όλοι να βοηθείσουμε. Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΑΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΕΜΠΡΑΚΤΩΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΠΡΩΣΩΠΙΚΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΜΑΣ ΑΛΛΆ ΥΠΟΔΗΛΩΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΔΗΛΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΟΥΣ ΑΡΜΟΔΙΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ ΣΕ ΚΥΠΡΟ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ. ΚΑΘΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΠΟΥ ΘΑ ΑΠΟΣΤΑΛΕΙ ΜΕ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ. ΤΩΡΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΕΝΟΤΗΤΑ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ ΑΣ ΤΟΥ ΤΟ ΔΕΙΞΟΥΜΕ. ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ Ο ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ ΜΑΣ.

O Ελληνο αυστραλός συγγραφέας Χάρης Νικολαίδης καταδικάστηκε σε τρία χρόνια φυλάκιση στη Ταϊλάνδη για προσβολή του μονάρχη τού έθνους σε ένα μυθιστόρημα που συνέγραψε το 2005. Η παράγραφος θεωρήθηκε προσβλητική. Μάλιστα αρκετοί ανταποκριτές απέφυγαν να μεταδωσουν τις ακριβείς φράσεις για τις οποίες καταδικάστηκε φοβούμενοι αντίστοιχα μέτρα εις βάρος τους. Το Ποινικό Δικαστήριο του Μπανγκόκ καταδίκασε σήμερα τον Νικολαίδη, 41, αφού παραδέχθηκε την ενοχή του για υπόθεση του νόμου lese majeste, που φέρνει επιβολλή στην φυλακή θητεία τριών έως 15 ετών για δυσφήμιση, εξύβριση ή απειλή εναντίον της βασιλικής οικογένειας. " Σύμφωνα με το ποινικό δίκαιο και το άρθρο 112 είχε κριθεί ένοχος, το δικαστήριο τον καταδίκασε σε έξι χρόνια, αλλά λόγω της ομολογίας ενοχής, η ποινή αυτή μειώνεται σε τρία χρόνια,'' είπε ο δικαστής στο δικαστήριο. "Έχει γράψει ένα βιβλίο που βρίζει το βασιλιά, το διάδοχο του θρόνου και την και τη μοναρχία της Ταϊλάνδης,''πρόσθεσε ο δικαστής. Το προσβλητικό σχόλιο που περιέχενται στο μυθιστόρημα αληθοφάνεια του 2005, η οποία σύμφωνα με την οικογένεια του Νικολαίδη, πωλησει λιγότερο από 10 αντίγραφα από τα 50 που είχαν τυπωθεί. Το αδίκημα του Νικολαίδη πιστεύεται ότι προέρχεται από τρεις παραγράφους στο μυθιστόρημα στο οποίο ο αφηγητής αναφέρεται σε φήμες σχετικά με την ερωτική ζωή του Διάδοχου του θρόνου της Ταυλάνδης.

Η οικογένεια του Νικολαίδη είναι ελπιδοφόρα ότι μια άμεση έκκληση και μια συγγνώμη στη βασιλική οικογένεια μπορεί να ελευθερώσει τον Μελβουρνιότη συγγραφέα. Ο αδελφός του Νικολαίδη, Φορντ, δήλωσε ότι ο αδελφός του θα είχε καταδικαστεί σε έξι χρόνια στη φυλακή, αλλά η καταδίκη του κόπηκε κατά το ήμισυ, λόγω της ομολογίας της ενοχής του. "Είμαστε υπερβολικά στεναχωρημένοι, είναι εντελώς καταστροφικό για εμάς'', "Η όλη υπόθεση είναι μια τεράστια συναισθηματική δοκιμασία που έχει επιρεάσει όλη την οικογένεια. Είναι απίστευτο. "Ποτέ δεν αναμέναμε να τον αφήσουν ελεύθερο, αλλά αυτό είναι μόνο το κερασάκι στην τούρτα.'' Ο Νικολαίδης, έζησε στην Ταϊλάνδη από το 2003 έως το 2005 όπου δίδαξε στο πανεπιστήμιο Mae Fah Luang, περιέγραψε το μυθιστόρημά του ως μια Νουβέλα σχετικά με την πολιτική και κοινωνική ζωή της σύγχρονης Ταϊλάνδης. Ο Νικολαίδης κάτοικος Μελβούρνης, έχει ήδη περάσει πέντε μήνες σε φυλακή της Ταϊλάνδης περιμένωντας να δικαστεί. Νωρίτερα σήμερα ο Νικολαίδης, 41, ομολόγησε σε δημοσιογράφους την ενοχή του και είπε "Θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη. Δεν νιώθω να είναι πραγματικότητα. Νιώθω σαν να είμαι σε ένα κακό όνειρο.'' "Πεστε στην οικογένεια μου, ότι είμαι πολύ ανήσυχος,''είπε στούς ρεπόρτερ με δάκρια στα μάτια. Είπε ότι είχε υποστεί "απερίγραπτους πόνους" κατά τη διάρκεια της προσωρινής κράτησης, αλλά δεν επεκτάθηκε.

Ο Νικολαίδης σηλήφθηκε στο σαλόνι αναχώρησης στο αεροδρόμιο του Μπανγκόκ την 31η Αυγούστου μετά από ένταλμα σύλληψης το οποίο είχει εκδοθεί δύομιση χρόνια νωρίτερα. Ο 81χρονος βασιλιάς Bhumibol Adulyadej, ο μεγαλύτερος μονάρχης σε ηλικία στον κόσμο, θεωρήται ως η ενωτική δύναμη της Ταϊλάνδης σε περιόδους κρίσης, αν και δεν έχει σημαντικό επίσημο ρόλος στην πολιτική του κράτους. Διπλωματικές προσπάθειες για την ελευθερωση του Νικολαίδη έχουν εντατικοποιηθεί από τον περασμένο μήνα, όταν η οικογένειά του Νικολαίδη επέκρινε την κυβέρνηση της Αυστραλίας για τις προσπάθειες της για την υπόθεση, είπε ο Φορντ. Μιλώντας πριν από την καταδίκη, υπουργός Εξωτερικών της Αυστραλίας Στέφεν Σμίθ είπε ότι ο Νικολαίδης συνεχίζει να λαμβάνει βοήθεια από τις προξενικές αρχές της Αυστραλίας. Ο κ. Σμιθ είπε ότι ο ομολογός του της Ταιλάνδης είχε δηλώσει το ενδιαφέρον του για την υπόθεση του Νικολαίδη αλλά Αυστραλία πρεπει να σέβεται τις δικαστικές διαδικασίες της Ταϊλάνδης. "Το ζήτημα είναι ότι - είναι αδίκημα σύμφωνα με νόμο της Ταϊλάνδης και η Αυστραλία το σέβεται αυτό, και θα σέβεται το γεγονός ότι ένας από τους συμπολίτες μας είναι σε μία νομική και δικαστική διαδικασία. "Και πάλι θα τονίσω και να επισημάνω ότι οι Αυστραλοί που ταξιδεύουν στο εξωτερικό, δεσμέυονται με τη νομοθεσία της χώρας στην οποία επιβαίνουν. "Και όταν ένα πρόσωπο που κατηγορείται για ποινικό αδίκημα, όποια κι αν είναι η άποψη σχετικά με το εν λόγω αδίκημα ... υπάρχει ένα όριο στην ικανότητά μας να βοηθήσουμε,''είπε ο κ. Σμιθ στο Περθ.

CITYPRESS-GR.BLOGSPOT ΚΥΡΙΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ ΠΑΡΤΕ ΘΕΣΗ ΤΩΡΑ.

Καιρός φέρνει τα λάχανα...

Καιρός φέρνει τα λάχανα καιρός τα παραπούλια λέει μια παροιμία!
Τραγική η κατάσταση στη χώρα, κάθε άλλο! Όλα έχουν ξεφεύγει και ο καθένας κάνει ό,τι θέλει. Ο κόσμος καλά κάνει και διαμαρτύρεται γιατί εκεί που οδηγούμαστε, και να 'χει γυρισμό, θα μας κοστίσει πολλά περισσότερα από όσα μας κόστισε να φτάσουμε στον πάτο του βαρελιού.
Βέβαια, το σωστό είναι ότι, το βαρέλι δεν έχει πάτο. Όλο και κατεβαίνεις και μόνη σου ελπίδα είναι να βρεις τον πάτο. Μόνο που αυτός δεν υπάρχει κι όλο κατεβαίνεις και κατεβαίνεις και κατεβαίνεις! Παλιοκατάσταση...
Είναι γεγονός ότι η κυβέρνηση Καραμανλή, όσες φορές κι αν αλλάξεις τον Μανολιό της, δεν μπορεί να συγκρατήσει τίποτα.
Σ' αυτή τη χώρα πια, τώρα πια, κανείς μας δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Όλοι έχουμε ευθύνη, από την στιγμή που ρίχνουμε την ψήφο μας στην κάλπη. Δεν έχει σημασία τι γράφει στο ψηφοδέλτιο! Σημασία έχει ότι επιλέγεις συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, ή απλά επιλέγεις λευκό, ή απλά επιλέγεις άκυρο. Ό,τι και να επιλέξουμε, μας αντιστοιχεί το μερίδιο ευθύνης της ψήφου μας.
Από εκεί και πέρα, αρχίζουν τα υπόλοιπα. Ο Αριστοτέλης έγραφε ότι τα πάντα είναι πολιτική. Ο τρόπος που περπατάς, που κινείσαι, όλα όσα λες και όλα όσα κάνεις στη ζωή σου, είναι πολιτική. Καθημερινή στάση ζωής. Καθημερινή επιλογή πολιτικής στάσης. Πολύ δε περισσότερο σήμερα, που η πολιτικές επιλογές του καθενός μας καθορίζουν τη ζωή μας και το μέλλον μας. Καθορίζουν τη δουλειά μας, τον τρόπο επιβίωσης της οικογένειας, τα πάντα.
Θλίβομαι για τον νεαρό Αλέξη Γρηγορόπουλο, που εξαιτίας ενός ...ανόητου (σε προσωπικό επίπεδο) αστυνομικού, πλήρωσε με τη ζωή του, τον τσαμπουκά (σε υπηρεσιακό επίπεδο) μιας αστυνομίας η οποία, παρ' όλη την προσπάθειά της να αλλάξει εκ των έσω, δεν αλλάζει με τίποτα. Μιας αστυνομίας η οποία ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να εκδημοκρατιστεί. Ίσως επειδή αυτή είναι η μορφή ενός σώματος, το οποίο εξ αρχής λειτούργησε ως σώμα καταστολής και όχι ως σώμα για την προφύλαξη και τη βοήθεια των πολιτών.
Μια αστυνομία την οποία κάθε φορά, κάθε εξουσία, εκμεταλλεύεται προς όφελός της.
Από την άλλη πλευρά, θλίβομαι βαθύτατα για τον νεαρό αστυνομία Διαμαντή Μαντζουράνη (σε προσωπικό επίπεδο). Ένας εργαζόμενος νέος, ο οποίος, οδηγημένος από τα αδιέξοδα, έγινε αστυνομικός. Πιστεύοντας ότι έτσι έλυσε το επαγγελματικό του μέλλον για το υπόλοιπο της ζωής του. Γιατί όχι, θα μου πείτε; Καλά έκανε ο άνθρωπος.
Από την άλλη όμως, ο Διαμαντής και ο κάθε Διαμαντής και ο κάθε άνθρωπος-αστυνομικός και υπάλληλος, έκανε τις δικές του επιλογές. Επέλεξε να γίνει μέρος και μέλος μιας αστυνομίας που φέρει στην πλάτη της ούκ ολίγες αμαρτίες! Ο κάθε αστυνομικός - υπάλληλος και άνθρωπος, θα πρέπει να ξέρει ότι, με τις επιλογές του, εκπροσωπεί μέρος αυτού που είναι η Ελληνική Αστυνομία. Είτε συμφωνεί είτε όχι μ' αυτήν και τις πρακτικές της, δεν μπορεί να εκφράσει φανερά τη διαφωνία του. Η μόνη διαφωνία που μπορεί να εκφράσει αστυνομικός ως προς την Ελληνική Αστυνομία είναι να παραιτηθεί από αυτήν και να ψάξει για άλλη δουλειά!
Έτσι λοιπόν, ο νεαρός αστυνομικός δέχθηκε τα πυρά εκ μέρους της αστυνομίας και όχι προσωπικά.
Όπως ο καθένας από εμάς επιλέγει να κάνει κάποιο επάγγελμα με τις επιπτώσεις που αυτό θα έχει στη ζωή του. Όταν επιλέγεις κάτι, επιλέγεις ταυτόχρονα τα αγαθά και καλά που σου προσφέρει αυτό, επιλέγεις όμως και τους κινδύνους που θα αντιμετωπίσεις από αυτό.
Ας αφήσουμε λοιπόν όλοι μας τα κροκοδείλια δάκρυα στην άκρη και ας κοιτάξουμε να βρούμε λύσεις για όσα παράλογα συμβαίνει σ' αυτή την χώρα, με μια ξεπεσμένη κυβέρνηση, ανίκανη να κυβερνήσει, ανίκανη να διακρίνει το δίκαιο και το άδικο, ανίκανη να προστατεύσει τους πολίτες της από τον κακό εαυτό της.